พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
สีลวรรค — หมวดศีล
สีลวรรค — หมวดศีล · นักธรรมชั้นโท
บาลี (อักษรไทย)
สีลํ รกฺเขยฺย เมธาวีปตฺถยาโน ตโย สุเข
ปสํสํ วิตฺติลาภญฺจเปจฺจ สคฺเค ปโมทนํ.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Sīlaṃ rakkheyya medhāvīPatthayāno tayo sukhe
Pasaṃsaṃ vittilābhañcaPecca sagge pamodanaṃ.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
คำแปล : ผู้มีปัญญาเมื่อปรารถนาสุข ๓ อย่าง คือ ความสรรเสริญ ความได้ทรัพย์ และความละไปบันเทิงในสวรรค์ ก็พึงรักษาศีล.
Deutsch : Der Weise, der dreifaches Glück begehrt – Lob, Gewinn von Reichtum und Freude im Himmel nach dem Tode – bewahre die Sittlichkeit.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยผู้มีปัญญาเมื่อปรารถนาสุข ๓ อย่าง คือ ความสรรเสริญ ความได้ทรัพย์ และความละไปบันเทิงในสวรรค์ ก็พึงรักษาศีล.
EnglishThe wise one who desires the three kinds of happiness — praise, the gaining of wealth, and rejoicing in heaven after death — should keep virtue.
IndonesiaOrang bijak yang mendambakan tiga jenis kebahagiaan — pujian, perolehan kekayaan, dan bersukacita di surga setelah meninggal — hendaknya menjaga sila.
中文智者若欲求三种乐——赞誉、获财，以及命终后欢喜于天界——当持戒。
DeutschDer Weise, der dreifaches Glück begehrt – Lob, Gewinn von Reichtum und Freude im Himmel nach dem Tode – bewahre die Sittlichkeit.
DanskDen vise, der ønsker tre slags lykke – ros, vinding af rigdom og glæde i himlen efter døden – bør bevare dyden.
हिन्दीप्रशंसा, धन-लाभ और मरने के बाद स्वर्ग में आनन्द — इन तीन सुखों को चाहने वाला प्रज्ञावान शील की रक्षा करे।
日本語称賛と財の獲得と死後の天界での喜びという三種の楽を望む智慧ある人は、戒を守るべきである。
नेपालीप्रशंसा, धन-लाभ र मरेपछि स्वर्गमा रमाउने — यी तीन सुख चाहने प्रज्ञावान्ले शीलको रक्षा गरोस्।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อาทิ สีลํ ปติฏฺฐา จ กลฺยาณานญฺจ มาตุกํ / ปมุขํ สพฺพธมฺมานํ ตสฺมา สีลํ วิโสธเย.
Sittlichkeit ist die erste Stütze, die Mutter aller guten Eigenschaften, das Haupt aller Dinge; darum soll man seine Sittlichkeit läutern.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
อวณฺณญฺจ อกิตฺติญฺจ ทุสฺสีโล ลภเต นโร / วณฺณํ กิตฺตึ ปสํสญฺจ สทา ลภติ สีลวา.
Der Sittenlose erntet Tadel und den Verlust seines Rufes; der Sittenreine erntet allezeit Ruhm und Lob.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
อิเธว กิตฺตึ ลภติ เปจฺจ สคฺเค จ สุมโน / สพฺพตฺถ สุมโน ธีโร สีเลสุ สุสมาหิโต.
Der Weise, der in der Sittlichkeit fest gegründet ist, gewinnt Ruhm in dieser Welt und freut sich nach dem Tode im Himmel – von ihm heißt es, er freue sich überall.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
อิเธว นินฺทํ ลภติ เปจฺจาปาเย จ ทุมฺมโน / สพฺพตฺถ ทุมฺมโน พาโล สีเลสุ อสมาหิโต.
Der Tor, der in der Sittlichkeit nicht fest gegründet ist, wird in dieser Welt getadelt und trauert nach dem Tode im Abgrund – von ihm heißt es, er traure überall.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
กาเยน วาจาย จ โยธ สญฺญโต / มนสา จ กิญฺจิ น กโรติ ปาปํ / น อตฺตเหตุ อลิกํ ภณาติ / ตถาวิธํ สีลวนฺตํ วทนฺติ.
Wer in dieser Welt in Tat, Wort und Gedanke gezügelt ist, nichts Böses tut und um seiner selbst willen nicht leichtfertig redet – einen solchen nennt man sittenrein.
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๐.
ตสฺมา หิ นารี จ นโร จ สีลวา / อฏฺฐงฺคุเปตํ อุปวสฺสุโปสถํ / ปุญฺญานิ กตฺวาน สุขุทฺริยานิ / อนินฺทิตา สคฺคมุเปนฺติ ฐานํ.
Darum werden sittenreine Frauen und Männer, die den Uposatha mit seinen acht Gliedern halten und Verdienst wirken, das Glück bringt, nicht getadelt und gelangen an einen himmlischen Ort.
องฺ. ติก. ๒๐/๒๗๖.
น เวทา สมฺปรายาย น ชาติ นปิ พนฺธวา / สกญฺจ สีลสํสุทฺธํ สมฺปรายสุขาวหํ.
Zaubersprüche, Geburt und Sippe können im Jenseits kein Glück bringen; die eigene, wohl geläuterte Sittlichkeit aber bringt Glück im Jenseits.
ขุ. ชา. ปญฺจก. ๒๗/๑๗๕.
พหุสฺสุโตปิ เจ โหติ สีเลสุ สุสมาหิโต / อุภเยน นํ ปสํสนฺติ สีลโต จ สุเตน จ.
Ist einer gelehrt und in der Sittlichkeit fest gegründet, so preisen ihn die Weisen um zweier Vorzüge willen: um der Sittlichkeit und um des Wissens willen.
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙.
โย จ วสฺสสตํ ชีเว ทุสฺสีโล อสมาหิโต / เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย สีลวนฺตสฺส ฌายิโน.
Lebte einer ohne Sittlichkeit und unstet auch hundert Jahre – besser ist ein einziger Tag im Leben des Sittenreinen, der meditiert.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๙.
สีลเมวิธ สิกฺเขถ อสฺมึ โลเก สุสิกฺขิตํ / สีลํ หิ สพฺพสมฺปตฺตึ อุปนาเมติ เสวิตํ.
Man übe sich in dieser Welt in der Sittlichkeit; denn wohl geübte und gepflegte Sittlichkeit bringt in dieser Welt jedes Gelingen.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
สีลวา หิ พหู มิตฺเต สญฺญเมนาธิคจฺฉติ / ทุสฺสีโล ปน มิตฺเตหิ ธํสเต ปาปมาจรํ.
Der Sittenreine gewinnt durch seine Zurückhaltung viele Freunde; der Sittenlose, der sich schlecht verhält, entzweit sich mit seinen Freunden.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก