พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นเอก · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๓ · ๒๑๘ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๓ บท
ธัมมวรรค — หมวดธรรม
ธัมมวรรค — หมวดธรรม · นักธรรมชั้นเอก
บาลี (อักษรไทย)
โสรจฺจํ อวิหึสา จปาทา นาคสฺส เต ทุเว
สติ จ สมฺปชญฺญญฺจจรณา นาคสฺส เต ปเร.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Soraccaṃ avihiṃsā caPādā nāgassa te duve
Sati ca sampajaññañcaCaraṇā nāgassa te pare.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. เถร. ๒๖/๓๖๘.
คำแปล : โสรัจจะและอวิหิงสานั้น เป็นช้างเท้าหลัง สติและสัมปชัญญะ นั้น เป็นช้างเท้าหน้า.
हिन्दी : सौरत्य और अहिंसा हाथी के पिछले पैर हैं; स्मृति और सम्प्रजन्य उसके अगले पैर हैं।
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยโสรัจจะและอวิหิงสานั้น เป็นช้างเท้าหลัง สติและสัมปชัญญะ นั้น เป็นช้างเท้าหน้า.
EnglishGentleness and non-violence are the elephant’s hind feet; mindfulness and clear comprehension are its fore feet.
IndonesiaKelembutan dan tanpa-kekerasan adalah kaki belakang sang gajah; perhatian dan pemahaman jernih adalah kaki depannya.
中文柔和与不害是象的后足，正念与正知是象的前足。
DeutschSanftmut und Gewaltlosigkeit sind die Hinterfüße des Elefanten; Achtsamkeit und klares Wissen sind seine Vorderfüße.
DanskMildhed og ikke-vold er elefantens bagben; opmærksomhed og klar forståelse er dens forben.
हिन्दीसौरत्य और अहिंसा हाथी के पिछले पैर हैं; स्मृति और सम्प्रजन्य उसके अगले पैर हैं।
日本語柔和と不害は象の後ろ足であり、念と正知はその前足である。
नेपालीसौरत्य र अहिंसा हात्तीका पछिल्ला खुट्टा हुन्; स्मृति र सम्प्रजन्य अगाडिका खुट्टा हुन्।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อตฺถงฺคตสฺส น ปมาณมตฺถิ / เยน นํ วชฺชุ ตํ ตสฺส นตฺถิ / สพฺเพสุ ธมฺเมสุ สมูหเตสุ / สมูหตา วาทปถาปิ สพฺเพ.
जो बुझ गया (परिनिर्वाण को प्राप्त हुआ), उसका कोई प्रमाण नहीं; जिससे उसका वर्णन किया जा सके, वह उसके पास नहीं रहा। जब सब धर्म (स्कन्ध आदि) उखाड़ दिए गए, तब (वह क्या है, यह कहने के) सब वचन-मार्ग भी उखड़ गए।
ขุ. ส. ๒๕/๕๓๙. ขุ. จู. ๓๐/๑๓๙.
อาทานตณฺหํ วินเยถ สพฺพํ / อุทฺธํ อโธ ติริยํ วาปิ มชฺเฌ / ยํ ยํ หิ โลกสฺมึ อุปาทิยนฺติ / เตเนว มาโร อนฺเวติ ชนฺตุํ.
ऊपर, नीचे, आड़े और बीच में — सब ओर के ग्रहण करने वाली तृष्णा को दूर करे; क्योंकि जिस-जिस वस्तु को संसार में मनुष्य पकड़ता है, उसी-उसी के कारण मार उसका पीछा करता है।
ขุ. ส. ๒๕/๕๔๖. ขุ. จู. ๓๐/๒๐๒.
อุจฺฉินฺท สิเนหมตฺตโน / กุมุทํ สารทิกํว ปาณินา / สนฺติมคฺคเมว พฺรูหย / นิพฺพานํ สุคเตน เทสิตํ.
अपने स्नेह को काट डालो, जैसे हाथ से शरद ऋतु का कुमुद तोड़ा जाता है; शान्ति के मार्ग को ही बढ़ाओ — सुगत द्वारा उपदिष्ट निर्वाण को।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๓.
โอวเทยฺยานุสาเสยฺย อสพฺภา จ นิวารเย / สตํ หิ โส ปิโย โหติ อสตํ โหติ อปฺปิโย.
उपदेश करे, अनुशासन करे और असभ्य आचरण से रोके; ऐसा व्यक्ति सज्जनों का प्रिय होता है, दुर्जनों का प्रिय नहीं।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๕.
กาเมสุ พฺรหฺมจริยวา วีตตณฺโห สทา สโต / สงฺขาย นิพฺพุโต ภิกฺขุ ตสฺส โน สนฺติ อิญฺชิตา.
जो भिक्षु कामों में दोष देखता है, ब्रह्मचारी है, तृष्णारहित है, सदा स्मृतिमान है, विचार करके शान्त हो गया है — उसमें कोई कम्पन नहीं होता।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๑. ขุ. จู. ๓๐/๓๕.
ขตฺติโย จ อธมฺมฏฺโฐ เวสฺโส จาธมฺมนิสฺสิโต / เต ปริจฺจชฺชุโภ โลเก อุปปชฺชนฺติ ทุคฺคตึ.
अधर्म में स्थित क्षत्रिय और धर्म का आश्रय न लेने वाला वैश्य (सामान्य जन) — ये दोनों लोक छोड़कर दुर्गति को प्राप्त होते हैं।
ขุ. ชา. ปญฺจก. ๒๗/๑๗๕.
คตทฺธิโน วิโสกสฺส วิปฺปมุตฺตสฺส สพฺพธิ / สพฺพคนฺถปฺปหีนสฺส ปริฬาโห น วิชฺชติ.
जिसने मार्ग पूरा कर लिया, जो शोकरहित है, सब प्रकार से विमुक्त है, जिसने सब ग्रन्थियों को छोड़ दिया — उसे कोई सन्ताप नहीं होता।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๗.
จเช ธนํ องฺควรสฺส เหตุ / องฺคํ จเช ชีวิตํ รกฺขมาโน / องฺคํ ธนํ ชีวิตญฺจาปิ สพฺพํ / จเช นโร ธมฺมมนุสฺสรนฺโต.
अंग की रक्षा के लिए धन त्यागे, जीवन की रक्षा के लिए अंग त्यागे; और धर्म का स्मरण करते हुए अंग, धन और प्राण तक — सब कुछ त्याग दे।
ขุ. ชา. อสีติ. ๒๘/๑๔๗.
ฉนฺทชาโต อนกฺขาเต มนสา จ ผุฏฺโฐ สิยา / กาเม จ อปฏิพทฺธจิตฺโต อุทฺธํโสโตติ วุจฺจติ.
जो अनिर्वचनीय (निर्वाण) में अभिलाषी और मन से उसमें लीन है, जिसका चित्त कामों में बँधा नहीं है — उसे ‘ऊर्ध्वस्रोत’ कहा जाता है।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๔.
ชิฆจฺฉา ปรมา โรคา สงฺขารา ปรมา ทุกฺขา / เอตํ ญตฺวา ยถาภูตํ นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ.
भूख सबसे बड़ा रोग है, संस्कार सबसे बड़ा दुःख है; इसे यथार्थ जानकर जो बुझ जाता है, वह परम सुख है।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๒.
ชีรนฺติ เว ราชรถา สุจิตฺตา / อโถ สรีรมฺปิ ชรํ อุเปติ / สตญฺจ ธมฺโม น ชรํ อุเปติ / สนฺโต หเว สพฺภิ ปเวทยนฺติ.
सुन्दर राजरथ जीर्ण हो जाते हैं, शरीर भी बुढ़ापे को प्राप्त होता है; परन्तु सत्पुरुषों का धर्म बुढ़ापे को नहीं पहुँचता — सत्पुरुष ही सत्पुरुषों के साथ इसे जानते हैं।
สํ. ส. ๑๕/๑๐๒.
เต ฌายิโน สาตติกา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา / ผุสนฺติ ธีรา นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ.
जो धीर ध्यानी हैं, निरन्तर प्रयत्नशील हैं, सदा दृढ़ पराक्रम करते हैं, वे अनुत्तर योगक्षेम निर्वाण का स्पर्श करते हैं।
ขุ. ธ . ๒๕/๑๘.
ทุกฺขเมว หิ สมฺโภติ ทุกฺขํ ติฏฺฐติ เวติ จ / นาญฺญตฺร ทุกฺขา สมฺโภติ นาญฺญตฺร ทุกฺขา นิรุชฺฌติ.
केवल दुःख ही उत्पन्न होता है, दुःख ही ठहरता और मिटता है; दुःख के सिवा कुछ उत्पन्न नहीं होता, दुःख के सिवा कुछ निरुद्ध नहीं होता।
สํ. ส. ๑๕/๑๙๙. ขุ. มหา. ๒๙/๕๓๖.
ธมฺโม ปโถ มหาราช อธมฺโม ปน อุปฺปโถ / อธมฺโม นิรยํ เนติ ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ.
महाराज! धर्म मार्ग है (जिस पर चलना चाहिए), अधर्म कुमार्ग है (जिस पर नहीं चलना चाहिए); अधर्म नरक में ले जाता है, धर्म स्वर्ग तक पहुँचाता है।
ขุ. ชา. สฏฺฐิ. ๒๘/๓๙.
นนฺทิสญฺโญชโน โลโก วิตกฺกสฺส วิจารณา / ตณฺหาย วิปฺปหาเนน นิพฺพานํ อิติ วุจฺจติ.
संसार आनन्द-बन्धन से बँधा है, वितर्क से विचरता है; तृष्णा के परित्याग से ही निर्वाण कहा जाता है।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๔๗. ขุ. จู ๓๐/๒๑๖,๒๑๗.
นาญฺญตฺร โพชฺฌาตปสา นาญฺญตฺร อินฺทฺริยสํวรา / นาญฺญตฺร สพฺพนิสฺสคฺคา โสตฺถึ ปสฺสามิ ปาณินํ.
मैं (तथागत) प्रज्ञा, वीर्य, इन्द्रिय-संयम और सर्व-त्याग के सिवा प्राणियों का कल्याण नहीं देखता।
สํ. ส. ๑๕/๗๕.
ปญฺจกฺขนฺธา ปริญฺญาตา ติฏฺฐนฺติ ฉินฺนมูลกา / ทุกฺขกฺขโย อนุปฺปตฺโต นตฺถิทานิ ปุนพฺภโว.
परिज्ञात पंचस्कन्ध कटी हुई जड़ वाले होकर स्थित हैं; दुःख का क्षय प्राप्त हो गया है, अब पुनर्भव नहीं है।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๔.
ปตฺตา เต นิพฺพานํ เย ยุตฺตา ทสพลสฺส ปาวจเน / อปฺโปสฺสุกฺกา ฆเฏนฺติ ชาติมรณปฺปหานาย.
जो दशबल भगवान के धर्मविनय में लगे हैं, अल्प-व्यापार हैं, जन्म-मरण को त्यागने के लिए प्रयत्न करते हैं — वे निर्वाण को प्राप्त करते हैं।
ขุ. เถรี. ๒๖/๕๐๒.
พหุสฺสุตํ อุปาเสยฺย สุตญฺจ น วินาสเย / ตํ มูลํ พฺรหฺมจริยสฺส ตสฺมา ธมฺมธโร สิยา.
बहुश्रुत की उपासना करे और श्रुत को नष्ट न होने दे; श्रुत ब्रह्मचर्य का मूल है। इसलिए धर्मधर बने।
ขุ. เถร. ๒๖/๔๐๖.
มคฺคานฏฺฐงฺคิโก เสฏฺโฐ สจฺจานํ จตุโร ปทา / วิราโค เสฏฺโฐ ธมฺมานํ ทิปทานญฺจ จกฺขุมา.
मार्गों में अष्टांगिक मार्ग श्रेष्ठ है, सत्यों में चार पद श्रेष्ठ हैं, धर्मों में विराग श्रेष्ठ है, और द्विपदों में चक्षुमान बुद्ध श्रेष्ठ हैं।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๑.
ยตฺถ นามญฺจ รูปญฺจ อเสสํ อุปรุชฺฌติ / วิญฺญาณสฺส นิโรเธน เอตฺเถตํ อุปรุชฺฌติ.
जहाँ नाम और रूप निःशेष निरुद्ध होते हैं — वहीं यह नाम-रूप विज्ञान के निरोध से निरुद्ध होता है।
ขุ. สุง ๒๕/๕๓๑. ขุ. จู. ๓๐/๒๑.
ยมฺหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ อหึสา สญฺญโม ทโม / เอตทริยา เสวนฺติ เอตํ โลเก อนามตํ.
जिसमें सत्य, धर्म, अहिंसा, संयम और दम हैं — आर्यजन उसका संग करते हैं; यही संसार में अमृत-धर्म है।
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๕๘.
ยานิ โสตานิ โลกสฺมึ สติ เตสํ นิวารณํ / โสตานํ สํวรํ พฺรูมิ ปญฺญาเยเต ปิธิยฺยเร.
संसार में जितनी धाराएँ हैं, स्मृति उनका निवारण है; मैं स्मृति को धाराओं का संवर कहता हूँ; वे धाराएँ प्रज्ञा से रोकी जाती हैं।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๐. ขุ. จู. ๓๐/๑๖,๒๐.
เย สนฺตจิตฺตา นิปกา สติมนฺโต จ ฌายิโน / สมฺมา ธมฺมํ วิปสฺสนฺติ กาเมสุ อนเปกฺขิโน.
जो शान्तचित्त, आत्मरक्षक प्रज्ञा वाले, स्मृतिमान, ध्यानी और कामों में अनासक्त हैं, वे धर्म को सम्यक् देखते हैं।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๖๐.
โย จ ปปญฺจํ หิตฺวาน นิปฺปปญฺจปเท รโต / อาราธยิ โส นิพฺพานํ โยคกฺเขมํ อนุตฺตรํ.
जिसने विलम्ब करने वाले प्रपंच को त्याग दिया और निष्प्रपंच पद में रत है — वह अनुत्तर योगक्षेम निर्वाण को प्राप्त करता है।
องฺ. ฉกฺก. ๒๒/๓๒๙.
สกํ หิ ธมฺมํ ปริปุณฺณมาหุ / อญฺญสฺส ธมฺมํ ปน หีนมาหุ / เอวมฺปิ วิคฺคยฺห วิวาทยนฺติ / สกํ สกํ สมฺมติมาหุ สจฺจํ.
कुछ श्रमण-ब्राह्मण अपने धर्म को परिपूर्ण कहते हैं, पर दूसरे के धर्म को हीन (त्रुटिपूर्ण) कहते हैं; इस कारण से भी वे झगड़ते-विवाद करते हैं, क्योंकि हर कोई अपनी-अपनी मान्यता को सत्य कहता है।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๑. ขุ. มหา. ๒๙/๓๘๓.
สมฺมปฺปธานสมฺปนฺโน สติปฏฺฐานโคจโร / วิมุตฺติกุสุมสญฺฉนฺโน ปรินิพฺพายิสฺสตฺยนาสโว.
जो सम्यक्प्रधान से सम्पन्न है, स्मृतिप्रस्थान जिसका गोचर है, विमुक्ति रूपी पुष्पों से आच्छादित है, अनास्रव है — वह परिनिर्वाण को प्राप्त होगा।
ขุ. เถร. ๒๖/๒๘๒.
สุสุขํ วต นิพฺพานํ สมฺมาสมฺพุทฺธเทสิตํ / อโสกํ วิรชํ เขมํ ยตฺถ ทุกฺขํ นิรุชฺฌติ.
सम्यक्सम्बुद्ध द्वारा उपदिष्ट निर्वाण अत्यन्त सुखमय है — शोकरहित, निर्मल, क्षेम, जहाँ दुःख निरुद्ध होता है।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.
หีนํ ธมฺมํ น เสเวยฺย ปมาเทน น สํวเส / มิจฺฉาทิฏฺฐึ น เสเวยฺย น สิยา โลกวฑฺฒโน.
हीन धर्म का सेवन न करे, प्रमाद में न रहे, मिथ्यादृष्टि का सेवन न करे, और लोक का भार बढ़ाने वाला न बने।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๗.
หีเนน พฺรหฺมจริเยน ขตฺติเย อุปปชฺชติ / มชฺฌิเมน จ เทวตฺตํ อุตฺตเมน วิสุชฺฌติ.
हीन ब्रह्मचर्य से क्षत्रियत्व प्राप्त होता है, मध्यम से देवत्व, और उत्तम ब्रह्मचर्य से विशुद्धि।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๙๙.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก