พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
วาจาวรรค — หมวดวาจา ๙ บท
सुन्दर वाणी मात्र बोल, नराम्रो वाणी कहिल्यै नबोल; सुन्दर वाणी बोल्नुले लाभ सिद्ध गर्छ, नराम्रो वाणी बोल्नेले सन्ताप पाउँछ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒๘.
आफूलाई सन्ताप र अरूलाई पीडा नदिने वाणी बोल; त्यही वाणी सुभाषित हो।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๑๑.
समयभन्दा बढी नबोल, सधैँ चुप पनि नबस; समय आउँदा परिमित बोल, अस्तव्यस्त होइन।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๓๘.
सुन्नेले मन पराउने प्रिय वाणी मात्र बोल; किनकि सज्जनले अरूका नराम्रा कुराको पर्वाह नगरी मीठो वचन मात्र बोल्छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๑๒.
मानिस जन्मँदा उसको मुखमा एउटा बन्चरो जन्मन्छ; नराम्रो कुरा बोल्ने मूर्खले त्यसैले आफैँलाई काट्छ।
องฺ. ทสก. ๒๔/๑๘๕.
जे गरिन्छ त्यो भन, जे गरिँदैन त्यो नभन; पण्डितहरूले नगरी भन्ने मात्र गर्नेलाई चिन्छन्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.
साक्षीका रूपमा बोलाइँदा आफ्ना लागि, अरूका लागि वा धनका लागि झूटो गवाही दिने — उसलाई नीच जान।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๐.
निन्दनीयको प्रशंसा वा प्रशंसनीयको निन्दा गर्नेले मुखले दोष बटुल्छ; त्यस दोषका कारण उसले सुख पाउँदैन।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๔.
निरर्थक पद भएका हजार वाणीभन्दा सुनेर शान्त हुन सकिने एउटा सार्थक पद श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก