พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
ภาษา / Language : ไทยEnglishIndonesia中文DeutschDanskहिन्दी日本語नेपाली
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
สีลวรรค — หมวดศีล ๑๒ บท
อาทิ สีลํ ปติฏฺฐา จ กลฺยาณานญฺจ มาตุกํ / ปมุขํ สพฺพธมฺมานํ ตสฺมา สีลํ วิโสธเย.
शील पहिलो आश्रय हो, सबै कल्याणधर्मको आमा हो, सबै धर्मको प्रमुख हो; त्यसैले शीललाई शुद्ध पार्नुपर्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
อวณฺณญฺจ อกิตฺติญฺจ ทุสฺสีโล ลภเต นโร / วณฺณํ กิตฺตึ ปสํสญฺจ สทา ลภติ สีลวา.
दुःशीलले निन्दा र अपयश पाउँछ; शीलवान्ले सधैँ यश र प्रशंसा पाउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
อิเธว กิตฺตึ ลภติ เปจฺจ สคฺเค จ สุมโน / สพฺพตฺถ สุมโน ธีโร สีเลสุ สุสมาหิโต.
शीलमा सुस्थिर प्रज्ञावान् यस लोकमा यश पाउँछ र मरेपछि स्वर्गमा खुसी हुन्छ — उसलाई सर्वत्र खुसी हुने भनिन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
อิเธว นินฺทํ ลภติ เปจฺจาปาเย จ ทุมฺมโน / สพฺพตฺถ ทุมฺมโน พาโล สีเลสุ อสมาหิโต.
शीलमा अस्थिर मूर्ख यस लोकमा निन्दित हुन्छ र मरेपछि अपायमा दुःखी हुन्छ — उसलाई सर्वत्र दुःखी हुने भनिन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
กาเยน วาจาย จ โยธ สญฺญโต / มนสา จ กิญฺจิ น กโรติ ปาปํ / น อตฺตเหตุ อลิกํ ภณาติ / ตถาวิธํ สีลวนฺตํ วทนฺติ.
यस लोकमा काय, वाणी र मनले संयत, कुनै पाप नगर्ने र आफ्ना लागि बडबड नगर्ने — त्यस्तो व्यक्तिलाई शीलवान् भनिन्छ।
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๐.
ตสฺมา หิ นารี จ นโร จ สีลวา / อฏฺฐงฺคุเปตํ อุปวสฺสุโปสถํ / ปุญฺญานิ กตฺวาน สุขุทฺริยานิ / อนินฺทิตา สคฺคมุเปนฺติ ฐานํ.
त्यसैले अष्टाङ्ग उपोसथ राख्ने र सुख रूपी लाभ भएको पुण्य गर्ने शीलवान् स्त्री-पुरुष निन्दित हुँदैनन् र स्वर्ग-स्थानमा पुग्छन्।
องฺ. ติก. ๒๐/๒๗๖.
น เวทา สมฺปรายาย น ชาติ นปิ พนฺธวา / สกญฺจ สีลสํสุทฺธํ สมฺปรายสุขาวหํ.
मन्त्र, जन्म र परिवारले परलोकमा सुख ल्याउन सक्दैनन्; तर आफ्नो राम्ररी शुद्ध पारिएको शीलले परलोकमा सुख ल्याउँछ।
ขุ. ชา. ปญฺจก. ๒๗/๑๗๕.
พหุสฺสุโตปิ เจ โหติ สีเลสุ สุสมาหิโต / อุภเยน นํ ปสํสนฺติ สีลโต จ สุเตน จ.
बहुश्रुत र शीलमा सुस्थिर छ भने पण्डितहरूले उसको दुई गुणले प्रशंसा गर्छन्: शीलले र श्रुतले।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙.
โย จ วสฺสสตํ ชีเว ทุสฺสีโล อสมาหิโต / เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย สีลวนฺตสฺส ฌายิโน.
शीलहीन र अस्थिर व्यक्ति सय वर्ष बाँच्नुभन्दा शीलवान् ध्यानीको एक दिन बाँच्नु श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๙.
สีลเมวิธ สิกฺเขถ อสฺมึ โลเก สุสิกฺขิตํ / สีลํ หิ สพฺพสมฺปตฺตึ อุปนาเมติ เสวิตํ.
यस लोकमा शीलको अभ्यास गर; किनकि यस लोकमा राम्ररी सिकेको र सेवन गरेको शीलले सबै सम्पत्ति ल्याउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
สีลํ รกฺเขยฺย เมธาวี ปตฺถยาโน ตโย สุเข / ปสํสํ วิตฺติลาภญฺจ เปจฺจ สคฺเค ปโมทนํ.
प्रशंसा, धन-लाभ र मरेपछि स्वर्गमा रमाउने — यी तीन सुख चाहने प्रज्ञावान्ले शीलको रक्षा गरोस्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
สีลวา หิ พหู มิตฺเต สญฺญเมนาธิคจฺฉติ / ทุสฺสีโล ปน มิตฺเตหิ ธํสเต ปาปมาจรํ.
शीलवान्ले संयमका कारण धेरै मित्र पाउँछ; शीलहीन दुराचारी मित्रबाट टुट्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก