พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นตรี · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๑ · ๕๐๐ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๕๘ บท
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล · นักธรรมชั้นตรี
บาลี (อักษรไทย)
ทุวิชาโน ปราภโว.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Duvijāno parābhavo.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
คำแปล : ผู้รู้ชั่ว เป็นผู้เสื่อม.
Deutsch : Wer das Schlechte kennt, geht zurück.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยผู้รู้ชั่ว เป็นผู้เสื่อม.
EnglishOne who knows the bad declines.
IndonesiaOrang yang mengenal keburukan merosot.
中文知恶者，趋衰败。
DeutschWer das Schlechte kennt, geht zurück.
DanskDen, der kender det onde, går tilbage.
हिन्दीबुरे को जानने वाला अवनति करता है।
日本語悪を知る者は衰える。
नेपालीनराम्रो जान्नेले अवनति गर्छ।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
สาธุ โข ปณฺฑิโต นาม.
Wer Weiser heißt, der bringt wahrlich Nutzen zustande.
อ. ส. ๑๕/๓๐๙. ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๓๒.
ปณฺฑิโต สีลสมฺปนฺโน ชลํ อคฺคีว ภาสติ.
Der Weise, mit Sittlichkeit begabt, leuchtet wie ein loderndes Feuer.
ที. ปาฏิ. ๑๑/๒๐๒.
อนตฺถํ ปริวชฺเชติ อตฺถํ คณฺหาติ ปณฺฑิโต.
Der Weise meidet das Unnütze und ergreift nur das Nützliche.
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๕๙.
อินฺทฺริยานิ รกฺขนฺติ ปณฺฑิตา.
Der Weise hütet die Sinne.
ที. มหา. ๑๐/๒๘๘. สํ. ส. ๑๕/๓๗.
น อุจฺจาวจํ ปณฺฑิตา ทสฺสยนฺติ.
Der Weise zeigt weder Hochgefühl noch Niedergeschlagenheit.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
นิชฺฌตฺติพลา ปณฺฑิตา.
Der Weise hat das Nichttadeln als seine Stärke.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
ทุลฺลโภ ปุริสาชญฺโญ.
Ein edler Mensch ist schwer zu finden.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๑.
ทุลฺลโภ องฺคสมฺปนฺโน.
Ein mit allen Vorzügen Ausgestatteter ist schwer zu finden.
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๘๕.
ทนฺโต เสฏฺโฐ มนุสฺเสสุ.
Unter den Menschen ist der Selbstgezähmte der Beste.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๗. ขุ. มหา. ๒๙/๒๙๑. ขุ. จู. ๓๐/๗๔.
มหาการุณิโก นาโถ.
Der Beschützer ist mit großem Mitgefühl begabt.
ส. ม.
กุสโล จ ชหาติ ปาปกํ.
Der Kluge gibt das Böse auf.
ที. มหา. ๑๐/๑๕๙. ขุ. อุ. ๒๕/๒๑๕.
นยํ นยติ เมธาวี.
Der Weise weist den Weg, der zu weisen ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
อธุรายํ น ยุญฺชติ.
Der Weise befasst sich nicht mit dem, was nicht seine Sache ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
ธีโร โภเค อธิคมฺม สงฺคณฺหาติ จ ญาตเก.
Hat der Weise Reichtum erlangt, so unterstützt er seine Verwandten.
ขุ. ชา. ฉกฺก. ๒๗/๒๐๕.
ธีโร จ พลวา สาธุ ยูถสฺส ปริหารโก.
Der Weise, der die Kraft hat, eine Schar zu führen, bringt Nutzen zustande.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
น กามกามา ลปยนฺติ สนฺโต.
Die Guten reden nicht aus Verlangen nach Sinnenlust.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
สนฺโต น เต เย น วทนฺติ ธมฺมํ.
Wer nicht dem Dhamma gemäß redet, der ist kein Guter.
สํ. ส. ๑๕/๒๗๐.
สนฺโต สตฺตหิเต รตา.
Die Guten freuen sich daran, den Wesen zu helfen.
ชาตกฏฺฐกถา ๑/๒๓๐.
ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ. หิมวนฺโตว ปพฺพโต.
Die Guten sind von fern sichtbar wie das Himālaya-Gebirge.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
สนฺโต สคฺคปรายนา.
Die Guten haben den Himmel als ihr Ziel.
สํ. ส. ๑๕/๒๗. ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๖๔.
สพฺพา ทิสา สปฺปุริโส ปวายติ.
Die Guten strahlen in alle Richtungen aus.
องฺ. ติก. ๒๐/๒๙๑. ขุ. ธ. ๒๕/๒๒.
อุปสนฺโต สุขํ เสติ.
Der Friedvolle lebt in Glück.
วิ. จุล. ๗/๑๐๖. สํ. ส. ๑๕/๓๑๒. องฺ. ติก. ๒๐/๑๗๕.
สตญฺจ คนฺโธ ปฏิวาตเมติ.
Der Duft der Guten geht selbst gegen den Wind.
องฺ. ติก. ๒๐/๒๙๑. ขุ. ธ. ๒๕/๒๒.
อนุปาทา วิมุจฺจนฺติ.
Gute Menschen werden durch Nichtanhaften befreit.
ม. อุป. ๑๔/๓๔๖. องฺ. ติก. ๒๐/๑๘๐.
โย พาโล มญฺญติ พาลฺยํ ปณฺฑิโต วาปิ เตน โส.
Ein Tor, der seine Torheit erkennt, ist insofern ein Weiser.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๓.
น สาธุ พลวา พาโล ยูถสฺส ปริหารโก.
Ein Tor, der die Kraft hat, eine Schar zu führen, bringt keinen Nutzen zustande.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
พาโล อปริณายโก.
Ein Tor soll kein Führer sein.
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๘๙.
อุชฺฌตฺติพลา พาลา.
Der Tor hat das Tadeln als seine Stärke.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา.
Die Schlechten sind, selbst wenn sie hier sitzen, nicht zu sehen, wie in der Nacht abgeschossene Pfeile.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ.
Die Schlechten gehen zur Hölle.
สํ. ส. ๑๕/๒๗. ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๖๔.
อนยํ นยติ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise weist den Weg, der nicht zu weisen ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
อธุรายํ นิยุญฺชติ.
Der Unweise befasst sich mit dem, was nicht seine Sache ist.
ขุ. ชา. เตรส. ๒๗/๓๕๕.
หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise verschleudert den Nutzen.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๕.
ทุพฺภึ กโรติ ทุมฺเมโธ.
Der Unweise tut Böses.
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๙๑.
โจรา โลกสฺมิมพฺพุทา.
Diebe sind ein Unheil für die Welt.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
สุวิชาโน ภวํ โหติ.
Wer das Gute kennt, gedeiht.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ธมฺมกาโม ภวํ โหติ.
Wer den Dhamma liebt, gedeiht.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ธมฺมเทสฺสี ปราภโว.
Wer den Dhamma hasst, geht zurück.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
สกฺกตฺวา สกฺกโต โหติ.
Wer ehrt, wird geehrt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ครุ โหติ สคารโว.
Wer achtet, wird geachtet.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ปูชโก ลภเต ปูชํ.
Wer verehrt, wird verehrt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
วนฺทโก ปฏิวนฺทนํ.
Wer grüßt, wird wiedergegrüßt.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ปฏิสงฺขานพลา พหุสฺสุตา.
Wer viel gehört hat, muss das Nachdenken zur Hauptsache machen.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๒๗.
สาธุ สมฺพหุลา ญาตี.
Viele Verwandte zu haben bringt Nutzen.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒๓.
วิสฺสาสปรมา ญาตี.
Vertrautheit ist die höchste Verwandtschaft.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๒.
เนกาสี ลภเต สุขํ.
Wer allein isst, findet kein Glück.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๓.
นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต.
Es gibt niemanden in der Welt, der nicht getadelt würde.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
ปริภูโต มุทุ โหติ.
Der Schwache wird verachtet.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
อติติกฺโข จ เวรวา.
Der Schroffe hat Feinde.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๒/๓๓๙.
พหุมฺปิ รตฺโต ภาเสยฺย.
Der Verliebte redet viel.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
ทุฏฺโฐปิ พหุ ภาสยิ.
Der Zornige redet viel.
ขุ. ชา. ทฺวาทส. ๒๗/๓๓๙.
อนุปาเยน โย อตฺถํ อิจฺฉติ โส วิหญฺญติ.
Wer Nutzen ohne rechtes Mittel sucht, gerät in Not.
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๖.
น อุชุภูตา วิตถํ ภณนฺติ.
Der Aufrechte weicht in seiner Rede nicht von der Wahrheit ab.
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๘.
ยถาวาที ตถาการี.
Wie man spricht, so soll man handeln.
ที. มหา. ๑๐/๒๕๕. ขุ. สุ. ๒๕/๓๙๔. ขุ. เถร. ๒๖/๔๔๑. ขุ. ชา. จตุตฺก. ๒๗/๑๔๖.
หิรินิเสโธ ปุริโส โกจิ โลกสฺมิ วิชฺชติ.
Es gibt manche in der Welt, die sich aus Scham zurückhalten.
สํ. ส. ๑๕/๑๑. ขุ. ธ. ๒๕/๓๔.
กวิ คาถานมาสโย.
Dichter sind die Wohnstatt der Verse.
สํ. ส. ๑๕/๕๒.
พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร.
Mutter und Vater, so heißt es, sind Brahmā (für ihre Kinder).
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร.
Mutter und Vater, so heißt es, sind die ersten Lehrer (ihrer Kinder).
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ.
Mutter und Vater sind der Verehrung ihrer Kinder würdig.
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๘. องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙๒. ขุ. อิติ. ๒๕/๓๑๔.
อิตฺถี มลํ พฺรหฺมจริยสฺส.
Frauen sind ein Makel für den heiligen Wandel.
สํ. ส. ๑๕/๕๒, ๕๙.
อิตฺถี ภณฺฑานมุตฺตมํ.
Frauen sind das Höchste unter allen Gütern.
สํ. ส. ๑๕/๖๐.
ภตฺตุญฺจ ครุโน สพฺเพ ปฏิปูเชติ ปณฺฑิตา.
Eine kluge Frau achtet ihren Gatten und alle, die Achtung verdienen.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๗๓.
ภตฺตา ปญฺญาณมิตฺถิยา.
Der Gatte ist das Kennzeichen der Frau.
สํ. ส. ๑๕/๕๗.
สุสฺสูสา เสฏฺฐา ภริยานํ.
Unter den Ehefrauen ist die gehorsame die beste.
สํ. ส. ๑๕/๑๐.
โย จ ปุตฺตานมสฺสโว.
Unter den Söhnen ist der gehorsame der beste.
สํ. ส. ๑๕/๑๐.
ปุตฺตา วตฺถุ มนุสฺสานํ.
Kinder sind die Grundlage der Menschen.
สํ. ส. ๑๕/๕๑.
ผาตึ กยิรา อวิเหฐยํ ปรํ.
Man tue nur, was Gedeihen bringt; man verletze niemanden.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๑๒.
คุณวา จาตฺตโน คุณํ.
Wer Güte besitzt, bewahre seine Güte.
ส. ส.
รกฺเขยฺยานาคตํ ภยํ.
Man soll sich vor einer Gefahr schützen, die noch nicht gekommen ist.
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๖.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก