พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “สติมา สุขเมธติ” แปลว่า “คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข” สุภาษิตนี้สอนว่า คนมีสติย่อมได้รับความสุข คำว่า “ได้รับความสุข” ในภาษาบาลีมีความหมายว่า ความสุขย่อมเจริญงอกงามขึ้น คือไม่ได้สุขเพียงชั่วครู่ แต่ความสุขนั้นเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ที่มีสติย่อมมีความสุขเพราะสติช่วยปิดกั้นความทุกข์ที่เกิดจากความประมาท และช่วยเปิดทางให้ความสุขที่ถูกต้องเข้ามาในชีวิต

ความทุกข์ของมนุษย์จำนวนมากเกิดจากการขาดสติ เช่น พูดโดยไม่คิดจนทะเลาะกับผู้อื่น ใช้จ่ายโดยไม่ยั้งคิดจนเป็นหนี้ ทำงานโดยไม่ระวังจนเกิดความเสียหาย หรือปล่อยใจให้คิดวนเวียนอยู่กับเรื่องที่ทำให้เศร้าหมอง ผู้ที่มีสติย่อมรู้ทันความคิดและอารมณ์ของตน เมื่อความโกรธเกิดขึ้นก็รู้ เมื่อความกังวลเกิดขึ้นก็รู้ และไม่ปล่อยให้อารมณ์เหล่านั้นครอบงำ ใจจึงสงบ และความสงบนั้นเองคือความสุขที่แท้จริง นอกจากนี้ ผู้มีสติยังรู้จักอยู่กับปัจจุบัน ได้รับความสุขจากสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างเต็มที่ ไม่จมอยู่กับอดีตหรือกังวลถึงอนาคตจนเกินไป

ในชีวิตจริง คนที่มีสติเมื่อรับประทานอาหารก็รู้จักประมาณ ไม่กินมากจนเจ็บป่วย จึงมีสุขภาพดี คนที่มีสติเมื่อได้ยินคำตำหนิ ก็พิจารณาด้วยใจเป็นกลางว่ามีส่วนใดควรปรับปรุง ไม่เก็บมาทุกข์ใจจนนอนไม่หลับ นักเรียนที่มีสติในการใช้เวลา รู้จักแบ่งเวลาเรียนและเวลาเล่น ย่อมเรียนได้ดีและมีความสุขกับชีวิตวัยเรียน

ผู้ที่ปรารถนาความสุขจึงไม่ต้องไปแสวงหาที่ไกล เพียงแต่ฝึกสติให้รู้ตัวอยู่เสมอ ความสุขก็จะเกิดขึ้นและเจริญงอกงามในใจเอง สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “คนมีสติ ย่อมได้รับความสุข”

The saying "satimā sukhamedhati" means "One who is mindful gains happiness." This saying teaches that one who is mindful gains happiness. The words "gains happiness" in Pali mean that happiness grows and flourishes; that is, one is not happy only for a moment, but that happiness increases more and more. One who is mindful is happy because mindfulness helps to shut out the suffering that comes from heedlessness and opens the way for right happiness to enter one's life.

Much human suffering arises from a lack of mindfulness, such as speaking without thinking until one quarrels with others, spending without restraint until one falls into debt, working carelessly until damage is done, or letting the mind go round and round over things that make it gloomy. One who is mindful sees his own thoughts and moods clearly: when anger arises he knows it, when worry arises he knows it, and he does not let those moods overwhelm him. His mind is therefore calm, and that calm is itself true happiness. Moreover, one who is mindful knows how to live in the present, fully enjoying the happiness of what is in front of him, without sinking into the past or worrying too much about the future.

In real life, a mindful person knows moderation when eating and does not eat so much that he becomes ill, so he is healthy. A mindful person who hears criticism considers it with an impartial mind to see what should be improved, and does not take it to heart until he cannot sleep. A student who is mindful in using his time, knowing how to divide it between study and play, studies well and is happy in his student life.

Those who wish for happiness therefore need not search for it far away. Simply by training mindfulness to be always self-aware, happiness will arise and flourish in the mind by itself, just as the saying goes: "One who is mindful gains happiness."

Kata mutiara "satimā sukhamedhati" berarti "Orang yang memiliki perhatian penuh memperoleh kebahagiaan." Kata mutiara ini mengajarkan bahwa orang yang memiliki perhatian penuh memperoleh kebahagiaan. Kata "memperoleh kebahagiaan" dalam bahasa Pali bermakna bahwa kebahagiaan tumbuh dan berkembang, yaitu tidak hanya bahagia sesaat, tetapi kebahagiaan itu terus bertambah. Orang yang memiliki perhatian penuh berbahagia karena perhatian penuh membantu menutup jalan bagi penderitaan yang timbul dari kelengahan dan membantu membuka jalan bagi kebahagiaan yang benar untuk masuk ke dalam hidup.

Banyak penderitaan manusia timbul karena kurangnya perhatian penuh, misalnya berbicara tanpa berpikir hingga bertengkar dengan orang lain, membelanjakan uang tanpa menahan diri hingga berutang, bekerja tanpa berhati-hati hingga menimbulkan kerusakan, atau membiarkan pikiran berputar-putar pada hal-hal yang membuat batin muram. Orang yang memiliki perhatian penuh menyadari pikiran dan emosinya sendiri; ketika kemarahan muncul, ia menyadarinya; ketika kecemasan muncul, ia menyadarinya; dan ia tidak membiarkan emosi-emosi itu menguasainya. Karena itu, pikirannya menjadi tenang, dan ketenangan itulah kebahagiaan yang sejati. Selain itu, orang yang memiliki perhatian penuh juga tahu cara hidup pada saat ini, menikmati kebahagiaan dari apa yang ada di hadapannya sepenuhnya, tanpa tenggelam dalam masa lalu atau terlalu mencemaskan masa depan.

Dalam kehidupan nyata, orang yang memiliki perhatian penuh ketika makan tahu batas, tidak makan terlalu banyak hingga sakit, sehingga ia sehat. Orang yang memiliki perhatian penuh ketika mendengar celaan akan merenungkannya dengan pikiran yang netral tentang bagian mana yang patut diperbaiki, dan tidak membawanya menjadi penderitaan batin hingga tidak dapat tidur. Pelajar yang memiliki perhatian penuh dalam menggunakan waktu tahu cara membagi waktu belajar dan waktu bermain, sehingga dapat belajar dengan baik dan bahagia dalam kehidupannya sebagai pelajar.

Karena itu, orang yang menginginkan kebahagiaan tidak perlu mencarinya jauh-jauh; cukup dengan melatih perhatian penuh agar selalu sadar diri, kebahagiaan akan timbul dan tumbuh berkembang di dalam pikirannya sendiri, sesuai dengan kata mutiara: "Orang yang memiliki perhatian penuh memperoleh kebahagiaan."

格言“satimā sukhamedhati”意为“具有正念的人，必得安乐。”这句格言教导我们：具有正念的人必得安乐。“得到安乐”在巴利语中的意思是安乐增长茂盛，也就是说，不只是得到片刻的安乐，而是那份安乐不断地增长。具有正念的人之所以有安乐，是因为正念帮助阻挡由放逸而来的痛苦，并帮助为正确的安乐打开进入生活的道路。

人类的许多痛苦都来自缺乏正念，例如不经思考地说话以致与人争吵，不加节制地花钱以致负债，做事不小心以致造成损失，或任由心反复想着令人忧伤的事。具有正念的人能觉察自己的念头和情绪：愤怒生起时知道，忧虑生起时也知道，并且不让那些情绪支配自己，因此内心平静，而这份平静本身就是真正的安乐。此外，具有正念的人还懂得活在当下，充分地从眼前的事物中得到安乐，不沉溺于过去，也不过分担忧未来。

在现实生活中，具有正念的人吃饭时懂得适量，不会吃得太多以致生病，因此身体健康。具有正念的人听到批评时，会以平和的心思考其中有哪些部分应当改进，而不会耿耿于怀以致失眠。在运用时间上具有正念的学生，懂得分配学习时间和玩耍时间，必能学得好，并享受学生时代的生活。

因此，希求安乐的人不必到远处去寻找，只要训练正念，时时自觉，安乐就会在心中自然生起并增长茂盛，正如格言所说：“具有正念的人，必得安乐。”

Der Spruch „satimā sukhamedhati“ bedeutet „Wer achtsam ist, erlangt Glück.“ Dieser Spruch lehrt, dass der Achtsame Glück erlangt. Die Worte „erlangt Glück“ bedeuten im Pali, dass das Glück wächst und gedeiht; das heißt, man ist nicht nur für einen Augenblick glücklich, sondern das Glück nimmt stetig zu. Wer achtsam ist, ist glücklich, weil die Achtsamkeit hilft, dem Leiden, das aus Nachlässigkeit entsteht, den Weg zu versperren, und dem rechten Glück den Weg ins Leben zu öffnen.

Viel menschliches Leiden entsteht aus mangelnder Achtsamkeit, etwa wenn man spricht, ohne nachzudenken, und sich mit anderen streitet, unüberlegt Geld ausgibt und sich verschuldet, unvorsichtig arbeitet und Schaden verursacht oder den Geist unaufhörlich um Dinge kreisen lässt, die ihn trüben. Wer achtsam ist, durchschaut seine eigenen Gedanken und Gemütsregungen: Wenn Zorn entsteht, weiß er es; wenn Sorge entsteht, weiß er es; und er lässt sich von diesen Gemütsregungen nicht überwältigen. Daher ist sein Geist ruhig, und gerade diese Ruhe ist das wahre Glück. Außerdem versteht der Achtsame, in der Gegenwart zu leben, voll und ganz Glück aus dem zu schöpfen, was vor ihm liegt, und nicht übermäßig in der Vergangenheit zu versinken oder sich um die Zukunft zu sorgen.

Im wirklichen Leben kennt ein achtsamer Mensch beim Essen das rechte Maß und isst nicht so viel, dass er krank wird; daher ist er gesund. Ein achtsamer Mensch prüft Kritik, die er hört, mit unvoreingenommenem Geist daraufhin, ob es etwas zu verbessern gibt, und trägt sie nicht mit sich herum, bis er vor Kummer nicht schlafen kann. Ein Schüler, der achtsam mit seiner Zeit umgeht und Lernzeit und Spielzeit einzuteilen weiß, lernt gut und ist in seiner Schulzeit glücklich.

Wer Glück ersehnt, muss es daher nicht in der Ferne suchen; er muss nur die Achtsamkeit üben, um stets bewusst zu sein, dann entsteht das Glück von selbst und wächst im Geist, so wie der Spruch sagt: „Wer achtsam ist, erlangt Glück.“

Ordsproget „satimā sukhamedhati“ betyder „Den, der har opmærksomhed, opnår lykke.“ Ordsproget lærer, at den, der har opmærksomhed, opnår lykke. Udtrykket „opnår lykke“ betyder på pali, at lykken vokser og trives, det vil sige, at man ikke kun er lykkelig et kort øjeblik, men at lykken hele tiden bliver større. Den, der har opmærksomhed, er lykkelig, fordi opmærksomheden lukker for den lidelse, der udspringer af skødesløshed, og åbner vejen for, at den rette lykke kan komme ind i livet.

Meget af menneskers lidelse udspringer af manglende opmærksomhed, for eksempel at tale uden at tænke, så man kommer i strid med andre, at bruge penge uden omtanke, så man kommer i gæld, at arbejde uden forsigtighed, så der opstår skade, eller at lade sindet kredse om ting, der gør det dystert. Den, der har opmærksomhed, kender sine egne tanker og følelser. Når vrede opstår, ved han det, når bekymring opstår, ved han det, og han lader ikke disse følelser tage magten. Derfor er sindet i fred, og denne fred er selv den sande lykke. Desuden forstår den, der har opmærksomhed, at leve i nuet og fuldt ud modtage lykken ved det, der ligger foran ham, uden at synke ned i fortiden eller bekymre sig overdrevent om fremtiden.

I det virkelige liv kender den, der har opmærksomhed, måde, når han spiser, og spiser ikke så meget, at han bliver syg, og derfor har han et godt helbred. Når den, der har opmærksomhed, hører kritik, overvejer han med et upartisk sind, hvad han bør forbedre, og tager det ikke så tungt, at han ikke kan sove. En elev, der har opmærksomhed i brugen af sin tid og forstår at dele tiden mellem studier og leg, klarer sig godt i skolen og er glad for sit liv som elev.

Den, der ønsker lykke, behøver derfor ikke at søge den langt væk, men blot at øve opmærksomhed, så han altid er bevidst om sig selv, og lykken vil af sig selv opstå og vokse i sindet, sådan som ordsproget siger: „Den, der har opmærksomhed, opnår lykke.“

सूक्ति "सतिमा सुखमेधति" का अर्थ है "स्मृतिमान व्यक्ति सुख प्राप्त करता है।" यह सूक्ति सिखाती है कि स्मृतिमान व्यक्ति सुख प्राप्त करता है। पालि भाषा में "सुख प्राप्त करता है" का अर्थ है कि सुख बढ़ता और फलता-फूलता है, अर्थात् वह केवल क्षण भर के लिए सुखी नहीं होता, बल्कि वह सुख निरंतर बढ़ता जाता है। स्मृतिमान व्यक्ति सुखी होता है, क्योंकि स्मृति प्रमाद से उत्पन्न होने वाले दुःख को रोकती है और उचित सुख के लिए जीवन में प्रवेश का मार्ग खोलती है।

मनुष्य के बहुत-से दुःख स्मृति के अभाव से उत्पन्न होते हैं, जैसे बिना सोचे बोलकर दूसरों से झगड़ा कर लेना, बिना रुके-सोचे खर्च करके कर्ज़ में डूब जाना, असावधानी से काम करके हानि कर बैठना, या मन को उन्हीं बातों में घूमते रहने देना जो उसे मलिन करती हैं। स्मृतिमान व्यक्ति अपने विचारों और भावनाओं को पहचानता है: जब क्रोध उत्पन्न होता है, तो वह जानता है; जब चिंता उत्पन्न होती है, तो वह जानता है; और वह उन भावनाओं को स्वयं पर हावी नहीं होने देता। इसलिए उसका मन शांत रहता है, और वह शांति ही सच्चा सुख है। इसके अतिरिक्त, स्मृतिमान व्यक्ति वर्तमान में रहना जानता है और सामने की वस्तुओं से पूर्ण सुख प्राप्त करता है; वह न अतीत में डूबा रहता है और न भविष्य की अत्यधिक चिंता करता है।

वास्तविक जीवन में, स्मृतिमान व्यक्ति भोजन करते समय मात्रा जानता है और इतना नहीं खाता कि बीमार पड़ जाए, इसलिए उसका स्वास्थ्य अच्छा रहता है। स्मृतिमान व्यक्ति आलोचना सुनने पर निष्पक्ष मन से विचार करता है कि किस बात में सुधार करना चाहिए, और उसे मन में रखकर इतना दुःखी नहीं होता कि नींद न आए। जो विद्यार्थी समय के उपयोग में स्मृतिमान है और पढ़ने तथा खेलने का समय बाँटना जानता है, वह अच्छी तरह पढ़ता है और विद्यार्थी-जीवन का सुख पाता है।

इसलिए जो सुख चाहता है, उसे उसे दूर खोजने की आवश्यकता नहीं है; केवल सदा सजग रहने के लिए स्मृति का अभ्यास करे, तो सुख अपने आप मन में उत्पन्न होगा और बढ़ेगा, जैसा कि सूक्ति कहती है: "स्मृतिमान व्यक्ति सुख प्राप्त करता है।"

「サティマー・スカメーダティ」という格言は、「念のある人は楽を得る」という意味です。この格言は、念のある人は楽を得ると教えています。「楽を得る」という言葉は、パーリ語では楽が育ち増していくという意味をもっています。すなわち、ほんのひとときだけ楽しいのではなく、その楽が次第に増していくのです。念のある人が幸せであるのは、念が怠りから生じる苦を防ぎ、正しい楽が人生に入ってくる道を開いてくれるからです。

人間の苦の多くは、念を欠くことから生じます。たとえば、考えずに話して他人と争いになること、考えずにお金を使って借金を抱えること、注意せずに仕事をして損害を出すこと、あるいは心を暗くすることをいつまでも考え続けてしまうことなどです。念のある人は、自分の考えや感情を見抜いています。怒りが生じればそれに気づき、心配が生じればそれに気づき、それらの感情に支配されることがありません。ですから心は静まり、その静けさこそが本当の楽なのです。さらに、念のある人は今に生きることを知り、目の前にあるものから十分に楽を受け取り、過去に沈み込んだり未来を心配しすぎたりすることがありません。

実際の生活では、念のある人は食事をするときに適量を知り、食べすぎて病気になることがないので、健康でいられます。念のある人は非難を受けたときも、偏りのない心でどこを改めるべきかを考え、それを抱え込んで眠れなくなるほど悩むことはありません。時間の使い方に念のある学生は、勉強の時間と遊びの時間をうまく分けることを知っているので、よく学ぶことができ、学生生活を楽しむことができます。

ですから、楽を願う人は、遠くまで探しに行く必要はありません。常に自覚しているよう念を訓練しさえすれば、楽はおのずと心の中に生じ、育っていくのです。格言にあるとおり、「念のある人は楽を得る」なのです。

सूक्ति "सतिमा सुखमेधति" को अर्थ हो "स्मृति भएको व्यक्तिले सुख पाउँछ।" यो सूक्तिले सिकाउँछ कि स्मृति भएको व्यक्तिले सुख पाउँछ। पालि भाषामा "सुख पाउँछ" को अर्थ हो सुख बढ्दै र फस्टाउँदै जान्छ; अर्थात् क्षणभरको सुख मात्र होइन, त्यो सुख निरन्तर बढ्दै जान्छ। स्मृति भएको व्यक्ति सुखी हुन्छ, किनकि स्मृतिले प्रमादबाट उत्पन्न हुने दुःखलाई रोक्छ र सही सुखलाई जीवनमा प्रवेश गर्ने बाटो खोलिदिन्छ।

मानिसका धेरै दुःख स्मृतिको अभावबाट उत्पन्न हुन्छन्, जस्तै नसोची बोलेर अरूसँग झगडा गर्नु, नसोची खर्च गरेर ऋणी हुनु, असावधानीपूर्वक काम गरेर क्षति गर्नु, वा मनलाई दुःखी बनाउने कुरामै घुमिरहन दिनु। स्मृति भएको व्यक्तिले आफ्नो सोचाइ र भावनालाई चिन्छ; क्रोध उत्पन्न हुँदा थाहा पाउँछ, चिन्ता उत्पन्न हुँदा थाहा पाउँछ, र ती भावनाहरूलाई आफूमाथि हावी हुन दिँदैन। त्यसैले मन शान्त हुन्छ, र त्यही शान्ति नै साँचो सुख हो। यसबाहेक, स्मृति भएको व्यक्ति वर्तमानमा रहन जान्दछ, अगाडि भएका कुराबाट पूर्ण रूपमा सुख लिन्छ, र विगतमा डुबिरहँदैन वा भविष्यबारे अति चिन्ता गर्दैन।

वास्तविक जीवनमा, स्मृति भएको व्यक्तिले खाना खाँदा मात्रा जान्दछ र बिरामी पर्ने गरी धेरै खाँदैन, त्यसैले उसको स्वास्थ्य राम्रो रहन्छ। स्मृति भएको व्यक्तिले आलोचना सुन्दा त्यसमा सुधार गर्नुपर्ने कुनै पक्ष छ कि भनी तटस्थ मनले विचार गर्छ, र निद्रा नलाग्ने गरी मनमा राखेर दुःखी हुँदैन। समयको प्रयोगमा स्मृति भएको विद्यार्थीले पढ्ने र खेल्ने समय छुट्याउन जान्दछ, त्यसैले ऊ राम्रोसँग पढ्छ र विद्यार्थी जीवनमा सुखी रहन्छ।

त्यसैले सुख चाहनेले टाढा खोज्न जानुपर्दैन; सधैं सचेत रहन स्मृतिको अभ्यास गरे मात्र पुग्छ, सुख आफैं मनमा उत्पन्न भई फस्टाउँदै जान्छ, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "स्मृति भएको व्यक्तिले सुख पाउँछ।"