พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

นักธรรม
ธรรมศึกษา (ในประเทศ)
ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
ภาษา / Language : ไทยEnglishIndonesia中文DeutschDanskहिन्दी日本語नेपाली
ธรรมศึกษาชั้นโท ระดับมัธยมศึกษา · ขอบข่ายหลักสูตร ๙ ช่วงชั้น ๒๕๖๔ · ๑๕ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๓ บท
ปมาทวรรค — หมวดประมาท ๓ บท
โย จ ปุพฺเพ ปมชฺชิตฺวา ปจฺฉา โส นปฺปมชฺชติ / โสมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโต ว จนฺทิมา.
Wer früher nachlässig war, aber es nicht mehr ist, erhellt diese Welt wie der Mond, der aus den Wolken tritt.
มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ (ม. ม. ๑๓/๔๘๖.)
พหุมฺปิ เจ สํหิตํ ภาสมาโน / น ตกฺกโร โหติ นโร ปมตฺโต / โคโปว คาโว คณยํ ปเรสํ / น ภาควา สามญฺญสฺส โหติ.
Wer auch viel vom Wort des Buddha aufsagt, aber nachlässig ist und nicht danach handelt, hat keinen Anteil an den Früchten des Asketenlebens, wie ein Hirte, der fremdes Vieh zählt.
ขุททกนิกาย ธรรมบท (ขุ. ธ. ๒๕/๑๗.)
ยญฺหิ กิจฺจํ ตทปวิทฺธํ อกิจฺจํ ปน กยิรติ / อุนฺนฬานํ ปมตฺตานํ เตสํ วฑฺฒนฺติ อาสวา.
Wer das Nötige lässt und das Unnötige tut, eingebildet und nachlässig – dessen Triebe wachsen.
ขุททกนิกาย ธรรมบท (ขุ. ธ. ๒๕/๕๔.)
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล ๓ บท
ยสฺส ปาปํ กตํ กมฺมํ กุสเลน ปหียติ / โสมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมา.
Wer Böses getan hat, es aber durch Gutes ablegt, erhellt diese Welt wie der Mond, der aus den Wolken tritt.
มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ (ม. ม. ๑๒/๔๘๗.)
มธุวา มญฺญตี พาโล ยาว ปาปํ น ปจฺจติ, / ยทา จ ปจฺจตี ปาปํ อถ พาโล ทุกฺขํ นิคจฺฉติ.
Solange das Böse nicht reift, hält der Tor es für süß; reift aber das Böse, dann trifft den Toren Leid.
ขุททกนิกาย ธรรมบท (ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.)
สเจ ภายถ ทุกฺขสฺส สเจ โว ทุกฺขมปฺปิยํ / มา กตฺถ ปาปกํ กมฺมํ อาวี วา ยทิ วา รโห.
Wenn du das Leid fürchtest, wenn du das Leid nicht liebst, so tue keine böse Tat, weder offen noch im Verborgenen.
ขุททกนิกาย อุทาน (ขุ. อุ. ๒๕/๑๕๐.)
วิริยวรรค — หมวดความเพียร ๓ บท
อปฺปเกนปิ เมธาวี ปาภเฏน วิจกฺขโณ / สมุฏฺฐาเปติ อตฺตานํ อณุํ อคฺคึว สนฺธมํ.
Der Kluge und Geschickte kommt selbst mit geringem Kapital zu Stande, wie einer, der ein kleines Feuer entfacht.
ขุททกนิกาย ชาดก เอกนิบาต (ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒.)
อโมฆํ ทิวสํ กยิรา อปฺเปน พหุเกน วา / ยํ ยํ วิวหเต รตฺติ ตทูนนฺตสฺส ชีวิตํ.
Man lasse Tage und Nächte nicht ohne Nutzen, klein oder groß, vergehen; denn wem die Tage und Nächte vorüberziehen, dessen Leben ist um diesen Nutzen ärmer.
ขุททกนิกาย เถรคาถา (ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๕.)
อุฏฺฐาตา กมฺมเธยฺเยสุ อปฺปมตฺโต วิธานวา / สมํ กปฺเปติ ชีวิตํ สมฺภตํ อนุรกฺขติ.
Wer in seinen Pflichten fleißig, unermüdlich ist, zu wirtschaften versteht und angemessen lebt, bewahrt den erworbenen Reichtum.
อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต (องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๘.)
เสวนาวรรค — หมวดคบหา ๓ บท
ปาปมิตฺเต วิวชฺเชตฺวา ภเชยฺยุตฺตมปุคฺคเล / โอวาเท จสฺส ติฏฺเฐยฺย ปตฺเถนฺโต อจลํ สุขํ.
 คำอธิบาย
Wer beständiges Glück begehrt, meide schlechte Freunde, verkehre nur mit den Besten und halte sich an deren Rat.
ขุททกนิกาย เถรคาถา (ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.)
ยาทิสํ กุรุเต มิตฺตํ ยาทิสญฺจูปเสวติ, / โสปิ ตาทิสโก โหติ สหวาโส หิ ตาทิโส.
 คำอธิบาย
Was für einen Menschen man sich zum Freund macht und mit wem man verkehrt, so wird man selbst; denn das Zusammenleben macht einen so.
ขุททกนิกาย ชาดก วีสตินิบาต (ขุ. ชา. วีส. ๒๓/๔๓๗.)
สทฺเธน จ เปสเลน จ / ปญฺญวตา พหุสฺสุเตน จ / สขิตํ หิ กเรยฺย ปณฺฑิโต. / ภทฺโท สปฺปุริเสหิ สงฺคโม.
 คำอธิบาย
Der Weise soll Freundschaft schließen mit denen, die Vertrauen haben, denen Sittlichkeit lieb ist, die weise und gelehrt sind; denn der Umgang mit Guten bringt Gedeihen.
ขุททกนิกาย เถรคาถา (ขุ. เถร. ๒๖/๔๐๕.)
ทานวรรค — หมวดทาน ๓ บท
อคฺคสฺมึ ทานํ ททตํ อคฺคํ ปุญฺญํ ปวฑฺฒติ / อคฺคํ อายุ จ วณฺโณ จ ยโส กิตฺติ สุขํ พลํ.
Wer eine Gabe unter den Vortrefflichen gibt, dem wächst vortreffliches Verdienst – und vortreffliches Leben, Schönheit, Ruhm, Ehre, Glück und Kraft.
ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ (ขุ. อิติ. ๒๕/๒๙๙.)
อคฺคทายี วรทายี เสฏฺฐทายี จ โย นโร / ทีฆายุ ยสวา โหติ ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชติ.
Wer Vortreffliches, Gutes und Bestes gibt, ist langlebig und geehrt, wo immer er geboren wird.
อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต (องฺ ปญฺจก. ๒๒/๕๖.)
ปุพฺเพ ทานาทิกํ ทตฺวา อิทานิ ลภตี สุขํ / มูเลว สิญฺจิตํ โหติ อคฺเค จ ผลทายกํ.
Gib zuerst Gaben und dergleichen; so erlangt man jetzt Glück, wie das Begießen der Wurzel Frucht an der Spitze bringt.
สัททสารัตถชาลินี (สทฺทสารตฺถชาลินี.)
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก