नसोचेको हुन सक्छ; सोचेको बिग्रन सक्छ; स्त्री वा पुरुषको भोग केवल सोचेर सिद्ध हुँदैन।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๖๗.
भित्री र बाहिरी वेदनामा रमाउँदैन र यसरी स्मृतिमान् भई विचरण गर्दा, विज्ञान निरुद्ध हुन्छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๔๗. ขุ. จู. ๓๐/๒๑๘.
भिक्षुले आफूभित्रका क्लेश र पाप-धर्म शान्त पारोस्, शान्ति अन्यत्र नखोजोस्; भित्र शान्त पारेपछि नयाँ समात्नुपर्ने केही रहँदैन — त्यसो भए छोड्नुपर्ने समातेको कहाँबाट हुन्छ?
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๔. ขุ. มหา. ๒๙/๔๒๕,๔๒๖.
कामहरूमा आनन्द थोरै, दुःख धेरै छ; कामभन्दा ठूलो दुःख छैन; काम सेवन गर्ने नरकमा जान्छ।
ขุ. ชา เอกาทสก. ๒๗/๓๑๕.
(अरूलाई) नसताउने र यसरी सत्य बोल्ने यस लोकबाट अर्को लोकमा गएर शोक गर्दैन।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๓๒.
काम भोग्ने अल्छी गृहस्थ राम्रो होइन; असंयमी प्रव्रजित राम्रो होइन; नविचारी काम गर्ने राजा राम्रो होइन; रिसाहा पण्डित पनि राम्रो होइन।
ขุ. ชา. วีส. ๒๗/๔๔๖.
असारलाई सार ठान्ने र सारलाई असार देख्ने मिथ्या सङ्कल्पलाई गोचर बनाएर सार पाउँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๖.
बितेको कुराको शोक नगर्ने, नआएको कुराको लालसा नगर्ने, वर्तमानले जीवन चलाउने — उसको वर्ण प्रसन्न रहन्छ।
สํ. ส. ๑๕/๗.
चित्त दृढ नभएको, हलुका मनको, मित्र-द्रोह गर्ने र सधैँ चञ्चल आचरण गर्नेलाई सुख हुँदैन।
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๔๒.
स्त्रीलोलुप, मद्यपी र जुवाडेले जे-जे पाउँछ त्यो नष्ट गर्छ; त्यही उसको विनाशको कारण हो।
สุ. ขุ. ๒๕/๓๔๗.
स्त्रीहरू ब्रह्मचर्यको मल हुन्, यी मानिसहरू स्त्रीमा आसक्त छन्; तप र ब्रह्मचर्य नै स्नान हुन्, पानी होइन।
สํ. ส. ๑๕/๕๒.
यो छोटो आयु जराले लगिरहेको छ; जराले लगेको प्राणीको कुनै रक्षा छैन; मृत्युमा यो भय देखेर शान्ति चाहनेले लोकामिष छोडोस्।
สํ. ส. ๑๕/๗๗.
शान्त, पापबाट टाढा, बोल्न सिपालु र अनुद्धत भएकोले हावाले पात उडाएझैँ पाप-धर्म उडाइदिन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๒๖๐.
प्राणीहरूले ‘यो जन्म र उत्पत्ति दुःख हो’ भनी यसरी जाने, प्राणीले प्राणी नमारून्; किनकि प्राणी मार्ने शोक गर्छ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๖.
भिक्षु काममा आसक्त नहोस्, उसको चित्त धमिलो नहोस्, ऊ सबै धर्ममा कुशल होस् र हरेक इरियापथमा स्मृतिमान् रहोस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๑. ขุ. จู. ๓๐/๒๖.
आर्यसत्य देखेर, भवमा लैजाने तृष्णा उखेलेर, दुःखको मूल काटेपछि पुनर्भव हुँदैन।
ที. มหา. ๑๐/๑๐๗.
मानिसले दान, सम आचरण, संयम र दमले जुन कर्म गर्छ, त्यस कर्मका कारण ऊ सुखी हुन्छ र त्यो कर्मले पछि उसलाई जलाउँदैन।
ขุ. ชา. ปกิณฺณก. ๒๗/๓๙๘.
निद्रालु, बडबडे, अनुद्यमी, अल्छी र उग्र — त्यो उसको विनाशको कारण हो।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๖.
ध्वजा रथको लक्षण हो, धुवाँ आगोको लक्षण हो, राजा राष्ट्रको लक्षण हुन्, पति स्त्रीको लक्षण हो।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๘๖.
धर्ममा रमाउने र आनन्दित हुने, धर्मको विचार गर्ने र बारम्बार धर्म सम्झने भिक्षु सद्धर्मबाट खस्दैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๕.
पापकर्म गर्नेका लागि संसारमा कुनै गुप्त ठाउँ छैन; मानिसहरू वन देख्छन्, तर मूर्खले त्यो ठाउँ गुप्त ठान्छ।
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๑.
यस लोकमा मान मन पराउनेका लागि दम छैन, अस्थिर चित्तकालाई ज्ञान छैन; प्रमादी जङ्गलमा एक्लै बसे पनि मृत्यु-क्षेत्र पार गर्न सक्दैन।
สํ. ส. ๑๕/๖.
अरूका कटु वचन नसुन्नु, अरूले गरेको र नगरेको काम नहेर्नु; आफूले गरेको र नगरेको काम मात्र हेर्नु।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๑.
प्रमादलाई भय र अप्रमादलाई क्षेम देखेर अष्टाङ्गिक मार्गको भावना गर — यो बुद्धहरूको अनुशासन हो।
ขุ. จริยา. ๓๓/๕๙๕.
प्रियलाई नदेख्नु दुःख हो, अप्रियलाई देख्नु पनि दुःख हो; त्यसैले केहीलाई प्रिय नबनाऊ, किनकि प्रियसँगको वियोग नराम्रो हो।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๓.
मृत्युले पीडित, जराले घेरिएको, रक्षकविहीन संसार दण्ड भोग्ने अपराधीझैँ सधैँ सन्तप्त रहन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๕.
मानिसले जे पाउँछ त्यसमा सन्तुष्ट हुँदैन; जे चाहन्छ त्यसका कारण पाएकोलाई तिरस्कार गर्छ; चाहनाको अन्त्य नभएकाले हामी निष्काम जनहरूलाई नमन गरौँ।
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๙๔.
अवयवहरू जोड्दा ‘रथ’ भन्ने शब्द चल्तीमा आएझैँ, स्कन्धहरू हुँदा ‘सत्त्व’ भन्ने सम्मति हुन्छ।
สํ. ส. ๑๕/๑๙๘. ขุ. มหา. ๒๙/๕๓๖.
जरा दृढ र अक्षत रहँदा काटिएको रूख पनि फेरि उम्रेझैँ, तृष्णानुशय नष्ट नभएसम्म यो दुःख बारम्बार उत्पन्न हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๐.
राग, द्वेष र अविद्या त्यागेकोलाई हिंस्र जन्तु, डाँकु र छालको भय भएको, पार गर्न अत्यन्त गाह्रो यो समुद्र पार गरेको भनिन्छ।
สํ. สฬ. ๑๘/๑๙๗.
जसमा कामहरू छैनन्, जसमा तृष्णा छैन, जसले सन्देह पार गर्यो — उसको विमुक्ति फेरि अरू केहीमा बदलिँदैन।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๔๓. ขุ. จู. ๓๐/๑๗๐.
कामबाट उत्पन्न भएकाले दुःखी हुनेले (चित्त) कामतिर कसरी झुकाओस्? उपधिलाई संसारमा आसक्ति जानेर त्यसलाई हटाउन अभ्यास गर।
สํ. ส. ๑๕/๑๗๐.
संसारमा पार गर्न गाह्रो त्यो नीच तृष्णालाई जित्नेबाट शोक कमलको पातबाट पानीका थोपा झरेझैँ झर्छन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๐.
अलोलुप, रसमा अनासक्त, कसैलाई नपाल्ने, क्रमशः भिक्षाटन गर्ने, कुलहरूमा अनासक्त चित्त भएको गैँडाको सिङझैँ एक्लै विचरण गरोस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๗. ขุ. จู. ๓๐/๔๐๖.
अकिञ्चन भई बस्ने, काममा अनासक्त, ओघ पार गरिसकेको मुनिलाई काममा आसक्त मानिसहरूले पनि मन पराउँछन्।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๔.
यस लोकमा ज्ञानको पार पुगेको, साना-ठूला भवमा आसक्ति छोडिसकेको — ऊ तृष्णारहित, दुःखरहित, निराश छ; म भन्छु, उसले जन्म र जरा पार गरिसक्यो।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๖. ขุ. จู. ๓๐/๑๐๔,๑๐๗
आर्यहरूको परम गुण विवेकको अभ्यास गर; त्यस विवेकका कारण आफूलाई श्रेष्ठ नठान्ने निर्वाणको नजिक आचरण गर्ने कहलाउँछ।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๙๑.
शङ्का गर्नुपर्ने भयमा शङ्का गर, नआएको भयबाट सावधान रह; चतुर व्यक्तिले भविष्यको भयले दुवै लोक हेर्छ।
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๖.
संज्ञालाई परिज्ञात गरेर ओघ पार गर; परिग्रहमा अनासक्त मुनि बाण निकालेर अप्रमत्त विचरण गर्दै यस लोक र परलोकको आशा नराख्ने कहलाउँछ।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๘๖. ขุ. มหา. ๒๙/๗๑.
सम्यक् ज्ञानले विमुक्त भई शान्त र स्थिर हुँदा उसको मन शान्त हुन्छ, वाणी र कर्म पनि शान्त हुन्छन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
सबै पाप नगर्नु, कुशल सम्पन्न गर्नु, आफ्नो चित्त निर्मल पार्नु — यी तीन बुद्धहरूको अनुशासन हुन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๙.
असल राजा धर्ममा रमाउने, असल मानिस प्रज्ञावान्, असल मित्र मित्र-द्रोह नगर्ने हो; सुख पाप नगर्नुमा छ।
ขุ. ชา. ปญฺญาส. ๒๘/๒๐.