พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นตรี · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๑ · ๕๐๐ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๕๘ บท
อัตตวรรค — หมวดตน
อัตตวรรค — หมวดตน · นักธรรมชั้นตรี
บาลี (อักษรไทย)
อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญารกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Attānañce piyaṃ jaññāRakkheyya naṃ surakkhitaṃ.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.
คำแปล : ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี.
EnglishIf one knows oneself to be dear, one should guard oneself well.
IndonesiaBila seseorang tahu bahwa dirinya dicintai, hendaknya ia menjaga dirinya dengan baik.
中文若知自己可爱,便应善加守护自己。
DeutschWer weiß, dass er sich selbst lieb ist, soll sich selbst wohl behüten.
DanskDen, der ved, at han er sig selv kær, bør vogte sig selv vel.
हिन्दीयदि जाने कि अपना आप प्रिय है, तो अपनी भली-भाँति रक्षा करे।
日本語自己が愛しいと知るなら、自己をよく守るべきである。
नेपालीआफू प्रिय छ भनी थाहा पाए आफ्नो राम्ररी रक्षा गर्नुपर्छ।

คำอธิบาย
ยังไม่มีคำอธิบายภาษาเยอรมัน — แสดงภาษาไทย
คำอธิบายนี้เป็นเพียงตัวอย่างการตีความพุทธศาสนสุภาษิต ไม่ใช่เฉลย ผู้ศึกษาควรใช้เป็นแนวทางเบื้องต้นเท่านั้น หากต้องการความพิสดาร ควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ ประกอบด้วย

พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา รกฺเขยฺย นํ สุรกฺขิตํ” แปลว่า “ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี” สุภาษิตนี้ชวนให้พิจารณาว่า ทุกคนย่อมรักตน แต่ความรักตนที่ถูกต้องมิใช่การตามใจตนทุกอย่าง หากเป็นการคุ้มครองตนไม่ให้ทำความชั่ว ซึ่งจะนำความทุกข์มาให้ตนเองทั้งในปัจจุบันและภายหน้า การ “รักษาตนให้ดี” จึงหมายถึงการเว้นความชั่ว ทำความดี และไม่ประมาทในการดำเนินชีวิต

พระคาถานี้อยู่ในอัตตวรรค แห่งธรรมบท ท่อนหลังมีใจความว่า บัณฑิตพึงประคับประคองตนไว้ตลอดยามใดยามหนึ่งในสามยาม อรรถกถาธรรมบทกล่าวว่าตรัสปรารภโพธิราชกุมาร และอธิบายคำว่า “ยาม” ว่า สำหรับคฤหัสถ์หมายถึงวัยทั้งสาม คือปฐมวัย มัชฌิมวัย และปัจฉิมวัย หากไม่ได้ทำความดีในวัยต้น ก็ควรทำในวัยกลาง หรืออย่างน้อยในวัยปลาย ส่วนสำหรับบรรพชิต หมายถึงยามทั้งสามแห่งราตรี ที่ควรใช้เวลาประกอบความเพียร ไม่ปล่อยให้ผ่านไปด้วยความประมาท

ข้อควรระวังคือ ความรักตนในที่นี้ต่างจากความเห็นแก่ตัว ผู้เห็นแก่ตัวคิดถึงแต่ความพอใจเฉพาะหน้าจนยอมทำชั่ว ซึ่งกลับเป็นการทำร้ายตนเอง ดังที่พระพุทธองค์ตรัสแก่พระเจ้าปเสนทิโกศลว่า ผู้ประพฤติทุจริตทางกาย วาจา ใจ ชื่อว่าไม่รักตน แม้จะกล่าวว่ารักตนก็ตาม ส่วนผู้ประพฤติสุจริตชื่อว่ารักตน อนึ่ง ผู้รักษาตนดีแล้วย่อมไม่เบียดเบียนผู้อื่น เพราะรู้ว่าผู้อื่นก็รักตนเช่นเดียวกัน

ในชีวิตประจำวัน สามเณรที่รักตนย่อมไม่ปล่อยเวลาเรียนให้หมดไปกับการคุยเล่น แต่ตั้งใจศึกษาเพื่อความเจริญของตน พระภิกษุที่รักตนย่อมระวังอาบัติแม้เล็กน้อย และไม่ปล่อยให้ราตรีผ่านไปโดยไม่ได้เจริญภาวนาเลย นักเรียนที่รักตนย่อมไม่ทดลองสิ่งเสพติด คนทำงานที่รักตนย่อมดูแลสุขภาพและไม่แสวงหาทรัพย์ในทางทุจริต ส่วนผู้สูงอายุที่รู้สึกว่าวัยต้นผ่านไปโดยไม่ได้ทำความดีมากนัก ก็ยังเริ่มให้ทาน รักษาศีล และเจริญภาวนาได้ในวัยปัจจุบัน

เราจึงควรแสดงความรักตนอย่างถูกต้อง ด้วยการเลือกทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ตนในระยะยาว เว้นจากทางเสื่อม และหมั่นทำความดีตามวัยและโอกาส ไม่ว่าจะอยู่ในวัยใด ก็ไม่สายเกินไปที่จะเริ่มรักษาตนให้ดี สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก ก็ควรรักษาตนนั้นให้ดี”

« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อตฺตา หเว ชิตํ เสยฺโย.
Sich selbst zu besiegen ist wahrlich das Beste.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๙.
อตฺตา หิ กิร ทุทฺทโม.
Wahrlich, so heißt es, das Selbst ist schwer zu zähmen.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.
อตฺตา สุทนฺโต ปุริสสฺส โชติ.
Ein wohlgezähmtes Selbst ist das Licht des Menschen.
สํ. ส. ๑๕/๒๔๘.
อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ.
Man selbst ist die eigene Zuflucht.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๖,๖๖.
อตฺตา หิ อตฺตโน คติ.
Man selbst ist der eigene Weg.
ขุ. ธ. ๒๕/๖๖.
อตฺตา หิ ปรมํ ปิโย.
Man selbst ist sich das Liebste.
องฺ. สตฺตก. ๒๓/๙๙.
นตฺถิ อตฺตสมํ เปมํ.
Es gibt keine Liebe, die der Liebe zu sich selbst gleicht.
สํ. ส. ๑๕/๙.
อตฺตนา ว กตํ ปาปํ อตฺตนา สงฺกิลิสฺสติ.
Durch sich selbst wird Böses getan, durch sich selbst wird man befleckt.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๗. ขุ. มหา. ๒๙/๓๗. ขุ. จู. ๓๐/๑๑๖.
อตฺตนา อกตํ ปาปํ อตฺตนา ว วิสุชฺฌติ.
Durch sich selbst wird Böses unterlassen, durch sich selbst wird man rein.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๗. ขุ. มหา. ๒๙/๓๗. ขุ. จู. ๓๐/๑๑๖.
อตฺตตฺถปญฺญา อสุจี มนุสฺสา.
Menschen, die nur den eigenen Vorteil sehen, sind unrein.
ขุ. สุ. ๒๕๑๓๓๙.
อตฺตานํ ทมยนฺติ ปณฺฑิตา.
Die Weisen zähmen sich selbst.
ม. ม. ๑๓/๔๘๗. ขุ. ธ. ๒๕/๒๕. ขุ. เถร. ๒๖/๓๘๙.
อตฺตานํ ทมยนฺติ สุพฺพตา.
Die Wohlgesitteten zähmen sich selbst.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๔.
อตฺตนา หิ สุทนฺเตน นาถํ ลภติ ทุลฺลภํ.
Wer sein Selbst wohl gezähmt hat, gewinnt eine Zuflucht, die schwer zu gewinnen ist.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.
โย รกฺขติ อตฺตานํ รกฺขิโต ตสฺส พาหิโร.
Wer sich selbst behütet, dessen Äußeres ist mitbehütet.
องฺ. ฉกฺก. ๒๒/๔๑๗.
ปริโยทเปยฺย อตฺตานํ จิตฺตเกฺลเสหิ ปณฺฑิโต.
Der Weise soll sich von den Trübungen des Geistes reinigen.
สํ. มหา. ๑๙/๒๙. ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
อตฺตานญฺเจ ตถา กยิรา ยถญฺญมนุสาสติ.
Wie man andere ermahnt, so soll man selbst handeln.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๖.
อตฺตนา โจทยตฺตานํ.
Ermahne dich selbst durch dich selbst.
ขุ. ธ. ๒๕/๖๖.
ปฏิมํเสตมตฺตนา.
Prüfe dich selbst durch dich selbst.
ขุ. ธ. ๒๕/๖๖.
ทุคฺคา อุทฺธรถตฺตานํ ปงฺเก สนฺโนว กุญฺชโร.
Zieht euch aus dem Sumpf, wie ein im Schlamm versunkener Elefant sich selbst herauszieht.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๘.
อตฺตานุรกฺขี ภว มา อฑยฺหิ.
Behüte dich selbst; gerate nicht in Not.
ขุ. ชา. ปกิณฺณก. ๒๗/๓๗๒.
อตฺตานญฺจ น ฆาเตสิ.
Zerstöre dich nicht selbst.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๒๗๙.
อตฺตานํ น ทเท โปโส.
Ein Mensch soll sich nicht selbst preisgeben.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
อตฺตานํ น ปริจฺจเช.
Ein Mensch soll sich nicht selbst aufgeben.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
อตฺตานํ นาติวตฺเตยฺย.
Man soll sich selbst nicht vergessen.
ขุ. ชา. ตึส. ๒๗/๕๐๓.
อตฺตทตฺถํ ปรตฺเถน พหุนาปิ น หาปเย.
Man soll das eigene Wohl nicht um des Wohles anderer willen vernachlässigen, sei es auch noch so groß.
ขุ. ธ. ๒๕/๓๗.
อตฺตานญฺเจ ปิยํ ชญฺญา น นํ ปาเปน สํยุเช.
Wer weiß, dass er sich selbst lieb ist, soll sich nicht mit Bösem verbinden.
สํ. ส. ๑๕/๑๐๔.
ยทตฺตครหึ ตทกุพฺพมาโน.
Was man an sich selbst tadeln würde, das soll man nicht tun.
ขุ. ส. ๒๕/๔๘๖.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก