ฝึกแต่งกระทู้ธรรม

เลือกพุทธศาสนสุภาษิตบทตั้ง ระบบจะเลือกบทเชื่อมและเรียบเรียงเป็นตัวอย่างเรียงความแก้กระทู้ธรรมตามแบบสนามหลวง

เป็นตัวอย่างสำหรับฝึกหัด ไม่ใช่เฉลย — ผู้สอบควรเรียบเรียงด้วยภาษาของตนเอง และจำบาลีกับคัมภีร์ที่มาให้ถูกต้อง

ฉบับทดลอง — คำอธิบายและสำนวนเชื่อมบางส่วนยังอยู่ระหว่างตรวจทาน อาจมีการปรับแก้
ภาษาของเรียงความ / Language : ไทย English Indonesia 中文 Deutsch Dansk हिन्दी 日本語 नेपाली
यो निबन्ध-उदाहरण अभ्यासका लागि मात्र हो, आधिकारिक उत्तर होइन। कृपया आफ्नै शब्दमा लेख्नुहोस् र पालि पाठ तथा यसको स्रोत ठीकसँग कण्ठस्थ गर्नुहोस्।
เรียงความภาษาเนปาล ใช้ได้เฉพาะสุภาษิตที่มีคำอธิบายฉบับแปลแล้ว — ธรรมศึกษาชั้นโท ระดับประถมศึกษา มี ๖ บท · บาลีแสดงเป็นอักษรโรมัน
สุ่มบทตั้ง
ธรรมศึกษาชั้นโท ระดับประถมศึกษา · ขอบข่ายหลักสูตร ๒๕๖๔ กำหนดให้อ้างอิงสุภาษิตที่กำหนดให้เท่านั้น ไม่น้อยกว่า ๒ สุภาษิต ความยาวตั้งแต่ ๓ หน้าขึ้นไป (เว้นบรรทัด) พร้อมยกตัวอย่างเหตุการณ์ในชีวิตประจำวัน · บทเชื่อมใช้เฉพาะ ๑๕ บทในขอบข่ายของช่วงชั้นนี้
สุภาษิตบทเชื่อมที่เข้ากัน
ชั้นนี้เชื่อม ๒ บท · ลำดับที่กดเลือก = ลำดับในเรียงความ · ครบแล้วต้องเอาบทเดิมออกก่อนจึงเลือกบทอื่นได้ · เลือกครบแล้วระบบแต่งใหม่ทันที
ตัวอย่างนี้เรียบเรียงจากคำอธิบายพุทธศาสนสุภาษิตที่ผ่านการตรวจทาน ใช้ดูแนวการวางโครงเรื่องและการเชื่อมความ ไม่ใช่เฉลยของสนามหลวง ผู้สอบควรฝึกเขียนด้วยสำนวนของตนเอง
ธรรมศึกษาชั้นโท ระดับประถมศึกษา · บทเชื่อม ๒ บท · ภาษาเนปาล ประมาณ ๕๗๕ คำ
สุ่มสำนวนเชื่อม
Dadaṃ mittāni ganthati
दाताले मित्रता बाँध्छ।
(संयुत्तनिकाय, सगाथावग्ग 15/316)

อารัมภบทअब अध्ययन र अभ्यासको मार्गदर्शनका लागि माथि उल्लेख गरिएको धम्म-विषयको अर्थलाई विस्तारपूर्वक व्याख्या गरिनेछ।

อธิบายบทตั้งव्याख्या यस प्रकार छ: "मैत्री" शब्दको अर्थ मित्रता, एकअर्काप्रतिको माया र शुभकामना हो। यो सूक्तिले सिकाउँछ कि दिनेले मैत्री बाँध्न सक्छ, अर्थात् दान मानिसहरूको मनलाई एकसाथ बाँध्ने डोरीजस्तै हो, जसले असल सम्बन्ध जन्माउँछ। दिने व्यक्तिका साथीहरू हुन्छन्, र ती साथीहरू आवश्यक परेको बेला उसलाई सहयोग गर्न तयार हुन्छन्।

ขยายความบทตั้งमैत्री बाँध्ने दान भन्नाले धन-सम्पत्ति दिनु मात्र बुझिँदैन। मीठो वचन दिनु, समय दिनु, शारीरिक श्रमद्वारा सहयोग दिनु, क्षमा दिनु र हौसला दिनु, यी सबै मानिसको मन बाँध्ने दान हुन्। सङ्गहवत्थु ४ भनिने धम्मले पनि दानलाई पहिलो स्थानमा राखेको छ, जसले दान मित्रता निर्माणको मुटु हो भनी देखाउँछ। यसको विपरीत, कञ्जुस, कहिल्यै नबाँड्ने र अरूबाट लिने मात्र सोच्ने व्यक्तिलाई साँचो साथी पाउन गाह्रो हुन्छ, किनकि मानिसको मन बाँध्ने केही हुँदैन।

ประโยคสะพาน + ที่มา ๑अरूको माया माग गरेर पाइँदैन, त्यो त दिनुबाट उत्पन्न हुन्छ। त्यसैले त्यागी स्वभाव भएको व्यक्ति वरिपरिका मानिसहरूको प्रिय हुन्छ र सबैले उसको भलो चाहन्छन्। यो अङ्गुत्तरनिकाय-पञ्चकनिपातमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:

อธิบายบทเชื่อม ๑व्याख्या यस प्रकार छ: यो सूक्तिमा "दिने व्यक्ति" भन्नाले त्यागलाई स्वभाव बनाएको, आफूसँग भएको कुरा अरूको हितका लागि बाँड्न सधैं तयार रहने व्यक्ति बुझिन्छ। "प्रिय हुन्छ" को अर्थ वरिपरिका मानिसहरूबाट माया, स्नेह र शुभकामना पाउँछ भन्ने हो। यो बुद्धवचनले एउटा प्राकृतिक नियम देखाउँछ: अरूको माया माग्न वा जबरजस्ती लिन सकिँदैन, तर दिने व्यक्तिप्रति त्यो आफैं उत्पन्न हुन्छ।

อธิบายบทเชื่อม ๑दिने व्यक्ति प्रिय हुनुको कारण के हो भने हरेक मानिस सुख चाहन्छ र दुःख चाहँदैन। जसले उसलाई सुखी बनाउँछ र कठिनाइबाट मुक्त हुन सहयोग गर्छ, उसलाई ऊ माया गर्छ। यसको विपरीत, लिने मात्र गर्ने, कहिल्यै नदिने र अरूको फाइदा उठाइरहने व्यक्तिसँग जतिसुकै धन वा शक्ति भए पनि, उसको वरिपरि मानिसहरू स्वार्थको आशाले मात्र बसेका हुन सक्छन्। स्वार्थ सकिएपछि ती मानिसहरू छोडेर जान्छन्। त्यसैले इमानदार मनले दिनुबाट उत्पन्न हुने माया शक्ति वा स्वार्थले किनिएको मायाभन्दा बढी स्थिर हुन्छ।

ประโยคสะพาน + ที่มา ๒जब कुनै व्यक्ति सधैँ दान दिइरहन्छ, थोरै-थोरै नै किन नहोस्, उसको पुण्य नरोकिई बढिरहन्छ। तर कहिल्यै नदिनेको मनमा पुण्य मौलाउन सक्दैन। यो दीघनिकाय-महावग्गमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:

อธิบายบทเชื่อม ๒व्याख्या यस प्रकार छ: यो सूक्तिले सिकाउँछ कि दिँदा पुण्य बढ्छ। "पुण्य" शब्दको अर्थ मनलाई सफा पार्ने र सुखको कारण बन्ने भलाइ हो। व्यक्तिले त्याग गर्ने मनले दिने हरेक पटक पुण्य मनमा उत्पन्न हुन्छ र क्रमशः थुप्रिँदै जान्छ, जसरी गाग्रीमा एक-एक थोपा गरी खस्ने पानी, थोरै भए पनि, निरन्तर खसिरहेमा गाग्री भरिन्छ।

อธิบายบทเชื่อม ๒दिँदा पुण्य बढ्छ भनिनुको कारण के हो भने दिँदाको बखत दिने व्यक्तिको मनले कञ्जुस्याइँको एक अंश त्याग्छ, र मनलाई साँघुरो बनाउने क्लेश लोभ पनि पातलिन्छ। त्यसैले मन फराकिलो र प्रसन्न हुन्छ। यो वर्तमानमै देखिने पुण्य हो। जति धेरै दिइन्छ, दिनु त्यति नै बानी बन्छ र मन भलाइमा त्यति नै स्थिर हुन्छ। यो बुद्धवचन "संयम गरिरहँदा वैर उत्पन्न हुँदैन" भन्ने वचनसँग जोडिएर आएको छ, जसले देखाउँछ कि दानले भलाइ बढाउँछ र संयमले खराबी उत्पन्न हुन दिँदैन। यी दुवै असल जीवन बिताउने जोडी हुन्।

ตัวอย่างในชีวิตविद्यालयमा, ज्ञान बाँड्ने र पढाइमा पछि परेका साथीलाई पाठ बुझाइदिने विद्यार्थी सहपाठीहरूको प्रिय हुन्छ। कार्यालयमा, सहकर्मीको काम धेरै हुँदा सहयोग गर्ने व्यक्तिले आफूलाई आवश्यक पर्दा बदलामा सहयोग पाउँछ। गाउँमा, बगैँचाका फलफूल एकअर्कालाई बाँड्ने वा घरधनी नहुँदा घरको हेरचाह गरिदिने छिमेकीहरू न्यानो सम्बन्धसहित सँगै बस्छन्। यी सबै सम्बन्ध दानबाटै सुरु हुन्छन्।

สรุปनिष्कर्षमा: साँचो मित्र पाउन र समाजमा सुखपूर्वक बस्न चाहनेले पहिले आफैं दिने पक्ष बन्नुपर्छ, बदलाको आशा नगरी इमानदार मनले दिनुपर्छ। सधैं दिँदै गएमा मैत्री स्वाभाविक रूपमा आफैं फस्टाउँछ। यो आरम्भमा विषयका रूपमा उद्धृत गरिएको धम्म-वचनअनुरूप छ:

Dadaṃ mittāni ganthati
दाताले मित्रता बाँध्छ।

ปิดท้ายयसरी माथि वर्णन गरिएअनुसार यसको आशय स्पष्ट गरियो।

พุทธศาสนสุภาษิต แบบฝึกท่องจำ หน้าหลัก