พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “สีลํ ยาว ชรา สาธุ” แปลว่า “ศีลยังประโยชน์ให้สำเร็จตราบเท่าชรา” คำว่า “ศีล” หมายถึงความประพฤติที่ดีงาม การสำรวมกายและวาจาให้เรียบร้อย โดยเว้นจากการกระทำและคำพูดที่เป็นโทษ ส่วนคำว่า “ตราบเท่าชรา” หมายถึงจนกระทั่งถึงวัยแก่เฒ่า พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “สีลํ ยาว ชรา สาธุ” แปลว่า “ศีลยังประโยชน์ให้สำเร็จตราบเท่าชรา” สอนให้เห็นว่า ศีลมีคุณค่าและเกื้อกูลชีวิตในทุกช่วงวัย ไม่ว่าจะเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ หรือผู้สูงอายุ การรักษาศีลก็เป็นสิ่งดีงามและก่อให้เกิดประโยชน์เสมอ

ในชราสูตร สังยุตตนิกาย สคาถวรรค เทวดาทูลถามพระพุทธเจ้าถึงสิ่งที่ยังประโยชน์ให้สำเร็จจนกระทั่งชรา พระองค์ตรัสตอบว่าคือศีล อรรถกถาอธิบายความข้อนี้โดยเปรียบเทียบกับเครื่องประดับภายนอก เพื่อชี้ให้เห็นว่า ศีลเป็นความงามที่เหมาะแก่บุคคลทุกวัย ทั้งวัยเด็ก วัยกลางคน และวัยชรา แม้ความงามและกำลังของร่างกายจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา แต่คุณค่าของความประพฤติดีมิได้ลดลงเพียงเพราะบุคคลมีอายุมากขึ้น ผู้ที่รักษาศีลจึงสามารถดำรงความดีงามของตนไว้ได้จนถึงวัยแก่เฒ่า

ประโยชน์ของศีลมิได้อยู่เพียงการได้รับความรักหรือคำยกย่องจากผู้อื่น แต่ยังอยู่ที่การไม่ก่อความเดือดร้อนจากการเบียดเบียน การทุจริต และการกล่าวเท็จ ผู้รักษาศีลย่อมมีเหตุให้สบายใจเมื่อระลึกถึงความประพฤติของตน อีกทั้งความซื่อสัตย์และการไม่เอาเปรียบกันยังช่วยสร้างความไว้วางใจในการอยู่ร่วมกัน การรักษาศีลอย่างต่อเนื่องจึงเป็นการฝึกความประพฤติดีงามให้มั่นคงขึ้น และเกื้อกูลทั้งตนเองและสังคม

ในชีวิตประจำวัน นักเรียนที่ฝึกรักษาศีล เช่น ไม่ลักขโมย ไม่กล่าวเท็จ และไม่รังแกเพื่อน ย่อมได้วางรากฐานของนิสัยที่ดี คนทำงานที่รักษาศีลย่อมหลีกเลี่ยงการทุจริตและการทำร้ายผู้อื่นด้วยคำพูด ช่วยให้การทำงานร่วมกันเป็นไปด้วยความไว้วางใจ ส่วนผู้สูงอายุที่ประพฤติตนซื่อสัตย์ ไม่เอาเปรียบและไม่เบียดเบียนผู้อื่น ก็สามารถเป็นแบบอย่างที่ดีและเป็นที่พึ่งทางใจแก่ลูกหลานได้ ตัวอย่างเหล่านี้แสดงให้เห็นว่า ศีลมีประโยชน์ในทุกช่วงวัย และควรได้รับการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง แม้ผู้ที่เคยทำผิดพลาด หากเห็นโทษและตั้งใจแก้ไข ก็สามารถเริ่มต้นรักษาศีลและพัฒนาความประพฤติให้ดีขึ้นได้เช่นกัน

ผู้ที่ปรารถนาชีวิตที่มีคุณค่าในทุกช่วงวัยจึงควรรักษาศีลตั้งแต่วันนี้ และหมั่นประคับประคองความประพฤติของตนให้ดีงามตลอดชีวิต เพราะศีลเป็นความงามที่ไม่ขึ้นอยู่กับวัย และเป็นหลักในการดำเนินชีวิตที่เกื้อกูลทั้งตนเองและผู้อื่น ตั้งแต่เยาว์วัยจนถึงวัยชรา สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ศีลยังประโยชน์ให้สำเร็จตราบเท่าชรา”

The saying "sīlaṃ yāva jarā sādhu" means "Virtue brings benefit to fulfilment right up to old age." The word "virtue" (sīla) means good conduct, the restraint of body and speech so that they are proper, by refraining from harmful actions and words. As for the words "right up to old age", they mean until one reaches old age. The saying "sīlaṃ yāva jarā sādhu", meaning "Virtue brings benefit to fulfilment right up to old age," teaches that virtue has value and supports life at every stage of life. Whether one is a child, an adult or an elderly person, keeping the precepts is always good and always brings benefit.

In the Jarā Sutta of the Saṃyutta Nikāya, Sagāthā Vagga, a deity asked the Buddha what it is that brings benefit to fulfilment until old age, and he replied that it is virtue. The commentary explains this point by comparison with external ornaments, to show that virtue is a beauty fitting for people of every age, in childhood, in middle age and in old age. Although the beauty and strength of the body change with time, the value of good conduct does not diminish merely because a person grows older. One who keeps the precepts can therefore maintain his goodness until old age.

The benefit of virtue lies not only in gaining the love or praise of others, but also in not causing trouble through harming others, dishonesty and lying. One who keeps the precepts has reason to feel at ease when he recalls his own conduct. Moreover, honesty and not taking advantage of one another help to build trust in living together. Keeping the precepts continuously is therefore a training that makes good conduct firmer, and it supports both oneself and society.

In daily life, students who train in keeping the precepts, such as not stealing, not lying and not bullying their friends, lay the foundation of good habits. Working people who keep the precepts avoid dishonesty and hurting others with their words, which helps them to work together with trust. Elderly people who behave honestly, not taking advantage of others and not harming them, can be good examples and a refuge for the minds of their children and grandchildren. These examples show that virtue is beneficial at every stage of life and should be trained continuously. Even those who have made mistakes, if they see the harm and resolve to correct themselves, can begin to keep the precepts and improve their conduct as well.

Those who wish for a life of value at every stage should therefore keep the precepts starting today and diligently sustain their good conduct throughout life, because virtue is a beauty that does not depend on age and a principle of living that supports both oneself and others, from youth to old age, just as the saying goes: "Virtue brings benefit to fulfilment right up to old age."

Kata mutiara "sīlaṃ yāva jarā sādhu" berarti "Sila membawa manfaat sampai usia tua." Kata "sila" berarti perilaku yang baik, yaitu pengendalian jasmani dan ucapan agar tertib dengan menghindari perbuatan dan ucapan yang tercela. Adapun kata "sampai usia tua" berarti hingga mencapai usia lanjut. Kata mutiara "sīlaṃ yāva jarā sādhu", yang berarti "Sila membawa manfaat sampai usia tua", mengajarkan kita untuk melihat bahwa sila memiliki nilai dan menopang hidup pada setiap tahap usia. Baik sebagai anak-anak, orang dewasa, maupun orang lanjut usia, menjalankan sila selalu merupakan hal yang baik dan selalu mendatangkan manfaat.

Dalam Jarā Sutta, Saṃyutta Nikāya, Sagāthāvagga, seorang dewa bertanya kepada Sang Buddha tentang apa yang membawa manfaat sampai usia tua, dan Beliau menjawab bahwa itu adalah sila. Kitab komentar menjelaskan hal ini dengan membandingkannya dengan perhiasan lahiriah, untuk menunjukkan bahwa sila adalah keindahan yang pantas bagi orang dari segala usia, baik usia kanak-kanak, usia paruh baya, maupun usia tua. Meskipun keindahan dan kekuatan tubuh berubah seiring waktu, nilai perilaku yang baik tidak berkurang hanya karena seseorang bertambah tua. Karena itu, orang yang menjalankan sila dapat mempertahankan kebaikannya sampai usia tua.

Manfaat sila tidak hanya terletak pada memperoleh kasih sayang atau pujian dari orang lain, tetapi juga pada tidak menimbulkan kesusahan akibat menyakiti orang lain, berbuat curang, dan berdusta. Orang yang menjalankan sila memiliki alasan untuk merasa tenang ketika mengingat perilakunya sendiri. Selain itu, kejujuran dan tidak mengambil keuntungan dari orang lain juga membantu membangun rasa saling percaya dalam hidup bersama. Karena itu, menjalankan sila secara berkesinambungan adalah melatih perilaku yang baik agar semakin kokoh, dan menopang baik diri sendiri maupun masyarakat.

Dalam kehidupan sehari-hari, pelajar yang melatih diri menjalankan sila, misalnya tidak mencuri, tidak berdusta, dan tidak merundung teman, telah meletakkan dasar bagi kebiasaan yang baik. Pekerja yang menjalankan sila akan menghindari kecurangan dan menyakiti orang lain dengan ucapan, sehingga membantu kerja sama berlangsung dengan saling percaya. Adapun orang lanjut usia yang berperilaku jujur, tidak mengambil keuntungan dari orang lain, dan tidak menyakiti orang lain, dapat menjadi teladan yang baik dan tempat bernaung batin bagi anak cucunya. Contoh-contoh ini menunjukkan bahwa sila bermanfaat pada setiap tahap usia dan patut dilatih secara berkesinambungan. Bahkan orang yang pernah berbuat kesalahan, jika melihat bahayanya dan bertekad untuk memperbaikinya, juga dapat mulai menjalankan sila dan mengembangkan perilakunya menjadi lebih baik.

Karena itu, orang yang menginginkan hidup yang bernilai pada setiap tahap usia hendaknya menjalankan sila mulai hari ini dan rajin menjaga perilakunya agar tetap baik sepanjang hidup, karena sila adalah keindahan yang tidak bergantung pada usia dan merupakan prinsip hidup yang menopang baik diri sendiri maupun orang lain, sejak usia muda hingga usia tua, sesuai dengan kata mutiara: "Sila membawa manfaat sampai usia tua."

格言“sīlaṃ yāva jarā sādhu”意为“戒直到老年都能成就利益。”“戒”是指良好的行为，即约束身和语，使之端正，远离有过失的行为和言语；而“直到老年”是指一直到年老的时候。这句格言“sīlaṃ yāva jarā sādhu”，意思是“戒直到老年都能成就利益”，它教导我们：戒在人生的每个阶段都有价值并有益于生活，无论是孩童、成年人还是老年人，持戒都是美好的事，并且永远带来利益。

在《相应部·有偈品》的《老经》中，一位天人请问佛陀：什么一直到老年都能成就利益？佛陀回答说：是戒。注释书以外在的装饰品作比较来解释这一点，指出戒是适合各个年龄的人的美，无论是童年、中年还是老年。即使身体的美貌和力量会随着时间而改变，良好行为的价值却不会仅仅因为人年纪增长而减少。因此，持戒的人能够把自己的善良一直保持到老年。

戒的利益不仅在于得到他人的爱戴或称赞，还在于不因伤害他人、贪污舞弊和说假话而带来祸患。持戒的人在忆念起自己的行为时，有安心的理由；而且诚实和不占他人便宜，也有助于在共同生活中建立信任。因此，持续不断地持戒，就是训练良好的行为使之更加稳固，并且对自己和社会都有益处。

在日常生活中，练习持戒的学生，例如不偷盗、不说假话、不欺负同学，就是在奠定良好习惯的基础。持戒的上班族必然避免贪污舞弊和用言语伤害他人，有助于在信任中共同工作。而为人诚实、不占他人便宜、不伤害他人的长者，也能成为子孙的好榜样和心灵的依靠。这些例子表明，戒在人生的每个阶段都有利益，应当持续不断地加以训练。即使曾经犯过错的人，如果看见其过患并决心改正，也同样可以开始持戒，使自己的行为变得更好。

因此，希望在人生各个阶段都过有价值生活的人，应当从今天起持戒，并勤于一生维护自己良好的行为，因为戒是不取决于年龄的美，也是从年少直到年老都有益于自己和他人的生活准则，正如格言所说：“戒直到老年都能成就利益。”

Der Spruch „sīlaṃ yāva jarā sādhu“ bedeutet „Sittlichkeit bringt Nutzen bis ins Alter.“ Das Wort „Sittlichkeit“ (sīla) bezeichnet gutes Verhalten, das ordentliche Zügeln von Körper und Rede, indem man sich schädlicher Handlungen und Worte enthält. Die Worte „bis ins Alter“ bedeuten bis zum hohen Lebensalter. Der Spruch „sīlaṃ yāva jarā sādhu“, übersetzt „Sittlichkeit bringt Nutzen bis ins Alter.“, lehrt, dass die Sittlichkeit in jedem Lebensalter Wert hat und das Leben fördert; ob man ein Kind, ein Erwachsener oder ein älterer Mensch ist, das Bewahren der Sittlichkeit ist stets gut und bringt immer Nutzen.

Im Jarāsutta des Saṃyuttanikāya, Sagāthavagga, fragt eine Gottheit den Buddha, was Nutzen bringt bis ins Alter, und er antwortet, dass es die Sittlichkeit ist. Der Kommentar erläutert diese Stelle durch einen Vergleich mit äußerem Schmuck, um zu zeigen, dass die Sittlichkeit eine Schönheit ist, die Menschen jeden Alters ziert, in der Kindheit, im mittleren Alter und im hohen Alter. Auch wenn die Schönheit und die Kraft des Körpers sich mit der Zeit verändern, nimmt der Wert guten Verhaltens nicht allein deshalb ab, weil ein Mensch älter wird. Wer die Sittlichkeit bewahrt, kann daher sein Gutsein bis ins hohe Alter aufrechterhalten.

Der Nutzen der Sittlichkeit liegt nicht nur darin, von anderen geliebt oder gelobt zu werden, sondern auch darin, keine Not durch Schädigung anderer, durch Unredlichkeit und durch Lügen zu verursachen. Wer die Sittlichkeit bewahrt, hat Grund, ruhigen Herzens zu sein, wenn er an sein eigenes Verhalten denkt. Außerdem schaffen Ehrlichkeit und das Nicht-Übervorteilen anderer Vertrauen im Zusammenleben. Das beständige Bewahren der Sittlichkeit ist daher eine Schulung, die gutes Verhalten festigt und sowohl einem selbst als auch der Gesellschaft zugutekommt.

Im Alltag legen Schüler, die sich im Bewahren der Sittlichkeit üben, etwa nicht stehlen, nicht lügen und Mitschüler nicht schikanieren, die Grundlage für gute Gewohnheiten. Berufstätige, die die Sittlichkeit bewahren, meiden Unredlichkeit und verletzende Worte gegenüber anderen; das hilft, dass die Zusammenarbeit von Vertrauen getragen wird. Ältere Menschen, die sich ehrlich verhalten, andere nicht übervorteilen und nicht schädigen, können ein gutes Vorbild und eine innere Stütze für ihre Kinder und Enkel sein. Diese Beispiele zeigen, dass die Sittlichkeit in jedem Lebensalter nützlich ist und beständig geübt werden sollte. Auch wer früher Fehler gemacht hat, kann, wenn er deren Nachteile erkennt und sich ernsthaft bessern will, beginnen, die Sittlichkeit zu bewahren und sein Verhalten zu verbessern.

Wer ein wertvolles Leben in jedem Lebensalter ersehnt, sollte daher schon heute die Sittlichkeit bewahren und sein Verhalten sein ganzes Leben lang sorgsam gut erhalten; denn die Sittlichkeit ist eine Schönheit, die nicht vom Alter abhängt, und ein Lebensgrundsatz, der sowohl einem selbst als auch anderen zugutekommt, von der Jugend bis ins hohe Alter, so wie der Spruch sagt: „Sittlichkeit bringt Nutzen bis ins Alter.“

Ordsproget „sīlaṃ yāva jarā sādhu“ betyder „Dyd fører til gavn helt til alderdommen.“ Ordet „dyd“ (sīla) betyder god adfærd, at beherske krop og tale, så de er velordnede, ved at afholde sig fra handlinger og ord, der er skadelige. Udtrykket „helt til alderdommen“ betyder lige til man bliver gammel. Ordsproget „sīlaṃ yāva jarā sādhu“, som betyder „Dyd fører til gavn helt til alderdommen.“ lærer os at se, at dyd har værdi og støtter livet i alle livets aldre. Uanset om man er barn, voksen eller ældre, er det at holde dyd altid godt og til gavn.

I Jarāsutta i Saṃyutta Nikāya, Sagāthāvagga, spørger en guddom Buddha om, hvad der fører til gavn helt til alderdommen, og han svarer, at det er dyd. Kommentaren forklarer dette ved at sammenligne med ydre smykker for at vise, at dyd er en skønhed, der passer til mennesker i alle aldre, både i barndommen, i midten af livet og i alderdommen. Selv om kroppens skønhed og styrke ændrer sig med tiden, mindskes værdien af god adfærd ikke, blot fordi man bliver ældre. Den, der holder dyd, kan derfor bevare sin godhed helt til alderdommen.

Dydens gavn ligger ikke kun i at blive elsket eller æret af andre, men også i, at man ikke skaber nød gennem at skade andre, gennem uærlighed og gennem at tale usandt. Den, der holder dyd, har grund til at være tilfreds, når han tænker tilbage på sin adfærd. Desuden hjælper ærlighed og det ikke at udnytte hinanden til at skabe tillid i samlivet med andre. At holde dyd vedvarende er derfor at øve god adfærd, så den bliver fastere, og det støtter både én selv og samfundet.

I dagliglivet lægger en elev, der øver sig i at holde dyd, for eksempel ved ikke at stjæle, ikke at tale usandt og ikke at mobbe sine kammerater, grunden til gode vaner. En, der arbejder og holder dyd, undgår uærlighed og undgår at såre andre med ord, og det hjælper samarbejdet til at foregå i tillid. Og ældre mennesker, der opfører sig ærligt, ikke udnytter og ikke skader andre, kan være et godt forbillede og en tilflugt for sindet for deres børn og børnebørn. Disse eksempler viser, at dyd er til gavn i alle livets aldre og bør øves vedvarende. Selv den, der tidligere har begået fejl, kan, hvis han ser ulempen og beslutter sig for at rette op, begynde at holde dyd og forbedre sin adfærd.

Den, der ønsker et værdifuldt liv i alle livets aldre, bør derfor holde dyd fra i dag og flittigt værne om sin egen adfærd, så den er god hele livet, for dyd er en skønhed, der ikke afhænger af alder, og et princip for livsførelse, der støtter både én selv og andre fra ungdommen til alderdommen, sådan som ordsproget siger: „Dyd fører til gavn helt til alderdommen.“

सूक्ति "सीलं याव जरा साधु" का अर्थ है "शील बुढ़ापे तक हित सिद्ध करता है।" "शील" का अर्थ है सदाचार, काया और वाणी को भली-भाँति संयत रखना, और दोषपूर्ण कर्मों तथा वचनों से विरत रहना। "बुढ़ापे तक" का अर्थ है वृद्धावस्था आने तक। सूक्ति "सीलं याव जरा साधु", जिसका अर्थ है "शील बुढ़ापे तक हित सिद्ध करता है।", यह दिखाती है कि शील जीवन की हर अवस्था में मूल्यवान और सहायक है; चाहे बालक हो, वयस्क हो या वृद्ध, शील का पालन करना सदा अच्छा है और लाभ उत्पन्न करता है।

संयुत्तनिकाय के सगाथवग्ग के जरासुत्त में एक देवता ने भगवान बुद्ध से पूछा कि कौन-सी वस्तु बुढ़ापे तक हित सिद्ध करती है, और भगवान ने उत्तर दिया कि वह शील है। अट्ठकथा इस बात की व्याख्या बाहरी आभूषणों से तुलना करके करती है, यह दिखाने के लिए कि शील ऐसा सौंदर्य है जो हर आयु के व्यक्ति को शोभा देता है, चाहे बचपन हो, मध्य आयु हो या वृद्धावस्था। यद्यपि शरीर का सौंदर्य और बल समय के साथ बदल जाते हैं, परंतु सदाचार का मूल्य केवल इस कारण कम नहीं होता कि व्यक्ति की आयु बढ़ गई है। इसलिए शील का पालन करने वाला व्यक्ति वृद्धावस्था तक अपनी भलाई को बनाए रख सकता है।

शील का लाभ केवल दूसरों का प्रेम या प्रशंसा पाने में ही नहीं है, बल्कि इसमें भी है कि वह दूसरों को सताने, बेईमानी करने और असत्य बोलने से उत्पन्न होने वाले कष्ट को जन्म नहीं देता। शील का पालन करने वाले के पास अपने आचरण का स्मरण करके प्रसन्न रहने का कारण होता है। इसके अतिरिक्त, ईमानदारी और एक-दूसरे का अनुचित लाभ न उठाना साथ रहने में विश्वास भी उत्पन्न करते हैं। इसलिए निरंतर शील का पालन करना सदाचार को और दृढ़ बनाने का अभ्यास है, जो स्वयं का और समाज दोनों का हित करता है।

दैनिक जीवन में, जो विद्यार्थी शील का पालन करने का अभ्यास करता है, जैसे चोरी न करना, असत्य न बोलना और साथियों को न सताना, वह अच्छी आदतों की नींव रखता है। जो कामकाजी व्यक्ति शील का पालन करता है, वह भ्रष्टाचार से और वाणी से दूसरों को चोट पहुँचाने से बचता है, जिससे साथ मिलकर काम करना विश्वास के साथ होता है। जो वृद्धजन ईमानदारी से आचरण करते हैं, दूसरों का अनुचित लाभ नहीं उठाते और उन्हें नहीं सताते, वे भी अपनी संतानों के लिए अच्छा आदर्श और मन का सहारा बन सकते हैं। ये उदाहरण दिखाते हैं कि शील जीवन की हर अवस्था में लाभदायक है और उसका निरंतर अभ्यास करना चाहिए। जिसने पहले भूलें की हैं, वह भी यदि उनका दोष देखकर सुधारने का संकल्प करे, तो शील का पालन आरंभ कर सकता है और अपने आचरण को बेहतर बना सकता है।

इसलिए जो जीवन की हर अवस्था में सार्थक जीवन चाहता है, उसे आज से ही शील का पालन करना चाहिए और जीवन भर अपने आचरण को परिश्रमपूर्वक अच्छा बनाए रखना चाहिए, क्योंकि शील ऐसा सौंदर्य है जो आयु पर निर्भर नहीं करता और जीवन जीने का ऐसा सिद्धांत है जो बचपन से वृद्धावस्था तक स्वयं का और दूसरों का हित करता है, जैसा कि सूक्ति कहती है: "शील बुढ़ापे तक हित सिद्ध करता है।"

「シーラン・ヤーヴァ・ジャラー・サードゥ」という格言は、「戒は老いに至るまで益をもたらす」という意味です。「戒」とは善い行い、すなわち害のある行いや言葉を慎んで、身と口をきちんと整えることを意味します。また「老いに至るまで」とは、年老いるまでずっと、という意味です。この格言「シーラン・ヤーヴァ・ジャラー・サードゥ」は「戒は老いに至るまで益をもたらす」と訳され、戒は人生のどの時期においても価値があり、人生を支えるものであることを教えています。子どもであれ、大人であれ、お年寄りであれ、戒を守ることは常に善いことであり、益をもたらすのです。

『相応部』有偈品の「ジャラー経」では、天人が仏陀に、老いに至るまで益をもたらすものは何かとお尋ねし、仏陀はそれは戒であるとお答えになりました。注釈書はこの一節を外の装身具と比べて説明し、戒は子どもの時期、中年の時期、老年の時期と、どの年代の人にもふさわしい美しさであることを示しています。体の美しさや力は時とともに変わっていきますが、善い行いの価値は、人が年を重ねたというだけで減ることはありません。ですから、戒を守る人は、年老いるまで自分の善さを保ち続けることができるのです。

戒の益は、他人から愛されたりたたえられたりすることだけにあるのではありません。他人を苦しめること、不正をすること、偽りを語ることから生じる苦しみを招かないことにもあります。戒を守る人は、自分の行いを思い起こしたときに心安らかでいられる理由をもっています。さらに、正直であることや互いに相手を利用しないことは、ともに暮らすうえでの信頼を築く助けにもなります。ですから、戒を守り続けることは、善い行いをしっかりと身につける訓練であり、自分にも社会にも益をもたらすのです。

日常生活では、盗まない、偽りを語らない、友だちをいじめないといった戒を守る訓練をしている学生は、よい習慣の土台を築いています。戒を守る社会人は、不正や言葉で他人を傷つけることを避けるので、ともに信頼して仕事を進めることができます。正直にふるまい、他人を利用せず、他人を苦しめないお年寄りは、子や孫のよい手本となり、心の拠り所となることができます。これらの例は、戒が人生のどの時期においても益があり、たゆまず訓練すべきものであることを示しています。かつて過ちを犯した人であっても、その害を見て改めようと決意すれば、戒を守り始め、行いをよりよいものにしていくことができるのです。

ですから、人生のどの時期においても価値ある人生を願う人は、今日から戒を守り、一生を通じて自分の行いを善いものに保つよう努めるべきです。戒は年齢に左右されない美しさであり、幼いころから老いに至るまで、自分にも他人にも益をもたらす生き方のよりどころだからです。格言にあるとおり、「戒は老いに至るまで益をもたらす」なのです。

सूक्ति "सीलं याव जरा साधु" को अर्थ हो "शीलले बुढेसकालसम्म हित सिद्ध गर्छ।" "शील" भन्नाले असल आचरण, अर्थात् हानिकारक कर्म र वचनबाट विरत भई शरीर र वचनलाई राम्ररी संयमित राख्नु बुझिन्छ। "बुढेसकालसम्म" भन्नाले वृद्ध अवस्थामा नपुगेसम्म भन्ने बुझिन्छ। सूक्ति "सीलं याव जरा साधु" को अर्थ हो "शीलले बुढेसकालसम्म हित सिद्ध गर्छ।" यसले देखाउँछ कि शील जीवनका सबै उमेरमा मूल्यवान् र उपकारी छ; बालक होस्, वयस्क होस् वा वृद्ध, शील पालन गर्नु सधैं असल हुन्छ र हित ल्याउँछ।

संयुत्तनिकायको सगाथावग्गमा रहेको जरासुत्तमा एक देवताले भगवान् बुद्धसँग बुढेसकालसम्म हित सिद्ध गर्ने कुरा के हो भनी सोधे, र उहाँले त्यो शील हो भनी उत्तर दिनुभयो। अट्ठकथाले यसलाई बाहिरी गहनासँग तुलना गरेर व्याख्या गर्छ, र देखाउँछ कि शील सबै उमेरका व्यक्तिलाई सुहाउने सौन्दर्य हो, चाहे बाल्यकाल होस्, मध्य उमेर होस् वा बुढेसकाल। शरीरको सौन्दर्य र बल समयसँगै बदलिए पनि असल आचरणको मूल्य व्यक्तिको उमेर बढ्दैमा घट्दैन। त्यसैले शील पालन गर्ने व्यक्तिले आफ्नो भलाइलाई वृद्ध अवस्थासम्म कायम राख्न सक्छ।

शीलको उपयोगिता अरूबाट माया वा प्रशंसा पाउनुमा मात्र सीमित छैन, बरु अरूलाई हानि पुर्‍याउने, भ्रष्टाचार गर्ने र झुट बोल्ने कामबाट दुःख उत्पन्न नगर्नुमा पनि छ। शील पालन गर्ने व्यक्तिसँग आफ्नो आचरण सम्झँदा मन हलुका हुने कारण हुन्छ। साथै, इमानदारी र एकअर्काको फाइदा नउठाउने बानीले सँगै बस्दा विश्वास निर्माण गर्न सघाउँछ। त्यसैले निरन्तर शील पालन गर्नु असल आचरणलाई दृढ बनाउने अभ्यास हो, र यसले आफू र समाज दुवैको हित गर्छ।

दैनिक जीवनमा, चोरी नगर्ने, झुट नबोल्ने र साथीलाई नहेप्ने जस्ता शील पालनको अभ्यास गर्ने विद्यार्थीले असल बानीको जग बसाल्छ। शील पालन गर्ने कामदारले भ्रष्टाचार र वचनद्वारा अरूलाई चोट पुर्‍याउने कामबाट टाढा रहन्छ, जसले सँगै काम गर्दा विश्वास कायम राख्न सघाउँछ। इमानदार आचरण गर्ने, अरूको फाइदा नउठाउने र अरूलाई हानि नपुर्‍याउने वृद्धवृद्धा पनि सन्तानका लागि राम्रो उदाहरण र मनको शरण बन्न सक्छन्। यी उदाहरणले देखाउँछन् कि शील सबै उमेरमा उपयोगी छ र निरन्तर अभ्यास गर्नुपर्छ। पहिले गल्ती गरेको व्यक्तिले पनि त्यसको दोष देखेर सुधार्ने सङ्कल्प गरे शील पालन सुरु गरेर आफ्नो आचरण राम्रो बनाउन सक्छ।

त्यसैले सबै उमेरमा मूल्यवान् जीवन चाहनेले आजैदेखि शील पालन गर्नुपर्छ र जीवनभर आफ्नो आचरणलाई असल बनाइराख्न लगनशील हुनुपर्छ, किनकि शील उमेरमा निर्भर नहुने सौन्दर्य हो, र बाल्यकालदेखि बुढेसकालसम्म आफू र अरू दुवैको हित गर्ने जीवनको सिद्धान्त हो, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "शीलले बुढेसकालसम्म हित सिद्ध गर्छ।"