พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “สติมโต สทา ภทฺทํ” แปลว่า “คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ” คำว่า “ผู้มีสติ” หมายถึงผู้ที่ระลึกได้ รู้ตัวอยู่เสมอ ไม่เผลอไผลทั้งในการคิด การพูด และการกระทำ ส่วน “ความเจริญ” หมายถึงสิ่งที่ดีงาม ความปลอดภัย และความก้าวหน้า พุทธศาสนสุภาษิตนี้สอนว่า คนที่มีสติย่อมพบความเจริญทุกเมื่อ คือไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด สติจะช่วยนำพาไปสู่สิ่งที่ดีเสมอ

สติเป็นธรรมที่มีอุปการะมาก เพราะเป็นพื้นฐานของความดีทั้งปวง การให้ทานต้องอาศัยสติ จึงให้ได้ถูกต้องเหมาะสม การรักษาศีลต้องอาศัยสติ จึงไม่เผลอล่วงละเมิด การทำงานต้องอาศัยสติ จึงไม่ผิดพลาด และการศึกษาเล่าเรียนก็ต้องอาศัยสติ จึงจดจำและเข้าใจได้ ผู้ที่มีสติจึงเหมือนคนที่ถือตะเกียงเดินในที่มืด มองเห็นทางชัดเจน ไม่สะดุดล้ม ไม่หลงทาง ความเจริญจึงเกิดขึ้นแก่เขาได้ทุกเวลา

ในชีวิตจริง พ่อค้าที่มีสติย่อมไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย รู้จักเก็บออม และไม่หลงเชื่อคำชวนลงทุนที่เกินจริง กิจการจึงมั่นคง ช่างที่ทำงานกับเครื่องจักรด้วยความมีสติ ย่อมทำงานได้เรียบร้อยและปลอดภัย นักเรียนที่มีสติเมื่อทำข้อสอบ ย่อมอ่านคำถามอย่างรอบคอบ ไม่ตอบผิดเพราะความสะเพร่า ส่วนคนที่ขาดสติ แม้เก่งเพียงใดก็อาจพลาดพลั้งจนเสียหายได้

ผู้ที่ปรารถนาความเจริญในชีวิตจึงควรฝึกสติให้เข้มแข็ง ระลึกรู้ตัวอยู่เสมอในทุกกิจที่ทำ เพราะสติเป็นเครื่องคุ้มครองและเป็นประตูแห่งความเจริญทั้งปวง สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “คนผู้มีสติ มีความเจริญทุกเมื่อ”

The saying "satimato sadā bhaddaṃ" means "For one who is mindful there is prosperity at all times." The words "one who is mindful" mean one who recollects and is always self-aware, not absent-minded in thinking, speaking or acting. As for "prosperity", it means what is good, safety and progress. This saying teaches that one who is mindful meets with prosperity at all times; that is, whatever situation he is in, mindfulness always helps to lead him towards what is good.

Mindfulness is a quality of great help, because it is the foundation of all goodness. Giving requires mindfulness in order to be done correctly and appropriately; keeping the precepts requires mindfulness so as not to transgress through carelessness; work requires mindfulness so as not to make mistakes; and study also requires mindfulness in order to remember and understand. One who has mindfulness is therefore like a person walking in the dark with a lamp in hand: he sees the way clearly, does not stumble and fall, and does not lose his way. Prosperity can therefore come to him at all times.

In real life, a mindful merchant does not spend extravagantly, knows how to save and is not taken in by invitations to invest that promise too much, so his business is stable. A craftsman who works with machines mindfully does his work neatly and safely. A mindful student, when taking an examination, reads the questions carefully and does not answer wrongly out of carelessness. A person who lacks mindfulness, however, no matter how capable, may make a slip and suffer loss.

Those who wish for prosperity in life should therefore train their mindfulness to be strong and always be self-aware in everything they do, because mindfulness is a protection and the gateway to all prosperity, just as the saying goes: "For one who is mindful there is prosperity at all times."

Kata mutiara "satimato sadā bhaddaṃ" berarti "Orang yang memiliki perhatian penuh selalu memperoleh kemajuan." Kata "orang yang memiliki perhatian penuh" berarti orang yang mampu mengingat dan selalu sadar diri, tidak lalai baik dalam berpikir, berbicara, maupun bertindak. Adapun "kemajuan" berarti hal-hal yang baik, keselamatan, dan kemajuan hidup. Kata mutiara ini mengajarkan bahwa orang yang memiliki perhatian penuh selalu menemukan kemajuan; artinya, dalam situasi apa pun, perhatian penuh akan selalu membantu membawanya kepada hal-hal yang baik.

Perhatian penuh adalah dhamma yang sangat bermanfaat, karena merupakan landasan bagi segala kebaikan. Berdana memerlukan perhatian penuh agar dapat memberi dengan benar dan tepat. Menjalankan sila memerlukan perhatian penuh agar tidak lalai melanggarnya. Bekerja memerlukan perhatian penuh agar tidak berbuat kesalahan. Belajar pun memerlukan perhatian penuh agar dapat mengingat dan memahami. Karena itu, orang yang memiliki perhatian penuh bagaikan orang yang membawa pelita ketika berjalan di tempat gelap; ia melihat jalan dengan jelas, tidak tersandung jatuh, dan tidak tersesat. Karena itu, kemajuan dapat timbul baginya setiap saat.

Dalam kehidupan nyata, pedagang yang memiliki perhatian penuh tidak akan berbelanja secara boros, tahu cara menabung, dan tidak begitu saja percaya pada ajakan berinvestasi yang berlebihan, sehingga usahanya kokoh. Tukang yang bekerja dengan mesin dengan perhatian penuh akan bekerja dengan rapi dan selamat. Pelajar yang memiliki perhatian penuh ketika mengerjakan ujian akan membaca soal dengan cermat dan tidak salah menjawab karena ceroboh. Adapun orang yang kurang perhatian penuh, betapa pun pandainya, mungkin melakukan kekeliruan hingga menimbulkan kerugian.

Karena itu, orang yang menginginkan kemajuan dalam hidup hendaknya melatih perhatian penuh hingga kuat dan selalu sadar diri dalam setiap tugas yang dilakukan, karena perhatian penuh adalah pelindung dan pintu menuju segala kemajuan, sesuai dengan kata mutiara: "Orang yang memiliki perhatian penuh selalu memperoleh kemajuan."

格言“satimato sadā bhaddaṃ”意为“具有正念的人，时时都得到兴盛。”“具有正念的人”是指能够忆念、时时自觉，在思想、言语和行为上都不疏忽大意的人；而“兴盛”是指美好的事物、安全和进步。这句格言教导我们：具有正念的人时时都得到兴盛，也就是说，无论处在什么情况下，正念都会引导人走向美好的事物。

正念是非常有助益的法，因为它是一切善的基础。布施必须依靠正念，才能布施得正确恰当；持戒必须依靠正念，才不会疏忽而违犯；工作必须依靠正念，才不会出错；而学习也必须依靠正念，才能记住和理解。因此，具有正念的人就像提着灯在黑暗中行走的人，能清楚地看见道路，不会绊倒，也不会迷路，所以兴盛能够时时降临在他身上。

在现实生活中，具有正念的商人不会挥霍浪费，懂得储蓄，也不会轻信夸大不实的投资邀约，因此事业稳固。以正念操作机器的技工，必能把工作做得妥善而安全。具有正念的学生在考试时，必然仔细阅读题目，不会因为粗心大意而答错。而缺乏正念的人，无论多么能干，也可能因失误而造成损失。

因此，希求生活兴盛的人，应当使正念坚强起来，在所做的每一件事中时时自觉，因为正念是一切兴盛的守护者和门户，正如格言所说：“具有正念的人，时时都得到兴盛。”

Der Spruch „satimato sadā bhaddaṃ“ bedeutet „Wer achtsam ist, dem ist stets Gedeihen beschieden.“ Die Worte „wer achtsam ist“ bezeichnen jemanden, der sich erinnert, stets bewusst ist und weder im Denken noch im Sprechen noch im Handeln unaufmerksam ist. „Gedeihen“ bezeichnet das Gute, die Sicherheit und den Fortschritt. Dieser Spruch lehrt, dass der Achtsame stets Gedeihen findet; das heißt, in welcher Lage er sich auch befindet, die Achtsamkeit führt ihn immer zum Guten.

Die Achtsamkeit ist ein Dhamma von großem Nutzen, denn sie ist die Grundlage alles Guten. Das Geben braucht Achtsamkeit, damit man richtig und angemessen gibt; das Bewahren der Sittlichkeit braucht Achtsamkeit, damit man sie nicht unbedacht übertritt; die Arbeit braucht Achtsamkeit, damit man keine Fehler macht; und auch das Lernen braucht Achtsamkeit, damit man sich den Stoff merken und ihn verstehen kann. Wer Achtsamkeit besitzt, gleicht daher jemandem, der mit einer Lampe durch die Dunkelheit geht: Er sieht den Weg deutlich, stolpert nicht und verirrt sich nicht. Deshalb kann ihm zu jeder Zeit Gedeihen zuteilwerden.

Im wirklichen Leben gibt ein achtsamer Händler nicht verschwenderisch Geld aus, versteht zu sparen und lässt sich nicht von übertriebenen Anlageversprechen blenden; so bleibt sein Geschäft stabil. Ein Handwerker, der achtsam mit Maschinen arbeitet, arbeitet ordentlich und sicher. Ein Schüler, der beim Schreiben einer Prüfung achtsam ist, liest die Fragen sorgfältig und beantwortet sie nicht aus Flüchtigkeit falsch. Wer hingegen keine Achtsamkeit hat, kann, so begabt er auch sein mag, Fehler machen, die Schaden anrichten.

Wer Gedeihen im Leben ersehnt, sollte daher seine Achtsamkeit stärken und sich bei jeder Tätigkeit stets bewusst sein; denn die Achtsamkeit ist ein Schutz und das Tor zu allem Gedeihen, so wie der Spruch sagt: „Wer achtsam ist, dem ist stets Gedeihen beschieden.“

Ordsproget „satimato sadā bhaddaṃ“ betyder „Den, der har opmærksomhed, har altid fremgang.“ Udtrykket „den, der har opmærksomhed“ betyder den, der husker og altid er bevidst om sig selv og ikke er åndsfraværende, hverken i tanke, tale eller handling. „Fremgang“ betyder det gode, tryghed og fremskridt. Ordsproget lærer, at den, der har opmærksomhed, altid møder fremgang, det vil sige, at uanset hvilken situation han befinder sig i, vil opmærksomheden altid lede ham hen til det gode.

Opmærksomhed er en dhamma, der er til stor hjælp, fordi den er grundlaget for alt det gode. At give gaver kræver opmærksomhed, for at man kan give rigtigt og passende. At holde dyd kræver opmærksomhed, for at man ikke åndsfraværende overtræder den. Arbejde kræver opmærksomhed, for at man ikke begår fejl, og studier kræver også opmærksomhed, for at man kan huske og forstå. Den, der har opmærksomhed, er derfor ligesom en, der går i mørket med en lampe: Han ser vejen tydeligt, snubler ikke og farer ikke vild. Derfor kan fremgang opstå for ham til enhver tid.

I det virkelige liv bruger en købmand, der har opmærksomhed, ikke penge ødselt, forstår at spare op og tror ikke blindt på overdrevne opfordringer til at investere, og hans forretning bliver derfor stabil. En håndværker, der arbejder med maskiner med opmærksomhed, udfører sit arbejde ordentligt og sikkert. En elev, der har opmærksomhed, når han besvarer en eksamensopgave, læser spørgsmålene omhyggeligt og svarer ikke forkert af sjusk. Men den, der mangler opmærksomhed, kan, hvor dygtig han end er, begå fejl, der fører til skade.

Den, der ønsker fremgang i livet, bør derfor styrke sin opmærksomhed og altid være bevidst om sig selv i alt, hvad han gør, for opmærksomhed er en beskyttelse og døren til al fremgang, sådan som ordsproget siger: „Den, der har opmærksomhed, har altid fremgang.“

सूक्ति "सतिमतो सदा भद्दं" का अर्थ है "स्मृतिमान व्यक्ति का सदा कल्याण होता है।" "स्मृतिमान" का अर्थ है वह जो स्मरण रखता है, सदा सजग रहता है और सोचने, बोलने तथा करने में असावधान नहीं होता। "कल्याण" का अर्थ है शुभ बातें, सुरक्षा और उन्नति। यह सूक्ति सिखाती है कि स्मृतिमान व्यक्ति को सदा कल्याण प्राप्त होता है, अर्थात् वह चाहे किसी भी परिस्थिति में हो, स्मृति उसे सदा अच्छी दिशा में ले जाती है।

स्मृति बहुत उपकारी धम्म है, क्योंकि यह सभी सद्गुणों का आधार है। दान देने के लिए स्मृति चाहिए, ताकि वह उचित और यथोचित ढंग से दिया जा सके; शील का पालन करने के लिए स्मृति चाहिए, ताकि असावधानी से उसका उल्लंघन न हो; काम करने के लिए स्मृति चाहिए, ताकि भूलें न हों; और अध्ययन के लिए भी स्मृति चाहिए, ताकि बात याद रहे और समझ में आए। इसलिए स्मृतिमान व्यक्ति उस व्यक्ति के समान है जो अंधेरे में दीपक लेकर चलता है; उसे मार्ग स्पष्ट दिखाई देता है, वह ठोकर खाकर गिरता नहीं और भटकता नहीं। इसलिए उसका कल्याण हर समय हो सकता है।

वास्तविक जीवन में, स्मृतिमान व्यापारी फिज़ूलखर्ची नहीं करता, बचत करना जानता है और बढ़ा-चढ़ाकर बताए गए निवेश के प्रलोभनों पर भरोसा नहीं करता, इसलिए उसका व्यवसाय स्थिर रहता है। जो कारीगर मशीनों पर स्मृति के साथ काम करता है, वह अपना काम ठीक-ठाक और सुरक्षित रूप से करता है। जो विद्यार्थी परीक्षा देते समय स्मृतिमान रहता है, वह प्रश्नों को ध्यान से पढ़ता है और लापरवाही के कारण गलत उत्तर नहीं देता। परंतु जिसमें स्मृति का अभाव है, वह कितना भी योग्य हो, भूल करके हानि उठा सकता है।

इसलिए जो जीवन में कल्याण चाहता है, उसे स्मृति को दृढ़ बनाने का अभ्यास करना चाहिए और हर कार्य में सदा सजग रहना चाहिए, क्योंकि स्मृति रक्षा करने वाली है और सभी प्रकार के कल्याण का द्वार है, जैसा कि सूक्ति कहती है: "स्मृतिमान व्यक्ति का सदा कल्याण होता है।"

「サティマトー・サダー・バッダン」という格言は、「念のある人は、常に繁栄する」という意味です。「念のある人」とは、思い起こすことができ、常に自覚していて、考えること、話すこと、行うことのいずれにおいてもうっかりしない人を意味します。また「繁栄」とは、善いこと、安全、そして向上を意味します。この格言は、念のある人は常に繁栄にめぐりあうと教えています。すなわち、どんな状況にあっても、念が常に善いことへと導いてくれるのです。

念は大いに役立つ法です。あらゆる善の土台だからです。布施をするにも念が必要であり、それによって正しく適切に与えることができます。戒を守るにも念が必要であり、それによってうっかり戒を破ることがありません。仕事をするにも念が必要であり、それによって誤りを犯しません。学ぶにも念が必要であり、それによって覚え、理解することができます。ですから、念のある人は、暗闇の中をランプを手にして歩く人のように、道がはっきりと見え、つまずいて転ぶことも、道に迷うこともありません。だからこそ、その人にはいつでも繁栄が訪れるのです。

実際の生活では、念のある商人はむだづかいをせず、貯蓄を心がけ、誇大な投資の勧誘を信じ込むこともないので、商売が安定します。念をもって機械を扱う職人は、きちんと安全に仕事をすることができます。試験を受けるときに念のある学生は、問題を注意深く読み、不注意から誤った答えを書くことがありません。一方、念を欠いた人は、どれほど有能であっても、つまずいて損害を招いてしまうことがあります。

ですから、人生の繁栄を願う人は、念を強く訓練し、行うすべての務めにおいて常に自覚しているべきです。念は守り手であり、あらゆる繁栄への門だからです。格言にあるとおり、「念のある人は、常に繁栄する」なのです。

सूक्ति "सतिमतो सदा भद्दं" को अर्थ हो "स्मृति भएको व्यक्तिको सधैं कल्याण हुन्छ।" "स्मृति भएको व्यक्ति" भन्नाले सम्झन सक्ने, सधैं सचेत रहने, र सोचाइ, वचन र कर्म कुनैमा पनि बेहोस नहुने व्यक्ति बुझिन्छ। "कल्याण" भन्नाले असल कुरा, सुरक्षा र प्रगति बुझिन्छ। यो सूक्तिले सिकाउँछ कि स्मृति भएको व्यक्तिले सधैं कल्याण पाउँछ; अर्थात् जुनसुकै परिस्थितिमा रहे पनि स्मृतिले उसलाई सधैं असल कुरातर्फ डोर्‍याउँछ।

स्मृति धेरै उपकारी धम्म हो, किनकि यो सबै भलाइको आधार हो। दान दिन स्मृति चाहिन्छ, तब मात्र सही र उचित तरिकाले दिन सकिन्छ; शील पालन गर्न स्मृति चाहिन्छ, तब मात्र बेहोसीमा उल्लङ्घन हुँदैन; काम गर्न स्मृति चाहिन्छ, तब मात्र गल्ती हुँदैन; र अध्ययन गर्न पनि स्मृति चाहिन्छ, तब मात्र सम्झन र बुझ्न सकिन्छ। त्यसैले स्मृति भएको व्यक्ति अँध्यारोमा बत्ती बोकेर हिँड्ने व्यक्तिजस्तो हो; उसले बाटो स्पष्ट देख्छ, ठक्कर खाएर लड्दैन र बाटो बिराउँदैन। त्यसैले उसको सधैं कल्याण हुन्छ।

वास्तविक जीवनमा, स्मृति भएको व्यापारीले फजुल खर्च गर्दैन, बचत गर्न जान्दछ र बढाइचढाइ गरिएको लगानीको प्रलोभनमा विश्वास गर्दैन, त्यसैले उसको व्यवसाय स्थिर रहन्छ। स्मृतिपूर्वक मेसिनसँग काम गर्ने कारिगरले काम राम्ररी र सुरक्षित तरिकाले गर्छ। स्मृति भएको विद्यार्थीले परीक्षा दिँदा प्रश्न ध्यानपूर्वक पढ्छ र लापरबाहीले गलत उत्तर दिँदैन। तर स्मृतिविहीन व्यक्ति जतिसुकै सिपालु भए पनि चुकेर क्षति बेहोर्न सक्छ।

त्यसैले जीवनमा कल्याण चाहनेले स्मृतिलाई बलियो बनाउने अभ्यास गर्नुपर्छ र गर्ने हरेक काममा सधैं सचेत रहनुपर्छ, किनकि स्मृति रक्षक हो र सबै कल्याणको ढोका हो, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "स्मृति भएको व्यक्तिको सधैं कल्याण हुन्छ।"