| ข้อ | พ.ศ. | กระทู้ตั้ง | บทเชื่อม |
|---|---|---|---|
| ๑ | ๒๕๖๘ | ยสํ ลทฺธาน ทุมฺเมโธ อนตฺถํ จรติ อตฺตโน อตฺตโน จ ปเรสญฺจ หึสาย ปฏิปชฺชติ | ๑ |
วิธีใช้: อ่านกระทู้ตั้งแล้วลองวางโครงเรื่องด้วยตนเองก่อน จึงเปิดดูตัวอย่าง สังเกตลำดับ: บทตั้ง → อารัมภบท → อธิบายบทตั้ง → ขยายความ → ประโยคสะพานและบทเชื่อม (บอกคัมภีร์ที่มา) → อธิบายบทเชื่อม → ตัวอย่างในชีวิต → สรุปพร้อมยกบทตั้ง → ปิดท้าย
ตัวอย่างเรียบเรียงโดยระบบจากคำอธิบายพุทธศาสนสุภาษิต บทเชื่อมเลือกจากสุภาษิตที่โจทย์กำหนดให้ (ธรรมศึกษา) หรือจากสุภาษิตในหนังสือของชั้นนั้นที่เนื้อความเข้ากัน (นักธรรม) ผู้สอบควรเรียบเรียงด้วยสำนวนของตนเอง และจำบาลีกับคัมภีร์ที่มาให้ถูกต้อง
อารัมภบทअब अध्ययन र अभ्यासको मार्गदर्शनका लागि माथि उल्लेख गरिएको धम्म-विषयको अर्थलाई विस्तारपूर्वक व्याख्या गरिनेछ।
อธิบายบทตั้งव्याख्या यस प्रकार छ: "यश" को अर्थ यहाँ पद, शक्ति, प्रसिद्धि र अनुयायी हो। यो सूक्तिले चेतावनी दिन्छ कि प्रज्ञाविहीन व्यक्तिको हातमा यश आफूलाई र अरूलाई नष्ट गर्ने साधन बन्छ।
ขยายความบทตั้งयश र शक्ति अत्यन्त शक्तिशाली औजारजस्तै हुन्। प्रज्ञावान्को हातमा ती जनहितका लागि प्रयोग हुन्छन्; मूर्खको हातमा ती आफ्ना इच्छा पूरा गर्न प्रयोग हुन्छन्, जस्तै शक्तिले अरूलाई दमन गर्नु, अनुचित लाभ खोज्नु, वा यति अहङ्कारी हुनु कि सबै चेतावनी बेवास्ता गर्नु। यस्ता कर्मले अरूलाई सिधै हानि पुर्याउँछन् र अन्त्यमा आफैंतिर फर्केर सम्मानको हानि, दण्ड र त्यही यशको हानिको कारण बन्छन्।
ขยายความบทตั้งयो सूक्तिले सिकाउँछ कि यश पाउनु खुसीको कुरा मात्र होइन, बरु एउटा जिम्मेवारी हो जसलाई धान्न प्रज्ञा र सद्गुण चाहिन्छ। महत्त्वपूर्ण पद ग्रहण गर्नेहरूले आफूलाई तयार पार्नुपर्छ, र पदका लागि मानिस छान्नेहरूले योग्यता वा निकटता मात्र होइन, प्रज्ञा र आचरणमा पनि विचार गर्नुपर्छ।
ประโยคสะพาน + ที่มา ๑मन्दबुद्धि मूर्खले पाप गर्दा प्रायः थाहा पाउँदैन, किनभने उसलाई त्यसको दोष देखिँदैन। तर कर्मको फल प्रकट भएपछि ऊ आफ्नै कर्मले आगोमा जलेझैँ सन्तप्त हुन्छ। यो खुद्दकनिकाय-धम्मपदमा आएको बुद्धवचनअनुरूप छ:
อธิบายบทเชื่อม ๑व्याख्या यस प्रकार छ: यो सूक्तिले सिकाउँछ कि मूर्खले पछि आउने हानिकारक परिणाम स्पष्ट रूपमा नबुझी पाप गर्छ, तर जब पाप-कर्मले फल दिन्छ, तब उसले आफैंले गरेको कामबाट दुःख भोग्नुपर्छ। यहाँ "मूर्ख" शब्दले पाप-पुण्य र गुण-दोष विचार गर्ने प्रज्ञा नभएको व्यक्तिलाई जनाउँछ, कम पढेलेखेको व्यक्तिलाई होइन।
อธิบายบทเชื่อม ๑यस पदको "बुझ्दैन" शब्दलाई अट्ठकथाले यसरी व्याख्या गर्छ: आफूले गरेको कर्मले कस्तो फल दिन्छ भनी नजान्नु, आफू पाप गरिरहेको छु भनी नजान्नु होइन। उदाहरणका लागि, कसैलाई ठगी गर्नु वा अरूलाई हानि पुर्याउनु गलत हो भन्ने थाहा हुन्छ, तैपनि लाभ पाउने वा बदला लिने इच्छाले, पछि आउने हानिकारक परिणामबारे सचेत नभई ऊ त्यो काम गर्छ। अनि "मानौं आगोले पोलिएको होस्" भन्ने वाक्यांशले पाप-कर्मको फलबाट उत्पन्न हुने पोल्ने दुःखलाई देखाउँछ, र अट्ठकथाले नरकको दुःखलाई पनि उल्लेख गरेकाले यसको अर्थ आफूले गल्ती गरेँ भनी थाहा पाउँदा हुने पश्चात्तापभन्दा व्यापक छ।
อธิบายบทเชื่อม ๑मुख्य सन्देश यो हो कि हामीले त्यस बेला पाउने सन्तोष वा लाभलाई मात्र हेर्नु हुँदैन, बरु काम गर्नुअघि स्मृति र प्रज्ञाले विचार गर्नुपर्छ कि यो कुरा सही हो कि होइन, यसले कसलाई पीडा दिन्छ, र यसको कस्तो नराम्रो परिणाम हुन सक्छ। रिस उठिरहेको बेला वा कुनै कुरा धेरै पाउन मन लागेको बेलामा पनि रोकिएर सोच्नुपर्छ, र भावनाले गलत काम गराउन दिनु हुँदैन। तुरुन्तै हानिकारक परिणाम नदेखिनुले पापलाई गर्न योग्य कुरा बनाउँदैन।
ตัวอย่างในชีวิตदैनिक जीवनमा, अधिकारी बनेर मातहतकालाई दुःख दिन शक्ति प्रयोग गर्नेले कार्य-वातावरण बिगार्छ र अन्ततः विरोध भोग्छ। इन्टरनेटमा प्रसिद्ध भएर आफ्नो प्रसिद्धिले ठगी गर्ने उत्पादनको प्रचार गर्नेले आफ्ना अनुयायीलाई हानि पुर्याउँछ र विश्वसनीयता गुमाउँछ। कक्षा-नायक बनेर साथीहरूमाथि रवाफ देखाउने विद्यार्थीले सहयोग पाउँदैन। तर विनम्रता र न्यायले पद प्रयोग गर्नेले साँचो सम्मान पाउँछ।
สรุปनिष्कर्षमा: यश वा पद पाउनेले शक्तिको प्रयोगमा प्रज्ञालाई मार्गदर्शक बनाउनुपर्छ, अधिकारभन्दा कर्तव्यमा बढी ध्यान दिनुपर्छ र यशलाई सबैको हितमा प्रयोग गर्नुपर्छ। यो आरम्भमा विषयका रूपमा उद्धृत गरिएको धम्म-वचनअनुरूप छ:
ปิดท้ายयसरी माथि वर्णन गरिएअनुसार यसको आशय स्पष्ट गरियो।