พุทธศาสนสุภาษิต นักธรรมชั้นโท

อธมฺมํ ปฏิปนฺนสฺส โย ธมฺมมนุสาสติ / ตสฺส เจ วจนํ กยิรา น โส คจฺเฉยฺย ทุคฺคตึ.

Wer einem, der falsch handelt, den Dhamma lehrt – folgt jener seinem Wort, so gelangt er nicht in eine schlechte Wiedergeburt.

ขุ. ชา สฏฺฐี. ๒๘/๓๙.

อุปารมฺภจิตฺโต ทุมฺเมโธ สุณาติ ชินสาสนํ / อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภโส ปฐวี ยถา.

Wer geringen Verstandes und harten Herzens ist, bleibt, auch wenn er die Lehre des Siegers hört, vom wahren Dhamma so fern wie die Erde vom Himmel.

ขุ. เถร. ๒๖/๓๒๓.

ขตฺติยา พฺราหฺมณา เวสฺสา สุทฺทา จณฺฑาลปุกฺกุสา / อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน ภวนฺติ ติทิเว สมา.

Kshatriyas, Brahmanen, Vaishyas, Shudras, Ausgestoßene und niedere Arbeiter werden, haben sie in dieser Welt den Dhamma geübt, im Himmel der Dreiunddreißig einander gleich.

ขุ. ชา. ๒๗/๗๖/๑๗๕

ตณฺหาทุติโย ปุริโส ทีฆมทฺธาน สํสรํ / อิตฺถมฺภาวญฺญถาภาวํ สํสารํ นาติวตฺตติ.

Wer das Begehren zum Gefährten hat, wandert lange und kommt über diesen wechselvollen Kreislauf nicht hinaus.

ขุ. จู. ๓๐/๓๒๐.

นภญฺจ ทูเร ปฐวี จ ทูเร / ปารํ สมุทฺทสฺส ตทาหุ ทูเร / ตโต หเว ทูรตรํ วทนฺติ / สตญฺจ ธมฺโม อสตญฺจ ราช.

Man sagt, Himmel und Erde seien weit voneinander, und fern sei das Ufer des Meeres; doch der Dhamma der Guten und der der Schlechten liegen noch weiter auseinander.

ขุ. ชา. อสีติ. ๒๘/๑๔๓.

นิกฺกุหา นิลฺลปา ธีรา อตฺถทฺธา สุสมาหิตา / เต เว ธมฺเม วิรูหนฺติ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิเต.

Wer redlich ist, kein Schwätzer, klug, nicht hochmütig, festen Geistes – ein solcher strahlt in dem vom Vollkommen Erwachten verkündeten Dhamma.

องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑.

ปฏิโสตคามึ นิปุณํ คมฺภีรํ ทุทฺทสํ อณุํ / ราครตฺตา น ทกฺขนฺติ ตโมกฺขนฺเธน อาวุตา.

Die von Gier Gefärbten, von der Masse der Finsternis (Unwissenheit) Umhüllten sehen nicht den Dhamma, der gegen den Strom geht – fein, tief und schwer zu sehen.

ที. มหา. ๑๐/๔๑.

ยทา จ พุทฺธา โลกสฺมึ อุปฺปชฺชนฺติ ปภงฺกรา / เต อิมํ ธมฺมํ ปกาเสนฺติ ทุกฺขูปสมคามินํ.

Wenn die Buddhas, die Lichtbringer, in der Welt erscheinen, verkünden sie diesen Dhamma, der zur Stillung des Leidens führt.

ขุ. ปฏิ. ๓๑/๔๑๘.

ยสฺส สพฺรหฺมจารีสุ คารโว นูปลพฺภติ / อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภํ ปฐวิยา ยถา.

Wer keine Achtung vor seinen Gefährten im heiligen Wandel hat, ist vom wahren Dhamma so fern wie der Himmel von der Erde.

ขุ. เถร ๒๖/๓๑๑.

เย จ โข สมฺมทกฺขาเต ธมฺเม ธมฺมานุวตฺติโน / เต ชนา ปารเมสฺสนฺติ มจฺจุเธยฺยํ สุทุตฺตรํ.

Die den Dhamma üben im Dhamma, der vom Buddha wohl verkündet ist, werden das Reich des Todes, das so schwer zu überqueren ist, überqueren.

ขุ. ธ ๒๕/๒๖.

โย อิจฺเฉ ทิพฺพโภคญฺจ ทิพฺพมายุํ ยสํ สุขํ / ปาปานิ ปริวชฺเชตฺวา ติวิธํ ธมฺมมาจเร.

Wer himmlischen Reichtum, Leben, Ruhm und Glück begehrt, soll das Böse meiden und den dreifachen guten Wandel üben.

ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๐๖.

โย จ อปฺปมฺปิ สุตฺวาน ธมฺมํ กาเยน ปสฺสติ / ส เว ธมฺมธโร โหติ โย ธมฺมํ นปฺปมชฺชติ.

Wer, obwohl er wenig Dhamma hört, den Dhamma mit dem eigenen Leib sieht und den Dhamma nicht vernachlässigt – der ist wahrlich ein Träger des Dhamma.

ขุ. ธ. ๒๕/๔๙.

โยนิโส วิจิเน ธมฺมํ ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสติ / ปชฺโชตสฺเสว นิพฺพานํ วิโมกฺโข โหติ เจตโส.

Man soll den Dhamma weise erforschen; dann sieht man den Sinn klar durch Weisheit, und die Befreiung des Geistes geschieht wie das Erlöschen einer Flamme.

องฺ. สตฺตก. ๒๓/๔.