พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
อัตตวรรค — หมวดตน ๓ บท
अरूको हित जति ठूलो भए पनि त्यसका लागि आफ्नो हित त्याग्नु हुँदैन। आफ्नो हित जानेर त्यसमा तत्पर रहनुपर्छ।
ขุ.ธ. ๒๕/๓๗.
अरूलाई जस्तो सिकाइन्छ, आफैँले त्यस्तै गर्नुपर्छ। आफूलाई राम्ररी वशमा राख्नेले नै अरूलाई वशमा राख्न सक्छ; भनिन्छ, आफूलाई वशमा राख्नु गाह्रो छ।
ขุ.ธ. ๒๕/๓๖.
पण्डितले पहिले आफूलाई उचित गुणमा स्थापित गर्नुपर्छ, त्यसपछि अरूलाई सिकाउनुपर्छ; तब ऊ मलिन हुँदैन।
ขุ.ธ. ๒๕/๓๖.
อัปปมาทวรรค — หมวดไม่ประมาท ๓ บท
सुबुद्धि व्यक्ति अरू प्रमत्त हुँदा अप्रमत्त, अरू सुत्दा जागा रही, छिटो घोडाले कमजोर घोडालाई छोडेझैँ, (मूर्खलाई) पछि छोड्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๘,๑๙.
उद्यमी, स्मृतिमान्, शुद्ध कर्म गर्ने, विचार गरेर काम गर्ने, संयत, धर्मले बाँच्ने र अप्रमत्त व्यक्तिको यश बढ्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๘.
प्रमादमा नलाग, कामको सङ्गतमा नलाग; किनकि अप्रमत्त भई विचार गर्नेले परम सुख पाउँछ।
สํ. ส. ๑๕/๓๖.
กัมมวรรค — หมวดกรรม ๙ บท
‘धेरै जाडो छ, धेरै गर्मी छ, धेरै ढिलो भयो’ भन्दै काम छोड्नेबाट सबै लाभ बितेर जान्छन्।
ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๙.
मन्दबुद्धि मूर्खले पाप गर्दा थाहा पाउँदैन; ऊ आफ्नै कर्मले आगोमा जलेझैँ सन्तप्त हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๓.
जस्तो बीउ रोप्यो, त्यस्तै फल पाइन्छ; राम्रो गर्नेले राम्रो, नराम्रो गर्नेले नराम्रो पाउँछ।
สํ. ส. ๑๕/๓๓๓.
अरूले पहिले गरिदिएको उपकार र हित नचिन्नेको चाहेका प्रयोजनहरू नष्ट हुन्छन्।
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๘.
अरूले पहिले गरिदिएको उपकार र हित चिन्नेको चाहेका प्रयोजनहरू बढ्छन्।
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๘.
पहिले गर्नुपर्ने काम पछि गर्न चाहनेले पछि पछुताउँछ, वरुण रूखको हाँगा भाँच्ने युवकझैँ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒๓.
पहिले गरेका पुण्य-पापका कारण सुख-दुःख भोग्दा, ऋण तिरेझैँ पुरानो पापबाट मुक्त भइन्छ।
ขุ. ชา. ปญฺญาส. ๒๘/๒๕.
सबै प्राणी सुख चाहन्छन्। आफ्नो सुख खोज्दै दण्डले अरूलाई पीडा दिने मरेपछि सुख पाउँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๒.
सबै प्राणी सुख चाहन्छन्। आफ्नो सुख खोज्दा पनि दण्डले अरूलाई पीडा नदिने मरेपछि सुख पाउँछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๒.
กิเลสวรรค — หมวดกิเลส ๙ บท
कामहरू विषालु सर्पझैँ दाहक छन्; मूर्खहरू त्यसमा डुबेका छन् र लामो समय नरकमा दुःखमा खाँदिएर बस्नुपर्छ।
ขุ. เถรี. ๒๖/๔๙๙.
छली, अभिमानी, बडबडे, फुर्ती लगाउने, दम्भी र अस्थिर मानिसहरू सम्यक्सम्बुद्धले उपदेश गर्नुभएको धर्ममा बढ्दैनन्।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๔.
ब्राह्मण! आर्यजनले जरा विष र टुप्पो मीठो भएको क्रोधलाई मार्नेको प्रशंसा गर्छन्; किनकि त्यो क्रोध काटिसकेपछि ऊ शोक गर्दैन।
สํ. ส. ๑๕/๒๓๖.
उद्यमीले धेरै नसुतोस्; जागरणको सेवन गरोस् र अल्छी, माया, हाँसो-ठट्टा, खेल, मैथुन र आभूषण त्यागोस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๕. ขุ. มหา. ๒๙/๔๕๗,๔๖๐.
अरूको दोष मात्र देख्ने र सधैँ दोष खोज्नेका आस्रव बढ्छन्; ऊ आस्रव-क्षयबाट टाढा छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๙.
जब ब्राह्मण दुई धर्ममा पारङ्गत हुन्छ, तब त्यस ज्ञानी ब्राह्मणका सबै बन्धन समाप्त हुन्छन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๗.
यस लोक र परलोकका सबै दुर्गति अविद्यालाई जरा र इच्छा-लोभलाई तना बनाएर उभिएका छन्।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๖.
जुन बाणले घोचिएको मानिस सबै दिशामा दौडन्छ, त्यो बाण निकालेपछि ऊ न दौडन्छ, न डुब्छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๘. ขุ. มหา. ๑๙/๕๐๑.
आफैँबाट उत्पन्न लोभ, द्वेष र मोहले दुष्टचित्त व्यक्तिलाई त्यसरी नै नष्ट गर्छन्, जसरी बाँसको फूलले बाँसलाई मार्छ।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๖๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๘.
ขันติวรรค — หมวดอดทน ๕ บท
क्षमावान्ले आफ्नो र अरूको हित गर्छ; क्षमावान् स्वर्ग र निर्वाणको मार्गमा चढ्ने हुन्छ।
ส. ม. ๒๒๒.
क्षमाले सबै पापको जरा काट्छ; क्षमावान्ले निन्दा र कलह आदिको जरा उखेल्छ।
ส. ม. ๒๒๒.
क्षमावान् मैत्रीयुक्त, लाभी, यशस्वी र सधैँ सुखी मानिन्छ; क्षमावान् देवता र मानिसहरूलाई प्रिय हुन्छ।
ส. ม. ๒๒๒.
क्षमावान्ले शास्ताको उपदेश पालन गर्छ; क्षमावान्ले परम पूजाद्वारा जिनको पूजा गर्छ।
ส. ม. ๒๒๒.
क्षमा शील र समाधि रूपी गुणहरूको प्रधान कारण हो; सबै कुशल धर्म क्षमाले मात्र बढ्छन्।
ส. ม. ๒๒๒.
จิตตวรรค — หมวดจิต ๑๓ บท
जसको चित्त अस्थिर छ, जसले सद्धर्म जान्दैन, जसको श्रद्धा डगमगाउँछ, उसको प्रज्ञा परिपूर्ण हुँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.
राम्ररी परिपूर्ण भावना गरिएको हितकारी चित्त अप्रमाण हुन्छ; जुन सीमित कर्म गरियो, त्यो कर्म त्यस चित्तमा बाँकी रहँदैन।
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๕๙.
जसले आना-अपान स्मृतिको परिपूर्ण भावना गरेको छैन, उसका शरीर र चित्त दुवै काम्छन्।
ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๕๐.
जसले आना-अपान स्मृतिको राम्ररी परिपूर्ण भावना गरेको छ, उसका शरीर र चित्त दुवै काम्दैनन्।
ขุ. ปฏิ. ๓๑/๒๕๐.
चोरले चोरलाई, शत्रुले शत्रुलाई हानि गर्न सक्छन्; तर गलत दिशामा लागेको चित्तले त्योभन्दा बढी हानि गर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.
टाढा जाने, एक्लै विचरण गर्ने, अरूप, गुफा (शरीर) मा बस्ने चित्तलाई संयम गर्नेले मारको बन्धनबाट मुक्ति पाउनेछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๙,๒๐.
आमाबुबा वा अरू आफन्तले त्यो गर्न सक्दैनन्; तर राम्ररी स्थापित चित्तले त्योभन्दा बढी भलो गर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๐.
प्रज्ञावान्ले चञ्चल, डगमगाउने, रक्षा गर्न गाह्रो, रोक्न गाह्रो चित्तलाई सोझो पार्छ, जसरी बाण बनाउनेले बाण सोझो पार्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๙.
नराम्ररी छाएको घरमा पानी चुहिएझैँ, भावना नगरिएको चित्तमा राग चुहिन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๖.
जङ्गलको मृगझैँ आवाजले झस्किनेलाई ‘हलुका चित्तको’ भनिन्छ; उसको व्रत सफल हुँदैन।
สํ. ส. ๑๕/๒๙๖.
मारको क्षेत्र छोड्न कामगुण रूपी आलयबाट निकालिएको यो चित्त पानीबाट निकालेर सुक्खा जमिनमा फालिएको माछाझैँ छटपटाउँछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๙.
तिम्रो चित्त गलत बुझाइका कारण सन्तप्त छ; रागसँग जोडिएको सुन्दर निमित्तबाट बच।
สํ. ส. ๑๕/๒๗๗.
ठोस चट्टानको पहाड हावाले नहल्लिएझैँ, पण्डित निन्दा र प्रशंसाले विचलित हुँदैनन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๕.
ทานวรรค — หมวดทาน ๖ บท
श्रेष्ठ वस्तुमा दान दिँदा श्रेष्ठ पुण्य बढ्छ, र श्रेष्ठ आयु, वर्ण, यश, कीर्ति, सुख र बल पनि बढ्छन्।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๙๙.
श्रेष्ठ, उत्तम र प्रधान वस्तु दिने जहाँ जन्मन्छ त्यहाँ दीर्घायु र यशस्वी हुन्छ।
องฺ ปญฺจก. ๒๒/๕๖.
दानद्वारा (सम्पत्ति) बाहिर लैजाऊ; दिइएको वस्तु राम्ररी बाहिर पुग्छ; दिइएको वस्तुको फल सुख हो, तर नदिइएकोको हुँदैन।
สํ. ส. ๑๕/๔๓.
पहिले दान आदि गर, तब अहिले सुख पाइन्छ, जसरी जरामा पानी हाल्दा टुप्पामा फल लाग्छ।
สทฺทสารตฺถชาลินี.
भरिएका खोलाले समुद्र भरेझैँ, यहाँ दिइएको दान दिवंगतहरूलाई प्राप्त हुन्छ।
ขุ. ขุ. ๒๕/๑๐.
आवास दिनेले सबै कुरा दिन्छ; धर्म सिकाउनेले अमृत दिन्छ।
สํ. ส. ๑๕/๔๔.
ธัมมวรรค — หมวดธรรม ๑๓ บท
गलत आचरण गर्नेलाई धर्म सिकाउने छ भने, ऊ त्यसको वचनमा चल्यो भने दुर्गतिमा जाँदैन।
ขุ. ชา สฏฺฐี. ๒๘/๓๙.
मन्दबुद्धि र कठोर चित्तको मानिस जिनको उपदेश सुनेर पनि सद्धर्मबाट धर्ती र आकाशजत्तिकै टाढा रहन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๒๓.
क्षत्रिय, ब्राह्मण, वैश्य, शूद्र, चण्डाल र नीच काम गर्नेहरू यस लोकमा धर्मको आचरण गरेर त्रयस्त्रिंश स्वर्गमा समान हुन्छन्।
ขุ. ชา. ๒๗/๗๖/๑๗๕
तृष्णालाई साथी बनाउने लामो समय भौंतारिन्छ र यो चञ्चल संसार पार गर्न सक्दैन।
ขุ. จู. ๓๐/๓๒๐.
आकाश र पृथ्वी टाढा छन्, समुद्रको किनारा पनि टाढा छ भन्छन्; तर सत्पुरुष र असत्पुरुषको धर्म त्योभन्दा पनि टाढा छ।
ขุ. ชา. อสีติ. ๒๘/๑๔๓.
जो छल नगर्ने, बडबडे नहुने, प्रज्ञावान्, अभिमान नगर्ने र स्थिरचित्त छ, त्यही सम्यक्सम्बुद्धले उपदेश गर्नुभएको धर्ममा शोभित हुन्छ।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๓๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑.
रागले रङ्गिएका, अन्धकार-राशि (अविद्या) ले ढाकिएकाहरूले धाराविपरीत जाने त्यो सूक्ष्म, गम्भीर, देख्न गाह्रो धर्म देख्दैनन्।
ที. มหา. ๑๐/๔๑.
प्रकाश गर्ने बुद्धहरू लोकमा उत्पन्न हुँदा उहाँहरूले दुःखको उपशमतर्फ लैजाने यो धर्म प्रकाश गर्नुहुन्छ।
ขุ. ปฏิ. ๓๑/๔๑๘.
सब्रह्मचारीहरूप्रति आदर नभएको आकाश र धर्तीजत्तिकै सद्धर्मबाट टाढा छ।
ขุ. เถร ๒๖/๓๑๑.
बुद्धले राम्ररी भन्नुभएको धर्ममा धर्मको आचरण गर्नेहरूले पार गर्न गाह्रो मृत्यु-क्षेत्र पार गर्नेछन्।
ขุ. ธ ๒๕/๒๖.
जसले दिव्य भोग, आयु, यश र सुख चाहन्छ, उसले पापबाट टाढा रही तीन प्रकारका सुचरितको आचरण गरोस्।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๐๖.
थोरै धर्म सुनेर पनि शरीरले धर्म देख्ने र धर्मको उपेक्षा नगर्ने नै धर्मधर हो।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๙.
धर्मलाई योनिसो विचार गर; तब प्रज्ञाले अर्थ स्पष्ट देखिन्छ, र चित्तको विमुक्ति आगो निभेझैँ हुन्छ।
องฺ. สตฺตก. ๒๓/๔.
ปกิณณกวรรค — หมวดเบ็ดเตล็ด ๑๗ บท
‘उसले मलाई गाली गर्‍यो, पिट्यो, जित्यो, मेरो लुट्यो’ — यस्तो वैर बाँध्नेको वैर शान्त हुँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๕.
‘उसले मलाई गाली गर्‍यो, पिट्यो, जित्यो, मेरो लुट्यो’ — यस्तो वैर नबाँध्नेको वैर शान्त हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๕.
हावाको वेगले निभेको ज्वाला निभेर गन्तीमा नआएझैँ, नाम-कायबाट मुक्त मुनि निभेर गन्तीमा आउँदैन।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๙. ขุ. จู. ๓๐/๑๓๖.
मानिसका इन्द्रियहरू हित र अहित दुवैका लागि हुन्: रक्षा नगरिँदा अहितकर, रक्षा गरिँदा हितकर।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๗๒.
आफ्नो हित देख्ने पण्डित लोभको वशमा नपरोस्; लोभी मन हटाओस्।
ขุ. ชา. ปกิณฺณก. ๒๗/๓๙๖.
साइत हेरिरहने मूर्खबाट लाभ बितेर गयो; प्रयोजन नै प्रयोजनको साइत हो, ताराहरूले के गर्न सक्छन्?
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๑๖.
बलियो मूर्खले हतारमा धन खोज्नु राम्रो होइन; नरकपालले विलाप गर्ने त्यस मन्दबुद्धि मूर्खलाई भयानक नरकमा घिसार्छन्।
ขุ. ชา. วีส. ๒๗/๔๒๕.
संसारका पाँच कामगुण, मन छैटौँ — यिनको निरूपण गरिएको छ; यिनमा इच्छा हटाएर मानिस यसरी दुःखबाट मुक्त हुन्छ।
สํ. ส. ๑๕/๒๓.
अरूलाई दुःख दिएर आफ्नो सुख खोज्ने वैरमा अल्झिन्छ र वैरबाट मुक्त हुँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๓.
सानो दाउराको भरमा तैरने समुद्रमा डुबेझैँ, अल्छीपनको भर पर्ने धनी पनि डुब्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.
चन्द्रमा, सूर्य, श्रमण-ब्राह्मण र समुद्र-तट सबैको आ-आफ्नो शक्ति छ; तर स्त्रीको शक्ति (ती) शक्तिभन्दा बढी छ।
ขุ. ชา. นวก. ๒๗/๒๖๑.
तथागत धेरै जनको हितका लागि उत्पन्न हुनुहुन्छ — उपदेश पालन गर्ने स्त्री र पुरुषका लागि।
ขุ. เถร. ๒๖/๔๓๗.
जहाँ मानिसहरूलाई जन्म वा रीतिरिवाजले चिनिएको छैन, त्यहाँ अपरिचितहरूबीच बस्दा अभिमान गर्नु हुँदैन।
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๑.
ज्ञानीहरूले दिएको उपदेशअनुसार गर्ने क्षेम तटमा पुग्छ, जसरी व्यापारीहरू वलाहक घोडाका कारण क्षेम तटमा पुगे।
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๗๑.
रीतिरिवाज जान्नेले वृद्धजनको सम्मान गर्छ; यस जन्ममा उसको प्रशंसा हुन्छ र अर्को जन्ममा सुगति पाउँछ।
ขุ. ชา เอก. ๒๗/๑๒.
रूप, शब्द, गन्ध, रस, स्पर्श र धर्म — यी सबै भयानक लोकामिष हुन्; प्राणी-लोक यी आलम्बनमा डुबेको छ।
สํ. ส. ๑๕/๑๖๖.
आगोझैँ चम्किने प्रज्ञा भए पनि, विदेशमा बस्दा दासको धम्की पनि सहनुपर्छ।
ขุ. ชา. จตุกฺก. ๒๗/๑๓๑.
ปัญญาวรรค — หมวดปัญญา ๘ บท
यो अल्पश्रुत मानिस गोरुझैँ बूढो हुन्छ; उसको मासु बढ्छ, तर प्रज्ञा बढ्दैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๕.
धन सकिए पनि प्रज्ञावान् बाँच्न सक्छ; तर प्रज्ञा नभएमा धनी भए पनि बाँच्न सक्दैन।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๐.
प्रज्ञावान्, ज्ञानसम्पन्न, काम मिलाउन सिपालु, काल र अवसर जान्ने मानिस राजसेवामा रहन सक्छ।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๓๙.
चतुर मानिसहरू भन्छन्, प्रज्ञा नै सर्वश्रेष्ठ हो, जसरी चन्द्रमा ताराहरूभन्दा श्रेष्ठ छ; शील, श्री र सत्पुरुषका धर्म पनि प्रज्ञावान्को पछि लाग्छन्।
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๑.
सानो सुख त्यागेर ठूलो सुख देखिन्छ भने, प्रज्ञावान्ले ठूलो सुख देखेर सानो सुख त्याग्नुपर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๓.
मन्दबुद्धि मानिसले यश पाएपछि आफ्नो अहित गर्छ र आफू र अरूलाई पीडा दिने बाटो हिँड्छ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๔๐.
मूर्खमा ज्ञान जन्मन्छ भने केवल विनाशका लागि; त्यसले उसको दिमाग भ्रमित पार्छ र मूर्खको शुभ अंश नष्ट गर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.
मन्दबुद्धि र अस्थिर चित्तको मानिस सय वर्ष बाँच्नुभन्दा प्रज्ञावान् ध्यानीको एक दिन बाँच्नु श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๙.
ปมาทวรรค — หมวดประมาท ๓ บท
बुद्धवचन धेरै भन्न सके पनि प्रमादी भई त्यसअनुसार नगर्नेले श्रामण्य-फलको भाग पाउँदैन, जसरी गोठालोले अरूका गाई गन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๗.
गर्नुपर्ने छोडेर गर्नु नहुने गर्ने, अभिमानी र प्रमादीका आस्रव बढ्छन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๔.
पहिले प्रमादी थियो तर पछि अप्रमादी भयो भने, ऊ बादलबाट मुक्त चन्द्रमाझैँ यस लोकलाई उज्यालो पार्छ।
ม. ม. ๑๓/๔๘๖.
ปาปวรรค — หมวดบาป ๗ บท
पाप गर्ने यहाँ शोक गर्छ, मरेपछि पनि शोक गर्छ, दुवै लोकमा शोक गर्छ; आफ्नो मलिन कर्म देखेर शोक गर्छ र सन्तप्त हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๗.
घडा थोपा-थोपाले पनि भरिएझैँ, थोरै-थोरै पाप सञ्चय गर्ने मूर्ख पापले भरिन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๑.
झूट बोल्ने, सत्य-धर्म नामक एक धर्म नाघ्ने र परलोकको पर्वाह नगर्नेका लागि उसले नगर्ने कुनै पाप छैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๘.
गरिएको पापकर्म त्यही दिन दुहेको दूधझैँ बदलिँदैन; त्यसले मूर्खको पछि लागेर खरानीले छोपिएको आगोझैँ जलाउँछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.
हत्केलामा घाउ छैन भने हत्केलामा विष लैजान सकिन्छ; घाउ नभएको हत्केलामा विष पस्दैन — त्यसरी नै पाप नगर्नेलाई पाप छैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๑.
साना-ठूला पापलाई सबै प्रकारले शान्त पार्नेलाई श्रमण भनिन्छ, किनकि उसले सबै पाप शमन गरेको छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๐.
साथी थोरै र धन धेरै भएको व्यापारीले भययुक्त बाटो छाडेझैँ, र जीवन माया गर्नेले विष छाडेझैँ, पाप छाड्नुपर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๑.
ปุคคลวรรค — หมวดบุคคล ๕๔ บท
कसैले क्षमा माग्दा रिसाएर, अति क्रुद्ध भई स्वीकार नगर्ने वैर पाल्ने कहलाउँछ।
สํ. ส. ๑๕/๓๔.
मानिसहरूमा पारि (निर्वाण) पुग्ने थोरै छन्; बाँकी मानिसहरू यसै किनारमा दौडिरहन्छन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๖.
अशुभ संज्ञाले चित्तलाई दृढ र स्थिर बनाऊ; कायमा स्मृति राख; (सबै संस्कारमा) धेरै निर्वेद राख।
สํ. ส. ๑๕/๒๗๗.
जो मुनि अहिंसक र सधैँ कायले संयत छन्, तिनीहरू अच्युत स्थानमा जान्छन्, जहाँ पुगेर शोक गर्दैनन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๔๕.
(आमा-) बुबाले यति कष्टले हुर्काएको भए पनि (आमा-) बुबाको पालन नगर्ने र उहाँहरूप्रति अपराध गर्ने नरकमा जान्छ।
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๖.
भिक्षुहरू! यसरी बुद्ध, धर्म र सङ्घको अनुस्मरण गर्दा भय, कम्पन र रोमाञ्च हुनेछैन।
สํ. ส. ๑๕/๓๒๓.
अज्ञानी मूर्खमा होडका कारण क्रोध उत्पन्न हुन्छ; र त्यही क्रोधले ऊ जल्छ।
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๘๐.
पेट खाली रहेर भोक सहने, दान्त, वीर्यवान्, खानपानमा मितव्ययी र भोजनका लागि पाप नगर्नेलाई संसारमा श्रमण भनिन्छ।
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๒๗๔.
काममा आसक्त, काममा रमाउने, काममा डुबेको र पाप गर्ने मानिस दुर्गतिमा पुग्छ।
ขุ. ชา สฏฺฐิ. ๒๘/๓๓.
अर्हन्तहरू जहाँ बस्छन् — गाउँ होस् वा जङ्गल, तल्लो भूमि होस् वा माथिल्लो — त्यो ठाउँ रमणीय हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
देवदूतको चेतावनी पाएर पनि प्रमादी रहनेहरू हीन शरीर पाएर लामो समय शोक गर्छन्।
ม. อุป. ๑๔/๓๔๖.
रङ्गेहात समातिएको दुष्ट चोर आफ्नो कर्मले दुःख पाएझैँ, दुष्ट मानिसहरू मरेपछि परलोकमा आफ्नो कर्मले दुःख पाउँछन्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๗๙.
जाति, धन र कुलको घमण्ड गरेर आफ्ना आफन्तलाई तिरस्कार गर्ने — त्यही उसको पतनको कारण हो।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๗.
काममा कुनै मोह नभएकोलाई म ‘शान्त’ भन्छु; उसका बन्धन छैनन्, त्यसैले उसले तृष्णाको उथलपुथल पार गरेको छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๙๕,๒๙๗.
तेजस्वी, तीक्ष्ण प्रज्ञा भएको, धेरैले पूजेको भए पनि स्त्रीको वशमा परेपछि राहुले ग्रसेको चन्द्रमाझैँ चम्किँदैन।
ขุ. ชา อสีติ. ๒๘/๑๒๗.
सत्पुरुष हिमालय पर्वतझैँ टाढाबाटै देखिन्छन्; असत्पुरुष यहीँ बसेका भए पनि रातमा हानेका बाणझैँ देखिँदैनन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
ज्ञानीले धन पाएर आफन्तहरूको सहयोग गर्छ; त्यस सहयोगले उसले कीर्ति पाउँछ र मरेपछि स्वर्गमा रमाउँछ।
ขุ. ชา. ฉกฺก. ๒๗/๒๐๕.
पण्डितहरू आफ्नो सुखका लागि पापकर्म गर्दैनन्; सत्पुरुष दुःखले छोइए र चुके पनि छन्द वा द्वेषका कारण धर्म छोड्दैनन्।
ขุ. ชา. ทสก. ๒๗/๑๔๖๗/๒๙๗.
हितमा अकुशल भई हित गर्दा सुख मिल्दैन; मन्दबुद्धिले बगैँचा कुर्ने बाँदरझैँ हित बिगार्छ।
ขุ. ชา เอก. ๒๗/๑๕.
पुरुष सबैतिर पण्डित हुन्छ भन्ने छैन; स्त्री पनि त्यस-त्यस विषयमा तीक्ष्ण प्रज्ञा भएकी पण्डित हुन सक्छिन्।
ขุ. ชา. อฏฺฐก. ๒๗/๒๔๑.
भिक्षु निन्दाले विचलित नहोस्, प्रशंसा पाएर नफुलोस्; लोभसँगै कञ्जुसीपन, क्रोध र चुक्ली हटाओस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๖. ขุ. มหา. ๒๙/๔๖๔,๔๖๖.
कारण र अकारण स्पष्ट देखाउने र प्रत्यक्ष फल पहिल्यै देख्ने चतुर र तीक्ष्णबुद्धिले तुरुन्तै आफूलाई (दुःखबाट) छुटाउँछ — नडराऊ, ऊ फर्किआउनेछ।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๔๔.
अविवाहित (ब्रह्मचारी) रहने सङ्कल्प गर्नेलाई पण्डित भनी चिनिन्छ; तर मैथुनमा लागेको मूर्ख मलिन हुन्छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๔. ขุ. มหา. ๒๙/๑๘๖.
पाँच नीवरण र सबै उपक्लेश हटाएको, राग र द्वेष काटेको, तृष्णा र दृष्टिले आश्रय लिन नसक्ने चतुरले गैँडाको सिङझैँ एक्लै विचरण गरोस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๘. ขุ. จู. ๓๐/๔๑๐.
‘मेरा छोरा छन्, मेरो धन छ’ — भन्दै मूर्ख सन्तप्त हुन्छ; आफू नै आफ्नो होइन भने छोरा कहाँबाट, धन कहाँबाट?
ขุ. ธ. ๒๕/๒๓.
आमाबुबा ब्रह्मा भनिएका छन्, पूर्वाचार्य हुन्, सन्तानका आदरणीय हुन् र सन्तानमाथि अनुग्रह गर्ने हुन्।
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๗/๖๖.
पापले फल नदिउन्जेल मूर्खले त्यसलाई मीठो ठान्छ; तर पापले फल दिँदा मूर्खले दुःख पाउँछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๔.
भाग्यहीनले सीप भए पनि नभए पनि प्रयत्न गरेर थुप्रै धन जम्मा गर्छ, तर भाग्यमानीले त्यो धन भोग गर्छ।
ขุ. ชา. ติก. ๒๗/๑๑๗.
मित्र-द्रोह नगर्ने जुनसुकै राष्ट्र, गाउँ वा राजधानीमा गए पनि सर्वत्र पूजित हुन्छ।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๕๔.
पापेच्छु व्यक्ति निर्लज्ज र अनादरशील हुन्छ; त्यसै कारण पाप गर्छ र त्यसै कारण अपायमा जान्छ।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๕๖.
जसबाट सम्यक्सम्बुद्धले उपदेश गर्नुभएको धर्मको ज्ञान पाइयो, उसलाई आदरपूर्वक नमस्कार गर, जसरी ब्राह्मणले अग्निपूजा गर्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๘.
पापकर्म गरे पनि सत्कर्मले त्यसलाई छोड्नेले बादलबाट मुक्त चन्द्रमाझैँ यस लोकलाई उज्यालो पार्छ।
ม. ม. ๑๒/๔๘๗.
जुन रूखको छायामा बसियो वा सुतियो, त्यसको हाँगा भाँच्नु हुँदैन; किनकि मित्र-द्रोही नीच हुन्छ।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๒๖.
प्राचीन रीतिरिवाजमा कुशल र असल परम्पराले युक्त मानिसहरू दुर्गतिमा जाँदैनन्।
ขุ. ชา. สตฺตติ. ๒๘/๖๓.
ज्ञानीहरूले दिएको उपदेशअनुसार नगर्ने त्यसरी नै नष्ट हुनेछ, जसरी व्यापारीहरू समुद्री डाँकुका कारण नष्ट भए।
ขุ. ชา. ทุก. ๒๗/๗๑.
आफ्नो प्रशंसा र अरूको तिरस्कार गर्ने आफ्नो अभिमानका कारण नीच हो — उसलाई नीच जान।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๑.
आफूमा शील, प्रज्ञा र श्रुत देख्नेले आफ्नो र अरूको दुवैको हित गर्छ।
ขุ. ชา. สตฺตก. ๒๗/๒๒๑.
सधैँ स्मृतिमान् भई अप्रमाण मैत्रीको भावना गर्ने र उपधिको क्षय देख्नेका संयोजन क्षीण हुन्छन्।
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
ढिलो गर्नुपर्ने बेला हतार गर्ने र हतार गर्नुपर्ने बेला ढिलो गर्ने मूर्ख हो; अनुचित व्यवस्थापनका कारण ऊ दुःख पाउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
ढिलो गर्नुपर्ने बेला ढिलो र हतार गर्नुपर्ने बेला हतार गर्ने चतुर हो; उचित व्यवस्थापनका कारण ऊ सुख पाउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๑๓.
आफैँ नमार्ने, नमराउने, आफैँ नजित्ने, नजिताउने — उसलाई सबै प्राणीप्रति मैत्रीयुक्त र कसैसँग वैर नराख्ने भनिन्छ।
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๑๕๒.
धर्मपूर्वक आमाबुबाको पालनपोषण गर्नेको पण्डितहरू यस लोकमा प्रशंसा गर्छन् र मरेपछि ऊ स्वर्गमा रमाउँछ।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๙๖.
कृतज्ञ-कृतवेदी, कल्याणमित्रसँग घनिष्ठ र दुःखमा परेको मित्रको काम स्वेच्छाले गर्ने ज्ञानी — त्यस्तो व्यक्तिलाई सत्पुरुष भनिन्छ।
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๑.
ऋण लिएर खाइसकेपछि ‘तिम्रो कुनै ऋण छैन’ भन्दै भाग्ने — उसलाई नीच जान।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๐.
चतुर, निर्भीक, बहुश्रुत, धर्मधर र धर्मअनुसार धर्मको आचरण गर्ने — त्यस्तो व्यक्तिलाई सङ्घको शोभा बढाउने भनिन्छ।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๑๐.
राग, द्वेष र मोह त्यागेको, संयोजन तोडेको र जीवनको अन्त्यसँग नडराउने पण्डितले गैँडाको सिङझैँ एक्लै विचरण गरोस्।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๙. ขุ. จู. ๓๐/๔๒๖, ๔๒๗.
इन्द्रियमा सम्पूर्ण, शान्त र शान्तिको मार्गमा रमाउने छ भने, उसलाई वाहनसहित मारलाई जित्ने र अन्तिम शरीर धारण गर्ने भनिन्छ।
ขุ. อิติ. ๒๕/๒๗๑.
यदि तिमी दुःखसँग डराउँछौ, यदि तिमीलाई दुःख प्रिय छैन भने, खुला वा गोप्य कतै पनि पापकर्म नगर।
ขุ. อุ. ๒๕/๑๕๐.
मनले सबै दिशामा खोज्दा मैले कतै पनि आफूभन्दा प्रिय कोही पाइनँ; अरूलाई पनि आफू त्यसरी नै प्रिय छ — त्यसैले आफूलाई माया गर्नेले अरूलाई नसताओस्।
สํ. ส. ๑๕/๑๐๙.
आफ्नो लाभको तिरस्कार नगर, अरूको लाभको इच्छा लिएर नघुम; अरूको लाभ चाहने भिक्षुले समाधि पाउँदैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๖๕.
प्रिय आलम्बनमा उन्मत्त नहुने, तिरस्कारमा नलाग्ने, सूक्ष्म र तीक्ष्ण — ऊ सजिलै विश्वास गर्दैन र वाक्क पनि हुँदैन।
ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑. ขุ. มหา. ๒๙/๒๗๙,๒๘๔.
काम-भोगमा आसक्त, काममा रमाउने र मग्न हुनेले आफू चिप्लिरहेको थाहा पाउँदैन, जसरी माछा थापेको ढडियामा थाहै नपाई पस्छ।
สํ. ส. ๑๕/๑๐๘.
जागेको मानिसले सपनामा भेटेका कुरा नदेखेझैँ, बाँचेकाले मरेका प्रियजन देख्दैन।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๙๒. ขุ. มหา. ๒๙/๑๕๑,๑๕๒.
आफ्नी पत्नीसँग सन्तुष्ट नभई वेश्यामा रमाउने र अरूकी पत्नीमा अपराध गर्ने — त्यो पतनको कारण हो।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๔๘.
ปุญญวรรค — หมวดบุญ ๕ บท
पुण्य गर्ने यहाँ रमाउँछ, मरेपछि पनि रमाउँछ, दुवै लोकमा रमाउँछ; ‘मैले पुण्य गरेँ’ भन्दै रमाउँछ र सुगतिमा गएर झन् रमाउँछ।
ขุ. ธ. ๒/๑๗.
पुण्य गर्ने यहाँ मुदित हुन्छ, मरेपछि पनि मुदित हुन्छ, दुवै लोकमा मुदित हुन्छ; आफ्नो कर्मको विशुद्धि देखेर ऊ मुदित र प्रमुदित हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๑๗.
पुरुषले पुण्य गर्छ भने त्यो बारम्बार गरोस्; त्यसमा रुचि राखोस्, किनकि पुण्यको सञ्चयले सुख ल्याउँछ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๐.
‘थोरै छ, मकहाँ आउँदैन’ भनी पुण्यको तिरस्कार नगर; घडा खस्ने थोपाले भरिएझैँ, थोरै-थोरै पुण्य सञ्चय गर्ने प्रज्ञावान् पुण्यले भरिन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๑.
बारम्बार आवश्यकता पर्नेको मित्र सहयोगी हो; तर आफैँले गरेका पुण्य परलोकमा मित्र हुनेछन्।
สํ. ส. ๑๕/๕๑.
มัจจุวรรค — หมวดความตาย ๘ บท
दिनरात बित्छन्, जीवन घट्दै जान्छ, प्राणीहरूको आयु साना खोलाको पानीझैँ सकिँदै जान्छ।
สํ. ส. ๑๕/๑๕๙. ขุ. มหา. ๒๙/๑๔๔.
मानिसको आयु थोरै छ; सज्जनले त्यो आयुलाई तुच्छ ठानोस् र टाउकोमा आगो लागेको मानिसझैँ आचरण गरोस्; मृत्यु नआउने भन्ने हुँदैन।
สํ. ส. ๑๕/๑๕๘. ขุ. มหา. ๑๙/๑๔๓.
बालक र वृद्ध, मूर्ख र पण्डित — सबै मृत्युको वशमा जान्छन्; सबैका अगाडि मृत्यु छ।
นัย. ที. มหา. ๑๐/๑๔๑. ขุ. สุ. ๒๕/๔๔๘.
आकाशमा बसे पनि, समुद्रबीच बसे पनि, पहाडको चिरामा पसे पनि मृत्युबाट उम्किँदैन; बस्नेमाथि मृत्युले आक्रमण नगर्ने ठाउँ पृथ्वीमा छैन।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๒.
फूल (कामगुण) टिप्ने, नाना आलम्बनमा आसक्त चित्त भएको, काममा अतृप्त मानिसलाई मृत्युले आफ्नो वशमा पार्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๑.
गोठालोले लट्ठीले गाईहरूलाई चरनतिर धपाएझैँ, जरा र मृत्युले प्राणीहरूको आयु धपाउँछन्।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๓.
कुमालेले बनाएका माटाका भाँडा सबैको अन्त्य फुट्नु भएझैँ, प्राणीहरूको जीवन पनि त्यस्तै हो।
นัย. ที. มหา. ๑๐/๑๔๑. ขุ. สุ. ๒๕/๔๔๘.
किनारसम्म भरिएको नदीले किनारमा उम्रेका रूखहरू बगाएझैँ, सबै प्राणी जरा र मृत्युद्वारा बगाइन्छन्।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๑๖๔.
วาจาวรรค — หมวดวาจา ๙ บท
सुन्दर वाणी मात्र बोल, नराम्रो वाणी कहिल्यै नबोल; सुन्दर वाणी बोल्नुले लाभ सिद्ध गर्छ, नराम्रो वाणी बोल्नेले सन्ताप पाउँछ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒๘.
आफूलाई सन्ताप र अरूलाई पीडा नदिने वाणी बोल; त्यही वाणी सुभाषित हो।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๑๑.
समयभन्दा बढी नबोल, सधैँ चुप पनि नबस; समय आउँदा परिमित बोल, अस्तव्यस्त होइन।
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๓๘.
सुन्नेले मन पराउने प्रिय वाणी मात्र बोल; किनकि सज्जनले अरूका नराम्रा कुराको पर्वाह नगरी मीठो वचन मात्र बोल्छ।
ขุ. สุ. ๒๕/๔๑๒.
मानिस जन्मँदा उसको मुखमा एउटा बन्चरो जन्मन्छ; नराम्रो कुरा बोल्ने मूर्खले त्यसैले आफैँलाई काट्छ।
องฺ. ทสก. ๒๔/๑๘๕.
जे गरिन्छ त्यो भन, जे गरिँदैन त्यो नभन; पण्डितहरूले नगरी भन्ने मात्र गर्नेलाई चिन्छन्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.
साक्षीका रूपमा बोलाइँदा आफ्ना लागि, अरूका लागि वा धनका लागि झूटो गवाही दिने — उसलाई नीच जान।
ขุ. สุ. ๒๕/๓๕๐.
निन्दनीयको प्रशंसा वा प्रशंसनीयको निन्दा गर्नेले मुखले दोष बटुल्छ; त्यस दोषका कारण उसले सुख पाउँदैन।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๔.
निरर्थक पद भएका हजार वाणीभन्दा सुनेर शान्त हुन सकिने एउटा सार्थक पद श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๘.
วิริยวรรค — หมวดความเพียร ๖ บท
बुद्धिमान् र चतुर व्यक्तिले थोरै पुँजीले पनि आफूलाई स्थापित गर्छ, जसरी कसैले सानो आगो बाल्छ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๒.
दिनरातलाई सानो वा ठूलो लाभबिना खाली जान नदेऊ; किनकि जसका दिनरात बित्छन्, उसको जीवन त्यति लाभले कम हुन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๓๕.
आफ्नो काममा उद्यमी, अप्रमत्त, व्यवस्थापन जान्ने र उचित रूपले जीविका चलाउनेले कमाएको धनको रक्षा गर्छ।
องฺ. อฏฺฐก. ๒๓/๒๙๘.
पराक्रम हुँदा पण्डितले यस लोकमा पापबाट त्यसरी नै बचोस्, जसरी आँखा भएकाले खराब बाटोबाट बच्छ।
ขุ. อุ. ๒๕/๑๔๙.
अल्छी र हीनवीर्य मानिस सय वर्ष बाँच्नुभन्दा दृढ वीर्यारम्भ गर्नेको एक दिन बाँच्नु श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๓๐.
जाडो र गर्मीलाई घाँसभन्दा बढी नठानी पुरुषको कर्तव्य गर्ने सुखबाट च्युत हुँदैन।
ที. ปาฏิ. ๑๑/๑๙๙.
สัทธาวรรค — หมวดศรัทธา ๔ บท
श्रद्धावान्, प्रज्ञावान्, धर्ममा स्थित र शीलसम्पन्न — त्यस्तो एक जना पनि श्रद्धाहीन आफन्त र परिवारका लागि हितकर हुन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๖.
शीलवान्लाई देख्न चाहने, सद्धर्म सुन्न चाहने र कञ्जुसीपनको मल हटाइसकेको — उसलाई श्रद्धावान् भनिन्छ।
องฺ. ติก. ๒๐/๑๙๑.
श्रद्धावान्, शीलयुक्त र यश-भोगले सम्पन्न व्यक्ति जुन ठाउँमा गए पनि त्यहीँ पूजित हुन्छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๕๕.
प्रसन्न मनले श्रद्धापूर्वक अन्न दिनेले यस लोक र परलोक दुवैमा अन्न पाउँछ।
สํ. ส. ๑๕/๘๒.
สีลวรรค — หมวดศีล ๑๒ บท
शील पहिलो आश्रय हो, सबै कल्याणधर्मको आमा हो, सबै धर्मको प्रमुख हो; त्यसैले शीललाई शुद्ध पार्नुपर्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
दुःशीलले निन्दा र अपयश पाउँछ; शीलवान्ले सधैँ यश र प्रशंसा पाउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
शीलमा सुस्थिर प्रज्ञावान् यस लोकमा यश पाउँछ र मरेपछि स्वर्गमा खुसी हुन्छ — उसलाई सर्वत्र खुसी हुने भनिन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
शीलमा अस्थिर मूर्ख यस लोकमा निन्दित हुन्छ र मरेपछि अपायमा दुःखी हुन्छ — उसलाई सर्वत्र दुःखी हुने भनिन्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
यस लोकमा काय, वाणी र मनले संयत, कुनै पाप नगर्ने र आफ्ना लागि बडबड नगर्ने — त्यस्तो व्यक्तिलाई शीलवान् भनिन्छ।
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๐.
त्यसैले अष्टाङ्ग उपोसथ राख्ने र सुख रूपी लाभ भएको पुण्य गर्ने शीलवान् स्त्री-पुरुष निन्दित हुँदैनन् र स्वर्ग-स्थानमा पुग्छन्।
องฺ. ติก. ๒๐/๒๗๖.
मन्त्र, जन्म र परिवारले परलोकमा सुख ल्याउन सक्दैनन्; तर आफ्नो राम्ररी शुद्ध पारिएको शीलले परलोकमा सुख ल्याउँछ।
ขุ. ชา. ปญฺจก. ๒๗/๑๗๕.
बहुश्रुत र शीलमा सुस्थिर छ भने पण्डितहरूले उसको दुई गुणले प्रशंसा गर्छन्: शीलले र श्रुतले।
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙.
शीलहीन र अस्थिर व्यक्ति सय वर्ष बाँच्नुभन्दा शीलवान् ध्यानीको एक दिन बाँच्नु श्रेष्ठ छ।
ขุ. ธ. ๒๕/๒๙.
यस लोकमा शीलको अभ्यास गर; किनकि यस लोकमा राम्ररी सिकेको र सेवन गरेको शीलले सबै सम्पत्ति ल्याउँछ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
प्रशंसा, धन-लाभ र मरेपछि स्वर्गमा रमाउने — यी तीन सुख चाहने प्रज्ञावान्ले शीलको रक्षा गरोस्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
शीलवान्ले संयमका कारण धेरै मित्र पाउँछ; शीलहीन दुराचारी मित्रबाट टुट्छ।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
เสวนาวรรค — หมวดคบหา ๗ บท
पण्डितले असत्पुरुषको संगत नगरी सत्पुरुषको संगत गर्नुपर्छ; किनकि असत्पुरुषले नरकमा लैजान्छन् र सत्पुरुषले सुगतिमा पुर्‍याउँछन्।
ขุ. ชา. วีส. ๒๗/๔๓๗.
जसरी सुगन्धित तगरलाई पातमा बेर्दा पात पनि सुगन्धित हुन्छ, त्यसरी नै ज्ञानीहरूको संगत हुन्छ।
ขุ. ชา. วีส. ๒๗/๔๓๗.
दुर्जनको संगत गर्नेले एकान्त सुख पाउँदैन; ऊ आफैँलाई विपत्तिमा पार्छ, गोहोको बथानमा पसेको छेपारोझैँ।
ขุ. ชา. เอก. ๒๗/๔๖.
स्थिर सुख चाहनेले पापमित्र त्यागोस्, उत्तम पुरुषहरूको मात्र संगत गरोस् र उनीहरूको उपदेशमा रहोस्।
ขุ. เถร. ๒๖/๓๐๙.
जसरी कुहेको माछालाई कुश घाँसमा बेर्दा घाँस पनि गन्हाउँछ, त्यसरी नै मूर्खहरूको संगत हुन्छ।
ขุ. ชา มหา. ๒๘/๓๐๓.
जस्तो मानिसलाई मित्र बनाइन्छ र जस्तोसँग संगत गरिन्छ, ऊ पनि त्यस्तै हुन्छ; किनकि सँगै बस्नुले त्यस्तै बनाउँछ।
ขุ. ชา. วีส. ๒๓/๔๓๗.
पण्डितले श्रद्धावान्, शीलप्रिय, प्रज्ञावान् र बहुश्रुत मानिसहरूसँग मित्रता गर्नुपर्छ; किनकि सज्जनको संगत उन्नति हो।
ขุ. เถร. ๒๖/๔๐๕.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก