พุทธศาสนสุภาษิต นักธรรมชั้นโท

อธมฺมํ ปฏิปนฺนสฺส โย ธมฺมมนุสาสติ / ตสฺส เจ วจนํ กยิรา น โส คจฺเฉยฺย ทุคฺคตึ.

Den, der lærer Dhamma til en, der handler forkert – følger denne hans ord, går han ikke til en ond skæbne.

ขุ. ชา สฏฺฐี. ๒๘/๓๙.

อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ / อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภโส ปฐวี ยถา.

Den, der har ringe visdom og et hårdt hjerte, forbliver, selv om han hører Sejrherrens lære, lige så langt fra den sande Dhamma som jorden fra himlen.

ขุ. เถร. ๒๖/๓๒๓.

ขตฺติยา พฺราหฺมณา เวสฺสา สุทฺทา จณฺฑาลปุกฺกุสา / อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน ภวนฺติ ติทิเว สมา.

Kshatriyaer, brahmaner, vaishyaer, shudraer, kasteløse og lave arbejdere bliver, når de har praktiseret Dhamma i denne verden, hinanden lige i de Treogtredives himmel.

ขุ. ชา. ๒๗/๗๖/๑๗๕

ตณฺหาทุติโย ปุริโส ทีฆมทฺธาน สํสรํ / อิตฺถมฺภาวญฺญถาภาวํ สํสารํ นาติวตฺตติ.

Den, der har begær som kammerat, vandrer længe og kommer ikke ud over dette omskiftelige kredsløb.

ขุ. จู. ๓๐/๓๒๐.

นภญฺจ ทูเร ปฐวี จ ทูเร / ปารํ สมุทฺทสฺส ตทาหุ ทูเร / ตโต หเว ทูรตรํ วทนฺติ / สตญฺจ ธมฺโม อสตญฺจ ราช.

Man siger, at himmel og jord er langt fra hinanden, og at havets bred er fjern; men de godes Dhamma og de ondes ligger endnu længere fra hinanden.

ขุ. ชา. อสีติ. ๒๘/๑๔๓.

นิกฺกุหา นิลฺลปา ธีรา อตฺถทฺธา สุสมาหิตา / เต เว ธมฺเม วิรูหนฺติ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิเต.

Den, der er ærlig, ikke snakkesalig, klog, ikke hovmodig, fast i sindet – han stråler i den Dhamma, som den Fuldkomment Opvågnede har forkyndt.

องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑.

ปฏิโสตคามึ นิปุณํ คมฺภีรํ ทุทฺทสํ อณุํ / ราครตฺตา น ทกฺขนฺติ ตโมกฺขนฺเธน อาวุตา.

De, der er farvet af begær, indhyllet i mørkets masse (uvidenhed), ser ikke den Dhamma, der går mod strømmen – fin, dyb og svær at se.

ที. มหา. ๑๐/๔๑.

ยทา จ พุทฺธา โลกสฺมึ อุปฺปชฺชนฺติ ปภงฺกรา / เต อิมํ ธมฺมํ ปกาเสนฺติ ทุกฺขูปสมคามินํ.

Når Buddhaerne, lysbringerne, fremstår i verden, forkynder de denne Dhamma, som fører til lidelsens stilhed.

ขุ. ปฏิ. ๓๑/๔๑๘.

ยสฺส สพฺรหฺมจารีสุ คารโว นูปลพฺภติ / อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภํ ปฐวิยา ยถา.

Den, der ingen agtelse har for sine fæller i det hellige liv, er lige så langt fra den sande Dhamma som himlen fra jorden.

ขุ. เถร ๒๖/๓๑๑.

เย จ โข สมฺมทกฺขาเต ธมฺเม ธมฺมานุวตฺติโน / เต ชนา ปารเมสฺสนฺติ มจฺจุเธยฺยํ สุทุตฺตรํ.

De, der praktiserer Dhamma i den Dhamma, som Buddha har vel forkyndt, vil krydse Dødens rige, som er så svært at krydse.

ขุ. ธ ๒๕/๒๖.

โย อิจฺเฉ ทิพฺพโภคญฺจ ทิพฺพมายุํ ยสํ สุขํ / ปาปานิ ปริวชฺเชตฺวา ติวิธํ ธมฺมมาจเร.

Den, der ønsker himmelsk rigdom, liv, berømmelse og lykke, bør afholde sig fra det onde og praktisere den trefoldige gode vandel.

ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๐๖.

โย จ อปฺปมฺปิ สุตฺวาน ธมฺมํ กาเยน ปสฺสติ / ส เว ธมฺมธโร โหติ โย ธมฺมํ นปฺปมชฺชติ.

Den, der, skønt han hører lidt Dhamma, ser Dhamma med sit eget legeme og ikke forsømmer Dhamma – han er sandelig en Dhamma-bærer.

ขุ. ธ. ๒๕/๔๙.

โยนิโส วิจิเน ธมฺมํ ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสติ / ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานํ วิโมกฺโข โหติ เจตโส.

Man bør udforske Dhamma med klogskab; da ser man meningen klart ved visdom, og sindets befrielse indtræder som en flammes udslukning.

องฺ. สตฺตก. ๒๓/๔.