พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “นตฺถิ อการิยํ ปาปํ มุสาวาทิสฺส ชนฺตุโน” แปลว่า “คนมักพูดมุสา จะไม่พึงทำความชั่ว ย่อมไม่มี” คำว่า “มุสา” หมายถึงความเท็จ การพูดโกหก การพูดไม่ตรงกับความจริงเพื่อหลอกผู้อื่น พุทธศาสนสุภาษิตนี้สอนว่า คนที่มักพูดมุสาเป็นนิสัย ความชั่วที่เขาจะไม่ทำนั้นไม่มีเลย กล่าวคือ คนที่ไม่รักษาความสัตย์ย่อมพร้อมจะทำความชั่วได้ทุกอย่าง เพราะเขาได้ละทิ้งหลักประกันที่สำคัญที่สุดของความดีไปแล้ว

ในพระธรรมบท พระพุทธองค์ตรัสว่า คนที่ล่วงธรรมอย่างหนึ่งคือความสัตย์ พูดมุสาเป็นปกติ และไม่คำนึงถึงโลกหน้า บาปที่เขาจะไม่ทำย่อมไม่มี เหตุผลก็คือ การโกหกเป็นเครื่องมือปกปิดความชั่วทั้งปวง คนที่ทำผิดแล้วกล้าโกหก ย่อมคิดว่าตนสามารถปกปิดความผิดได้ จึงกล้าทำผิดต่อไปเรื่อย ๆ ส่วนคนที่รักษาความสัตย์ เมื่อทำผิดก็ยอมรับ ความผิดจึงไม่พอกพูน ความสัตย์จึงเปรียบเหมือนประตูที่กั้นความชั่วทั้งหลายไว้ เมื่อประตูนี้พังลง ความชั่วอื่น ๆ ก็ไหลเข้ามาได้โดยง่าย

ในชีวิตจริง เด็กที่โกหกพ่อแม่ว่าไปเรียนพิเศษ แต่ความจริงไปเที่ยวเล่น เมื่อโกหกสำเร็จหลายครั้งก็อาจกล้าทำเรื่องที่ร้ายแรงกว่านั้น เช่น ขโมยเงินหรือคบหาคนไม่ดี ผู้ที่ทำงานแล้วโกหกเรื่องตัวเลขในรายงาน ก็อาจนำไปสู่การทุจริตครั้งใหญ่ได้ในภายหลัง การโกหกครั้งแรกจึงมักเป็นจุดเริ่มต้นของความชั่วอีกมากมาย

ผู้ที่ต้องการรักษาความดีจึงต้องรักษาความสัตย์ไว้ให้มั่นคง ไม่พูดเท็จแม้ในเรื่องเล็กน้อย เพราะความสัตย์เป็นรากฐานที่ค้ำจุนคุณธรรมทั้งปวงไว้ สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “คนมักพูดมุสา จะไม่พึงทำความชั่ว ย่อมไม่มี”

The saying "natthi akāriyaṃ pāpaṃ musāvādissa jantuno" means "For a person given to lying, there is no evil he would not do." The word "lying" (musā) means falsehood, telling lies, speaking what does not match the truth in order to deceive others. This saying teaches that for a person who habitually lies, there is no evil at all that he would not do. In other words, a person who does not keep to truthfulness is ready to do every kind of evil, because he has already abandoned the most important safeguard of goodness.

In the Dhammapada, the Buddha said that for a person who transgresses the one principle, namely truthfulness, who habitually tells lies and has no regard for the next world, there is no evil he would not do. The reason is that lying is the tool for concealing all evil. A person who does wrong and dares to lie thinks he can hide his wrongdoing, and so he dares to go on doing wrong. A person who keeps to the truth, however, admits it when he does wrong, so his wrongdoing does not pile up. Truthfulness is therefore like a gate that holds back all evils; when this gate breaks down, other evils flow in easily.

In real life, a child who lies to his parents that he is going to a tutoring class, but actually goes out to play, may, after lying successfully many times, dare to do more serious things, such as stealing money or associating with bad people. A working person who lies about the figures in a report may later be led into major fraud. The first lie is therefore often the starting point of a great deal of further evil.

Those who wish to preserve their goodness must therefore keep firmly to truthfulness and not speak falsely even in small matters, because truthfulness is the foundation that supports all virtues, just as the saying goes: "For a person given to lying, there is no evil he would not do."

Kata mutiara "natthi akāriyaṃ pāpaṃ musāvādissa jantuno" berarti "Bagi orang yang biasa berdusta, tidak ada kejahatan yang tidak akan ia lakukan." Kata "dusta" berarti kebohongan, yaitu berbohong atau berbicara tidak sesuai dengan kenyataan untuk menipu orang lain. Kata mutiara ini mengajarkan bahwa bagi orang yang terbiasa berdusta, tidak ada kejahatan yang tidak akan ia lakukan; artinya, orang yang tidak menjaga kejujuran siap melakukan kejahatan apa pun, karena ia telah membuang jaminan yang paling penting bagi kebaikan.

Dalam Dhammapada, Sang Buddha bersabda bahwa orang yang melanggar satu dhamma, yaitu kejujuran, yang biasa berdusta, dan yang tidak memedulikan alam kehidupan berikutnya, tidak ada kejahatan yang tidak akan ia lakukan. Alasannya adalah bahwa berbohong merupakan alat untuk menutupi segala kejahatan. Orang yang berbuat salah lalu berani berbohong akan mengira bahwa ia dapat menutupi kesalahannya, sehingga ia berani terus-menerus berbuat salah. Adapun orang yang menjaga kejujuran, ketika berbuat salah, akan mengakuinya, sehingga kesalahan tidak menumpuk. Kejujuran bagaikan pintu yang membendung segala kejahatan; ketika pintu ini jebol, kejahatan-kejahatan lain dapat masuk dengan mudah.

Dalam kehidupan nyata, anak yang berbohong kepada orang tuanya bahwa ia pergi les, padahal sebenarnya pergi bermain, setelah berkali-kali berhasil berbohong, mungkin berani melakukan hal yang lebih serius, misalnya mencuri uang atau bergaul dengan orang yang tidak baik. Orang yang bekerja lalu berbohong tentang angka-angka dalam laporan kemudian dapat terjerumus ke dalam kecurangan besar. Karena itu, kebohongan yang pertama sering menjadi titik awal dari banyak kejahatan lainnya.

Karena itu, orang yang ingin menjaga kebaikannya harus menjaga kejujuran dengan teguh dan tidak berdusta meskipun dalam hal kecil, karena kejujuran adalah landasan yang menopang segala kebajikan, sesuai dengan kata mutiara: "Bagi orang yang biasa berdusta, tidak ada kejahatan yang tidak akan ia lakukan."

格言“natthi akāriyaṃ pāpaṃ musāvādissa jantuno”意为“惯于妄语的人，没有什么恶是他不会做的。”“妄语”是指虚假、说谎，说与事实不符的话来欺骗他人。这句格言教导我们：习惯于妄语的人，没有什么恶是他不会做的。也就是说，不守持真实的人，随时准备去做任何恶事，因为他已经舍弃了善最重要的保障。

在《法句经》中，佛陀说：违越了一法，即真实，惯于妄语，而且不顾来世的人，没有什么恶是他不会做的。其原因是：说谎是掩盖一切恶行的工具。犯了错而敢于说谎的人，会以为自己能够掩盖过错，于是敢于继续不断地犯错；而守持真实的人，犯了错就会承认，因此过错不会累积。所以，真实好比一道挡住一切恶行的门，当这道门崩塌时，其他的恶行就很容易涌进来。

在现实生活中，孩子对父母谎称去上补习课，实际上却去游玩；当说谎多次得逞之后，他可能敢于去做更严重的事，例如偷钱或结交坏人。在工作中对报告里的数字说谎的人，日后也可能导致重大的贪污舞弊。因此，第一次说谎往往就是许多恶行的开端。

因此，想要守护善的人，必须稳固地守持真实，即使在小事上也不说假话，因为真实是支撑一切德行的基础，正如格言所说：“惯于妄语的人，没有什么恶是他不会做的。”

Der Spruch „natthi akāriyaṃ pāpaṃ musāvādissa jantuno“ bedeutet „Für einen Menschen, der gewohnheitsmäßig lügt, gibt es nichts Böses, das er nicht tun würde.“ Das Wort „lügen“ (musā) bezeichnet die Unwahrheit, das Lügen, das Sprechen, das nicht der Wahrheit entspricht, um andere zu täuschen. Dieser Spruch lehrt, dass es für einen Menschen, der gewohnheitsmäßig lügt, kein Böses gibt, das er nicht tun würde; das heißt, wer die Wahrhaftigkeit nicht bewahrt, ist bereit, jede Art von Bösem zu tun, denn er hat die wichtigste Sicherung des Guten bereits aufgegeben.

Im Dhammapada sagt der Buddha: Wer das eine Dhamma, nämlich die Wahrhaftigkeit, übertreten hat, gewohnheitsmäßig lügt und die jenseitige Welt nicht bedenkt, für den gibt es kein Böses, das er nicht tun würde. Der Grund ist, dass das Lügen ein Werkzeug ist, um alles Böse zu verbergen. Wer etwas Falsches getan hat und es wagt zu lügen, glaubt, er könne sein Fehlverhalten verbergen, und wagt es daher, immer weiter Falsches zu tun. Wer hingegen die Wahrhaftigkeit bewahrt, gibt einen Fehler zu, wenn er ihn begangen hat, sodass sich die Fehler nicht anhäufen. Die Wahrhaftigkeit gleicht daher einem Tor, das alles Böse zurückhält; wenn dieses Tor zerbricht, kann alles andere Böse leicht hereinströmen.

Im wirklichen Leben kann ein Kind, das seine Eltern belügt, es gehe zum Nachhilfeunterricht, in Wirklichkeit aber spielen geht, nachdem die Lüge mehrmals gelungen ist, es wagen, schwerwiegendere Dinge zu tun, etwa Geld zu stehlen oder mit schlechten Menschen Umgang zu pflegen. Wer bei der Arbeit über die Zahlen in einem Bericht lügt, kann später zu großer Korruption gelangen. Die erste Lüge ist daher oft der Ausgangspunkt für viel weiteres Böses.

Wer das Gute bewahren möchte, muss daher die Wahrhaftigkeit fest bewahren und darf selbst in kleinen Dingen nicht lügen; denn die Wahrhaftigkeit ist die Grundlage, die alle Tugenden trägt, so wie der Spruch sagt: „Für einen Menschen, der gewohnheitsmäßig lügt, gibt es nichts Böses, das er nicht tun würde.“

Ordsproget „natthi akāriyaṃ pāpaṃ musāvādissa jantuno“ betyder „For den, der plejer at lyve, findes der intet ondt, som han ikke ville gøre.“ Ordet „lyve“ (musā) betyder usandhed, at tale løgn, at sige noget, der ikke stemmer med sandheden, for at narre andre. Ordsproget lærer, at for den, der har for vane at lyve, findes der intet ondt, som han ikke ville gøre, det vil sige, at den, der ikke holder fast ved sandheden, er rede til at gøre alle former for ondt, fordi han allerede har opgivet den vigtigste sikring af det gode.

I Dhammapada sagde Buddha, at for det menneske, der har overtrådt den ene dhamma, nemlig sandheden, som plejer at lyve og ikke tænker på den næste verden, findes der intet ondt, som han ikke ville gøre. Grunden er, at løgnen er det redskab, der skjuler alt ondt. Den, der har gjort noget forkert og tør lyve, tror, at han kan skjule sin fejl, og tør derfor blive ved med at gøre forkert. Men den, der holder fast ved sandheden, indrømmer sin fejl, når han har begået den, og fejlene hober sig derfor ikke op. Sandheden kan derfor sammenlignes med en dør, der holder alt det onde ude. Når denne dør bryder sammen, kan alt det andet onde let strømme ind.

I det virkelige liv kan et barn, der lyver over for sine forældre og siger, at det går til ekstraundervisning, men i virkeligheden går ud og morer sig, efter at være sluppet godt fra løgnen mange gange, komme til at turde gøre noget mere alvorligt, for eksempel at stjæle penge eller omgås dårlige mennesker. Den, der i sit arbejde lyver om tallene i en rapport, kan senere blive ført ud i stort bedrageri. Den første løgn er derfor ofte begyndelsen på meget andet ondt.

Den, der ønsker at bevare det gode, må derfor holde fast ved sandheden og ikke tale usandt, selv i små ting, for sandheden er det fundament, der bærer alle dyder, sådan som ordsproget siger: „For den, der plejer at lyve, findes der intet ondt, som han ikke ville gøre.“

सूक्ति "नत्थि अकारियं पापं मुसावादिस्स जन्तुनो" का अर्थ है "असत्य बोलने वाले व्यक्ति के लिए ऐसा कोई पाप नहीं है जिसे वह न करे।" "मुसा" का अर्थ है असत्य, झूठ बोलना, दूसरों को धोखा देने के लिए सत्य के विपरीत बोलना। यह सूक्ति सिखाती है कि जो व्यक्ति आदतन असत्य बोलता है, उसके लिए ऐसा कोई पाप नहीं है जिसे वह न करे, अर्थात् जो सत्य की रक्षा नहीं करता, वह हर प्रकार का पाप करने को तैयार रहता है, क्योंकि उसने सदाचार की सबसे महत्त्वपूर्ण सुरक्षा को पहले ही त्याग दिया है।

धम्मपद में भगवान बुद्ध ने कहा है कि जो व्यक्ति एक धम्म, अर्थात् सत्य, का उल्लंघन करता है, सामान्यतः असत्य बोलता है और परलोक की परवाह नहीं करता, उसके लिए ऐसा कोई पाप नहीं है जिसे वह न करे। इसका कारण यह है कि झूठ सभी पापों को छिपाने का साधन है। जो व्यक्ति गलती करके झूठ बोलने का साहस करता है, वह सोचता है कि वह अपनी गलती छिपा सकता है, और इसलिए आगे भी गलतियाँ करने का साहस करता रहता है। परंतु जो सत्य की रक्षा करता है, वह गलती होने पर उसे स्वीकार कर लेता है, इसलिए गलतियाँ इकट्ठी नहीं होतीं। इसलिए सत्य उस द्वार के समान है जो सभी पापों को रोककर रखता है; जब यह द्वार टूट जाता है, तो अन्य पाप आसानी से भीतर बह आते हैं।

वास्तविक जीवन में, जो बच्चा माता-पिता से झूठ बोलता है कि वह अतिरिक्त कक्षा में गया था, जबकि वास्तव में वह घूमने और खेलने गया था, कई बार झूठ में सफल होने पर वह उससे भी गंभीर काम करने का साहस कर सकता है, जैसे पैसे चुराना या बुरे लोगों की संगति करना। जो व्यक्ति काम करते समय रिपोर्ट के आँकड़ों के बारे में झूठ बोलता है, वह आगे चलकर बड़े भ्रष्टाचार तक पहुँच सकता है। इसलिए पहला झूठ प्रायः अनेक अन्य पापों का आरंभ-बिंदु होता है।

इसलिए जो सदाचार की रक्षा करना चाहता है, उसे सत्य की दृढ़ता से रक्षा करनी चाहिए और छोटी-छोटी बातों में भी असत्य नहीं बोलना चाहिए, क्योंकि सत्य वह आधार है जो सभी सद्गुणों को टिकाए रखता है, जैसा कि सूक्ति कहती है: "असत्य बोलने वाले व्यक्ति के लिए ऐसा कोई पाप नहीं है जिसे वह न करे।"

「ナッティ・アカーリヤン・パーパン・ムサーヴァーディッサ・ジャントゥノー」という格言は、「偽りを語りがちな人には、なさない悪はない」という意味です。「偽り（ムサー）」とは、うそ、すなわち他人をだますために真実と異なることを語ることを意味します。この格言は、偽りを語ることが習慣になっている人には、なさない悪は一つもないと教えています。すなわち、真実を守らない人は、あらゆる悪を行いかねません。その人は、善を支える最も大切な保証をすでに捨ててしまっているからです。

『ダンマパダ』の中で仏陀は、ただ一つの法である真実を踏み越え、ふだんから偽りを語り、来世を顧みない人には、なさない悪はないと説かれました。その理由は、うそがあらゆる悪を覆い隠す道具だからです。過ちを犯してもうそをつくことを恐れない人は、自分の過ちを隠せると思い、次々と過ちを重ねていきます。一方、真実を守る人は、過ちを犯したときにはそれを認めるので、過ちが積み重なることはありません。ですから真実は、あらゆる悪をせき止める門のようなものです。この門が壊れてしまえば、ほかの悪も簡単に流れ込んでくるのです。

実際の生活では、塾に行くと親にうそをついて、実は遊びに行っていた子どもは、うそが何度もうまくいくと、お金を盗んだり悪い人と付き合ったりするような、もっと深刻なことをする勇気をもってしまうかもしれません。仕事で報告書の数字についてうそをつく人も、のちに大きな不正へと進んでしまうかもしれません。ですから、最初のうそが、しばしば多くの悪の始まりとなるのです。

ですから、善を守りたい人は、真実をしっかりと守り、小さなことでも偽りを語らないようにしなければなりません。真実は、あらゆる徳を支える土台だからです。格言にあるとおり、「偽りを語りがちな人には、なさない悪はない」なのです。

सूक्ति "नत्थि अकारियं पापं मुसावादिस्स जन्तुनो" को अर्थ हो "झुट बोल्ने बानी भएको व्यक्तिले नगर्ने कुनै खराबी छैन।" "मुसा" शब्दले असत्य, झुट बोल्नु, अर्थात् अरूलाई छल्न सत्यविपरीत बोल्नुलाई बुझाउँछ। यो सूक्तिले सिकाउँछ कि झुट बोल्ने बानी भएको व्यक्तिले नगर्ने खराबी कुनै पनि छैन; अर्थात् सत्य नराख्ने व्यक्ति जुनसुकै खराबी गर्न तयार हुन्छ, किनकि उसले भलाइको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण रक्षाकवच त्यागिसकेको हुन्छ।

धम्मपदमा भगवान् बुद्धले भन्नुभएको छ कि एउटा धम्म, अर्थात् सत्यलाई नाघ्ने, बानीले झुट बोल्ने र परलोकको वास्ता नगर्ने व्यक्तिले नगर्ने कुनै पाप छैन। कारण के हो भने झुट सबै खराबीलाई लुकाउने साधन हो। गल्ती गरेर झुट बोल्ने साहस गर्ने व्यक्तिले आफ्नो गल्ती लुकाउन सक्छु भन्ठान्छ, त्यसैले ऊ झन्-झन् गल्ती गर्ने साहस गर्दै जान्छ। तर सत्य राख्ने व्यक्तिले गल्ती गर्दा स्वीकार गर्छ, त्यसैले गल्ती थुप्रिँदैन। त्यसैले सत्य सबै खराबीलाई रोक्ने ढोकाजस्तो हो; यो ढोका भत्किएपछि अरू खराबीहरू सजिलै भित्र पस्छन्।

वास्तविक जीवनमा, ट्युसन पढ्न गएँ भनी आमाबुबासँग झुट बोलेर वास्तवमा घुम्न जाने बालकले, धेरै पटक झुट सफल भएपछि, पैसा चोर्ने वा नराम्रो सङ्गत गर्नेजस्ता अझ गम्भीर काम गर्ने साहस गर्न सक्छ। काम गर्दा प्रतिवेदनका अङ्कबारे झुट बोल्ने व्यक्ति पछि ठूलो भ्रष्टाचारसम्म पुग्न सक्छ। त्यसैले पहिलो झुट प्रायः धेरै अरू खराबीको सुरुवात बन्छ।

त्यसैले भलाइ जोगाउन चाहनेले सत्यलाई दृढतापूर्वक राख्नुपर्छ र सानातिना कुरामा पनि झुट बोल्नु हुँदैन, किनकि सत्य सबै सद्गुणलाई थाम्ने जग हो, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "झुट बोल्ने बानी भएको व्यक्तिले नगर्ने कुनै खराबी छैन।"