พุทธศาสนสุภาษิต นักธรรมชั้นเอก

พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ทานวรรค — หมวดทาน ๔ บท

อเทยฺเยสุ อททํ ทานํ เทยฺเยสุ โย ปเวจฺฉติ / อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ อธิคจฺฉติ.

Whoever does not give to those who do not deserve, but gives to those who deserve — when he meets with loss through misfortune, he finds companions.

ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๙.

อเทยฺเยสุ ททํ ทานํ เทยฺเยสุ นปฺปเวจฺฉติ / อาปาสุ พฺยสนํ ปตฺโต สหายํ นาธิคจฺฉติ.

Whoever gives to those who do not deserve, but does not give to those who deserve — when he meets with loss through misfortune, he finds no companions.

ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๒๙.

อนฺนโท พลโท โหติ วตฺถโท โหติ วณฺณโท / ยานโท สุขโท โหติ ทีปโท โหติ จกฺขุโท.

One who gives food gives strength; one who gives clothing gives beauty; one who gives a vehicle gives comfort; one who gives a lamp gives sight.

สํ. ส. ๑๕/๔๔.

มนาปทายี ลภเต มนาปํ / อคฺคสฺส ทาตา ลภเต ปุนคฺคํ / วรสฺส ทาตา วรลาภี จ โหติ / เสฏฺฐนฺทโท เสฏฺฐมุเปติ ฐานํ.

One who gives what is pleasing receives what is pleasing; one who gives what is best receives what is best; one who gives what is good receives what is good; one who gives what is excellent attains an excellent state.

องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๕๖.