พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล · นักธรรมชั้นโท
บาลี (อักษรไทย)
พฺรหฺมาติ มาตาปิตโรปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร
อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํปชาย อนุกมฺปกา.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Brahmāti mātāpitaroPubbācariyāti vuccare
Āhuneyyā ca puttānaṃPajāya anukampakā.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๗/๖๖.
คำแปล : มารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นที่นับถือของบุตร และเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร.
Deutsch : Mutter und Vater, so heißt es, sind Brahmā, die ersten Lehrer, der Verehrung ihrer Kinder würdig und die Wohltäter ihrer Kinder.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยมารดาบิดา ท่านว่าเป็นพรหม เป็นบุรพาจารย์ เป็นที่นับถือของบุตร และเป็นผู้อนุเคราะห์บุตร.
EnglishMother and father, it is said, are Brahmā, the first teachers, worthy of their children’s reverence, and the benefactors of their children.
IndonesiaIbu dan ayah, dikatakan, adalah Brahma, guru pertama, patut dihormati oleh anak-anaknya, dan penolong bagi anak-anaknya.
中文父母，据说是梵天、先师，是子女应尊敬的对象，也是子女的施惠者。
DeutschMutter und Vater, so heißt es, sind Brahmā, die ersten Lehrer, der Verehrung ihrer Kinder würdig und die Wohltäter ihrer Kinder.
DanskMor og far, siges det, er Brahmā, de første lærere, deres børns ærbødighed værd og deres børns velgørere.
हिन्दीमाता-पिता ब्रह्मा कहे गए हैं, पूर्वाचार्य हैं, सन्तान के आदरणीय हैं और सन्तान पर अनुग्रह करने वाले हैं।
日本語母と父は梵天であり、最初の師であり、子から敬われるべき存在であり、子を慈しむ者であると言われる。
नेपालीआमाबुबा ब्रह्मा भनिएका छन्, पूर्वाचार्य हुन्, सन्तानका आदरणीय हुन् र सन्तानमाथि अनुग्रह गर्ने हुन्।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อจฺจยํ เทสยนฺตีนํ โย เจ น ปฏิคณฺหติ / โกปนฺตโร โทสครุ ส เวรํ ปฏิมุจฺจติ.
Wenn jemand um Verzeihung bittet und man voll Groll und heftigem Zorn sie nicht annimmt, so heißt es, man brüte über Feindschaft.
สํ. ส. ๑๕/๓๔.
อปฺปกา เต มนุสฺเสสุ เย ชนา ปารคามิโน / อถายํ อิตรา ปชา ตีรเมวานุธาวติ.
Unter den Menschen erreichen wenige das andere Ufer (Nibbāna); die übrigen Leute laufen nur an diesem Ufer entlang.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
อสุภาย จิตฺตํ ภาเวหิ เอกคฺคํ สุสมาหิตํ / สติ กายคตา ตฺยตฺถุ นิพฺพิทาพหุโล ภว.
Übe den Geist durch die Wahrnehmung des Unreinen zu Festigkeit; sei achtsam auf den Körper; habe viel Überdruss (an allen Gestaltungen).
สํ. ส. ๑๕/๒๗๗.
อหึสกา เย มุนโย นิจฺจํ กาเยน สํวุตา / เต ยนฺติ อจฺจุตํ ฐานํ ยตฺถ คนฺตฺวา น โสจเร.
Jene Weisen, die niemanden verletzen und im Körper stets gezügelt sind, gehen zum unvergänglichen Ort, wohin gelangt sie nicht mehr trauern.
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
เอวํ กิจฺฉาภโต โปโส ปิตุ อปริจารโก / ปิตริ มิจฺฉา จริตฺวาน นิรยํ โส อุปปชฺชติ.
Wer, von (Mutter und) Vater so mühsam aufgezogen, sie nicht versorgt und sich an ihnen vergeht, gelangt zur Hölle.
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๖.
เอวํ พุทฺธํ สรนฺตานํ ธมฺมํ สงฺฆญฺจ ภิกฺขโว / ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส น เหสฺสติ.
Ihr Mönche! Wer sich auf diese Weise an den Buddha, den Dhamma und den Sangha erinnert, bei dem wird es keine Furcht, kein Zittern, kein Sträuben der Haare geben.
สํ. ส. ๑๕/๓๒๓.
เอวํ มนฺทสฺส โปสสฺส พาลสฺส อวิชานโต / สารมฺภา ชายเต โกโธ โสปิ เตเนว ฑยฺหติ.
Zorn entsteht im unwissenden Toren aus Rivalität; und eben durch diesen Zorn wird er verbrannt.
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๘๐.
โอโนทโร โย สหเต ชิฆจฺฉํ / ทนฺโต ตปสฺสี มิตปานโภชโน / อาหารเหตุ น กโรติ ปาปํ / ตํ เว นรํ สมณมาหุ โลเก.
Wer mit leerem Bauch den Hunger erträgt, geübt und eifrig ist, maßvoll im Essen und Trinken, und um der Nahrung willen nichts Böses tut – den nennt man in der Welt einen Asketen.
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๗๔.
กาเม คิทฺธา กามรตา กาเมสุ อธิมุจฺฉิตา / นรา ปาปานิ กตฺวาน อุปปชฺชนฺติ ทุคฺคตึ.
Ein Mensch, der nach Sinnenfreuden begehrt, sich an ihnen freut, in ihnen versinkt und Böses tut, gelangt in eine schlechte Wiedergeburt.
ขุ. ชา สฏฺฐิ. ๒๘/๓๓.
คาเม วา ยทิวารญฺเญ นินฺเน วา ยทิวา ถเล / ยตฺถ อรหนฺโต วิหรนฺติ ตํ ภูมิรามเณยฺยกํ.
Wo immer die Arahants weilen – im Dorf oder im Wald, in der Niederung oder auf der Höhe – dieser Ort ist erfreulich.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
โจทิตา เทวทูเตหิ เย ปมชฺชนฺติ มาณวา / เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ หีนกายูปคา นรา.
Wer, obwohl von den Götterboten gewarnt, nachlässig bleibt, erlangt einen niedrigen Leib und trauert lange Zeit.
ม. อุป. ๑๔/๓๔๖.
โจโร ยถา สนฺธิมุเข คหีโต / สกมฺมุนา หญฺญติ ปาปธมฺโม / เอวํ ปชา เปจฺจ ปรมฺหิ โลเก / สกมฺมุนา หญฺญติ ปาปธมฺโม.
Wie ein böser Dieb, auf frischer Tat ertappt, unter seiner eigenen Tat leidet, so leiden böse Menschen nach dem Tode in der nächsten Welt unter ihren eigenen Taten.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๗๙.
ชาติถทฺโธ ธนถทฺโธ โคตฺตถทฺโธ จ โย นโร / สญฺญาตึ อติมญฺเญติ ตํ ปราภวโต มุขํ.
Wer auf Geburt stolz ist, auf Reichtum stolz, auf Familie stolz und die eigenen Verwandten verachtet – das ist die Ursache seines Niedergangs.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๗.
ตํ พฺรูมิ อุปสนฺโตติ กาเมสุ อนเปกฺขินํ / คนฺถา ตสฺส น วิชฺชนฺติ อตาริ โส วิสตฺติกํ.
Wer kein Verlangen nach Sinnenfreuden hat, den nenne ich ‚den Friedvollen‘; er hat keine Fesseln, und so hat er die Wirrnis des Begehrens überquert.
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๙๕,๒๙๗.
เตชวาปิ หิ นโร วิจกฺขโณ / สกฺกโต พหุชนสฺส ปูชิโต / นารีนํ วสงฺคโต น ภาสติ / ราหุนา อุปหโตว จนฺทิมา.
Auch wer voll Würde und scharfen Verstandes ist und von vielen verehrt wird, leuchtet nicht mehr, sobald er in der Gewalt einer Frau ist – wie der von Rāhu verfinsterte Mond.
ขุ. ชา อสีติ. ๒๘/๑๒๗.
ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนฺโตว ปพฺพโต / อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา.
Die Guten sind von fern sichtbar wie das Himālaya-Gebirge; die Schlechten sind, selbst wenn sie hier sitzen, nicht zu sehen, wie in der Nacht abgeschossene Pfeile.
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
ธีโร โภเค อธิคมฺม สงฺคณฺหาติ จ ญาตเก / เตน โส กิตฺตึ ปปฺโปติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ.
Der Weise, der Reichtum erlangt hat, unterstützt seine Verwandten; durch diese Unterstützung gewinnt er Ehre und freut sich nach dem Tode im Himmel.
ขุ. ชา. ฉกฺก. ๒๗/๒๐๕.
น ปณฺฑิตา อตฺตสุขสฺส เหตุ / ปาปานิ กมฺมานิ สมาจรนฺติ / ทุกฺเขน ผุฏฺฐา ขลิตาปิ สนฺตา / ฉนฺทา จ โทสา น ชหนฺติ ธมฺมํ.
Die Weisen tun nicht Böses um des eigenen Glücks willen; die Guten, selbst von Leid getroffen und strauchelnd, geben den Dhamma nicht aus Begierde oder Hass auf.
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๑๔๖๗/๒๙๗.
น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา / หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ กปิ อารามิโก ยถา.
Sich für den Nutzen zu mühen, ohne sich auf Nutzen zu verstehen, bringt gar kein Glück; der Unweise verschleudert den Nutzen wie der Affe, der den Garten hütete.
ขุ. ชา เอก. ๒๗/๑๕.
น หิ สพฺเพสุ ฐาเนสุ ปุริโส โหติ ปณฺฑิโต / อิตฺถีปิ ปณฺฑิตา โหติ ตตฺถ ตตฺถ วิจกฺขณา.
Nicht in allem ist der Mann der Weise; auch eine Frau kann weise sein, mit scharfem Verstand in dieser oder jener Sache.
ขุ. ชา. อฏฺฐก. ๒๗/๒๔๑.
นินฺทาย นปฺปเวเธยฺย / น อุณฺณเมยฺย ปสํสิโต ภิกฺขุ / โลกํ สห มจฺฉริเยน / โกธํ เปสุณิยญฺจ ปนูเทยฺย.
Ein Mönch soll sich durch Tadel nicht erschüttern und durch Lob nicht überheben lassen; er vertreibe Gier samt Geiz, Zorn und Verleumdung.
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๖. ขุ. มหา. ๒๙/๔๖๔,๔๖๖.
ปณฺฑิโต จ วิยตฺโต จ วิภาวี จ วิจกฺขโณ / ขิปฺปํ โมเจสิ อตฺตานํ มา ภายิตฺถาคมิสฺสติ.
Der Kluge und Scharfsinnige, der klar darlegt, was Ursache ist und was nicht, und die sichtbare Folge voraussieht, befreit sich sogleich (vom Leid) – fürchte dich nicht, er wird zurückkehren.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๔๔.
ปณฺฑิโตติ สมญฺญาโต เอกจริยํ อธิฏฺฐิโต / อถาปิ เมถุเน ยุตฺโต มนฺโทว ปริกิสฺสติ.
Wer sich zum ehelosen Leben entschließt, gilt als weise; der Tor aber, der dem Beischlaf zuneigt, wird befleckt.
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๘๖.
ปหาย ปญฺจาวรณานิ เจตโส / อุปกฺกิเลเส พฺยปนุชฺช สพฺเพ / อนิสฺสิโต เฉตฺวา สิเนหโทสํ / เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.
Der Weise, der die fünf Hemmungen und alle Trübungen beseitigt, Liebe und Hass abgeschnitten hat und dem Begehren und den Ansichten keinen Halt mehr bietet, wandere allein wie das Horn des Nashorns.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๘. ขุ. จู. ๓๐/๔๑๐.
ปุตฺตา มตฺถิ ธนมตฺถิ อิติ พาโล วิหญฺญติ / อตฺตา หิ อตฺตโน นตฺถิ กุโต ปุตฺตา กุโต ธนํ.
‚Ich habe Kinder, ich habe Reichtum‘ – so quält sich der Tor; doch er selbst gehört sich nicht einmal selbst – woher dann Kinder, woher Reichtum?
ขุ. ธ. ๒๕/๒๓.
มธุวา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ, / ยทา จ ปจฺจตี ปาปํ อถ พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.
Solange das Böse nicht reift, hält der Tor es für süß; reift aber das Böse, dann trifft den Toren Leid.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.
ยํ อุสฺสุกฺกา สงฺฆรนฺติ อลกฺขิกา พหุํ ธนํ / สิปฺปวนฺโต อสิปฺปา วา ลกฺขิกา ตานิ ภุญฺชเร.
Was die Glücklosen, geschickt oder ungeschickt, an Reichtum in Fülle zusammentragen, das genießen die Glücklichen.
ขุ. ชา. ติก. ๒๗/๑๑๗.
ยํ ยํ ชนปทํ ยาติ นิคเม ราชธานิโย / สพฺพตฺถ ปูชิโต โหติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺภติ.
Wer seine Freunde nicht verrät, wird überall geehrt, in welches Reich, welchen Ort oder welche Hauptstadt er auch geht.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ยโต จ โหติ ปาปิจฺโฉ อหิริโก อนาทโร / ตโต ปาปํ ปสวติ อปายํ เตน คจฺฉติ.
Weil der Mensch böser Wünsche schamlos und rücksichtslos ist, schafft er Böses, und deshalb gelangt er in den Abgrund.
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๖.
ยมฺหา ธมฺมํ วิชาเนยฺย สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ / สกฺกจฺจํ นํ นมสฺเสยฺย อคฺคิหุตฺตํว พฺราหฺมโณ.
Von wem man den vom Vollkommen Erwachten verkündeten Dhamma erkannt hat, den ehre man mit Achtung, wie ein Brahmane das Opferfeuer ehrt.
ขุ. ธ. ๒๕/๖๘.
ยสฺส ปาปํ กตํ กมฺมํ กุสเลน ปหียติ / โสมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมา.
Wer Böses getan hat, es aber durch Gutes ablegt, erhellt diese Welt wie der Mond, der aus den Wolken tritt.
ม. ม. ๑๒/๔๘๗.
ยสฺส รุกฺขสฺส ฉายาย นิสีเทยฺย สเยยฺย วา / น ตสฺส สาขํ ภญฺเชยฺย มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก.
Man breche nicht den Ast des Baumes, in dessen Schatten man gesessen oder gelegen hat; denn wer den Freund verrät, ist gemein.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๒๖.
เย จ ธมฺมสฺส กุสลา โปราณสฺส ทิสํปติ / จาริตฺเตน จ สมฺปนฺนา น เต คจฺฉนฺติ ทุคฺคตึ.
Wer sich auf die alten Bräuche versteht und mit guter Sitte ausgestattet ist, gelangt nicht in eine schlechte Wiedergeburt.
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๓.
เย น กาหนฺติ โอวาทํ นรา พุทฺเธน เทสิตํ / พฺยสนํ เต คมิสฺสนฺติ รกฺขสีหิว วาณิชา.
Wer nicht nach dem Rat handelt, den die Wissenden gegeben haben, wird zugrunde gehen, wie die Kaufleute durch Seeräuber zugrunde gingen.
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๗๑.
โย จตฺตานํ สมุกฺกํเส ปเร จ อวชานติ / นิหีโน เสน มาเนน ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
Wer sich selbst erhebt und andere verachtet, ist durch seinen Eigendünkel gemein – wisse, dass ein solcher gemein ist.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๑.
โย จ สีลญฺจ ปญฺญญฺจ สุตญฺจตฺตนิ ปสฺสติ / อุภินฺนมตฺถํ จรติ อตฺตโน จ ปรสฺส จ.
Wer Sittlichkeit, Weisheit und Wissen in sich selbst sieht, handelt zum Wohle beider – seiner selbst und der anderen.
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
โย จ เมตฺตํ ภาวยติ อปฺปมาณํ ปฏิสฺสโต / ตนู สํโยชนา โหนฺติ ปสฺสโต อุปธิกฺขยํ.
Wer stets achtsam ist und grenzenlose Güte entfaltet und das Schwinden der Daseinsgrundlagen sieht, dessen Fesseln werden dünn.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
โย ทนฺธกาเล ตรติ ตรณีเย จ ทนฺธเย / อโยนิโส สํวิธาเนน พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.
Wer eilt, wo er langsam sein sollte, und langsam ist, wo er eilen sollte, ist ein Tor; durch unkluges Vorgehen gerät er in Leid.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
โย ทนฺธกาเล ทนฺเธติ ตรณีเย จ ตารเย / โยนิโส สํวิธาเนน สุขํ ปปฺโปติ ปณฺฑิโต.
Wer langsam ist, wo er langsam sein sollte, und eilt, wo er eilen sollte, ist klug; durch kluges Vorgehen gelangt er zu Glück.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
โย น หนฺติ น ฆาเตติ น ชินาติ น ชาปเย / เมตฺตํโส สพฺพภูตานํ เวรนฺตสฺส น เกนจิ.
Wer weder selbst tötet noch töten lässt, weder selbst siegt noch siegen lässt, von dem heißt es, er habe Güte für alle Wesen und Feindschaft gegen niemanden.
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
โย มาตรํ ปิตรํ วา มจฺโจ ธมฺเมน โปสติ / อิเธว นํ ปสํสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ.
Wer Mutter und Vater rechtschaffen versorgt – den preisen die Weisen in dieser Welt, und nach dem Tode freut er sich im Himmel.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๙๖.
โย เว กตญฺญู กตเวที ธีโร / กลฺยาณมิตฺโต ทฬฺหภตฺติ จ โหติ / ทุกฺขิตสฺส สกฺกจฺจ กโรติ กิจฺจํ / ตถาวิธํ สปฺปุริสํ วทนฺติ.
Der Weise, der dankbar ist und Gutes vergilt, gute Freunde zu vertrauten Gefährten hat und dem Freund in Not bereitwillig hilft – einen solchen nennt man einen guten Menschen.
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๑.
โย หเว อิณมาทาย จุชฺชมาโน ปลายติ / น หิ เต อิณมตฺถีติ ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
Wer sich Geld leiht, es verzehrt und dann davonläuft mit den Worten ‚ich schulde dir nichts‘ – wisse, dass ein solcher gemein ist.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๐.
โย โหติ พฺยตฺโต จ วิสารโท จ / พหุสฺสุโต ธมฺมธโร จ โหติ / ธมฺมสฺส โหติ อนุธมฺมจารี / ส ตาทิโส วุจฺจติ สงฺฆโสภโณ.
Wer klug, mutig, gelehrt, ein Träger des Dhamma ist und dem Dhamma gemäß wandelt – von einem solchen heißt es, er ziere die Gemeinschaft.
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๐.
ราคญฺจ โทสญฺจ ปหาย โมหํ / สนฺทาลยิตฺวาน สํโยชนานิ / อสนฺตสํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ / เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.
Der Weise, der Gier, Hass und Verblendung aufgegeben, die Fesseln zerstört hat und vor dem Ende des Lebens nicht erschrickt, wandere allein wie das Horn des Nashorns.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๙. ขุ. จู. ๓๐/๔๒๖, ๔๒๗.
สเจ อินฺทฺริยสมฺปนฺโน สนฺโต สนฺติปเท รโต / ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ.
Wer in den Sinnen vollkommen, ruhig ist und sich am Pfad des Friedens freut, von dem heißt es, er habe Māra samt seinem Reittier besiegt und trage seinen letzten Leib.
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๗๑.
สเจ ภายถ ทุกฺขสฺส สเจ โว ทุกฺขมปฺปิยํ / มา กตฺถ ปาปกํ กมฺมํ อาวี วา ยทิ วา รโห.
Wenn du das Leid fürchtest, wenn du das Leid nicht liebst, so tue keine böse Tat, weder offen noch im Verborgenen.
ขุ. อุ. ๒๕/๑๕๐.
สพฺพา ทิสา อนุปริคมฺม เจตสา / เนวชฺฌคา ปิยตรมตฺตนา กฺวจิ / เอวํ ปิโย ปุถุ อตฺตา ปเรสํ / ตสฺมา น หึเส ปรํ อตฺตกาโม.
Mit dem Geist alle Richtungen durchsuchend fand ich nirgends einen, der lieber wäre als das eigene Selbst; auch den anderen ist ihr Selbst so lieb – darum verletze, wer sich selbst liebt, keinen anderen.
สํ. ส. ๑๕/๑๐๙.
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย นาญฺเญสํ ปิหยญฺจเร / อญฺเญสํ ปิหยํ ภิกฺขุ สมาธึ นาธิคจฺฉติ.
Man soll den eigenen Gewinn nicht verachten und nicht nach dem Gewinn anderer verlangend umhergehen; ein Mönch, der nach dem Gewinn anderer verlangt, erlangt keine Sammlung.
ขุ. ธ. ๒๕/๖๕.
สาติเยสุ อนสฺสาวี อติมาเน จ โน ยุโต / สณฺโห จ ปฏิภาณวา น สทฺโธ น วิรชฺชติ.
Wer sich nicht an erfreulichen Gegenständen berauscht, nicht der Verachtung hingegeben, fein und scharfsinnig ist – der ist nicht leichtgläubig und wird nicht überdrüssig.
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๗๙,๒๘๔.
สารตฺตา กามโภเคสุ คิทฺธา กาเมสุ มุจฺฉิตา / อติสารํ น พุชฺฌนฺติ มจฺฉา ขิปฺปํว โอฑฺฑิตํ.
Wer am Genuss der Sinnenfreuden hängt, sich daran freut und darin versinkt, merkt nicht, dass er abgleitet, wie ein Fisch, der ahnungslos in die ausgelegte Reuse schießt.
สํ. ส. ๑๕/๑๐๘.
สุปิเนน ยถาปิ สงฺคตํ / ปฏิพุทฺโธ ปุริโส น ปสฺสติ / เอวมฺปิ ปิยายิตํ ชนํ / เปตํ กาลกตํ น ปสฺสติ.
Wie der Erwachte die im Traum begegneten Dinge nicht mehr sieht, so sehen die Lebenden die verstorbenen Lieben nicht mehr.
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๒. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑,๑๕๒.
เสหิ ทาเรหิ อสนฺตุฏฺโฐ เวสิยาสุ ปทุสฺสติ / ทุสฺสติ ปรทาเรสุ ตํ ปราภวโต มุขํ.
Wer sich mit der eigenen Frau nicht begnügt, sondern sich mit Dirnen abgibt und sich an den Frauen anderer vergeht – das ist eine Ursache des Niedergangs.
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๘.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก