พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นตรี · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๑ · ๕๐๐ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๕๘ บท
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล · นักธรรมชั้นตรี
บาลี (อักษรไทย)
สพฺพา ทิสา สปฺปุริโส ปวายติ.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Sabbā disā sappuriso pavāyati.
คัมภีร์ที่มา : องฺ. ติก. ๒๐/๒๙๑. ขุ. ธ. ๒๕/๒๒.
คำแปล : สัตบุรุษ ย่อมขจรไปทั่วทุกทิศ.
Deutsch : Die Guten strahlen in alle Richtungen aus.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยสัตบุรุษ ย่อมขจรไปทั่วทุกทิศ.
EnglishThe good spread forth in all directions.
IndonesiaOrang baik tersohor ke segala penjuru.
中文善人之名远播四方。
DeutschDie Guten strahlen in alle Richtungen aus.
DanskDe gode udbreder sig i alle retninger.
हिन्दीसत्पुरुष सब दिशाओं में फैल जाते हैं।
日本語善人はあらゆる方角に広がる。
नेपालीसत्पुरुष सबै दिशामा फैलिन्छन्।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
สาธุ โข ปณฺฑิโต นาม.
Wer Weiser heißt, der bringt wahrlich Nutzen zustande.
อ. ส. ๑๕/๓๐๙. ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๓๒.
ปณฺฑิโต สีลสมฺปนฺโน ชลํ อคฺคีว ภาสติ.
Der Weise, mit Sittlichkeit begabt, leuchtet wie ein loderndes Feuer.
ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒.
อนตฺถํ ปริวชฺเชติ อตฺถํ คณฺหาติ ปณฺฑิโต.
Der Weise meidet das Unnütze und ergreift nur das Nützliche.
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๕๙.
อินฺทฺริยานิ รกฺขนฺติ ปณฺฑิตา.
Der Weise hütet die Sinne.
ที. มหา. ๑๐/๒๘๘. สํ. ส. ๑๕/๓๗.
น อุจฺจาวจํ ปณฺฑิตา ทสฺสยนฺติ.
Der Weise zeigt weder Hochgefühl noch Niedergeschlagenheit.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา.
Der Weise hat das Nichttadeln als seine Stärke.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
ทุลฺลโภ ปุริสาชญฺโญ.
Ein edler Mensch ist schwer zu finden.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๑.
ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน.
Ein mit allen Vorzügen Ausgestatteter ist schwer zu finden.
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๘๕.
ทนฺโต เสฏฺโฐ มนุสฺเสสุ.
Unter den Menschen ist der Selbstgezähmte der Beste.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๗. ขุ. มหา. ๒๙/๒๙๑. ขุ. จู. ๓๐/๗๔.
มหาการุณิโก นาโถ.
Der Beschützer ist mit großem Mitgefühl begabt.
ส. ม.
กุสโล จ ชหาติ ปาปกํ.
Der Kluge gibt das Böse auf.
ที. มหา. ๑๐/๑๕๙. ขุ. อุ. ๒๕/๒๑๕.
นยํ นยติ เมธาวี.
Der Weise weist den Weg, der zu weisen ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
อธุรายํ น ยุญฺชติ.
Der Weise befasst sich nicht mit dem, was nicht seine Sache ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
ธีโร โภเค อธิคมฺม สงฺคณฺหาติ จ ญาตเก.
Hat der Weise Reichtum erlangt, so unterstützt er seine Verwandten.
ขุ. ชา. ฉกฺก. ๒๗/๒๐๕.
ธีโร จ พลวา สาธุ ยูถสฺส ปริหารโก.
Der Weise, der die Kraft hat, eine Schar zu führen, bringt Nutzen zustande.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
น กามกามา ลปยนฺติ สนฺโต.
Die Guten reden nicht aus Verlangen nach Sinnenlust.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
สนฺโต น เต เย น วทนฺติ ธมฺมํ.
Wer nicht dem Dhamma gemäß redet, der ist kein Guter.
สํ. ส. ๑๕/๒๗๐.
สนฺโต สตฺตหิเต รตา.
Die Guten freuen sich daran, den Wesen zu helfen.
ชาตกฏฺฐกถา ๑/๒๓๐.
ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ. หิมวนฺโตว ปพฺพโต.
Die Guten sind von fern sichtbar wie das Himālaya-Gebirge.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
สนฺโต สคฺคปรายนา.
Die Guten haben den Himmel als ihr Ziel.
สํ. ส. ๑๕/๒๗. ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๖๔.
อุปสนฺโต สุขํ เสติ.
Der Friedvolle lebt in Glück.
วิ. จุล. ๗/๑๐๖. สํ. ส. ๑๕/๓๑๒. องฺ. ติก. ๒๐/๑๗๕.
สตญฺจ คนฺโธ ปฏิวาตเมติ.
Der Duft der Guten geht selbst gegen den Wind.
องฺ. ติก. ๒๐/๒๙๑. ขุ. ธ. ๒๕/๒๒.
อนุปาทา วิมุจฺจนฺติ.
Gute Menschen werden durch Nichtanhaften befreit.
ม. อุป. ๑๔/๓๔๖. องฺ. ติก. ๒๐/๑๘๐.
โย พาโล มญฺญติ พาลฺยํ ปณฺฑิโต วาปิ เตน โส.
Ein Tor, der seine Torheit erkennt, ist insofern ein Weiser.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๓.
น สาธุ พลวา พาโล ยูถสฺส ปริหารโก.
Ein Tor, der die Kraft hat, eine Schar zu führen, bringt keinen Nutzen zustande.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
พาโล อปริณายโก.
Ein Tor soll kein Führer sein.
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๘๙.
อุชฺฌตฺติพลา พาลา.
Der Tor hat das Tadeln als seine Stärke.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา.
Die Schlechten sind, selbst wenn sie hier sitzen, nicht zu sehen, wie in der Nacht abgeschossene Pfeile.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ.
Die Schlechten gehen zur Hölle.
สํ. ส. ๑๕/๒๗. ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๖๔.
อนยํ นยติ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise weist den Weg, der nicht zu weisen ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
อธุรายํ นิยุญฺชติ.
Der Unweise befasst sich mit dem, was nicht seine Sache ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise verschleudert den Nutzen.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๕.
ทุพฺภึ กโรติ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise tut Böses.
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๙๑.
โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา.
Diebe sind ein Unheil für die Welt.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
สุวิชาโน ภวํ โหติ.
Wer das Gute kennt, gedeiht.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ทุวิชาโน ปราภโว.
Wer das Schlechte kennt, geht zurück.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ.
Wer den Dhamma liebt, gedeiht.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ธมฺมเทสฺสี ปราภโว.
Wer den Dhamma hasst, geht zurück.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
สกฺกตฺวา สกฺกโต โหติ.
Wer ehrt, wird geehrt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ครุ โหติ สคารโว.
Wer achtet, wird geachtet.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ปูชโก ลภเต ปูชํ.
Wer verehrt, wird verehrt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
วนฺทโก ปฏิวนฺทนํ.
Wer grüßt, wird wiedergegrüßt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ปฏิสงฺขานพลา พหุสฺสุตา.
Wer viel gehört hat, muss das Nachdenken zur Hauptsache machen.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
สาธุ สมฺพหุลา ญาตี.
Viele Verwandte zu haben bringt Nutzen.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒๓.
วิสฺสาสปรมา ญาตี.
Vertrautheit ist die höchste Verwandtschaft.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๒.
เนกาสี ลภเต สุขํ.
Wer allein isst, findet kein Glück.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๓.
นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต.
Es gibt niemanden in der Welt, der nicht getadelt würde.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
ปริภูโต มุทุ โหติ.
Der Schwache wird verachtet.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
อติติกฺโข จ เวรวา.
Der Schroffe hat Feinde.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๒/๓๓๙.
พหุมฺปิ รตฺโต ภาเสยฺย.
Der Verliebte redet viel.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
ทุฏฺโฐปิ พหุ ภาสยิ.
Der Zornige redet viel.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
อนุปาเยน โย อตฺถํ อิจฺฉติ โส วิหญฺญติ.
Wer Nutzen ohne rechtes Mittel sucht, gerät in Not.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๖.
น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ.
Der Aufrechte weicht in seiner Rede nicht von der Wahrheit ab.
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๘.
ยถาวาที ตถาการี.
Wie man spricht, so soll man handeln.
ที. มหา. ๑๐/๒๕๕. ขุ. สุ. ๒๕/๓๙๔. ขุ. เถร. ๒๖/๔๔๑. ขุ. ชา. จตุตฺก. ๒๗/๑๔๖.
หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ.
Es gibt manche in der Welt, die sich aus Scham zurückhalten.
สํ. ส. ๑๕/๑๑. ขุ. ธ. ๒๕/๓๔.
กวิ คาถานมาสโย.
Dichter sind die Wohnstatt der Verse.
สํ. ส. ๑๕/๕๒.
พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร.
Mutter und Vater, so heißt es, sind Brahmā (für ihre Kinder).
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร.
Mutter und Vater, so heißt es, sind die ersten Lehrer (ihrer Kinder).
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ.
Mutter und Vater sind der Verehrung ihrer Kinder würdig.
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
อิตฺถี มลํ พฺรหฺมจริยสฺส.
Frauen sind ein Makel für den heiligen Wandel.
สํ. ส. ๑๕/๕๒, ๕๙.
อิตฺถี ภณฺฑานมุตฺตมํ.
Frauen sind das Höchste unter allen Gütern.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
ภตฺตุญฺจ ครุโน สพฺเพ ปฏิปูเชติ ปณฺฑิตา.
Eine kluge Frau achtet ihren Gatten und alle, die Achtung verdienen.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๗๓.
ภตฺตา ปญฺญาณมิตฺถิยา.
Der Gatte ist das Kennzeichen der Frau.
สํ. ส. ๑๕/๕๗.
สุสฺสูสา เสฏฺฐา ภริยานํ.
Unter den Ehefrauen ist die gehorsame die beste.
สํ. ส. ๑๕/๑๐.
โย จ ปุตฺตานมสฺสโว.
Unter den Söhnen ist der gehorsame der beste.
สํ. ส. ๑๕/๑๐.
ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ.
Kinder sind die Grundlage der Menschen.
สํ. ส. ๑๕/๕๑.
ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ.
Man tue nur, was Gedeihen bringt; man verletze niemanden.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๑๒.
คุณวา จาตฺตโน คุณํ.
Wer Güte besitzt, bewahre seine Güte.
ส. ส.
รกฺเขยฺยานาคตํ ภยํ.
Man soll sich vor einer Gefahr schützen, die noch nicht gekommen ist.
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๖.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก