พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “เย น กาหนฺติ โอวาทํ นรา พุทฺเธน เทสิตํ พฺยสนํ เต คมิสฺสนฺติ รกฺขสีหิว วาณิชา” แปลว่า “ผู้ใดจักไม่ทำตามโอวาทที่ผู้รู้แสดงแล้ว ผู้นั้นจักถึงความย่อยยับ เหมือนพ่อค้าถึงความย่อยยับ เพราะพวกโจรสลัดฉะนั้น” สุภาษิตนี้เตือนว่า ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามโอวาทหรือคำสั่งสอนที่ผู้รู้แสดงไว้ ย่อมประสบความพินาศ คำว่า “ผู้รู้” ในที่นี้แปลจากคำบาลีว่า “พุทฺธ” ซึ่งหมายถึงพระพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้ธรรม และขยายความได้ถึงบัณฑิตผู้รู้แจ้งด้วย ส่วน “ความย่อยยับ” (พฺยสน) หมายถึงความพินาศ ความฉิบหาย ทั้งในทางทรัพย์ ชีวิต และคุณธรรม

คาถานี้มาในวลาหัสสชาดก หมวดทุกนิบาต คำบาลีว่า “รกฺขสี” โดยศัพท์หมายถึงนางรากษส คือนางยักษ์ผู้ดุร้าย หนังสือพุทธศาสนสุภาษิตแปลโดยใจความว่า “โจรสลัด” คือผู้ร้ายที่ดักทำร้ายพ่อค้าผู้เดินทางทางทะเล ในชาดกเล่าว่า พ่อค้าจำนวนมากเรือแตกไปขึ้นเกาะแห่งหนึ่ง ถูกนางยักษ์แปลงกายเป็นหญิงงามมาต้อนรับและชักชวนให้อยู่ด้วย พระโพธิสัตว์ซึ่งเกิดเป็นม้าวลาหกเหาะมาช่วย ร้องประกาศให้ผู้ที่ต้องการกลับบ้านขึ้นหลังตน พ่อค้าที่เชื่อคำเตือนได้กลับถึงบ้านโดยปลอดภัย ส่วนผู้ที่หลงติดอยู่กับความสุขที่นางยักษ์หยิบยื่นให้ ไม่ยอมไป ภายหลังก็ถูกนางยักษ์จับกินจนสิ้นชีวิต อุปมานี้ให้ข้อคิดว่า ผู้ที่ได้รับคำเตือนแล้วแต่ไม่ฟัง เพราะหลงในสิ่งที่ล่อตาล่อใจ ย่อมตกไปสู่อันตรายที่ตนเองไม่ทันระวัง

ข้อควรพิจารณาคือ การทำตามโอวาทในทางพระพุทธศาสนา มิใช่การเชื่อตามโดยไม่ใช้ปัญญา พระพุทธองค์ทรงสอนให้พิจารณาด้วยตนเองว่าสิ่งใดเป็นกุศล สิ่งใดเป็นอกุศล แต่เมื่อเห็นแล้วว่าคำสอนนั้นถูกต้องและเกื้อกูล ก็ควรนำไปปฏิบัติจริง ไม่ใช่เพียงรู้แล้ววางไว้ นางยักษ์ในชาดกเปรียบได้กับกามคุณและสิ่งยั่วยวนที่ดูน่ายินดีในเบื้องต้น แต่นำความพินาศมาในภายหลัง ความย่อยยับในระดับโลกิยะคือความเสียหายในชีวิตนี้ ส่วนในระดับที่ลึกกว่าคือ การพลาดโอกาสพ้นทุกข์ และการวนเวียนอยู่ในสังสารวัฏ เพราะไม่ดำเนินตามทางที่พระศาสดาทรงชี้ไว้

ในชีวิตประจำวัน สามเณรที่ครูเตือนให้ทบทวนบทเรียนสม่ำเสมอแต่ไม่ฟัง ปล่อยเวลาไปกับการเล่น เมื่อถึงคราวสอบก็ทำไม่ได้และต้องเสียใจ ผู้ที่พ่อแม่เตือนไม่ให้คบคนที่ชักชวนไปในทางเสื่อม แต่ยังดื้อดึงไปตาม ก็อาจได้รับความเดือดร้อน คนทำงานที่ได้รับคำแนะนำเรื่องความปลอดภัยหรือการใช้จ่ายอย่างระมัดระวัง แต่ละเลยไม่ปฏิบัติ ก็อาจเกิดอุบัติเหตุหรือหนี้สินจนแก้ไขได้ยาก

เราจึงควรเปิดใจรับฟังโอวาทของพระพุทธเจ้าและของผู้รู้ที่หวังดี พิจารณาด้วยปัญญาแล้วน้อมนำมาปฏิบัติ ไม่ประมาทเพราะเห็นแก่ความสนุกหรือความสะดวกเฉพาะหน้า การเชื่อฟังคำสอนที่ถูกต้องย่อมเป็นเกราะป้องกันภัยทั้งในปัจจุบันและภายหน้า สมดังพุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า “ผู้ใดจักไม่ทำตามโอวาทที่ผู้รู้แสดงแล้ว ผู้นั้นจักถึงความย่อยยับ เหมือนพ่อค้าถึงความย่อยยับ เพราะพวกโจรสลัดฉะนั้น”

The saying "ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā" means "Those who will not follow the advice taught by the Wise One will come to ruin, just as the merchants came to ruin because of the pirates." This saying warns that those who do not practise the advice or teachings shown by the wise will meet with ruin. The word "the Wise One" here translates the Pali word "buddha", which refers to the Buddha, who awakened to the Dhamma, and by extension also to the wise who have clear knowledge. "Ruin" (byasana) means destruction and loss, in wealth, in life and in virtue.

This verse comes from the Valāhassa Jātaka, in the Duka Nipāta. The Pali word "rakkhasī" literally means an ogress, a fierce female demon. The book of Buddhist sayings renders it by sense as "pirates", that is, criminals who lie in wait to attack merchants travelling by sea. The Jātaka tells that many merchants were shipwrecked and landed on an island, where ogresses, transformed into beautiful women, welcomed them and persuaded them to stay with them. The Bodhisatta, born as the horse Valāhaka, flew there to help and called out for those who wished to return home to climb onto his back. The merchants who believed the warning returned home safely, while those who were infatuated with the pleasures the ogresses offered and refused to go were later caught and eaten by the ogresses. This comparison teaches that one who has been warned but does not listen, because of infatuation with enticing things, falls into danger against which one was not on guard.

A point to consider is that following advice in Buddhism is not believing without using wisdom. The Buddha taught us to examine for ourselves what is wholesome and what is unwholesome, but once we have seen that a teaching is correct and beneficial, we should actually put it into practice, not merely know it and set it aside. The ogresses in the Jātaka may be compared to sensual pleasures and temptations that seem delightful at first but bring ruin later. Ruin on the worldly level is harm in this life, while on a deeper level it is missing the opportunity to be freed from suffering and continuing to wander in saṃsāra, because one does not follow the path the Teacher pointed out.

In daily life, a novice whose teacher warns him to review his lessons regularly, but who does not listen and lets his time pass in play, will be unable to answer when the examination comes and will have to regret it. One whose parents warn him not to associate with people who lead him towards decline, but who stubbornly follows them anyway, may meet with trouble. A working person who receives advice about safety or careful spending but neglects to follow it may suffer an accident or fall into debt that is hard to resolve.

We should therefore open our hearts to listen to the advice of the Buddha and of the wise who wish us well, reflect on it with wisdom and bring it into practice, not being heedless for the sake of immediate fun or convenience. Obeying correct teachings is a shield that protects against danger both in the present and in the future, just as the saying goes: "Those who will not follow the advice taught by the Wise One will come to ruin, just as the merchants came to ruin because of the pirates."

Kata mutiara "ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā" berarti "Siapa pun yang tidak mau mengikuti nasihat yang telah diajarkan oleh Sang Bijaksana akan mengalami kehancuran, seperti para pedagang yang mengalami kehancuran karena para bajak laut." Kata mutiara ini memperingatkan bahwa orang yang tidak mempraktikkan nasihat atau ajaran yang telah disampaikan oleh orang bijaksana akan mengalami kehancuran. Kata "Sang Bijaksana" di sini diterjemahkan dari kata Pali "buddha", yang berarti Sang Buddha yang telah mencapai penerangan sempurna akan Dhamma, dan dapat diperluas maknanya hingga mencakup para bijaksana yang berpengetahuan jernih. Adapun "kehancuran" (byasana) berarti kebinasaan dan kemalangan, baik dalam hal harta, kehidupan, maupun kebajikan.

Syair ini berasal dari Valāhassa Jātaka, bagian Duka Nipāta. Kata Pali "rakkhasī" secara harfiah berarti raksasi, yaitu raksasa perempuan yang ganas. Buku kata mutiara Buddhis menerjemahkannya menurut maknanya sebagai "bajak laut", yaitu penjahat yang menghadang dan menyerang para pedagang yang berlayar di laut. Dalam Jātaka diceritakan bahwa banyak pedagang mengalami kapal karam dan terdampar di sebuah pulau, lalu disambut oleh para raksasi yang menjelma menjadi perempuan cantik dan membujuk mereka untuk tinggal bersama. Bodhisatta, yang terlahir sebagai kuda Valāhaka, terbang datang untuk menolong dan berseru agar mereka yang ingin pulang naik ke punggungnya. Para pedagang yang memercayai peringatan itu kembali ke rumah dengan selamat, sedangkan mereka yang terlena oleh kesenangan yang ditawarkan para raksasi dan tidak mau pergi, kemudian ditangkap dan dimakan oleh para raksasi hingga mati. Perumpamaan ini memberi pelajaran bahwa orang yang sudah diperingatkan tetapi tidak mau mendengar, karena terlena oleh hal-hal yang memikat, akan jatuh ke dalam bahaya yang tidak sempat ia waspadai.

Hal yang patut direnungkan adalah bahwa mengikuti nasihat dalam agama Buddha bukanlah percaya begitu saja tanpa menggunakan kebijaksanaan. Sang Buddha mengajarkan untuk menyelidiki sendiri apa yang bermanfaat (kusala) dan apa yang tidak bermanfaat (akusala), tetapi setelah melihat bahwa ajaran itu benar dan bermanfaat, kita hendaknya sungguh-sungguh mempraktikkannya, bukan sekadar mengetahuinya lalu mengesampingkannya. Para raksasi dalam Jātaka dapat diumpamakan dengan kenikmatan indria dan godaan yang tampak menyenangkan pada awalnya, tetapi membawa kehancuran di kemudian hari. Kehancuran pada tingkat duniawi adalah kerugian dalam kehidupan ini, sedangkan pada tingkat yang lebih dalam adalah kehilangan kesempatan untuk terbebas dari penderitaan dan terus berputar dalam saṃsāra, karena tidak menempuh jalan yang telah ditunjukkan oleh Sang Guru.

Dalam kehidupan sehari-hari, samanera yang telah diperingatkan oleh gurunya untuk mengulang pelajaran secara teratur tetapi tidak mendengarkan dan menghabiskan waktu untuk bermain, ketika tiba saat ujian tidak dapat mengerjakannya dan harus menyesal. Orang yang telah diperingatkan oleh orang tuanya agar tidak bergaul dengan orang yang mengajak ke jalan kemerosotan, tetapi tetap keras kepala mengikutinya, dapat mengalami kesulitan. Pekerja yang telah menerima nasihat tentang keselamatan atau tentang berhemat dalam pengeluaran, tetapi mengabaikannya, dapat mengalami kecelakaan atau terjerat utang yang sulit diatasi.

Karena itu, kita hendaknya membuka hati untuk mendengarkan nasihat Sang Buddha dan orang-orang bijaksana yang berniat baik, merenungkannya dengan kebijaksanaan, lalu mempraktikkannya, tidak lengah karena mementingkan kesenangan atau kemudahan sesaat. Mematuhi ajaran yang benar merupakan perisai yang melindungi dari bahaya, baik pada masa kini maupun masa mendatang, sesuai dengan kata mutiara: "Siapa pun yang tidak mau mengikuti nasihat yang telah diajarkan oleh Sang Bijaksana akan mengalami kehancuran, seperti para pedagang yang mengalami kehancuran karena para bajak laut."

格言“ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā”意为“凡不遵行智者所说之教诫的人，必将遭到毁灭，犹如商人因海盗而遭到毁灭。”这句格言警示我们：不实践智者所开示的教诫或教导的人，必将遭遇毁灭。这里的“智者”译自巴利语“buddha”，指证悟佛法的佛陀，也可引申为明了通达的贤智之人。而“毁灭”（byasana）是指败亡、灾祸，包括财产、生命和德行方面的损失。

这首偈颂出自二集中的云马本生经。巴利语“rakkhasī”字面意思是罗刹女，即凶恶的女夜叉。《佛教格言》一书按意思译为“海盗”，即埋伏袭击航海商人的盗匪。本生经中说，许多商人因船只失事而漂到一座岛上，夜叉女化身为美女前来迎接，并引诱他们留下同住。菩萨当时生为云马，飞来救助，高声宣告：想要回家的人可以骑上他的背。相信警告的商人平安回到了家乡，而那些沉迷于夜叉女所给予的享乐、不肯离开的人，后来都被夜叉女抓去吃掉而丧命。这个比喻启示我们：受到警告却不听从的人，因为沉迷于诱惑眼目、迷惑人心的事物，必会陷入自己未曾防备的危险之中。

值得思考的是，在佛教中遵行教诫并不是不运用智慧地盲从。佛陀教导我们亲自审察什么是善、什么是不善；但一旦看清某种教导是正确而有益的，就应当真正加以实践，而不是知道之后便搁置一旁。本生经中的夜叉女可以比作欲乐和诱惑，起初看起来令人喜悦，后来却带来毁灭。世间层面的毁灭是今生的损失；更深层面的毁灭则是错失解脱痛苦的机会，继续在轮回中流转，因为没有遵循导师所指出的道路。

在日常生活中，沙弥受到老师告诫要经常复习功课却不听，把时间都花在玩耍上，到了考试时便答不出来，只能后悔。父母告诫不要结交引人走向堕落的人，却仍固执地跟随他们的人，也可能遭受困苦。上班族得到关于安全或谨慎开支的建议却置之不理，也可能发生意外，或陷入难以解决的债务。

因此，我们应当敞开心胸，听取佛陀以及怀有善意的智者的教诫，以智慧加以思考，再付诸实践，不要因贪图眼前的玩乐或便利而放逸。听从正确的教导，就是抵御现在与未来灾祸的铠甲，正如格言所说：“凡不遵行智者所说之教诫的人，必将遭到毁灭，犹如商人因海盗而遭到毁灭。”

Der Spruch „ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā“ bedeutet „Wer die Ermahnung, die der Wissende gelehrt hat, nicht befolgt, wird ins Verderben geraten, so wie die Kaufleute durch die Piraten ins Verderben gerieten.“ Dieser Spruch warnt, dass diejenigen, die die Ermahnungen oder Lehren, die der Wissende dargelegt hat, nicht befolgen, ins Verderben geraten. Das Wort „der Wissende“ übersetzt hier das Pali-Wort „buddha“, das den Buddha bezeichnet, der zum Dhamma erwacht ist, und im erweiterten Sinn auch die Weisen, die klare Erkenntnis besitzen. „Verderben“ (byasana) bedeutet Untergang und Unheil, sei es an Besitz, am Leben oder an der Tugend.

Dieser Vers stammt aus dem Valāhassa-Jātaka im Duka-Nipāta. Das Pali-Wort „rakkhasī“ bedeutet wörtlich eine Rakkhasī, also eine grausame Dämonin. Das Buch der buddhistischen Sprüche gibt es sinngemäß mit „Piraten“ wieder, also mit Verbrechern, die Kaufleuten auf Seereisen auflauern und sie überfallen. Das Jātaka erzählt, dass viele Kaufleute Schiffbruch erlitten und auf einer Insel an Land gingen, wo Dämoninnen in Gestalt schöner Frauen sie empfingen und sie überredeten, bei ihnen zu bleiben. Der Bodhisatta, der als das Pferd Valāhaka geboren war, kam durch die Luft herbeigeflogen, um zu helfen, und rief, wer nach Hause zurückkehren wolle, solle auf seinen Rücken steigen. Die Kaufleute, die der Warnung glaubten, kehrten wohlbehalten nach Hause zurück, während diejenigen, die an den von den Dämoninnen dargebotenen Freuden hingen und nicht gehen wollten, später von den Dämoninnen gefangen und gefressen wurden und ihr Leben verloren. Dieses Gleichnis lehrt, dass jemand, der gewarnt worden ist, aber nicht hört, weil er von verlockenden Dingen betört ist, in eine Gefahr gerät, vor der er sich nicht in Acht genommen hat.

Zu bedenken ist, dass das Befolgen von Ermahnungen im Buddhismus kein Glauben ohne Gebrauch der Weisheit ist. Der Buddha lehrte, selbst zu prüfen, was heilsam und was unheilsam ist; hat man aber erkannt, dass eine Lehre richtig und förderlich ist, soll man sie auch wirklich üben und sie nicht bloß kennen und beiseitelegen. Die Dämoninnen im Jātaka lassen sich mit den Sinnesfreuden und Verlockungen vergleichen, die anfangs erfreulich erscheinen, später aber ins Verderben führen. Das Verderben auf weltlicher Ebene ist der Schaden in diesem Leben; auf einer tieferen Ebene aber ist es das Verpassen der Gelegenheit, vom Leiden frei zu werden, und das weitere Umherwandern im Saṃsāra, weil man nicht dem Weg folgt, den der Lehrer gewiesen hat.

Im täglichen Leben wird ein Novize, den sein Lehrer ermahnt, den Lernstoff regelmäßig zu wiederholen, der aber nicht hört und seine Zeit mit Spielen verbringt, in der Prüfung nichts beantworten können und es bereuen müssen. Wer von seinen Eltern gewarnt wird, sich nicht mit Menschen einzulassen, die zum Niedergang verleiten, ihnen aber dennoch eigensinnig folgt, kann in Not geraten. Ein Berufstätiger, der Ratschläge zur Sicherheit oder zu sparsamem Umgang mit Geld erhält, sie aber missachtet, kann einen Unfall erleiden oder in schwer zu lösende Schulden geraten.

Wir sollten daher unser Herz öffnen, um die Ermahnungen des Buddha und der wohlmeinenden Weisen anzuhören, sie mit Weisheit bedenken und in die Praxis umsetzen, ohne um des augenblicklichen Vergnügens oder der Bequemlichkeit willen nachlässig zu sein. Das Befolgen der richtigen Lehre ist ein Schutzschild gegen Gefahren in Gegenwart und Zukunft, so wie der Spruch sagt: „Wer die Ermahnung, die der Wissende gelehrt hat, nicht befolgt, wird ins Verderben geraten, so wie die Kaufleute durch die Piraten ins Verderben gerieten.“

Ordsproget „ye na kāhanti ovādaṃ narā buddhena desitaṃ byasanaṃ te gamissanti rakkhasīhiva vāṇijā“ betyder „De, der ikke vil følge den formaning, som den vise har givet, vil gå til grunde, ligesom købmændene gik til grunde på grund af sørøverne.“ Dette ordsprog advarer om, at den, der ikke følger den formaning eller lære, som den vise har givet, vil lide undergang. Ordet „den vise“ er her oversat fra paliordet „buddha“, som betegner Buddha, der er vågnet til Dhamma, og i udvidet betydning også de vise, der har klar indsigt. „Undergang“ (byasana) betyder ødelæggelse og ruin, både hvad angår ejendom, liv og dyd.

Dette vers findes i Valāhassa-jātaka i Dukanipāta. Palíordet „rakkhasī“ betyder ordret en rakkhasī, det vil sige en grusom kvindelig dæmon. Bogen med buddhistiske ordsprog oversætter det efter meningen med „sørøvere“, altså forbrydere, der lurer på og overfalder købmænd, som rejser over havet. Jātakaen fortæller, at mange købmænd led skibbrud og kom i land på en ø, hvor kvindelige dæmoner i skikkelse af smukke kvinder tog imod dem og lokkede dem til at blive hos sig. Bodhisattaen, der var født som hesten Valāhaka, kom flyvende for at hjælpe og kaldte på dem, der ønskede at vende hjem, om at stige op på hans ryg. De købmænd, der troede på advarslen, kom sikkert hjem, mens de, der var blevet fanget af den lykke, som dæmonerne tilbød dem, og ikke ville tage af sted, senere blev ædt af dæmonerne og mistede livet. Denne lignelse lærer os, at den, der er blevet advaret, men ikke lytter, fordi han er forblændet af det, der lokker for øjet og sindet, falder i en fare, han ikke nåede at vogte sig for.

Det, man bør overveje, er, at det at følge formaningen i buddhismen ikke er at tro blindt uden at bruge visdom. Buddha lærte os selv at undersøge, hvad der er heldsamt (kusala), og hvad der er uheldsamt (akusala). Men når man har set, at læren er rigtig og gavnlig, bør man omsætte den til praksis og ikke blot kende den og lægge den til side. De kvindelige dæmoner i jātakaen kan sammenlignes med sanselige nydelser og fristelser, som ser behagelige ud i begyndelsen, men senere bringer ødelæggelse. Undergang på det verdslige plan er skade i dette liv, mens den på et dybere plan er at forspilde muligheden for at blive fri af lidelse og blive ved med at kredse i saṃsāra, fordi man ikke går den vej, som Læreren har vist.

I dagliglivet kan en sāmaṇera, som læreren formaner til jævnligt at repetere sine lektier, men som ikke lytter og lader tiden gå med leg, ikke klare eksamen, når den kommer, og må fortryde det. Den, som forældrene advarer mod at omgås folk, der lokker en på afveje, men som stædigt følger med alligevel, kan komme i vanskeligheder. En medarbejder, der har fået råd om sikkerhed eller om at bruge penge med omtanke, men forsømmer at følge dem, kan komme ud for en ulykke eller gæld, som er svær at rette op på.

Vi bør derfor åbne os for at lytte til Buddhas formaning og til velmenende vise menneskers formaning, overveje den med visdom og derefter tage den til os og praktisere den, uden at være uagtsomme for den umiddelbare fornøjelses eller bekvemmeligheds skyld. At adlyde den rette lære er et skjold, der beskytter mod farer både nu og i fremtiden, sådan som ordsproget siger: „De, der ikke vil følge den formaning, som den vise har givet, vil gå til grunde, ligesom købmændene gik til grunde på grund af sørøverne.“

सूक्ति "ये न काहन्ति ओवादं नरा बुद्धेन देसितं ब्यसनं ते गमिस्सन्ति रक्खसीहिव वाणिजा" का अर्थ है "जो लोग ज्ञानी द्वारा दिए गए उपदेश का पालन नहीं करेंगे, वे विनाश को प्राप्त होंगे, जैसे समुद्री लुटेरों के कारण व्यापारी विनाश को प्राप्त हुए।" यह सूक्ति चेतावनी देती है कि जो व्यक्ति ज्ञानी द्वारा दिए गए उपदेश या शिक्षा का पालन नहीं करता, वह विनाश को प्राप्त होता है। यहाँ "ज्ञानी" शब्द पालि शब्द "बुद्ध" का अनुवाद है, जिसका अर्थ है धम्म का बोध प्राप्त करने वाले भगवान बुद्ध, और विस्तार से इसका अर्थ स्पष्ट ज्ञान वाले पंडित भी है। "विनाश" (ब्यसन) का अर्थ है बरबादी और सर्वनाश, चाहे वह धन का हो, जीवन का हो या सद्गुण का।

यह गाथा दुकनिपात के वलाहस्स जातक में आती है। पालि शब्द "रक्खसी" का शाब्दिक अर्थ राक्षसी है, अर्थात् क्रूर यक्षिणी। बौद्ध सूक्तियों की पुस्तक में इसका भावार्थ "समुद्री लुटेरे" किया गया है, अर्थात् वे अपराधी जो समुद्र मार्ग से यात्रा करने वाले व्यापारियों की घात में रहकर उन पर हमला करते हैं। जातक में कहा गया है कि बहुत से व्यापारियों का जहाज़ टूट गया और वे एक द्वीप पर जा पहुँचे, जहाँ यक्षिणियों ने सुंदर स्त्रियों का रूप धारण करके उनका स्वागत किया और उन्हें अपने साथ रहने के लिए फुसलाया। बोधिसत्त, जो वलाहक नामक घोड़े के रूप में जन्मे थे, आकाश में उड़कर सहायता के लिए आए और पुकारकर कहा कि जो घर लौटना चाहते हैं, वे उनकी पीठ पर चढ़ जाएँ। जिन व्यापारियों ने चेतावनी पर विश्वास किया, वे सुरक्षित घर लौट आए, पर जो यक्षिणियों द्वारा दिए गए सुख में आसक्त होकर जाने को तैयार नहीं हुए, उन्हें बाद में यक्षिणियों ने खा डाला और उनका जीवन समाप्त हो गया। यह उपमा यह सीख देती है कि जो व्यक्ति चेतावनी मिलने पर भी नहीं सुनता, क्योंकि वह आँख और मन को लुभाने वाली चीज़ों में मोहित है, वह ऐसे संकट में गिर पड़ता है जिससे वह समय रहते सावधान नहीं हो पाया।

विचारणीय बात यह है कि बुद्ध-शासन में उपदेश का पालन करना प्रज्ञा का प्रयोग किए बिना आँख मूँदकर मान लेना नहीं है। भगवान बुद्ध ने स्वयं परखने की शिक्षा दी कि क्या कुशल है और क्या अकुशल है। परंतु जब यह देख लिया जाए कि वह शिक्षा सही और हितकारी है, तो उसे वास्तव में अभ्यास में लाना चाहिए, न कि केवल जानकर एक ओर रख देना चाहिए। जातक की यक्षिणियों की तुलना कामगुणों और प्रलोभनों से की जा सकती है, जो आरंभ में सुखद प्रतीत होते हैं, पर बाद में विनाश लाते हैं। लौकिक स्तर पर विनाश इस जीवन की हानि है, और उससे गहरे स्तर पर यह दुःख से मुक्ति का अवसर खो देना और संसार-चक्र में भटकते रहना है, क्योंकि व्यक्ति शास्ता द्वारा दिखाए गए मार्ग पर नहीं चलता।

दैनिक जीवन में, जिस सामणेर को गुरु नियमित रूप से पाठ दोहराने की चेतावनी देते हैं, पर वह नहीं सुनता और खेल में समय गँवा देता है, वह परीक्षा के समय उत्तर नहीं दे पाता और उसे पछताना पड़ता है। जिसे माता-पिता पतन की ओर ले जाने वाले लोगों की संगति न करने की चेतावनी देते हैं, पर वह हठपूर्वक उनके पीछे चलता रहता है, वह संकट में पड़ सकता है। जिस कर्मचारी को सुरक्षा के बारे में या सावधानी से खर्च करने के बारे में सलाह मिली हो, पर वह उसकी उपेक्षा करके पालन न करे, वह दुर्घटना या ऐसे कर्ज़ में फँस सकता है जिसे सुधारना कठिन हो।

इसलिए हमें भगवान बुद्ध के और हितैषी ज्ञानी जनों के उपदेश को खुले मन से सुनना चाहिए, प्रज्ञा से उस पर विचार करना चाहिए और फिर उसे अपनाकर अभ्यास करना चाहिए, और तात्कालिक मौज-मस्ती या सुविधा के कारण प्रमाद नहीं करना चाहिए। सही शिक्षा का पालन करना वर्तमान और भविष्य दोनों के संकटों से रक्षा करने वाला कवच है, जैसा कि सूक्ति कहती है: "जो लोग ज्ञानी द्वारा दिए गए उपदेश का पालन नहीं करेंगे, वे विनाश को प्राप्त होंगे, जैसे समुद्री लुटेरों के कारण व्यापारी विनाश को प्राप्त हुए।"

「イェー・ナ・カーハンティ・オーヴァーダン・ナラー・ブッデーナ・デースィタン・ビャサナン・テー・ガミッサンティ・ラッカスィーヒヴァ・ヴァーニジャー」という格言は、「賢者の説いた教えに従わない者は、海賊のために商人たちが破滅したように、破滅に至るであろう」という意味です。この格言は、賢者の説いた教えや教訓に従わない者は破滅に至ると戒めています。ここでいう「賢者」はパーリ語の「ブッダ」の訳で、法を悟られた仏陀を指し、広げて明らかな智慧をそなえた賢者をも意味します。また、「破滅」（ビャサナ）とは、財産、生命、徳のいずれの面においても、滅び、損なわれることを意味します。

この偈は『ヴァラーハッサ・ジャータカ』（二集）に出てくるものです。パーリ語の「ラッカスィー」は、語としては羅刹女、すなわち凶暴な女の夜叉を意味します。仏教格言集では、意味をとって「海賊」と訳しています。つまり、海を旅する商人を待ち伏せて襲う悪人のことです。ジャータカによれば、多くの商人が難破してある島に上陸したところ、夜叉女たちが美しい女に姿を変えて彼らを迎え、ともに暮らそうと誘いました。ヴァラーハカという馬に生まれていた菩薩は空を飛んで助けに来て、家に帰りたい者は自分の背に乗るようにと呼びかけました。警告を信じた商人たちは無事に家に帰り着きましたが、夜叉女たちが差し出す楽しみにとらわれて行こうとしなかった者たちは、のちに夜叉女たちに食べられて命を落としました。このたとえは、警告を受けながらも、目や心を惑わすものに迷って耳を貸さない者は、気づかぬうちに危険に陥るということを教えています。

よく考えるべきことは、仏教において教えに従うとは、智慧を用いずにただ信じることではないという点です。仏陀は、何が善であり何が不善であるかを自ら吟味するよう教えられました。しかし、その教えが正しく有益であると見たならば、ただ知って脇に置いておくのではなく、実際に実践すべきです。ジャータカの夜叉女は、はじめは喜ばしく見えても、のちに破滅をもたらす欲楽や誘惑にたとえることができます。世間的なレベルでの破滅とはこの世での損失のことであり、より深いレベルでは、師が示された道を歩まないために、苦から解脱する機会を逃し、輪廻の中をめぐり続けることです。

日常生活では、先生から授業の復習を欠かさないよう注意されても聞かず、遊んで時間を過ごしてしまった沙弥は、試験のときに答えられずに後悔することになります。堕落へと誘う者と付き合わないよう親から注意されても、意地を張ってついて行く人は、困った目にあうかもしれません。安全について、あるいはお金を慎重に使うことについて助言を受けながら、それをおろそかにして守らない会社員は、事故にあったり、立て直すのが難しいほどの借金を抱えたりするかもしれません。

ですから、私たちは仏陀の教えや善意ある賢者の教えに心を開いて耳を傾け、智慧によってよく考えたうえで受け入れて実践し、目先の楽しさや便利さのために放逸になってはなりません。正しい教えに従うことは、現在と未来の危険を防ぐ鎧となります。格言にあるとおり、「賢者の説いた教えに従わない者は、海賊のために商人たちが破滅したように、破滅に至るであろう」のです。

सूक्ति "ये न काहन्ति ओवादं नरा बुद्धेन देसितं ब्यसनं ते गमिस्सन्ति रक्खसीहिव वाणिजा" को अर्थ हो "जो मानिसहरूले ज्ञानीले दिएको उपदेश पालन गर्नेछैनन्, तिनीहरू विनाशमा पुग्नेछन्, जसरी समुद्री डाकुहरूका कारण व्यापारीहरू विनाशमा पुगे।" यो सूक्तिले चेतावनी दिन्छ कि ज्ञानीले दिएको उपदेश वा शिक्षा पालन नगर्ने व्यक्ति विनाशमा पर्छ। यहाँ "ज्ञानी" शब्द पालि शब्द "बुद्ध" को अनुवाद हो, जसको अर्थ धम्मको बोध प्राप्त गर्नुभएका भगवान् बुद्ध हो, र विस्तारमा स्पष्ट ज्ञान भएका पण्डितलाई पनि जनाउँछ। "विनाश" (ब्यसन) को अर्थ बरबादी र सर्वनाश हो, चाहे त्यो धनको होस्, जीवनको होस् वा सद्गुणको।

यो गाथा दुकनिपातको वलाहस्स जातकमा आउँछ। पालि शब्द "रक्खसी" को शाब्दिक अर्थ राक्षसी हो, अर्थात् क्रूर यक्षिणी। बौद्ध सूक्तिहरूको पुस्तकमा यसको भावार्थ "समुद्री डाकु" गरिएको छ, अर्थात् समुद्री मार्गबाट यात्रा गर्ने व्यापारीहरूलाई ढुकेर आक्रमण गर्ने अपराधीहरू। जातकमा भनिएको छ कि धेरै व्यापारीहरूको जहाज टुटेर उनीहरू एउटा टापुमा पुगे, जहाँ यक्षिणीहरूले सुन्दर स्त्रीको रूप धारण गरेर उनीहरूको स्वागत गरे र आफूसँगै बस्न फकाए। वलाहक नामक घोडाको रूपमा जन्मनुभएका बोधिसत्त आकाशमा उडेर सहायता गर्न आउनुभयो र घर फर्कन चाहनेहरू आफ्नो पिठ्युँमा चढून् भनेर पुकार्नुभयो। चेतावनीमा विश्वास गर्ने व्यापारीहरू सुरक्षित घर फर्के, तर यक्षिणीहरूले दिएको सुखमा आसक्त भएर जान नमान्नेहरूलाई पछि यक्षिणीहरूले खाइदिए र उनीहरूको जीवन समाप्त भयो। यो उपमाले यो सिक्ने कुरा दिन्छ कि चेतावनी पाएर पनि आँखा र मनलाई लोभ्याउने कुरामा मोहित भएकाले नसुन्ने व्यक्ति आफूले समयमै होस नगरेको खतरामा पर्छ।

विचार गर्नुपर्ने कुरा के हो भने बुद्ध-शासनमा उपदेश पालन गर्नु भनेको प्रज्ञा प्रयोग नगरी आँखा चिम्लेर विश्वास गर्नु होइन। भगवान् बुद्धले के कुशल हो र के अकुशल हो भनेर आफैं परख्न सिकाउनुभयो। तर त्यो शिक्षा सही र हितकारी छ भनी देखिसकेपछि, केवल जानेर पन्छाएर राख्ने होइन, वास्तवमै अभ्यासमा उतार्नुपर्छ। जातकका यक्षिणीहरूलाई कामगुण र प्रलोभनहरूसँग तुलना गर्न सकिन्छ, जुन सुरुमा सुखद देखिन्छन्, तर पछि विनाश ल्याउँछन्। लौकिक स्तरमा विनाश भनेको यस जीवनको हानि हो, र त्योभन्दा गहिरो स्तरमा चाहिँ दुःखबाट मुक्त हुने अवसर गुमाउनु र संसार-चक्रमा घुमिरहनु हो, किनभने व्यक्ति शास्ताले देखाउनुभएको मार्गमा हिँड्दैन।

दैनिक जीवनमा, गुरुले नियमित रूपमा पाठ दोहोर्‍याउन चेतावनी दिँदा पनि नसुन्ने र खेलमा समय बिताउने सामणेर परीक्षाको बेला उत्तर लेख्न सक्दैन र पछुताउनुपर्छ। आमाबुबाले पतनतर्फ डोर्‍याउने मानिसहरूको सङ्गत नगर्न चेतावनी दिँदा पनि हठ गरेर उनीहरूकै पछि लाग्ने व्यक्ति दुःखमा पर्न सक्छ। सुरक्षाबारे वा होसियारीपूर्वक खर्च गर्नेबारे सल्लाह पाएर पनि बेवास्ता गरी पालन नगर्ने कर्मचारी दुर्घटनामा वा सुधार्न गाह्रो हुने ऋणमा फस्न सक्छ।

त्यसैले हामीले भगवान् बुद्धको र हितैषी ज्ञानीहरूको उपदेश खुला मनले सुन्नुपर्छ, प्रज्ञाले विचार गर्नुपर्छ र त्यसपछि आत्मसात् गरेर अभ्यास गर्नुपर्छ, तत्कालको रमाइलो वा सुविधाका लागि प्रमाद गर्नु हुँदैन। सही शिक्षाको पालन गर्नु वर्तमान र भविष्य दुवैका खतराबाट जोगाउने कवच हो, जस्तो सूक्तिले भन्छ: "जो मानिसहरूले ज्ञानीले दिएको उपदेश पालन गर्नेछैनन्, तिनीहरू विनाशमा पुग्नेछन्, जसरी समुद्री डाकुहरूका कारण व्यापारीहरू विनाशमा पुगे।"