พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “สุโข ปุญฺญสฺส อุจฺจโย” แปลว่า “ความสั่งสมบุญ นำสุขมาให้” คำว่า “ความสั่งสมบุญ” หมายถึงการทำความดีอยู่เสมอ ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนความดีพอกพูนมากขึ้นและกลายเป็นนิสัย พุทธศาสนสุภาษิตนี้สอนว่า การสั่งสมบุญเช่นนี้ย่อมนำความสุขมาให้ พุทธภาษิตนี้เป็นคู่ตรงข้ามกับพุทธภาษิตที่ว่า ความสั่งสมบาปนำทุกข์มาให้ แสดงว่าสิ่งที่เราสั่งสมไว้ในชีวิตจะเป็นตัวกำหนดว่าชีวิตของเราจะมีความสุขหรือความทุกข์

ในพระธรรมบท พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า ถ้าบุรุษพึงทำบุญ ก็ควรทำบุญนั้นบ่อย ๆ ควรทำความพอใจในบุญนั้น เพราะความสั่งสมบุญนำสุขมาให้ อีกแห่งหนึ่งตรัสว่า บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบุญว่าเล็กน้อยคงไม่มีผล เพราะหม้อน้ำย่อมเต็มได้ด้วยหยาดน้ำที่หยดลงทีละหยด ผู้มีปัญญาสั่งสมบุญทีละน้อย ๆ ก็ย่อมเต็มด้วยบุญได้ ความดีเล็ก ๆ ที่ทำสม่ำเสมอ จึงมีพลังมากกว่าความดีใหญ่ที่ทำเพียงครั้งคราว

ในชีวิตจริง ผู้ที่ตื่นเช้ามาใส่บาตรทุกวัน สวดมนต์ก่อนนอน และหมั่นช่วยเหลือผู้อื่น แม้แต่ละวันจะทำเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อผ่านไปหลายปี ใจของเขาย่อมผ่องใส มีความสุข และเป็นที่รักของผู้คน นักเรียนที่ทบทวนบทเรียนวันละเล็กละน้อยทุกวัน ย่อมมีความรู้มั่นคงกว่าผู้ที่อ่านหนังสือหนักเพียงคืนก่อนสอบ การสั่งสมความดีก็เป็นไปในทำนองเดียวกัน

ผู้ที่ปรารถนาความสุขที่ยั่งยืนจึงควรหมั่นทำความดีทุกวัน ไม่เลือกว่าเล็กหรือใหญ่ ไม่รอโอกาสพิเศษ เพราะความดีที่สั่งสมไว้จะเป็นรากฐานแห่งความสุขตลอดชีวิต สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ความสั่งสมบุญ นำสุขมาให้”

The saying "sukho puññassa uccayo" means "The accumulation of merit brings happiness." The words "the accumulation of merit" mean always doing good, doing it again and again, until goodness builds up and becomes a habit. This saying teaches that such accumulation of merit brings happiness. It is the opposite of the saying that the accumulation of evil brings suffering, and it shows that what we accumulate in life determines whether our life will be happy or unhappy.

In the Dhammapada, the Buddha said that if a person makes merit, he should make it again and again and take delight in it, because the accumulation of merit brings happiness. In another place he said that one should not look down on merit, thinking that it is small and will surely bring no result, because a water jar is filled by drops of water falling one drop at a time; the wise one, accumulating merit little by little, becomes full of merit. Small good deeds done regularly therefore have more power than great good deeds done only occasionally.

In real life, a person who gets up early to offer alms food every day, chants before going to sleep and regularly helps others, even if he does only a little each day, will after many years have a clear and bright mind, be happy and be loved by people. A student who reviews his lessons a little every day has firmer knowledge than one who studies hard only on the night before the examination. The accumulation of goodness works in the same way.

Those who wish for lasting happiness should therefore do good every day, without choosing between small and great and without waiting for special occasions, because accumulated goodness becomes the foundation of happiness throughout life, just as the saying goes: "The accumulation of merit brings happiness."

Kata mutiara "sukho puññassa uccayo" berarti "Penimbunan jasa kebajikan membawa kebahagiaan." Kata "penimbunan jasa kebajikan" berarti selalu berbuat baik, melakukannya berulang-ulang, hingga kebaikan itu bertambah banyak dan menjadi kebiasaan. Kata mutiara ini mengajarkan bahwa penimbunan jasa kebajikan seperti ini membawa kebahagiaan. Sabda Sang Buddha ini merupakan pasangan yang berlawanan dengan sabda Sang Buddha yang menyatakan bahwa penimbunan kejahatan membawa penderitaan. Hal ini menunjukkan bahwa apa yang kita timbun dalam hidup akan menentukan apakah hidup kita bahagia atau menderita.

Dalam Dhammapada, Sang Buddha bersabda bahwa jika seseorang berbuat jasa kebajikan, hendaknya ia melakukannya berulang-ulang dan bersenang hati di dalamnya, karena penimbunan jasa kebajikan membawa kebahagiaan. Di bagian lain Beliau bersabda bahwa seseorang hendaknya tidak meremehkan jasa kebajikan dengan mengira bahwa kebajikan yang kecil tidak akan berbuah, karena tempayan air dapat penuh oleh tetesan air yang jatuh setetes demi setetes. Orang bijaksana yang menimbun jasa kebajikan sedikit demi sedikit akan dipenuhi oleh jasa kebajikan. Karena itu, kebaikan kecil yang dilakukan secara teratur memiliki kekuatan yang lebih besar daripada kebaikan besar yang dilakukan hanya sesekali.

Dalam kehidupan nyata, orang yang bangun pagi untuk berdana makanan kepada bhikkhu yang berpindapata setiap hari, membaca paritta sebelum tidur, dan rajin menolong orang lain, meskipun setiap hari hanya melakukan sedikit, setelah bertahun-tahun pikirannya akan jernih, bahagia, dan dicintai banyak orang. Pelajar yang mengulang pelajaran sedikit demi sedikit setiap hari akan memiliki pengetahuan yang lebih kokoh daripada orang yang belajar keras hanya pada malam sebelum ujian. Menimbun kebaikan pun berlangsung dengan cara yang sama.

Karena itu, orang yang menginginkan kebahagiaan yang langgeng hendaknya rajin berbuat baik setiap hari, tanpa memilih kecil atau besar, dan tanpa menunggu kesempatan istimewa, karena kebaikan yang telah ditimbun akan menjadi landasan kebahagiaan sepanjang hidup, sesuai dengan kata mutiara: "Penimbunan jasa kebajikan membawa kebahagiaan."

格言“sukho puññassa uccayo”意为“功德的积聚带来安乐。”“功德的积聚”是指经常行善，一再地去做，直到善不断增长并成为习惯。这句格言教导我们：这样积聚功德必然带来安乐。这句佛语与“恶的积聚带来痛苦”这句佛语正好相对，表明我们在生命中所积累的，将决定我们的生活是安乐还是痛苦。

在《法句经》中，佛陀说：若人作功德，应当经常去做，应当对那功德心生欢喜，因为功德的积聚带来安乐。在另一处又说：人不应轻视功德，认为它微小而不会有果报，因为水瓶是由一滴一滴落下的水滴所装满的；有智慧的人一点一点地积聚功德，也必能充满功德。因此，经常做的微小善事，比偶尔才做一次的大善事更有力量。

在现实生活中，每天早起布施食物给出家人、睡前诵经，并经常帮助他人的人，即使每天只做一点点，但经过许多年之后，他的心必然明净、快乐，并受到人们的爱戴。每天一点一点复习功课的学生，他的知识必然比只在考试前一晚拼命读书的人更加牢固。积累善行也是同样的道理。

因此，希求持久安乐的人，应当每天勤于行善，不挑大小，也不等待特别的机会，因为所积累的善将成为一生安乐的基础，正如格言所说：“功德的积聚带来安乐。”

Der Spruch „sukho puññassa uccayo“ bedeutet „Das Ansammeln von Verdienst bringt Glück.“ Die Worte „das Ansammeln von Verdienst“ bedeuten, stets Gutes zu tun, immer und immer wieder, bis das Gute sich mehrt und zur Gewohnheit wird. Dieser Spruch lehrt, dass ein solches Ansammeln von Verdienst Glück bringt. Dieses Buddha-Wort ist das Gegenstück zu dem Buddha-Wort: Das Ansammeln von Bösem bringt Leiden. Dies zeigt, dass das, was wir in unserem Leben ansammeln, darüber bestimmt, ob unser Leben glücklich oder leidvoll sein wird.

Im Dhammapada sagt der Buddha: Wenn ein Mensch Verdienst erwirbt, soll er es immer wieder tun und Freude daran finden, denn das Ansammeln von Verdienst bringt Glück. An anderer Stelle sagt er: Man soll Verdienst nicht geringschätzen und denken, es sei zu klein, um Früchte zu tragen; denn ein Wasserkrug wird durch Tropfen gefüllt, die einer nach dem anderen hineinfallen. Der Weise, der Stück für Stück Verdienst ansammelt, wird vom Verdienst erfüllt. Kleines Gutes, das beständig getan wird, hat daher mehr Kraft als großes Gutes, das nur gelegentlich getan wird.

Im wirklichen Leben hat jemand, der jeden Morgen früh aufsteht, um den Mönchen Almosen zu geben, vor dem Schlafengehen rezitiert und anderen beständig hilft, auch wenn er jeden Tag nur wenig tut, nach vielen Jahren einen klaren Geist, ist glücklich und bei den Menschen beliebt. Ein Schüler, der jeden Tag ein wenig von seinem Lernstoff wiederholt, hat ein festeres Wissen als einer, der nur in der Nacht vor der Prüfung angestrengt lernt. Mit dem Ansammeln des Guten verhält es sich ebenso.

Wer dauerhaftes Glück ersehnt, sollte daher jeden Tag beständig Gutes tun, ohne zu unterscheiden, ob es klein oder groß ist, und ohne auf eine besondere Gelegenheit zu warten; denn das angesammelte Gute wird zur Grundlage des Glücks für das ganze Leben, so wie der Spruch sagt: „Das Ansammeln von Verdienst bringt Glück.“

Ordsproget „sukho puññassa uccayo“ betyder „Ophobningen af fortjeneste bringer lykke.“ Udtrykket „ophobningen af fortjeneste“ betyder altid at gøre det gode, igen og igen, indtil det gode vokser og bliver en vane. Ordsproget lærer, at en sådan ophobning af fortjeneste bringer lykke. Dette ord af Buddha er modstykket til ordet om, at ophobningen af det onde bringer lidelse, og det viser, at det, vi samler op i livet, bestemmer, om vores liv bliver lykkeligt eller fyldt med lidelse.

I Dhammapada sagde Buddha: Hvis et menneske gør fortjenstfulde gerninger, bør han gøre dem igen og igen og finde glæde i dem, for ophobningen af fortjeneste bringer lykke. Et andet sted sagde han, at man ikke bør ringeagte fortjeneste og tro, at den er for lille til at have nogen følge, for en vandkrukke fyldes af vanddråber, der drypper ned én ad gangen. Den vise, der samler fortjeneste lidt ad gangen, bliver også fyldt af fortjeneste. Små gode gerninger, der gøres regelmæssigt, har derfor større kraft end store gode gerninger, der kun gøres en gang imellem.

I det virkelige liv vil den, der står tidligt op for at give almisse hver dag, reciterer før sengetid og flittigt hjælper andre, efter mange år få et klart og lykkeligt sind og blive afholdt af mennesker, selv om han hver dag kun gør lidt. En elev, der gennemgår sine lektier lidt hver dag, har en fastere viden end den, der kun læser hårdt natten før eksamen. At samle det gode sker på samme måde.

Den, der ønsker en varig lykke, bør derfor flittigt gøre det gode hver dag uden at skelne mellem stort og småt og uden at vente på en særlig lejlighed, for det gode, man har samlet, bliver grundlaget for lykke hele livet, sådan som ordsproget siger: „Ophobningen af fortjeneste bringer lykke.“

सूक्ति "सुखो पुञ्ञस्स उच्चयो" का अर्थ है "पुण्य का संचय सुख लाता है।" "पुण्य का संचय" का अर्थ है सदा भलाई करते रहना, उसे बार-बार दोहराना, यहाँ तक कि भलाई बढ़ती जाए और स्वभाव बन जाए। यह सूक्ति सिखाती है कि इस प्रकार पुण्य का संचय सुख लाता है। यह बुद्ध-वचन उस बुद्ध-वचन का विपरीत युग्म है कि पाप का संचय दुःख लाता है। इससे पता चलता है कि हम अपने जीवन में जो संचय करते हैं, वही निर्धारित करता है कि हमारा जीवन सुखमय होगा या दुःखमय।

धम्मपद में भगवान बुद्ध ने कहा है कि यदि कोई पुरुष पुण्य करे, तो उसे वह पुण्य बार-बार करना चाहिए और उस पुण्य में रुचि उत्पन्न करनी चाहिए, क्योंकि पुण्य का संचय सुख लाता है। एक अन्य स्थान पर उन्होंने कहा है कि पुण्य को छोटा समझकर यह नहीं सोचना चाहिए कि इसका कोई फल नहीं होगा, क्योंकि पानी का घड़ा एक-एक बूँद टपकने से भी भर जाता है; प्रज्ञावान व्यक्ति थोड़ा-थोड़ा पुण्य संचित करके भी पुण्य से भर जाता है। इसलिए नियमित रूप से की गई छोटी-छोटी भलाई कभी-कभार की गई बड़ी भलाई से अधिक शक्तिशाली होती है।

वास्तविक जीवन में, जो व्यक्ति प्रतिदिन सुबह उठकर पिण्डपात देता है, सोने से पहले वन्दना-पाठ करता है और दूसरों की सहायता करने में तत्पर रहता है, भले ही वह प्रतिदिन थोड़ा ही करे, कई वर्ष बीतने पर उसका मन निर्मल और सुखी होता है और वह लोगों का प्रिय होता है। जो विद्यार्थी प्रतिदिन थोड़ा-थोड़ा पाठ दोहराता है, उसका ज्ञान उस विद्यार्थी से अधिक दृढ़ होता है जो केवल परीक्षा से पहले की रात कड़ी पढ़ाई करता है। भलाई का संचय भी इसी प्रकार होता है।

इसलिए जो स्थायी सुख चाहता है, उसे प्रतिदिन परिश्रम से भलाई करनी चाहिए, छोटी या बड़ी का भेद किए बिना और किसी विशेष अवसर की प्रतीक्षा किए बिना, क्योंकि संचित भलाई जीवन भर के सुख का आधार बनती है, जैसा कि सूक्ति कहती है: "पुण्य का संचय सुख लाता है।"

「スコー・プンニャッサ・ウッチャヨー」という格言は、「功徳を積み重ねることは楽をもたらす」という意味です。「功徳を積み重ねること」とは、常に善を行い、何度も繰り返し行って、善が次第に増え、習慣となるまでにすることを意味します。この格言は、このように功徳を積み重ねることは楽をもたらすと教えています。この言葉は、悪を積み重ねることは苦をもたらすという言葉と対になっており、私たちが人生で積み重ねるものが、人生が楽になるか苦になるかを決めることを示しています。

『ダンマパダ』の中で仏陀は、人が功徳を行うならば、それを繰り返し行うべきであり、その功徳に喜びを見いだすべきである、功徳を積み重ねることは楽をもたらすからである、と説かれました。また別の箇所では、功徳を小さなものだから報いはないだろうと軽んじてはならない、水がめは一滴ずつ落ちる水のしずくによっても満ちるのだから、智慧ある人は少しずつ功徳を積んで功徳に満たされる、と説かれています。ですから、規則正しく行う小さな善は、ときどきしか行わない大きな善よりも大きな力をもつのです。

実際の生活では、毎朝早く起きて托鉢の僧に食べ物を捧げ、寝る前に読経し、よく他人を助ける人は、一日一日にすることはわずかでも、何年もたつうちに心が澄み、幸せになり、人々に愛されるようになります。毎日少しずつ授業の復習をする学生は、試験の前の晩だけ猛勉強する人よりも、しっかりとした知識を身につけます。善を積み重ねることも、これと同じなのです。

ですから、長続きする幸せを願う人は、小さいか大きいかを選ばず、特別な機会を待つこともなく、毎日善を行うよう努めるべきです。積み重ねた善は、一生を通じた幸せの土台となるからです。格言にあるとおり、「功徳を積み重ねることは楽をもたらす」なのです。

सूक्ति "सुखो पुञ्ञस्स उच्चयो" को अर्थ हो "पुण्यको सञ्चयले सुख ल्याउँछ।" "पुण्यको सञ्चय" भन्नाले सधैं असल काम गर्नु, बारम्बार दोहोर्‍याएर गर्नु, जसले गर्दा भलाइ बढ्दै गएर बानी बन्छ, भन्ने बुझिन्छ। यो सूक्तिले सिकाउँछ कि यस्तो पुण्यको सञ्चयले सुख ल्याउँछ। यो बुद्धवचन "पापको सञ्चयले दुःख ल्याउँछ" भन्ने बुद्धवचनको विपरीत जोडी हो, र यसले देखाउँछ कि हामीले जीवनमा जे सञ्चय गर्छौं, त्यसैले हाम्रो जीवन सुखी हुन्छ कि दुःखी भन्ने निर्धारण गर्छ।

धम्मपदमा भगवान् बुद्धले भन्नुभएको छ: यदि पुरुषले पुण्य गर्छ भने त्यो पुण्य बारम्बार गर्नुपर्छ र त्यस पुण्यमा रुचि राख्नुपर्छ, किनकि पुण्यको सञ्चयले सुख ल्याउँछ। अर्को ठाउँमा उहाँले भन्नुभएको छ: सानो छ, फल दिँदैन होला भनी पुण्यलाई हेला गर्नु हुँदैन, किनकि थोपा-थोपा खस्ने पानीले घैंटो भरिन्छ; प्रज्ञावान् व्यक्तिले थोरै-थोरै पुण्य सञ्चय गर्दै पुण्यले भरिन सक्छ। त्यसैले नियमित रूपमा गरिने साना असल कामहरूमा कहिलेकाहीं मात्र गरिने ठूला असल कामभन्दा धेरै शक्ति हुन्छ।

वास्तविक जीवनमा, हरेक दिन बिहानै उठेर भिक्षुलाई भिक्षा दिने, सुत्नुअघि पाठ गर्ने र लगनशील भएर अरूलाई मद्दत गर्ने व्यक्तिले, हरेक दिन थोरै मात्र गरे पनि, धेरै वर्ष बितेपछि उसको मन प्रसन्न हुन्छ, ऊ सुखी हुन्छ र मानिसहरूको प्रिय बन्छ। हरेक दिन थोरै-थोरै पाठ दोहोर्‍याउने विद्यार्थीको ज्ञान परीक्षाको अघिल्लो रात मात्र कडा मिहिनेत गरेर पढ्ने व्यक्तिको भन्दा दृढ हुन्छ। भलाइको सञ्चय पनि यसैगरी हुन्छ।

त्यसैले दिगो सुख चाहनेले सानो होस् वा ठूलो भनी नछानी र विशेष अवसरको प्रतीक्षा नगरी हरेक दिन लगनशील भएर असल काम गर्नुपर्छ, किनकि सञ्चय गरिएको भलाइ जीवनभरिको सुखको जग बन्छ, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "पुण्यको सञ्चयले सुख ल्याउँछ।"