พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นโท · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๒ · ๒๐๑ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๒๙ บท
สีลวรรค — หมวดศีล
สีลวรรค — หมวดศีล · นักธรรมชั้นโท
บาลี (อักษรไทย)
อิเธว นินฺทํ ลภติเปจฺจาปาเย จ ทุมฺมโน
สพฺพตฺถ ทุมฺมโน พาโลสีเลสุ อสมาหิโต.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Idheva nindaṃ labhatiPeccāpāye ca dummano
Sabbattha dummano bāloSīlesu asamāhito.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
คำแปล : คนเขลา ไม่มั่นคงในศีล ถูกติเตียนในโลกนี้ และละไปแล้ว ย่อมเสียใจในอบาย ชื่อว่าย่อมเสียใจในที่ทั้งปวง.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยคนเขลา ไม่มั่นคงในศีล ถูกติเตียนในโลกนี้ และละไปแล้ว ย่อมเสียใจในอบาย ชื่อว่าย่อมเสียใจในที่ทั้งปวง.
EnglishThe fool who is not established in virtue is blamed in this world, and when he has passed away grieves in a state of woe — he is said to grieve everywhere.
IndonesiaOrang bodoh yang tidak mantap dalam sila dicela di dunia ini, dan setelah meninggal bersedih di alam sengsara — ia dikatakan bersedih di mana-mana.
中文不安住于戒的愚人,今世受谴责,命终之后于恶道忧愁,可谓处处忧愁。
DeutschDer Tor, der in der Sittlichkeit nicht fest gegründet ist, wird in dieser Welt getadelt und trauert nach dem Tode im Abgrund – von ihm heißt es, er traure überall.
DanskTåben, der ikke er fast grundfæstet i dyd, dadles i denne verden og sørger efter døden i fortabelsens verden – om ham siges det, at han sørger overalt.
हिन्दीशील में अस्थिर मूर्ख इस लोक में निन्दित होता है और मरने के बाद अपाय में दुःखी होता है — उसे सर्वत्र दुःखी रहने वाला कहा जाता है।
日本語戒に安住しない愚者はこの世で非難され、死後は悪処で悲しむ。その人はあらゆるところで悲しむ者と言われる。
नेपालीशीलमा अस्थिर मूर्ख यस लोकमा निन्दित हुन्छ र मरेपछि अपायमा दुःखी हुन्छ — उसलाई सर्वत्र दुःखी हुने भनिन्छ।

คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
« บทก่อนหน้า บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
อาทิ สีลํ ปติฏฺฐา จ กลฺยาณานญฺจ มาตุกํ / ปมุขํ สพฺพธมฺมานํ ตสฺมา สีลํ วิโสธเย.
ศีลเป็นที่พึ่งเบื้องต้น เป็นมารดาของกัลยาณธรรมทั้งหลาย เป็นประมุขของธรรมทั้งปวง เพราะฉะนั้น ควรชำระศีลให้บริสุทธิ์.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
อวณฺณญฺจ อกิตฺติญฺจ ทุสฺสีโล ลภเต นโร / วณฺณํ กิตฺตึ ปสํสญฺจ สทา ลภติ สีลวา.
คนผู้ทุศีล ย่อมได้รับความติเตียน และความเสียชื่อเสียง ส่วนผู้มีศีล ย่อมได้รับชื่อเสียง และความยกย่องสรรเสริญทุกเมื่อ.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
อิเธว กิตฺตึ ลภติ เปจฺจ สคฺเค จ สุมโน / สพฺพตฺถ สุมโน ธีโร สีเลสุ สุสมาหิโต.
ผู้มีปรีชา มั่นคงดีแล้วในศีล ย่อมได้รับชื่อเสียงในโลกนี้ ละไปแล้ว ย่อมดีใจในสวรรค์ ชื่อว่าย่อมดีใจในที่ทั้งปวง.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๘.
กาเยน วาจาย จ โยธ สญฺญโต / มนสา จ กิญฺจิ น กโรติ ปาปํ / น อตฺตเหตุ อลิกํ ภณาติ / ตถาวิธํ สีลวนฺตํ วทนฺติ.
ผู้ใดในโลกนี้ สำรวมทางกายวาจาและใจ ไม่ทำบาปอะไร ๆ และไม่พูดพล่อย เพราะเหตุแห่งตน ท่านเรียกคนอย่างนั้นว่า ผู้มีศีล.
ขุ. ชา. จตฺตาฬีส. ๒๗/๕๔๐.
ตสฺมา หิ นารี จ นโร จ สีลวา / อฏฺฐงฺคุเปตํ อุปวสฺสุโปสถํ / ปุญฺญานิ กตฺวาน สุขุทฺริยานิ / อนินฺทิตา สคฺคมุเปนฺติ ฐานํ.
เพราะฉะนั้น หญิงและชายผู้มีศีล รักษาอุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ทำบุญอันมีสุขเป็นกำไร จึงไม่ถูกติเตียน ย่อมเข้าถึงสถานสวรรค์.
องฺ. ติก. ๒๐/๒๗๖.
น เวทา สมฺปรายาย น ชาติ นปิ พนฺธวา / สกญฺจ สีลสํสุทฺธํ สมฺปรายสุขาวหํ.
เวทมนตร์ ชาติกำเนิด พวกพ้อง นำสุขมาให้ในสัมปรายภพไม่ได้ ส่วนศีลของตนที่บริสุทธิ์ดีแล้ว จึงนำสุขมาในสัมปรายภพได้
ขุ. ชา. ปญฺจก. ๒๗/๑๗๕.
พหุสฺสุโตปิ เจ โหติ สีเลสุ สุสมาหิโต / อุภเยน นํ ปสํสนฺติ สีลโต จ สุเตน จ.
ถ้าเป็นพหุสูต มั่นคงดีในศีล บัณฑิตย่อมสรรเสริญเขา ด้วยคุณ ๒ ประการ คือด้วยศีลและด้วยสุตะ.
องฺ. จตุกฺก. ๒๑/๙.
โย จ วสฺสสตํ ชีเว ทุสฺสีโล อสมาหิโต / เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย สีลวนฺตสฺส ฌายิโน.
ผู้ไม่มีศีล ไม่มั่นคง พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ส่วนผู้มีศีล เพ่งพินิจ มีชีวิตอยู่วันเดียว ประเสริฐกว่า.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๙.
สีลเมวิธ สิกฺเขถ อสฺมึ โลเก สุสิกฺขิตํ / สีลํ หิ สพฺพสมฺปตฺตึ อุปนาเมติ เสวิตํ.
พึงศึกษาศีลในโลกนี้ เพราะศีลที่ศึกษาดีแล้ว เสพแล้วในโลกนี้ ย่อมน้อมนำมาซึ่งสมบัติทั้งปวง.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
สีลํ รกฺเขยฺย เมธาวี ปตฺถยาโน ตโย สุเข / ปสํสํ วิตฺติลาภญฺจ เปจฺจ สคฺเค ปโมทนํ.
ผู้มีปัญญาเมื่อปรารถนาสุข ๓ อย่าง คือ ความสรรเสริญ ความได้ทรัพย์ และความละไปบันเทิงในสวรรค์ ก็พึงรักษาศีล.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
สีลวา หิ พหู มิตฺเต สญฺญเมนาธิคจฺฉติ / ทุสฺสีโล ปน มิตฺเตหิ ธํสเต ปาปมาจรํ.
ผู้มีศีล ย่อมได้มิตรมาก ด้วยความสำรวม ส่วนผู้ไม่มีศีล ประพฤติชั่ว ย่อมแตกจากมิตร.
ขุ. เถร. ๒๖/๓๕๗.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก