พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นเอก · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๓ · ๒๑๘ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๓ บท
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล · นักธรรมชั้นเอก
บาลี (อักษรไทย)
อุตฺตมํ ธมฺมตํ ปตฺโตสพฺพโลเก อนตฺถิโก
อาทิตฺตาว ฆรา มุตฺโตมรณสฺมึ น โสจติ.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Uttamaṃ dhammataṃ pattoSabbaloke anatthiko
Ādittāva gharā muttoMaraṇasmiṃ na socati.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. เถร. ๒๖/๓๗๐.
คำแปล : ผู้บรรลุธรรมอย่างสูงสุด ไม่มีความต้องการในโลกทั้งปวง ย่อม ไม่เศร้าโศกในเพราะความตาย เหมือนพ้นจากเรือนถูกไฟไหม้.
日本語 : 最上の法に達し、あらゆる世において何も欲しない者は、燃える家から逃れ出た人のように、死において憂えない。
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยผู้บรรลุธรรมอย่างสูงสุด ไม่มีความต้องการในโลกทั้งปวง ย่อม ไม่เศร้าโศกในเพราะความตาย เหมือนพ้นจากเรือนถูกไฟไหม้.
EnglishOne who has attained the highest Dhamma and has no wants in all the world does not grieve at death, like one who has escaped from a burning house.
IndonesiaOrang yang telah mencapai Dhamma tertinggi dan tidak lagi memiliki keinginan di seluruh dunia, tidak bersedih menghadapi kematian, bagaikan orang yang telah lolos dari rumah yang terbakar.
中文已证最上之法、于一切世间无所欲求者，不因死亡而忧愁，如已逃出火宅之人。
DeutschWer den höchsten Dhamma erreicht hat und in aller Welt nichts mehr begehrt, trauert nicht angesichts des Todes, wie einer, der einem brennenden Haus entkommen ist.
DanskDen, der har nået den højeste Dhamma og intet begærer i hele verden, sørger ikke over døden, som den, der er sluppet ud af et brændende hus.
हिन्दीजिसने परम धर्म को प्राप्त कर लिया, जिसे सारे लोक में कोई चाह नहीं, वह मृत्यु पर शोक नहीं करता, जैसे जलते घर से निकल आया व्यक्ति।
日本語最上の法に達し、あらゆる世において何も欲しない者は、燃える家から逃れ出た人のように、死において憂えない。
नेपालीपरम धर्म प्राप्त गरिसकेको, सारा लोकमा कुनै चाहना नभएको मृत्युमा शोक गर्दैन, जलिरहेको घरबाट निस्केको मानिसझैँ।
คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อกฺโกธโน อนุปนาหี อมกฺขี สุทฺธตํ คโต / สมฺปนฺนทิฏฺฐิ เมธาวี ตํ ชญฺญา อริโย อิติ.
怒らず、怨みを抱かず、軽んじず、清浄に達し、見が完全で、智慧ある者――そのような人を聖者と知れ。
ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๔๑.
อกฺโกธสฺส กุโต โกโธ ทนฺตสฺส สมชีวิโน / สมฺมทญฺญา วิมุตฺตสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน.
怒りなく、調えられ、等しく生き、正しく知って解脱し、寂静で安住する者――どこから怒りが来ようか。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๔.
อจฺฉิทฺทวุตฺตึ เมธาวึ ปญฺญาสีลสมาหิตํ / เนกฺขํ ชมฺโพนทสฺเสว โก ตํ นินฺทิตุมรหติ.
行いに欠けるところなく、智慧と戒に安住し、閻浮檀金の塊のような賢い人を、誰が非難できようか。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
อนาคตปฺปชปฺปาย อตีตสฺสานุโสจนา / เอเตน พาลา สุสฺสนฺติ นโฬว หริโต ลุโต.
愚者はまだ来ぬものを思い、過ぎ去ったものを憂えて、刈られた青い葦のようにやつれる。
สํ. ส. ๑๕/๗.
อนุทฺธโต อจปโล นิปโก สํวุตินฺทฺริโย / กลฺยาณมิตฺโต เมธาวี ทุกฺขสฺสนฺตกโร สิยา.
浮つかず、揺らがず、智慧があり、諸根を制し、善き友をもつ賢い人は、苦の終わりをなすことができる。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๖๖.
อปฺปสฺสาทา ทุกฺขา กามา อิติ วิญฺญาย ปณฺฑิโต / อปิ ทิพฺเพสุ กาเมสุ รตึ โส นาธิคจฺฉติ.
諸々の欲は楽しみ少なく苦多い。これを知る賢者は、天の欲にさえ心を寄せない。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๐.
อสฺสทฺโธ อกตญฺญู จ สนฺธิจฺเฉโท จ โย นโร / หตาวกาโส วนฺตาโส ส เว อุตฺตมโปริโส.
（人の言葉を）信じず、作られざるもの（涅槃）を知り、結び目を断ち、機会を滅ぼし、望みを吐き捨てた人――その人こそ最上の人である。
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
อโยเค ยุญฺชมตฺตานํ โยคสฺมิญฺจ อโยชยํ / อตฺถํ หิตฺวา ปิยคฺคาหี ปิเหตตฺตานุโยคินํ.
励むべきでないことに励み、励むべきことに励まず、目的を捨てて好むままに執る者は、正しく励む人々を羨む。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๓.
อสตญฺจ สตญฺจ ญตฺวา ธมฺมํ / อชฺฌตฺตํ พหิทฺธา จ สพฺพโลเก / เทวมนุสฺเสหิ จ ปูชิโต โย / โส สงฺคชาลมติจฺจ โส มุนิ.
内にも外にも悪人と善人の法を知り、あらゆる世において神々と人々に敬われる者――その人は執着の網を超えた聖者である。
ขุ. สุ. ๒๕/๔๓๒. ขุ. มหา. ๒๙/๔๐๖.
อากาเสว ปทํ นตฺถิ สมโณ นตฺถิ พาหิเร / สงฺขารา สสฺสตา นตฺถิ นตฺถิ พุทฺธานมิญฺชิตํ.
（この教えの）外に沙門はなく、常住の諸行はなく、諸仏に動揺はない。空中に足跡がないように。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๙.
อุฏฺฐานวโต สตีมโต สุจิกมฺมสฺส นิสมฺมการิโน / สญฺญตสฺส จ ธมฺมชีวิโน อปฺปมตฺตสฺส ยโสภิวฑฺฒติ.
勤勉で、念があり、行いが清く、よく考えて行い、自制し、法によって生き、不放逸である者の名誉は増す。
ขุ. ธ. ๒๕/๑๘.
อุยฺยุญฺชนฺติ สตีมนฺโต น นิเกเต รมนฺติ เต / หํสาว ปลฺลลํ หิตฺวา โอกโมกํ ชหนฺติ เต.
念ある人々は出て行き、住処を楽しまない。白鳥が泥沼を捨てるように、彼らは住処を捨てる。
ขุ. ธ. ๒๕/๒๗.
กายมุนึ วาจามุนึ เจโตมุนิมนาสวํ / มุนึ โมเนยฺยสมฺปนฺนํ อาหุ สพฺพปหายินํ.
身において静まり、語において静まり、意において静まり、漏なく、智慧を具え、すべてを捨てた者を、賢者は聖者と呼ぶ。
องฺ. ติก. ๒๐/๓๕๒.
กายสุจึ วาจาสุจึ เจโตสุจิมนาสวํ / สุจึ โสเจยฺยสมฺปนฺนํ อาหุ นินฺหาตปาปกํ.
身において清く、語において清く、意において清く、漏なく、清浄を具え、悪を洗い流した者を、賢者は清浄なる者と呼ぶ。
องฺ. ติก. ๒๐/๓๕๒.
โกธโน อุปนาหี จ ปาปมกฺขี จ โย นโร / วิปนฺนทิฏฺฐิ มายาวี ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
怒りっぽく、怨みを抱き、悪をもって他人を軽んじ、見解が壊れ、欺きのある者――そのような者を卑しい者と知れ。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๙.
ขตฺติยา พฺราหฺมณา เวสฺสา สุทฺทา จณฺฑาลปุกฺกุสา / สพฺเพว โสรตา ทนฺตา สพฺเพว ปรินิพฺพุตา.
王族も婆羅門も庶民も奴隷も賤民も下働きの者もみな、静まり調えられたなら、等しく般涅槃する。
ขุ. ชา. ปกิณฺณก. ๒๗/๓๗๖.
โจรํ หรนฺตํ วาเรนฺติ หรนฺโต สมโณ ปิโย / สมณํ ปุนปฺปุนายนฺตํ อภินนฺทนฺติ ปณฺฑิตา.
賢者は物を持ち去る盗賊を阻むが、物を持ち去る沙門は愛される。賢者はたびたび訪れる沙門を喜んで迎える。
สํ. ส. ๒๕/๖๐.
ชยํ เวรํ ปสวติ ทุกฺขํ เสติ ปราชิโต / อุปสนฺโต สุขํ เสติ หิตฺวา ชยปราชยํ.
勝者は怨みを生み、敗者は苦しんで臥す。勝ち負けを捨てて心静まった者は、安らかに臥す。
ขุ. ธ. ๒๕/๔๒.
ตสฺมา สตญฺจ อสตญฺจ นานา โหติ อิโต คติ / อสนฺโต นิรยํ ยนฺติ สนฺโต สคฺคปรายนา.
（善人の法は悪人には従いがたいゆえに）この世を去った後の善人と悪人の行き先は異なる。悪人は地獄へ、善人は天界へ行く。
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๔๓๕.
ตสฺมา หิ ธีโร อิธุปฏฺฐิตาสติ / กาเม จ ปาเป จ อเสวมาโน / สหาปิ ทุกฺเขน ชเหยฺย กาเม / ปฏิโสตคามีติ ตมาหุ ปุคฺคลํ.
賢者はこの法と律において念を確立し、欲と悪に親しまず、苦とともに欲を捨てるゆえに、その人は「流れに逆らう者」と呼ばれる。
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๗.
ทุทฺททํ ททมานานํ ทุกฺกรํ กมฺมกุพฺพตํ / อสนฺโต นานุกุพฺพนฺติ สตํ ธมฺโม ทุรนฺวโย.
善人が与えがたいものを与え、なしがたいことをなすとき、悪人はそれに倣うことができない。善人の法は悪人には従いがたいからである。
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๖๓.
น ชจฺจา วสโล โหติ น ชจฺจา โหติ พฺราหฺมโณ / กมฺมุนา วสโล โหติ กมฺมุนา โหติ พฺราหฺมโณ.
生まれによって卑しいのではなく、生まれによって尊いのでもない。（そうではなく）行いによって卑しく、行いによって尊いのである。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๒.
นิฏฺฐํ คโต อสนฺตาสี วีตตณฺโห อนงฺคโณ / อจฺฉินฺทิ ภวสลฺลานิ อนฺติโมยํ สมุสฺสโย.
成就（阿羅漢果）に達し、怯えず、渇愛なく、誘惑する煩悩なく、生存へ導く矢を断った者――この身はその最後の身である。
ขุ. ธ. ๒๕/๖๓.
นิลฺโลลุโป นิกฺกุโห นิปฺปิปาโส / นิมฺมกฺโข นิทฺธนฺตกสาวโมโห / นิราสโส สพฺพโลเก ภวิตฺวา / เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.
貪らず、偽らず、渇望せず、軽んぜず、渋液を除くように愚かさを除き、望みなく、全世界を征して、犀の角のように独り歩むべきである。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๖. ขุ. จู. ๓๐/๓๗๙.
ปาปํ น กยิรา วจสา มนสา / กาเยน วา กิญฺจน สพฺพโลเก / กาเม ปหาย สติมา สมฺปชาโน / ทุกฺขํ น เสเวถ อนตฺถสญฺหิตํ.
あらゆる世において絆となる悪を、身によっても語によっても意によってもなしてはならない。念と正知をもち、諸々の欲を捨てて、無益なものと結びついた苦に親しんではならない。
สํ. ส. ๑๕/๔๒.
มทนิมฺมทนํ โสกนุทํ สํสารปริโมจนํ / สพฺพทุกฺขกฺขยํ มคฺคํ สกฺกจฺจํ ปฏิปชฺชถ.
酔いを醒まし、憂いを除き、輪廻から解き放ち、あらゆる苦の尽きる道を、敬意をもって歩め。
ขุ. พุ. ๓๓/๔๑๕.
มานํ ปหาย สุสมาหิตตฺโต / สุเจตโส สพฺพธิ วิปฺปมุตฺโต / เอโก อรญฺเญ วิหรํ อปฺปมตฺโต / ส มจฺจุเธยฺยสฺส ตเรยฺย ปารํ.
慢を捨て、自らによく安立し、善き心をもち、あらゆる点で解脱し、森に独り住んで不放逸である者――その人は死の領域を渡るであろう。
สํ. ส. ๒๕/๖.
โมสวชฺเช น นิยฺเยถ รูเป เสฺนหํ น กุพฺพเย / มานญฺจ ปริชาเนยฺย สาหสา วิรโต จเร.
偽りの言葉を好んではならず、容色に愛着を抱いてはならない。慢を遍知し、性急さを離れるべきである。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๘. ขุ. มหา. ๒๙/๕๑๗.
มาเนน วญฺจิตา เส สงฺขาเรสุ สงฺกิลิสฺสมานา เส / ลาภาลาเภน มถิตา สมาธึ นาธิคจฺฉนฺติ.
慢に欺かれ、諸行のうちに汚れ、利得と利得の喪失に苦しめられる者は、三昧に達しない。
ขุ. เถร. ๒๖/๒๘๓.
ยมฺหิ สจฺจญฺจ ธมฺโม จ อหึสา สญฺญโม ทโม / ส เว วนฺตมโล ธีโร โส เถโรติ ปวุจฺจติ.
真実、法、不害、自制、調御のある人――その人こそ智慧あり垢なき者であり、長老と呼ばれる。
ขุ. ธ. ๒๕/๕๐.
ยทา ทุกฺขํ ชรามรณนฺติ ปณฺฑิโต / อวิทฺทสู ยตฺถ สิตา ปุถุชฺชนา / ทุกฺขํ ปริญฺญาย สโต ว ฌายติ / ตโต รตึ ปรมตรํ น วินฺทติ.
賢者が老いと死は苦であると知り、凡夫の拠り所である苦を遍知し、念をもって禅定して住するとき、それにまさる喜びに出会うことはない。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๔๔.
ยสฺส ราโค จ โทโส จ มาโน มกฺโข จ ปาติโต / สาสโปริว อารคฺคา ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณํ.
針の先から芥子粒が落ちるように、貪・瞋・慢・覆を落とす者――その人をわたしは婆羅門と呼ぶ。
ขุ. ธ. ๒๕/๖๙.
ยสฺสาลยา น วิชฺชนฺติ อญฺญาย อกถงฺกถี / อมโตคธํ อนุปฺปตฺตํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณํ.
執着なく、知って疑いなく、不死に入り、目的に達した者――その人をわたしは婆羅門と呼ぶ。
ขุ. ธ. ๒๕/๗๐.
เย เกจิ กาเมสุ อสญฺญตา ชนา / อวีตราคา อิธ กามโภคิโน / ปุนปฺปุนํ ชาติชรูปคา หิ เต. / ตณฺหาธิปนฺนา อนุโสตคามิโน.
欲において制せず、貪りを離れず、この世で欲楽を享受する人々――彼らは渇愛に征され、（渇愛の）流れに流されて、くり返し生と老いに至らねばならない。
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๗.
เย จ โข พาลา ทุมฺเมธา ทุมฺมนฺตี โมหปารุตา / ตาทิสา ตตฺถ รชฺชนฺติ มารกฺขิตฺตสฺมิ พนฺธเน.
愚かで、智慧に乏しく、悪しき思いをもち、愚かさに覆われた人々――そのような人は魔の仕掛けた束縛にかかる。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๒.
เย จ สีเลน สมฺปนฺนา ปญฺญายูปสเม รตา / อารกา วิรตา ธีรา น โหนฺติ ปรปตฺติยา.
戒を具え、智慧によって寂静を喜ぶ智慧ある人々――そのような人々は悪から遠く離れ、他人を信じる必要がない。
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๔๓.
เย ฌานปสุตา ธีรา เนกฺขมฺมูปสเม รตา / เทวาปิ เตสํ ปิหยนฺติ สมฺพุทฺธานํ สตีมตํ.
禅定に励み、出離から生じる寂静を喜ぶ智慧ある人々――神々もまた、そのようによく目覚め、念ある智慧ある人々を好む。
ขุ. ธ. ๒๕/๓๙.
เยสํ ราโค จ โทโส จ อวิชฺชา จ วิราชิตา / ตาที ตตฺถ น รชฺชนฺติ ฉินฺนสุตฺตา อพนฺธนา.
貪・瞋・無明から解脱した者――その人は安定し、綱は断たれ、束縛なく、そこに執着しない。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๒.
โย จ คุตฺเตน จิตฺเตน สุณาติ ชินสาสนํ / เขเปตฺวา อาสเว สพฺเพ สจฺฉิกตฺวา อกุปฺปตํ / ปปฺปุยฺย ปรมํ สนฺตึ ปรินิพฺพาติ อนาสโว.
守られた心で勝者の教えを聞く者――その人はあらゆる漏を尽くし、不動の法を証し、最上の寂静に達し、漏なく完全に寂滅する。
ขุ. เถร. ๒๖/๓๒๓.
โย เตสุ คุตฺโต วิทิตินฺทฺริโย จเร / ธมฺเม ฐิโต อชฺชวมทฺทเว รโต / สงฺคาติโค สพฺพทุกฺขปฺปหีโน / น ลิมฺปตี ทิฏฺฐสุเตสุ ธีโร.
それらの根を守り、六根を知り、法に住し、正直と柔和を喜び、絡めとる煩悩を超え、あらゆる苦を捨てて歩む者――その堅固な人は、見たもの聞いたものに執着しない。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๗๔.
โรสโก กทริโย จ ปาปิจฺโฉ มจฺฉรี สโฐ / อหิริโก อโนตฺตปฺปี ตํ ชญฺญา วสโล อิติ.
怒りっぽく、物惜しみし、悪しき願いをもち、けちで、自慢し、恥なく、悪を恐れない者――そのような者を卑しい者と知れ。
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๑.
ลาภกมฺยา น สิกฺขติ อลาเภ จ น กุปฺปติ / อวิรุทฺโธ จ ตณฺหาย รเส จ นานุคิชฺฌติ.
賢者は利得を望んで学ばず、利得の喪失に苛立たず、渇愛によって好悪を抱かず、味に執着しない。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๘๔.
สงฺขาย โลกสฺมิ ปโรปรานิ / ยสฺสิญฺชิตํ นตฺถิ กุหิญฺจิ โลเก / สนฺโต วิธูโม อนีโฆ นิราโส / อตาริ โส ชาติชรนฺติ พฺรูมิ.
世における高きと低きを考察して、世のいかなる対象にも動揺しない者――その人は寂静で、（煩悩の）煙なく、苦なく、渇愛を離れ、生と老いを渡り越えたとわたしは説く。
องฺ. ติก. ๒๐/๑๖๙.
สพฺพทา เว สุขํ เสติ พฺราหฺมโณ ปรินิพฺพุโต / โย น ลิมฺปติ กาเมสุ สีติภูโต นิรูปธิ.
涼やかで、依り所なく、欲に執着しない者――その人は婆羅門であり、寂滅した者であり、つねに安楽に住する。
สํ. ส. ๑๕/๓๑๒.
สพฺพโส นามรูปสฺมึ ยสฺส นตฺถิ มมายิตํ / อสตา จ น โสจติ ส เว ภิกฺขูติ วุจฺจติ.
名色に対していかなる点でも「我がもの」という執着がなく、存在しない名色を憂えない者――その人こそ比丘と呼ばれる。
ขุ. ธ. ๒๕/๖๕.
สพฺพา อาสตฺติโย เฉตฺวา วิเนยฺย หทเย ทรํ / อุปสนฺโต สุขํ เสติ สนฺตึ ปปฺปุยฺย เจตโส.
あらゆる執着を断ち、心の苛立ちを鎮めた者――その人は心の寂静に達し、静まって安楽に住する。
องฺ. ติก. ๒๐/๑๗๕.
สพฺเพสุ กาเมสุ โย วีตราโค / อากิญฺจญฺญํ นิสฺสิโต หิตฺวมญฺญํ / สญฺญาวิโมกฺเข ปรเมธิมุตฺโต / ติฏฺเฐยฺย โส ตตฺถ อนานุยายี.
あらゆる欲への執着を離れ、他の禅を超え、無所有処定に依り、勝れた想の解脱に心を向ける者――その人は退くことなく無所有処定にとどまることができる。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๘. ขุ. จู. ๓๐/๑๓๓.
ส วีตราโค ส วิเนยฺย โทสํ / เมตฺตจิตฺตํ ภาเวยฺย อปฺปมาณํ / สพฺเพสุ ภูเตสุ นิธาย ทณฺฑํ / อนินฺทิโต พฺรหฺมมุเปติ ฐานํ.
貪りを離れ、瞋恚を除いた者は、無量の慈しみの心を修すべきである。すべての生きものに対する暴力を捨てて、その人は非難されず、勝れた処に至る。
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๒.
โส อุภนฺตมภิญฺญาย มชฺเฌ มนฺตา น ลิมฺปติ / ตํ พฺรูมิ มหาปุริโสติ โส อิธ สิพฺพินิมจฺจคา.
その（煩悩を滅し尽くし動揺のない）人は、両極を知って、智慧によって中間にも執着しない。その人をわたしは大人と呼ぶ。その人はこの世において心を縫い合わせる渇愛を捨てた。
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๒. ขุ. จู. ๓๐/๓๕.
โสกปริเทวมจฺฉรํ / น ชหนฺติ คิทฺธา มมายิเต / ตสฺมา มุนโย ปริคฺคหํ / หิตฺวา อจรึสุ เขมทสฺสิโน.
「我がもの」と執するものに執着する者は、憂いと悲嘆と物惜しみを捨てられない。ゆえに安穏を見る聖者たちは、所有への執着を捨て去る。
ขุ. สุ. ๒๕/๑๙๓. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๔.
โสจติ ปุตฺเตหิ ปุตฺติมา / โคมิโก โคหิ ตเถว โสจติ / อุปธีหิ นรสฺส โสจนา / น หิ โส โสจติ โย นิรูปธิ.
子のある者は子ゆえに憂え、牛のある者もまた牛ゆえに憂える。人は依り所ゆえに憂える。依り所のない者は、決して憂えない。
สํ. ส. ๑๕/๙.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก