พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล · นักธรรมชั้นโท
บาลี (อักษรไทย)
มธุวา มญฺญตี พาโลยาว ปาปํ น ปจฺจติ,
ยทา จ ปจฺจตี ปาปํอถ พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Madhuvā maññatī bāloYāva pāpaṃ na paccati,
Yadā ca paccatī pāpaṃAtha bālo dukkhaṃ nigacchati.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.
คำแปล : ตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล คนเขลายังเข้าใจว่ามีรสหวาน แต่บาปให้ผลเมื่อใด คนเขลาย่อมประสบทุกข์เมื่อนั้น.
日本語 : 悪が熟さないうちは、愚者はそれを甘いと思う。しかし悪が熟したとき、愚者は苦しみに遭う。
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยตราบเท่าที่บาปยังไม่ให้ผล คนเขลายังเข้าใจว่ามีรสหวาน แต่บาปให้ผลเมื่อใด คนเขลาย่อมประสบทุกข์เมื่อนั้น.
EnglishAs long as evil has not ripened, the fool thinks it sweet; but when evil ripens, then the fool meets with suffering.
IndonesiaSelama kejahatan belum berbuah, si bodoh mengiranya manis; tetapi ketika kejahatan berbuah, saat itulah si bodoh mengalami penderitaan.
中文恶业未熟时，愚人以为甘甜；恶业成熟时，愚人便遭受痛苦。
DeutschSolange das Böse nicht reift, hält der Tor es für süß; reift aber das Böse, dann trifft den Toren Leid.
DanskSå længe det onde ikke modnes, tror tåben, det er sødt; men når det onde modnes, da møder tåben lidelse.
हिन्दीजब तक पाप फल नहीं देता, मूर्ख उसे मीठा समझता है; पर जब पाप फल देता है, तब मूर्ख दुःख पाता है।
日本語悪が熟さないうちは、愚者はそれを甘いと思う。しかし悪が熟したとき、愚者は苦しみに遭う。
नेपालीपापले फल नदिउन्जेल मूर्खले त्यसलाई मीठो ठान्छ; तर पापले फल दिँदा मूर्खले दुःख पाउँछ।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อจฺจยํ เทสยนฺตีนํ โย เจ น ปฏิคณฺหติ / โกปนฺตโร โทสครุ ส เวรํ ปฏิมุจฺจติ.
人が赦しを請うとき、腹を立て激しく怒って受け入れない者は、怨みを抱えている者と言われる。
สํ. ส. ๑๕/๓๔.
อปฺปกา เต มนุสฺเสสุ เย ชนา ปารคามิโน / อถายํ อิตรา ปชา ตีรเมวานุธาวติ.
人々のなかで彼岸（涅槃）に達する者は少なく、その他の人々はこちらの岸を走り回るばかりである。
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
อสุภาย จิตฺตํ ภาเวหิ เอกคฺคํ สุสมาหิตํ / สติ กายคตา ตฺยตฺถุ นิพฺพิทาพหุโล ภว.
不浄想によって心を堅固に定め、身において念をもち、（あらゆる諸行に対して）大いなる厭離を抱け。
สํ. ส. ๑๕/๒๗๗.
อหึสกา เย มุนโย นิจฺจํ กาเยน สํวุตา / เต ยนฺติ อจฺจุตํ ฐานํ ยตฺถ คนฺตฺวา น โสจเร.
害することなく、つねに身を調えている聖者たちは、行ってのちに憂うことのない不死の処へ赴く。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
เอวํ กิจฺฉาภโต โปโส ปิตุ อปริจารโก / ปิตริ มิจฺฉา จริตฺวาน นิรยํ โส อุปปชฺชติ.
（母と）父にこれほど苦労して育てられながら、（母と）父を養わず、（母と）父に背く者は、地獄に至る。
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๖.
เอวํ พุทฺธํ สรนฺตานํ ธมฺมํ สงฺฆญฺจ ภิกฺขโว / ภยํ วา ฉมฺภิตตฺตํ วา โลมหํโส น เหสฺสติ.
比丘たちよ、このように仏・法・僧を随念するとき、恐れも、おののきも、身の毛のよだつこともないであろう。
สํ. ส. ๑๕/๓๒๓.
เอวํ มนฺทสฺส โปสสฺส พาลสฺส อวิชานโต / สารมฺภา ชายเต โกโธ โสปิ เตเนว ฑยฺหติ.
無知な愚者には競い合いから怒りが生じ、その怒りによってその者は焼かれる。
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๘๐.
โอโนทโร โย สหเต ชิฆจฺฉํ / ทนฺโต ตปสฺสี มิตปานโภชโน / อาหารเหตุ น กโรติ ปาปํ / ตํ เว นรํ สมณมาหุ โลเก.
腹を空かせても飢えに耐え、自らを調え、精進し、飲食に節度があり、食のために悪をなさない者――その人を世において沙門と呼ぶ。
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๗๔.
กาเม คิทฺธา กามรตา กาเมสุ อธิมุจฺฉิตา / นรา ปาปานิ กตฺวาน อุปปชฺชนฺติ ทุคฺคตึ.
欲に貪着し、欲を喜び、欲に耽溺し、悪をなす人は、悪趣に至る。
ขุ. ชา สฏฺฐิ. ๒๘/๓๓.
คาเม วา ยทิวารญฺเญ นินฺเน วา ยทิวา ถเล / ยตฺถ อรหนฺโต วิหรนฺติ ตํ ภูมิรามเณยฺยกํ.
阿羅漢たちの住む所は、村であれ森であれ、低地であれ高地であれ、楽しい地である。
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
โจทิตา เทวทูเตหิ เย ปมชฺชนฺติ มาณวา / เต ทีฆรตฺตํ โสจนฺติ หีนกายูปคา นรา.
天の使者に諭されてなお放逸である者は、劣った身を受けて長いあいだ憂える。
ม. อุป. ๑๔/๓๔๖.
โจโร ยถา สนฺธิมุเข คหีโต / สกมฺมุนา หญฺญติ ปาปธมฺโม / เอวํ ปชา เปจฺจ ปรมฺหิ โลเก / สกมฺมุนา หญฺญติ ปาปธมฺโม.
悪しき盗賊が現場で捕らえられて自らの業に苦しむように、悪しき人々は死後、来世において自らの業に苦しむ。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๗๙.
ชาติถทฺโธ ธนถทฺโธ โคตฺตถทฺโธ จ โย นโร / สญฺญาตึ อติมญฺเญติ ตํ ปราภวโต มุขํ.
生まれを誇り、財を誇り、家柄を誇って自らの親族を軽んじる者――それがその人の衰えの因である。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๗.
ตํ พฺรูมิ อุปสนฺโตติ กาเมสุ อนเปกฺขินํ / คนฺถา ตสฺส น วิชฺชนฺติ อตาริ โส วิสตฺติกํ.
諸々の欲に未練のない者を、わたしは「寂静なる者」と呼ぶ。その者には繋縛がなく、ゆえに渇愛の混乱を渡り越えた。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๙๕,๒๙๗.
เตชวาปิ หิ นโร วิจกฺขโณ / สกฺกโต พหุชนสฺส ปูชิโต / นารีนํ วสงฺคโต น ภาสติ / ราหุนา อุปหโตว จนฺทิมา.
威光があり鋭い智慧をもち多くの人に敬われていても、女性の支配下に入れば、ラーフに覆われた月のように輝かない。
ขุ. ชา อสีติ. ๒๘/๑๒๗.
ทูเร สนฺโต ปกาเสนฺติ หิมวนฺโตว ปพฺพโต / อสนฺเตตฺถ น ทิสฺสนฺติ รตฺตึ ขิตฺตา ยถา สรา.
善人は雪山のように遠くからでも見えるが、悪人はここに座っていても、夜に射られた矢のように見えない。
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
ธีโร โภเค อธิคมฺม สงฺคณฺหาติ จ ญาตเก / เตน โส กิตฺตึ ปปฺโปติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ.
賢者は財を得て親族を助ける。その助けによって名誉を得、死後は天界において喜ぶ。
ขุ. ชา. ฉกฺก. ๒๗/๒๐๕.
น ปณฺฑิตา อตฺตสุขสฺส เหตุ / ปาปานิ กมฺมานิ สมาจรนฺติ / ทุกฺเขน ผุฏฺฐา ขลิตาปิ สนฺตา / ฉนฺทา จ โทสา น ชหนฺติ ธมฺมํ.
賢者は自らの楽のために悪をなさない。善人は苦に触れ、つまずいても、欲や憎しみによって法を捨てない。
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๑๔๖๗/๒๙๗.
น เว อนตฺถกุสเลน อตฺถจริยา สุขาวหา / หาเปติ อตฺถํ ทุมฺเมโธ กปิ อารามิโก ยถา.
利益を弁えずに益をなそうとしても楽をもたらさない。智慧の乏しい者は、園の番をした猿のように利益を損なう。
ขุ. ชา เอก. ๒๗/๑๕.
น หิ สพฺเพสุ ฐาเนสุ ปุริโส โหติ ปณฺฑิโต / อิตฺถีปิ ปณฺฑิตา โหติ ตตฺถ ตตฺถ วิจกฺขณา.
男がどこでも賢者であるわけではない。女もまた、それぞれの事において鋭い智慧をもつ賢者となりうる。
ขุ. ชา. อฏฺฐก. ๒๗/๒๔๑.
นินฺทาย นปฺปเวเธยฺย / น อุณฺณเมยฺย ปสํสิโต ภิกฺขุ / โลกํ สห มจฺฉริเยน / โกธํ เปสุณิยญฺจ ปนูเทยฺย.
比丘は非難に動揺せず、称賛に驕らず、貪りと物惜しみ、怒りと中傷を除くべきである。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๖. ขุ. มหา. ๒๙/๔๖๔,๔๖๖.
ปณฺฑิโต จ วิยตฺโต จ วิภาวี จ วิจกฺขโณ / ขิปฺปํ โมเจสิ อตฺตานํ มา ภายิตฺถาคมิสฺสติ.
因と非因を明らかに示し、明白な結果を見通す聡明な者は、ただちに自らを（苦から）解き放つ。恐れるな、その者は戻ってくる。
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๔๔.
ปณฺฑิโตติ สมญฺญาโต เอกจริยํ อธิฏฺฐิโต / อถาปิ เมถุเน ยุตฺโต มนฺโทว ปริกิสฺสติ.
独身の生活を志す者は賢者として知られる。淫事にふける愚者は汚れる。
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๘๖.
ปหาย ปญฺจาวรณานิ เจตโส / อุปกฺกิเลเส พฺยปนุชฺช สพฺเพ / อนิสฺสิโต เฉตฺวา สิเนหโทสํ / เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.
五蓋とあらゆる随煩悩を除き、愛と憎しみを断ち、渇愛と見解の拠り所とならぬ賢者は、犀の角のように独り歩むべきである。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๘. ขุ. จู. ๓๐/๔๑๐.
ปุตฺตา มตฺถิ ธนมตฺถิ อิติ พาโล วิหญฺญติ / อตฺตา หิ อตฺตโน นตฺถิ กุโต ปุตฺตา กุโต ธนํ.
「わたしには子がある、わたしには財がある」と愚者は思い悩む。しかし自己さえ自らのものではない。まして子や財がどうして自らのものであろうか。
ขุ. ธ. ๒๕/๒๓.
พฺรหฺมาติ มาตาปิตโร ปุพฺพาจริยาติ วุจฺจเร / อาหุเนยฺยา จ ปุตฺตานํ ปชาย อนุกมฺปกา.
母と父は梵天であり、最初の師であり、子から敬われるべき存在であり、子を慈しむ者であると言われる。
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๗/๖๖.
ยํ อุสฺสุกฺกา สงฺฆรนฺติ อลกฺขิกา พหุํ ธนํ / สิปฺปวนฺโต อสิปฺปา วา ลกฺขิกา ตานิ ภุญฺชเร.
運のない者は技能があってもなくても励んで多くの財を集めるが、運のある者がその財を享受する。
ขุ. ชา. ติก. ๒๗/๑๑๗.
ยํ ยํ ชนปทํ ยาติ นิคเม ราชธานิโย / สพฺพตฺถ ปูชิโต โหติ โย มิตฺตานํ น ทุพฺภติ.
友を裏切らない者は、いかなる国、村、都に行こうとも、どこでも敬われる。
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
ยโต จ โหติ ปาปิจฺโฉ อหิริโก อนาทโร / ตโต ปาปํ ปสวติ อปายํ เตน คจฺฉติ.
悪しき願いをもつ者は恥がなく思いやりがない。それゆえに悪をつくり、それゆえに悪処へ行く。
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๖.
ยมฺหา ธมฺมํ วิชาเนยฺย สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ / สกฺกจฺจํ นํ นมสฺเสยฺย อคฺคิหุตฺตํว พฺราหฺมโณ.
正等覚者の説かれた法を誰から知ったのであれ、その人を敬って礼拝すべきである。婆羅門が祭火を尊ぶように。
ขุ. ธ. ๒๕/๖๘.
ยสฺส ปาปํ กตํ กมฺมํ กุสเลน ปหียติ / โสมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมา.
悪業をなしても善業によってそれを捨てた者は、雲を離れた月のようにこの世を照らす。
ม. ม. ๑๒/๔๘๗.
ยสฺส รุกฺขสฺส ฉายาย นิสีเทยฺย สเยยฺย วา / น ตสฺส สาขํ ภญฺเชยฺย มิตฺตทุพฺโภ หิ ปาปโก.
その木陰に座り、あるいは横たわった木の枝を折ってはならない。友を裏切る者は卑しいからである。
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๒๖.
เย จ ธมฺมสฺส กุสลา โปราณสฺส ทิสํปติ / จาริตฺเตน จ สมฺปนฺนา น เต คจฺฉนฺติ ทุคฺคตึ.
古の習わしに通じ、善き慣習を具えた人々は悪趣に至らない。
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๓.
เย น กาหนฺติ โอวาทํ นรา พุทฺเธน เทสิตํ / พฺยสนํ เต คมิสฺสนฺติ รกฺขสีหิว วาณิชา.
知者の示した教誡に従って行わない者は、商人たちが海賊によって破滅したように破滅するであろう。
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๗๑.
โย จตฺตานํ สมุกฺกํเส ปเร จ อวชานติ / นิหีโน เสน มาเนน ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
自らを高め他人を軽んじる者は、その慢心ゆえに卑しい。そのような者を卑しい者と知れ。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๑.
โย จ สีลญฺจ ปญฺญญฺจ สุตญฺจตฺตนิ ปสฺสติ / อุภินฺนมตฺถํ จรติ อตฺตโน จ ปรสฺส จ.
自らのうちに戒と智慧と学びを見る者は、自他両方の利益を行う。
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
โย จ เมตฺตํ ภาวยติ อปฺปมาณํ ปฏิสฺสโต / ตนู สํโยชนา โหนฺติ ปสฺสโต อุปธิกฺขยํ.
つねに念をもち、無量の慈しみを修し、依り所の滅尽を見る者の束縛は薄らぐ。
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
โย ทนฺธกาเล ตรติ ตรณีเย จ ทนฺธเย / อโยนิโส สํวิธาเนน พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.
ゆっくりすべき時に急ぎ、急ぐべき時にゆっくりする者は愚者であり、不適切な取り計らいによって苦しみに至る。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
โย ทนฺธกาเล ทนฺเธติ ตรณีเย จ ตารเย / โยนิโส สํวิธาเนน สุขํ ปปฺโปติ ปณฺฑิโต.
ゆっくりすべき時にゆっくりし、急ぐべき時に急ぐ者は賢く、適切な取り計らいによって楽に至る。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
โย น หนฺติ น ฆาเตติ น ชินาติ น ชาปเย / เมตฺตํโส สพฺพภูตานํ เวรนฺตสฺส น เกนจิ.
自ら殺さず、殺させず、自ら勝たず、勝たせない者は、すべての生きものに慈しみをもち、誰とも怨みがない者と言われる。
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
โย มาตรํ ปิตรํ วา มจฺโจ ธมฺเมน โปสติ / อิเธว นํ ปสํสนฺติ เปจฺจ สคฺเค ปโมทติ.
法にかなって母と父を養う者を、賢者はこの世で称賛し、その者は死後、天界において喜ぶ。
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๙๖.
โย เว กตญฺญู กตเวที ธีโร / กลฺยาณมิตฺโต ทฬฺหภตฺติ จ โหติ / ทุกฺขิตสฺส สกฺกจฺจ กโรติ กิจฺจํ / ตถาวิธํ สปฺปุริสํ วทนฺติ.
恩を知り恩に報い、善き友と親しみ、困窮した友の務めを喜んで助ける賢者――そのような人を善人と呼ぶ。
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๑.
โย หเว อิณมาทาย จุชฺชมาโน ปลายติ / น หิ เต อิณมตฺถีติ ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
借りて使い果たし、「あなたへの負債などない」と言って逃げる者――そのような者を卑しい者と知れ。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๐.
โย โหติ พฺยตฺโต จ วิสารโท จ / พหุสฺสุโต ธมฺมธโร จ โหติ / ธมฺมสฺส โหติ อนุธมฺมจารี / ส ตาทิโส วุจฺจติ สงฺฆโสภโณ.
賢く、勇敢で、多く学び、法を保ち、法にかなって法を行ずる者――そのような人は僧団を美しくする者と呼ばれる。
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๐.
ราคญฺจ โทสญฺจ ปหาย โมหํ / สนฺทาลยิตฺวาน สํโยชนานิ / อสนฺตสํ ชีวิตสงฺขยมฺหิ / เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.
貪・瞋・痴を捨て、束縛を破り、命の終わりに怯えない賢者は、犀の角のように独り歩むべきである。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๙. ขุ. จู. ๓๐/๔๒๖, ๔๒๗.
สเจ อินฺทฺริยสมฺปนฺโน สนฺโต สนฺติปเท รโต / ธาเรติ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ.
諸根が円満で、寂静にして寂静の道を喜ぶなら、その人は乗り物とともに魔に勝ち、最後の身を保つ者と言われる。
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๗๑.
สเจ ภายถ ทุกฺขสฺส สเจ โว ทุกฺขมปฺปิยํ / มา กตฺถ ปาปกํ กมฺมํ อาวี วา ยทิ วา รโห.
もし苦を恐れるなら、もし苦を愛さないなら、人前でも隠れた所でも悪業をなしてはならない。
ขุ. อุ. ๒๕/๑๕๐.
สพฺพา ทิสา อนุปริคมฺม เจตสา / เนวชฺฌคา ปิยตรมตฺตนา กฺวจิ / เอวํ ปิโย ปุถุ อตฺตา ปเรสํ / ตสฺมา น หึเส ปรํ อตฺตกาโม.
心であらゆる方角を探しても、自己より愛しい者はどこにも見いだせなかった。他人にとってもまた自己は同じように愛しい。ゆえに自己を愛する者は他を害してはならない。
สํ. ส. ๑๕/๑๐๙.
สลาภํ นาติมญฺเญยฺย นาญฺเญสํ ปิหยญฺจเร / อญฺเญสํ ปิหยํ ภิกฺขุ สมาธึ นาธิคจฺฉติ.
自らの得たものを軽んじず、他人の得たものを望んでさまよってはならない。他人の得たものを望む比丘は三昧に達しない。
ขุ. ธ. ๒๕/๖๕.
สาติเยสุ อนสฺสาวี อติมาเน จ โน ยุโต / สณฺโห จ ปฏิภาณวา น สทฺโธ น วิรชฺชติ.
心地よい対象に浮かれず、軽蔑にふけらず、繊細で鋭い者は、たやすく信じず、うんざりすることもない。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๗๙,๒๘๔.
สารตฺตา กามโภเคสุ คิทฺธา กาเมสุ มุจฺฉิตา / อติสารํ น พุชฺฌนฺติ มจฺฉา ขิปฺปํว โอฑฺฑิตํ.
欲楽の享受に執着し、それを喜び耽溺する者は、仕掛けられた筌に何も知らずに飛び込む魚のように、自らが滑り落ちているのに気づかない。
สํ. ส. ๑๕/๑๐๘.
สุปิเนน ยถาปิ สงฺคตํ / ปฏิพุทฺโธ ปุริโส น ปสฺสติ / เอวมฺปิ ปิยายิตํ ชนํ / เปตํ กาลกตํ น ปสฺสติ.
目覚めた人が夢のなかで出会ったものを見ないように、生きている者は死んでいった愛する人を見ない。
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๒. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑,๑๕๒.
เสหิ ทาเรหิ อสนฺตุฏฺโฐ เวสิยาสุ ปทุสฺสติ / ทุสฺสติ ปรทาเรสุ ตํ ปราภวโต มุขํ.
自らの妻に満足せず、遊女と戯れ、他人の妻を犯す者――それは衰えの因である。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๘.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก