อารัมภบทअब अध्ययन र अभ्यासको मार्गदर्शनका लागि माथि उल्लेख गरिएको धम्म-विषयको अर्थलाई विस्तारपूर्वक व्याख्या गरिनेछ।

อธิบายบทตั้งव्याख्या यस प्रकार छ: "उचित गुण" को अर्थ हो आफ्नो पद र सिकाइने कुराअनुरूपको आचरण र सद्गुण, र "मलिन हुँदैन" को अर्थ हो निन्दा नहुनु, प्रतिष्ठा नगुमाउनु र मनमा व्याकुल नहुनु। यो सूक्तिले सही क्रम सिकाउँछ: पहिले आफूलाई सुधार, त्यसपछि अरूलाई सिकाऊ।

ขยายความบทตั้งधम्मपदमा यो सूक्ति उपनन्दसँग सम्बन्धित छ, जसले अल्पेच्छता र सन्तोषबारे राम्रो उपदेश दिन सक्थे, तर आफैं आवश्यक वस्तुका लोभी थिए। सत्य बाहिर आएपछि उनको निन्दा भयो। त्यसपछि भगवान्ले सिकाउनुभयो कि पण्डितले पहिले आफूलाई उचित गुणमा स्थापित गर्नुपर्छ। यो कथाले देखाउँछ कि बोल्ने वा सिकाउने क्षमता, आचरणले समर्थन नगरेमा, सिकाउनेलाई नै मलिन बनाउँछ।

ขยายความบทตั้งयो सूक्ति "जस्तो अरूलाई सिकाउँछ, त्यस्तै आफू गरोस्" भन्ने सूक्तिको नजिक छ, तर यसले सिकाउनेमाथि पर्ने प्रभावमा जोड दिन्छ: उसको मलिनता वा निर्मल अन्तरात्मा। जसले पहिले आफूलाई भलाइमा स्थापित गर्छ, उसले अरूलाई सिकाउँदा आत्मविश्वासका साथ बोल्न सक्छ, श्रोताले उसको आचरणमाथि प्रश्न उठाउलान् भन्ने डरबिना, र उसको शिक्षा प्रभावकारी र विश्वसनीय हुन्छ।

ประโยคสะพาน + ที่มา ๑प्राथमिकता छुट्याउन जान्ने व्यक्ति अरूका काममा यति अल्झिँदैन कि आफैँलाई हानि होस् र आफ्नो हित, अर्थात् ज्ञान, भलाइ र दुःखबाट मुक्तितर्फको आत्मविकास, त्यागिदेओस्। यो खुद्दकनिकाय-धम्मपदमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:

อธิบายบทเชื่อม ๑व्याख्या यस प्रकार छ: "उपेक्षा" को अर्थ यहाँ खेर जान दिनु वा छाड्नु हो, र "आफ्नो हित" को अर्थ हो जीवनको साँचो हित, अर्थात् ज्ञान, भलाइ र दुःखबाट मुक्तिमा आफ्नो विकास। यो सूक्तिले प्राथमिकता तय गर्न सिकाउँछ, ताकि हामी अरू कामका लागि आफ्नो मुख्य कर्तव्य छाडेर आफैंलाई हानि नपुर्‍याऔं।

อธิบายบทเชื่อม ๑धम्मपदमा यो सूक्ति अत्तदत्थ थेरसँग सम्बन्धित छ। जब भगवान् बुद्धले परिनिर्वाणको घोषणा गर्नुभयो, धेरै भिक्षुहरू उहाँको वरिपरि जम्मा भए, तर थेरले पहिले मार्गफल प्राप्त गर्न आफ्नो अभ्यास तीव्र पार्ने निश्चय गरे। भगवान्ले उनको प्रशंसा गर्नुभयो र भन्नुभयो कि धम्मअनुसार अभ्यास गर्नु नै शास्ताको साँचो पूजा हो। यो कथाले देखाउँछ कि सूक्तिमा "आफ्नो हित" भौतिक लाभ वा स्वार्थ होइन, बरु आफ्नो महत्त्वपूर्ण कर्तव्य पूरा गर्नु हो।

อธิบายบทเชื่อม ๑तैपनि यो सूक्तिले अरूलाई सहायता गर्ने कुराको उपेक्षा गर्न सिकाउँदैन। बुद्धशासनले आत्महित र परहित दुवै सिकाउँछ, तर जसले अझै आफ्नो विकास गरेको छैन, उसले अरूलाई सीमित रूपमा मात्र सहायता गर्न सक्छ, जस्तो पौडी खेल्न नजान्नेले डुब्दै गरेकालाई बचाउन सक्दैन। त्यसैले आफ्नो विकास अरूलाई प्रभावकारी र दिगो रूपमा सहायता गर्ने जग हो।

ประโยคสะพาน + ที่มา ๒जब मानिसले आफूलाई राम्ररी वशमा राखिसकेको हुन्छ, तब मात्र ऊ अरूलाई वशमा राख्न योग्य हुन्छ। आफैँले त्यो शिक्षा पालना गर्न नसक्दा पनि मुखले मात्र अरूलाई सिकाउने मानिसभन्दा ऊ फरक हुन्छ। यो खुद्दकनिकाय-धम्मपदमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:

อธิบายบทเชื่อม ๒व्याख्या यस प्रकार छ: यो सूक्तिले सिकाउँछ कि अरूलाई सिकाउन चाहनेले पहिले आफूले सिकाउने कुरा आफैं गर्नुपर्छ, किनकि शिक्षकले साँच्चै त्यसलाई जिउँदा मात्र शिक्षा प्रभावकारी हुन्छ; र यसले सम्झाउँछ कि अरूलाई भन्नुभन्दा आफूलाई साध्नु कठिन छ।

อธิบายบทเชื่อม ๒धम्मपदमा यो सूक्ति पधानिकतिस्स थेरसँग सम्बन्धित छ। उनी युवा भिक्षुहरूलाई परिश्रम गर्न प्रेरित गर्थे, तर आफैं अभ्यासको समयमा सुतिरहन्थे। यसले गर्दा ती भिक्षुहरूले पर्याप्त आराम पाएनन् र अभ्यासमा प्रगति पनि भएन। त्यसपछि भगवान्ले सिकाउनुभयो कि शिक्षकले पहिले आफूले सिकाउने कुरा गर्न सक्ने हुनुपर्छ। यो कथाले देखाउँछ कि आफू नगरी सिकाउनु निष्फल मात्र होइन, अरूलाई कठिनाइमा पनि पार्न सक्छ।

อธิบายบทเชื่อม ๒आफूलाई साध्नु किन कठिन छ भने हामी अरूका भूल सजिलै देख्छौं तर आफ्ना भूल कठिनाइले देख्छौं, र मनका बानीले परिवर्तनको विरोध गर्छन्। कसैलाई नराम्रो बानी छाड्न भन्नु शब्दको काम मात्र हो, तर आफैंले त्यो बानी छाड्न धैर्य, स्मृति र निरन्तर प्रयास चाहिन्छ। जसले आफूलाई साधेको छ, उसले परिवर्तनको कठिनाइ बुझ्छ र सहानुभूतिसाथ राम्रो परिणाम दिने मार्गदर्शन गर्न सक्छ।

ตัวอย่างในชีวิตदैनिक जीवनमा, जसले अरूलाई प्लास्टिकको प्रयोग घटाउन आह्वान गर्छ, उसले पहिले आफ्नो प्रयोग घटाउनुपर्छ। मितव्ययिता सिकाउनेले अरूका सामु फजुल खर्च गर्नु हुँदैन। कक्षा-नायक भएको र सहपाठीलाई सरसफाइ राख्न लगाउनुपर्ने विद्यार्थीले पहिले आफ्नो टेबलवरिपरिको फोहोर टिप्नबाट सुरु गर्नुपर्छ। यसो गर्दा उसको चेतावनी स्वीकार गरिन्छ।

สรุปनिष्कर्षमा: जसको कर्तव्य अरूको मार्गदर्शन वा शिक्षण हो, उसले सधैं आफूलाई जाँच्नुपर्छ र पहिले आफूलाई आफूले सिकाउने भलाइमा स्थापित गर्नुपर्छ। यो आरम्भमा विषयका रूपमा उद्धृत गरिएको धम्म-वचनअनुरूप छ:

ปิดท้ายयसरी माथि वर्णन गरिएअनुसार यसको आशय स्पष्ट गरियो।