พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “เกวลานํปิ ปาปานํ ขนฺติ มูลํ นิกนฺตติ ครหกลหาทีนํ มูลํ ขนติ ขนฺติโก” แปลว่า “ขันติ ย่อมตัดรากแห่งบาปทั้งสิ้น ผู้มีขันติชื่อว่าย่อมขุดรากแห่งความติเตียนและการทะเลาะกันเป็นต้นได้” สุภาษิตนี้เปรียบบาปและความขัดแย้งกับต้นไม้ที่มีราก และเปรียบขันติกับเครื่องมือที่ตัดและขุดรากนั้นออก ทำให้บาปไม่อาจงอกงามต่อไปได้

บาปจำนวนมากมีรากมาจากการที่ใจทนต่ออารมณ์ไม่ได้ เมื่อโกรธก็ทนไม่ได้จึงด่าว่าหรือทำร้าย เมื่ออยากได้ก็ทนไม่ได้จึงลักขโมยหรือโกง เมื่อถูกยั่วยุก็ทนไม่ได้จึงตอบโต้จนเกิดเรื่องใหญ่ ขันติทำหน้าที่เหมือนเบรก ที่หยุดใจไว้ก่อนที่อารมณ์จะกลายเป็นการกระทำ เมื่อใจหยุดได้ รากของบาปก็ถูกตัด ไม่มีโอกาสแตกกิ่งก้านเป็นความชั่วที่ใหญ่ขึ้น

ส่วนความติเตียนและการทะเลาะวิวาท มักเกิดจากการที่ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมอดทน ฝ่ายหนึ่งพูดแรง อีกฝ่ายก็ตอบแรงกว่า ความขัดแย้งจึงลุกลามขึ้นเรื่อย ๆ ผู้มีขันติจะไม่เติมเชื้อไฟ เมื่อไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ การทะเลาะก็ไม่อาจดำเนินต่อไป และตนเองก็ไม่ทำสิ่งที่จะถูกติเตียนภายหลัง ขันติในที่นี้จึงไม่ใช่การเก็บกดความรู้สึก แต่เป็นการระงับการกระทำที่เกิดจากอารมณ์ แล้วแก้ปัญหาด้วยเหตุผลเมื่อใจสงบแล้ว

ในชีวิตประจำวัน ผู้ขับรถที่ถูกปาดหน้าแต่อดทนไม่ไล่ตามหรือด่าทอ ย่อมป้องกันไม่ให้เกิดการทะเลาะวิวาทบนถนน สมาชิกในครอบครัวที่อดกลั้นไม่พูดคำรุนแรงในยามโกรธ ย่อมรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้ นักเรียนที่ถูกเพื่อนพูดกระทบกระทั่ง แต่เลือกเดินจากไปและปรึกษาครู แทนการตอบโต้ด้วยกำลัง ย่อมไม่ต้องถูกลงโทษและไม่สร้างศัตรูเพิ่ม

ผู้ที่ปรารถนาชีวิตที่ปราศจากบาปและความขัดแย้งจึงควรฝึกขันติ หยุดใจก่อนพูดหรือทำในยามที่อารมณ์รุนแรง สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ขันติ ย่อมตัดรากแห่งบาปทั้งสิ้น ผู้มีขันติชื่อว่าย่อมขุดรากแห่งความติเตียนและการทะเลาะกันเป็นต้นได้”

The saying "kevalānaṃpi pāpānaṃ khanti mūlaṃ nikantati, garahakalahādīnaṃ mūlaṃ khanati khantiko" means "Patience cuts off the root of all evils; one who has patience digs out the root of blame, quarrels and the like." This saying compares evil and conflict to a tree with roots, and patience to a tool that cuts and digs those roots out, so that evil can no longer grow.

Much evil is rooted in the mind's inability to bear its emotions. When angry and unable to bear it, one scolds or harms; when desiring and unable to bear it, one steals or cheats; when provoked and unable to bear it, one retaliates until the matter grows serious. Patience acts like a brake, stopping the mind before emotion turns into action. When the mind can stop, the root of evil is cut and has no chance to branch out into greater wrongdoing.

As for blame and quarrels, they usually arise because neither side is willing to be patient. One speaks harshly, the other answers more harshly still, and the conflict keeps escalating. One who has patience does not add fuel to the fire. When one does not retaliate with emotion, the quarrel cannot continue, and one does nothing that will later be blamed. Patience here is therefore not suppressing one's feelings, but restraining actions born of emotion, and then solving the problem with reason once the mind is calm.

In daily life, a driver who is cut off but patiently refrains from chasing or cursing prevents a quarrel on the road. Family members who restrain themselves from harsh words when angry preserve their relationships. A student who is taunted by a classmate but chooses to walk away and consult a teacher, instead of retaliating with force, avoids punishment and does not create more enemies.

Those who wish for a life free of evil and conflict should therefore train in patience, stopping the mind before speaking or acting when emotions run high, just as the saying goes: "Patience cuts off the root of all evils; one who has patience digs out the root of blame, quarrels and the like."

Kata mutiara "kevalānaṃpi pāpānaṃ khanti mūlaṃ nikantati, garahakalahādīnaṃ mūlaṃ khanati khantiko" berarti "Kesabaran memotong akar segala kejahatan; orang yang memiliki kesabaran menggali akar celaan, pertengkaran, dan sebagainya." Kata mutiara ini membandingkan kejahatan dan pertikaian dengan pohon yang berakar, dan kesabaran dengan alat yang memotong serta menggali akar itu, sehingga kejahatan tidak dapat tumbuh lagi.

Banyak kejahatan berakar pada ketidakmampuan batin menanggung emosinya. Ketika marah dan tidak tahan, orang memaki atau menyakiti; ketika menginginkan sesuatu dan tidak tahan, orang mencuri atau menipu; ketika dipancing dan tidak tahan, orang membalas hingga masalah menjadi serius. Kesabaran berfungsi seperti rem, menghentikan batin sebelum emosi berubah menjadi tindakan. Ketika batin dapat berhenti, akar kejahatan terpotong dan tidak berkesempatan bercabang menjadi perbuatan salah yang lebih besar.

Adapun celaan dan pertengkaran biasanya timbul karena tidak ada pihak yang mau bersabar. Yang satu berbicara kasar, yang lain membalas lebih kasar lagi, dan pertikaian terus meningkat. Orang yang sabar tidak menambah bahan bakar ke dalam api. Bila seseorang tidak membalas dengan emosi, pertengkaran tidak dapat berlanjut, dan ia tidak melakukan sesuatu yang kelak dicela. Kesabaran di sini karena itu bukan memendam perasaan, melainkan menahan tindakan yang lahir dari emosi, lalu memecahkan masalah dengan akal sehat setelah batin tenang.

Dalam kehidupan sehari-hari, pengemudi yang dipotong jalannya tetapi dengan sabar tidak mengejar atau memaki mencegah pertengkaran di jalan. Anggota keluarga yang menahan diri dari kata-kata kasar ketika marah menjaga hubungan mereka. Siswa yang diejek teman sekelasnya tetapi memilih pergi dan berkonsultasi dengan guru, bukan membalas dengan kekerasan, terhindar dari hukuman dan tidak menambah musuh.

Maka mereka yang menginginkan hidup bebas dari kejahatan dan pertikaian hendaknya melatih kesabaran, menghentikan batin sebelum berbicara atau bertindak ketika emosi memuncak, sesuai dengan kata mutiara: "Kesabaran memotong akar segala kejahatan; orang yang memiliki kesabaran menggali akar celaan, pertengkaran, dan sebagainya."

格言“kevalānaṃpi pāpānaṃ khanti mūlaṃ nikantati, garahakalahādīnaṃ mūlaṃ khanati khantiko”意为“忍辱能斩断一切恶的根；有忍辱的人，能挖掉指责、争吵等的根。”这句格言把恶与冲突比作有根的树，把忍辱比作斩断、挖除这些根的工具，使恶无法再生长。

许多恶都根源于内心无法承受情绪。愤怒而忍不住，便会辱骂或伤人；贪求而忍不住，便会偷盗或欺骗；受到挑衅而忍不住，便会还击，直到事情闹大。忍辱的作用就像刹车，在情绪变成行动之前让心停下来。心能停下来，恶的根就被斩断，没有机会长成更大的恶行。

至于指责和争吵，通常是因为双方都不肯忍耐。一方说话难听，另一方回应得更难听，冲突就不断升级。有忍辱的人不会火上浇油。一方不以情绪还击，争吵就无法继续，自己也不会做出日后被人指责的事。因此，这里的忍辱并不是压抑感受，而是克制由情绪所生的行动，待心平静之后再以理性解决问题。

在日常生活中，被人抢道却忍住不去追赶或叫骂的司机，避免了一场路上的争执。在愤怒时克制自己不说狠话的家人，维护了彼此的关系。被同学讥讽，却选择走开并请教老师、而不是以武力还击的学生，既免受处罚，也没有树立更多敌人。

因此，希望人生远离恶行与冲突的人，应当修习忍辱，在情绪高涨时先让心停下来，再说话或行动，正如格言所说：“忍辱能斩断一切恶的根；有忍辱的人，能挖掉指责、争吵等的根。”

Der Spruch „kevalānaṃpi pāpānaṃ khanti mūlaṃ nikantati, garahakalahādīnaṃ mūlaṃ khanati khantiko“ bedeutet „Geduld schneidet die Wurzel allen Übels ab; wer Geduld hat, gräbt die Wurzel von Tadel, Streit und dergleichen aus.“ Der Spruch vergleicht das Üble und den Konflikt mit einem Baum, der Wurzeln hat, und die Geduld mit einem Werkzeug, das diese Wurzeln abschneidet und ausgräbt, sodass das Üble nicht mehr wachsen kann.

Viel Übles wurzelt darin, dass der Geist seine Gefühle nicht ertragen kann. Wer zornig ist und es nicht erträgt, schimpft oder schadet; wer begehrt und es nicht erträgt, stiehlt oder betrügt; wer gereizt wird und es nicht erträgt, schlägt zurück, bis die Sache ernst wird. Geduld wirkt wie eine Bremse, die den Geist anhält, bevor das Gefühl zur Tat wird. Kann der Geist anhalten, ist die Wurzel des Üblen abgeschnitten und hat keine Gelegenheit, zu größerem Unrecht auszutreiben.

Tadel und Streit entstehen meist, weil keine Seite bereit ist, geduldig zu sein. Einer spricht hart, der andere antwortet noch härter, und der Konflikt eskaliert immer weiter. Wer Geduld hat, gießt kein Öl ins Feuer. Antwortet man nicht mit Gefühl, kann der Streit nicht weitergehen, und man tut nichts, wofür man später getadelt würde. Geduld ist hier also kein Unterdrücken der Gefühle, sondern ein Zurückhalten der aus Gefühl geborenen Handlungen, um das Problem dann mit Vernunft zu lösen, wenn der Geist ruhig ist.

Im Alltag verhindert ein Autofahrer, dem die Vorfahrt genommen wird, der aber geduldig darauf verzichtet, hinterherzufahren oder zu fluchen, einen Streit auf der Straße. Familienmitglieder, die sich im Zorn harter Worte enthalten, bewahren ihre Beziehungen. Ein Schüler, der von einem Mitschüler verspottet wird, aber lieber weggeht und einen Lehrer um Rat fragt, statt mit Gewalt zurückzuschlagen, entgeht einer Strafe und schafft sich keine weiteren Feinde.

Wer ein Leben frei von Üblem und Konflikten wünscht, sollte daher Geduld üben und den Geist anhalten, bevor er spricht oder handelt, wenn die Gefühle hochkochen, so wie der Spruch sagt: „Geduld schneidet die Wurzel allen Übels ab; wer Geduld hat, gräbt die Wurzel von Tadel, Streit und dergleichen aus.“

Ordsproget „kevalānaṃpi pāpānaṃ khanti mūlaṃ nikantati, garahakalahādīnaṃ mūlaṃ khanati khantiko“ betyder „Tålmodighed skærer roden over på alt ondt; den, der har tålmodighed, graver roden op til dadel, strid og lignende.“ Ordsproget sammenligner det onde og konflikten med et træ, der har rødder, og tålmodigheden med et redskab, der skærer rødderne over og graver dem op, så det onde ikke længere kan vokse.

Meget ondt har sin rod i, at sindet ikke kan bære sine følelser. Den, der er vred og ikke kan bære det, skælder ud eller skader; den, der begærer og ikke kan bære det, stjæler eller snyder; den, der bliver provokeret og ikke kan bære det, slår igen, indtil sagen bliver alvorlig. Tålmodighed virker som en bremse, der standser sindet, før følelsen bliver til handling. Når sindet kan standse, er det ondes rod skåret over og har ingen mulighed for at skyde op som større uret.

Dadel og strid opstår som regel, fordi ingen af parterne er villige til at være tålmodige. Den ene taler hårdt, den anden svarer endnu hårdere, og konflikten optrappes hele tiden. Den, der har tålmodighed, hælder ikke benzin på bålet. Når man ikke svarer igen med følelser, kan striden ikke fortsætte, og man gør intet, som man senere vil blive dadlet for. Tålmodighed er her altså ikke at undertrykke sine følelser, men at holde handlinger født af følelser tilbage og derefter løse problemet med fornuft, når sindet er roligt.

I hverdagen forhindrer en bilist, der får frataget sin vigepligt, men tålmodigt undlader at køre efter eller bande, et skænderi på vejen. Familiemedlemmer, der i vrede afholder sig fra hårde ord, bevarer deres relationer. En elev, der bliver hånet af en kammerat, men hellere går sin vej og spørger en lærer til råds end at slå igen med vold, undgår straf og skaber sig ikke flere fjender.

Den, der ønsker et liv fri for ondt og konflikter, bør derfor øve tålmodighed og standse sindet, før han taler eller handler, når følelserne koger over, sådan som ordsproget siger: „Tålmodighed skærer roden over på alt ondt; den, der har tålmodighed, graver roden op til dadel, strid og lignende.“

सूक्ति "केवलानंपि पापानं खन्ति मूलं निकन्तति, गरहकलहादीनं मूलं खनति खन्तिको" का अर्थ है "क्षमा सभी पापों की जड़ काट देती है; क्षमाशील व्यक्ति निंदा, कलह आदि की जड़ खोद डालता है।" यह सूक्ति पाप और संघर्ष की तुलना जड़ वाले वृक्ष से और क्षमा की तुलना उस औज़ार से करती है जो उन जड़ों को काटता और खोदता है, ताकि पाप फिर न उग सके।

बहुत-से पापों की जड़ इस बात में है कि मन अपनी भावनाओं को सह नहीं पाता। क्रोधित होकर न सह पाने पर व्यक्ति गाली देता या हानि पहुँचाता है; लोभ होने पर न सह पाने पर वह चोरी या धोखा करता है; उकसाए जाने पर न सह पाने पर वह तब तक बदला लेता है जब तक बात गंभीर न हो जाए। क्षमा ब्रेक की तरह काम करती है, जो भावना के कर्म बनने से पहले मन को रोक देती है। जब मन रुक सकता है, तो पाप की जड़ कट जाती है और उसे बड़े पाप के रूप में फैलने का अवसर नहीं मिलता।

निंदा और कलह प्रायः इसलिए होते हैं क्योंकि कोई भी पक्ष धैर्य नहीं रखना चाहता। एक कठोर बोलता है, दूसरा और कठोर उत्तर देता है, और संघर्ष बढ़ता जाता है। क्षमाशील व्यक्ति आग में घी नहीं डालता। जब कोई भावना से उत्तर नहीं देता, तो कलह आगे नहीं बढ़ सकता, और वह ऐसा कुछ नहीं करता जिसके लिए बाद में निंदा हो। इसलिए यहाँ क्षमा का अर्थ भावनाओं को दबाना नहीं, बल्कि भावना से उत्पन्न कर्मों को रोकना और मन शांत होने पर तर्क से समस्या सुलझाना है।

दैनिक जीवन में, जिस चालक के आगे कोई अचानक घुस आए पर वह धैर्य से पीछा करने या गाली देने से बचे, वह सड़क पर झगड़ा रोक देता है। जो परिवारजन क्रोध में कठोर शब्दों से बचते हैं, वे अपने संबंध बचाए रखते हैं। जो विद्यार्थी सहपाठी के ताने सुनकर हिंसा से उत्तर देने के बजाय वहाँ से हटकर शिक्षक से परामर्श करता है, वह दंड से बचता है और शत्रु नहीं बढ़ाता।

इसलिए जो पाप और संघर्ष से मुक्त जीवन चाहता है, उसे क्षमा का अभ्यास करना चाहिए, और भावनाएँ उफान पर हों तब बोलने या करने से पहले मन को रोकना चाहिए, जैसा कि सूक्ति कहती है: "क्षमा सभी पापों की जड़ काट देती है; क्षमाशील व्यक्ति निंदा, कलह आदि की जड़ खोद डालता है।"

「ケーヴァラーナンピ・パーパーナン・カンティ・ムーラン・ニカンタティ、ガラハカラハーディーナン・ムーラン・カナティ・カンティコー」という格言は、「忍耐はあらゆる悪の根を断ち切る。忍耐ある者は、非難や争いなどの根を掘り起こす」という意味です。この格言は、悪と争いを根のある木に、忍耐をその根を断ち切り掘り起こす道具にたとえ、悪がもはや育たないようにすることを示しています。

多くの悪は、心が自分の感情に耐えられないことに根ざしています。怒って耐えられなければ、ののしったり傷つけたりし、欲しくて耐えられなければ、盗んだりだましたりし、挑発されて耐えられなければ、事が大きくなるまで仕返しをします。忍耐はブレーキのように働き、感情が行動になる前に心を止めます。心が止まれば悪の根は断たれ、より大きな悪へと枝を伸ばす機会はありません。

非難や争いは、たいていどちらの側も忍耐しようとしないために起こります。一方がきつく言えば、もう一方はもっときつく言い返し、争いはどんどん大きくなっていきます。忍耐ある人は火に油を注ぎません。感情で応じなければ争いは続かず、後で非難されるようなことをすることもありません。ですから、ここでいう忍耐とは感情を押し殺すことではなく、感情から生まれる行動を抑え、心が落ち着いてから理性で問題を解決することなのです。

日常生活では、割り込まれても追いかけたりののしったりせずに忍耐する運転者は、路上での争いを防ぎます。怒っているときにきつい言葉を控える家族は、互いの関係を守ります。友だちにからかわれても、暴力で仕返しをせずにその場を離れて先生に相談する生徒は、罰を受けずに済み、敵を増やすこともありません。

ですから、悪や争いのない人生を願う人は、感情が高ぶったときに、話したり行動したりする前に心を止めるよう、忍耐を修めるべきです。格言にあるとおり、「忍耐はあらゆる悪の根を断ち切る。忍耐ある者は、非難や争いなどの根を掘り起こす」のです。

सूक्ति "केवलानंपि पापानं खन्ति मूलं निकन्तति, गरहकलहादीनं मूलं खनति खन्तिको" को अर्थ हो "क्षमाले सबै पापको जरा काटिदिन्छ; क्षमाशील व्यक्तिले निन्दा, कलह आदिको जरा खनेर निकाल्छ।" यो सूक्तिले पाप र द्वन्द्वलाई जरा भएको रुखसँग र क्षमालाई ती जरा काट्ने र खन्ने औजारसँग तुलना गर्छ, ताकि पाप फेरि उम्रन नसकोस्।

धेरै पापको जरा यस कुरामा छ कि मनले आफ्ना भावना सहन सक्दैन। रिसाएर सहन नसक्दा व्यक्तिले गाली गर्छ वा हानि पुर्‍याउँछ; लोभ लागेर सहन नसक्दा चोरी वा ठगी गर्छ; उक्साइँदा सहन नसक्दा कुरा गम्भीर नहुन्जेल बदला लिन्छ। क्षमा ब्रेकजस्तै काम गर्छ, जसले भावना कर्म बन्नुअघि नै मनलाई रोक्छ। जब मन रोकिन सक्छ, पापको जरा काटिन्छ र त्यसलाई ठूलो पापका रूपमा फैलिने अवसर मिल्दैन।

निन्दा र कलह प्रायः यसैले हुन्छन् कि कुनै पक्ष पनि धैर्य राख्न चाहँदैन। एउटाले कडा बोल्छ, अर्कोले झन् कडा जवाफ दिन्छ, र द्वन्द्व बढ्दै जान्छ। क्षमाशील व्यक्तिले आगोमा घिउ थप्दैन। जब कसैले भावनाले जवाफ दिँदैन, कलह अघि बढ्न सक्दैन, र उसले पछि निन्दा हुने कुनै काम गर्दैन। त्यसैले यहाँ क्षमाको अर्थ भावना दबाउनु होइन, बरु भावनाबाट उत्पन्न कर्मलाई रोक्नु र मन शान्त भएपछि तर्कले समस्या सुल्झाउनु हो।

दैनिक जीवनमा, जसको अगाडि कोही अचानक छिर्छ तर धैर्यपूर्वक पछि लाग्न वा गाली गर्नबाट बच्ने चालकले सडकमा झगडा रोक्छ। रिसमा कडा शब्दबाट बच्ने परिवारका सदस्यले आफ्ना सम्बन्ध जोगाउँछन्। सहपाठीको व्यङ्ग्य सुनेर हिंसाले जवाफ दिनुको सट्टा त्यहाँबाट हटेर शिक्षकसँग परामर्श गर्ने विद्यार्थी सजायबाट बच्छ र शत्रु बढाउँदैन।

त्यसैले पाप र द्वन्द्वमुक्त जीवन चाहनेले क्षमाको अभ्यास गर्नुपर्छ, र भावना उर्लिएका बेला बोल्नु वा गर्नुअघि मनलाई रोक्नुपर्छ, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "क्षमाले सबै पापको जरा काटिदिन्छ; क्षमाशील व्यक्तिले निन्दा, कलह आदिको जरा खनेर निकाल्छ।"