อารัมภบทअब अध्ययन र अभ्यासको मार्गदर्शनका लागि माथि उल्लेख गरिएको धम्म-विषयको अर्थलाई विस्तारपूर्वक व्याख्या गरिनेछ।

อธิบายบทตั้งव्याख्या यस प्रकार छ: "पापको सञ्चय" भन्नाले खराबी बारम्बार गर्नु, जसले गर्दा त्यो खराबी क्रमशः थुप्रिँदै गएर बानी बन्छ, भन्ने बुझिन्छ। यो सूक्तिले सिकाउँछ कि यसरी पापको सञ्चय गर्नुले दुःख ल्याउँछ, किनकि हरेक पटकको पाप भाँडामा खस्ने पानीको थोपाजस्तै हो, जुन निरन्तर खसिरहेमा अन्ततः भरिन्छ।

ขยายความบทตั้งधम्मपदमा भगवान् बुद्धले चेतावनी दिनुभएको छ: यदि मानिसले पाप गर्छ भने त्यो बारम्बार नगरोस्, त्यसमा रुचि नराखोस्, किनकि पापको सञ्चयले दुःख ल्याउँछ। धेरै मानिस सानातिना खराबीले केही फरक पर्दैन भन्ठान्छन्, जस्तै थोरै झूट बोल्नु वा अरूको अलिकति वस्तु लिनु, तर यस्तै सोचाइले पाप बढी सञ्चित हुन्छ। बानी परिसकेपछि मनले लाज मान्न छोड्छ, र त्योभन्दा ठूलो खराबी सजिलै पछि-पछि आउँछ। अन्ततः कानुनी सजाय, बदनामी र मनको छटपटीका रूपमा दुःख आइपुग्छ।

ประโยคสะพาน + ที่มา ๑साँचो सुख अनिवार्य रूपमा वस्तुहरूको स्वामित्वबाट पाइँदैन, पाप नगर्नुबाट उत्पन्न हुन्छ। शरीर, वाणी र मनले खराबीबाट टाढा रहने व्यक्तिको मन ढुक्क हुन्छ र उसलाई कुनै कुराको डर हुँदैन। यो खुद्दकनिकाय-धम्मपदमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:

อธิบายบทเชื่อม ๑व्याख्या यस प्रकार छ: यो सूक्तिले सिकाउँछ कि पाप नगर्नुले सुख ल्याउँछ। "पाप नगर्नु" को अर्थ शरीर, वचन र मनद्वारा हुने सबै खराबीबाट टाढा रहनु हो। यहाँ "सुख" को अर्थ शरीर र मनको आराम, हलुकापन, र डराउनुपर्ने वा चिन्ता गर्नुपर्ने केही नहुनु हो। यो बुद्धवचनले देखाउँछ कि सुख विभिन्न वस्तुको स्वामित्वबाट मात्र आउनुपर्छ भन्ने छैन, बरु नराम्रो काम नगर्नुबाट पनि उत्पन्न हुन सक्छ।

อธิบายบทเชื่อม ๑पाप नगर्नुबाट उत्पन्न हुने सुख गहिरो र स्थिर सुख हो। खराबी नगर्ने व्यक्ति मस्त निदाउँछ, गल्ती खुल्ने डर हुँदैन, अरूप्रति सधैं शङ्का गरिरहनु पर्दैन, र गल्ती लुकाउन झूट बोल्नु पर्दैन, त्यसैले मन हलुका हुन्छ। यसको विपरीत, पाप गर्नेले चाहेको कुरा पाए पनि उसको मन डर, लाज र पश्चात्तापले जलिरहन्छ। धम्मपदमा यो बुद्धवचन यी वचनहरूसँगै आउँछ: बुढेसकालसम्म शील सुखदायी हुन्छ, स्थिर श्रद्धा सुखदायी हुन्छ, प्रज्ञाको प्राप्ति सुखदायी हुन्छ। यसले देखाउँछ कि पाप नगर्नु सबै सुखको आधार हो।

ตัวอย่างในชีวิตउदाहरणका लागि, आमाबुबाको पैसा थोरै-थोरै चोर्ने र कसैलाई थाहा नहुने बालक ठूलो भएपछि अझ ठूलो रकमको भ्रष्टाचार गर्ने आँट गर्न सक्छ, र एक दिन समातिएर कडा सजाय भोग्नुपर्छ। जुवाको लत लागेको व्यक्ति पनि थोरै खेलेर सुरु गर्छ, तर बानी सञ्चित हुँदै लत लागेपछि धनसम्पत्ति, परिवार र भविष्य सबै गुमाउन सक्छ। यी दुःख तुरुन्तै उत्पन्न हुँदैनन्, बरु थोरै-थोरै खराबीबाट क्रमशः सञ्चित हुँदै आउँछन्।

สรุปनिष्कर्षमा: दुःख नचाहनेले अलिकति खराबीलाई पनि हेला गर्नु हुँदैन, पहिलो पटकमै रोक्नुपर्छ, र भुलवश गरिसकेको भए फेरि दोहोर्‍याउनु हुँदैन, किनकि पापको सञ्चय रोक्नु दुःखको ढोका बन्द गर्नु हो। यो आरम्भमा विषयका रूपमा उद्धृत गरिएको धम्म-वचनअनुरूप छ:

ปิดท้ายयसरी माथि वर्णन गरिएअनुसार यसको आशय स्पष्ट गरियो।