พุทธศาสนสุภาษิต นักธรรมชั้นโท

อนวฏฺฐิตจิตฺตสฺส สทฺธมฺมํ อวิชานโต / ปริปฺลวปสาทสฺส ปญฺญา น ปริปูรติ.

Wer unsteten Geistes ist, den wahren Dhamma nicht kennt und dessen Vertrauen schwankt, dessen Weisheit wird nicht vollkommen.

ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.

อปฺปมาณํ หิตํ จิตฺตํ ปริปุณฺณํ สุภาวิตํ / ยํ ปมาณกตํ กมฺมํ น ตํ ตตฺราวสิสฺสติ.

Ein wohl und vollständig entfaltetes gütiges Herz ist unermesslich; was an begrenzten Taten getan wurde, das bleibt in einem solchen Herzen nicht zurück.

ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๕๙.

อานาปานสฺสติ ยสฺส อปริปุณฺณา อภาวิตา / กาโยปิ อิญฺชิโต โหติ จิตฺตมฺปิ โหติ อิญฺชิตํ.

Wer die Achtsamkeit auf Ein- und Ausatmung nicht vollständig entfaltet hat, dessen Körper und Geist zittern.

ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๕๐.

อานาปานสฺสติ ยสฺส ปริปุณฺณา สุภาวิตา / กาโยปิ อนิญฺชิโต โหติ จิตฺตมฺปิ โหติ อนิญฺชิตํ.

Wer die Achtsamkeit auf Ein- und Ausatmung wohl und vollständig entfaltet hat, dessen Körper und Geist zittern nicht.

ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๕๐.

ทิโส ทิสํ ยํ ตํ กยิรา เวรี วา ปน เวรินํ / มิจฺฉาปณิหิตํ จิตฺตํ ปาปิโย นํ ตโต กเร.

Ein Dieb mag einem Dieb, ein Feind einem Feind Verderben bereiten; doch ein falsch gerichteter Geist schadet weit mehr.

ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.

ทูรงฺคมํ เอกจรํ อสรีรํ คุหาสยํ / เย จิตฺตํ สญฺญเมสฺสนฺติ โมกฺขนฺติ มารพนฺธนา.

Wer den Geist zügelt, der weit schweift, allein wandert, gestaltlos ist und in der Höhle (dem Leib) haust, der wird von Māras Fesseln frei.

ขุ. ธ. ๒๕/๑๙,๒๐.

น ตํ มาตา ปิตา กยิรา อญฺเญ วาปิ จ ญาตกา / สมฺมาปณิหิตํ จิตฺตํ เสยฺยโส นํ ตโต กเร.

Weder Mutter noch Vater noch andere Verwandte vermögen dies; doch ein recht gerichteter Geist tut einem noch Besseres.

ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.

ผนฺทนํ จปลํ จิตฺตํ ทุรกฺขํ ทุนฺนิวารยํ / อุชุํ กโรติ เมธาวี อุสุกาโรว เตชนํ.

Der Weise macht den Geist, der unruhig, flatterhaft, schwer zu behüten und schwer zu zügeln ist, gerade wie ein Pfeilmacher einen Pfeil.

ขุ. ธ. ๒๕/๑๙.

ยถา อคารํ ทุจฺฉนฺนํ วุฏฺฐี สมติวิชฺฌติ / เอวํ อภาวิตํ จิตฺตํ ราโค สมติวิชฺฌติ.

Wie Regen in ein schlecht gedecktes Haus eindringt, so dringt Gier in einen unentfalteten Geist ein.

ขุ. ธ. ๒๕/๑๖.

โย จ สทฺทปฺปริตฺตาสี วเน วาตมิโค ยถา / ลหุจิตฺโตติ ตํ อาหุ นาสฺส สมฺปชฺชเต วตํ.

Wer bei Geräuschen aufschreckt wie ein Reh im Wald, den nennt man ‚leichten Geistes‘; sein Gelübde gelingt nicht.

สํ. ส. ๑๕/๒๙๖.

วาริโชว ถเล ขิตฺโต โอกโมกตอุพฺภโต / ปริผนฺทติทํ จิตฺตํ มารเธยฺยํ ปหาตเว.

Dieser Geist, aus seiner Heimstatt in den Sinnenfreuden herausgehoben, um Māras Bereich zu verlassen, zappelt wie ein Fisch, der aus dem Wasser aufs Trockene geworfen wird.

ขุ. ธ. ๒๕/๑๙.

สญฺญาย วิปริเยสา จิตฺตนฺเต ปริฑยฺหติ / นิมิตฺตํ ปริวชฺเชหิ สุภํ ราคูปสํหิตํ.

Dein Geist quält sich durch falsche Auffassung; meide das reizvolle Merkmal, das mit Begierde verbunden ist.

สํ. ส. ๑๕/๒๗๗.

เสโล ยถา เอกฆโน วาเตน น สมีรติ / เอวํ นินฺทาปสํสาสุ น สมิญฺชนฺติ ปณฺฑิตา.

Wie ein fester Felsblock vom Wind nicht erschüttert wird, so werden die Weisen von Tadel und Lob nicht bewegt.

ขุ. ธ. ๒๕/๒๕.