พุทธศาสนสุภาษิต

สำหรับวิชากระทู้ธรรม — บาลี คำแปล คัมภีร์ที่มา และคำอธิบายความหมาย เพื่อใช้ศึกษาและเป็นแบบอย่างในการแต่งกระทู้ธรรม

คำอธิบายเป็นเพียงตัวอย่างการตีความ ไม่ใช่เฉลย — ใช้เป็นแนวทางเบื้องต้น และควรศึกษาเพิ่มเติมจากพระไตรปิฎกและคัมภีร์อื่น ๆ

ธรรมศึกษา (ต่างประเทศ)
นักธรรมชั้นเอก · พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๓ · ๒๑๘ บท · มีคำอธิบายแล้ว ๓ บท
เสวนาวรรค — หมวดคบหา
เสวนาวรรค — หมวดคบหา · นักธรรมชั้นเอก
บาลี (อักษรไทย)
อุทฺธโต จปโล ภิกฺขุมิตฺเต อาคมฺม ปาปเก
สํสีทติ มโหฆสฺมึอุมฺมิยา ปฏิกุชฺชิโต.
Pāli (Roman) ถอดอัตโนมัติ
Uddhato capalo bhikkhuMitte āgamma pāpake
Saṃsīdati mahoghasmiṃUmmiyā paṭikujjito.
คัมภีร์ที่มา : ขุ. เถร. ๒๖/๓๖๖.
คำแปล : ภิกษุผู้ฟุ้งซ่าน คลอนแคลน อาศัยมิตรชั่ว ถูกคลื่นซัด ย่อมจมลงในน่านน้ำใหญ่.
คำแปลทุกภาษา / All languages (9)
ไทยภิกษุผู้ฟุ้งซ่าน คลอนแคลน อาศัยมิตรชั่ว ถูกคลื่นซัด ย่อมจมลงในน่านน้ำใหญ่.
EnglishA monk who is agitated, wavering and relies on evil friends, tossed by the waves, sinks in the great waters.
IndonesiaSeorang bhikkhu yang gelisah, goyah, dan bersandar pada sahabat jahat, dihempas ombak, tenggelam dalam perairan yang luas.
中文掉举、动摇、依于恶友的比丘,为波浪所击,沉没于大水之中。
DeutschEin Mönch, der zerstreut und schwankend ist und sich auf schlechte Freunde stützt, wird von den Wogen geworfen und versinkt in den großen Wassern.
DanskEn munk, der er adspredt, vaklende og støtter sig til dårlige venner, kastes af bølgerne og synker i de store vande.
हिन्दीउद्धत, डाँवाडोल, पापमित्रों का आश्रय लेने वाला भिक्षु लहरों से थपेड़े खाकर महाजल में डूब जाता है।
日本語浮ついて揺れ動き、悪友に頼る比丘は、波に打たれて大水に沈む。
नेपालीउद्धत, डगमगाउने, पापमित्रको आश्रय लिने भिक्षु छालले हानिएर महाजलमा डुब्छ।

คำอธิบาย
คำอธิบายของบทนี้อยู่ระหว่างจัดทำและตรวจทาน
บทถัดไป »
สุภาษิตในวรรคเดียวกัน — เลือกใช้เป็นกระทู้เชื่อมได้
ธมฺมกาโม สุตาธาโร ภเวยฺย ปริปุจฺฉโก / สกฺกจฺจํ ปยิรุปาเสยฺย สีลวนฺเต พหุสฺสุเต.
พึงเป็นผู้ใคร่ธรรม ทรงไว้ซึ่งสุตะ เป็นผู้สอบถาม เข้าไปนั่งใกล้ผู้มีศีลและเป็นพหุสูตโดยเคารพ.
ขุ. ชา. มหา. ๒๘/๓๓๒.
นิธีนํว ปวตฺตารํ ยํ ปสฺเส วชฺชทสฺสินํ / นิคฺคยฺหวาทึ เมธาวึ ตาทิสํ ปณฺฑิตํ ภเช / ตาทิสํ ภชมานสฺส เสยฺโย โหติ น ปาปิโย.
เห็นบัณฑิตใด ผู้มีปกติชี้ความผิดให้ ดุจผู้บอกขุมทรัพย์ให้ ซึ่งมีปกติกล่าวกำราบ มีปัญญา, พึงคบบัณฑิตเช่นนั้น, เมื่อคบท่านเช่นนั้น ย่อมประเสริฐ ไม่เลวเลย.
ขุ. ธ. ๒๕/๒๕.
นิหียติ ปุริโส นิหีนเสวี / น จ หาเยถ กทาจิ ตุลฺยเสวี / เสฏฺฐมุปนมํ อุเทติ ขิปฺปํ / ตสฺมา อตฺตโน อุตฺตรึ ภเชถ.
ในกาลไหน ๆ ผู้คบคนเลว ย่อมเลว คบคนเสมอกัน ไม่พึงเสื่อม คบหาคนประเสริฐ ย่อมพลันเด่นขึ้น เหตุนั้นควรคบคนที่สูงกว่าตน.
องฺ. ติก. ๒๐/๑๕๘.
ปสนฺนเมว เสเวยฺย อปฺปสนฺนํ วิวชฺชเย / ปสนฺนํ ปยิรุปาเสยฺย รหทํวุทกตฺถิโก.
บุคคลควรคบผู้เลื่อมใสเท่านั้น ควรเว้นผู้ไม่เลื่อมใส ควรเข้าไปนั่งใกล้ผู้เลื่อมใส เหมือนผู้ต้องการน้ำเข้าไปหาห้วงน้ำฉะนั้น.
ขุ. ชา. ปญฺญาส. ๒๘/๒๓.
ปิสุเณน จ โกธเนน / มจฺฉรินา จ วิภูตินนฺทินา / สขิตํ น กเรยฺย ปณฺฑิโต / ปาโป กาปุริเสน สงฺคโม.
บัณฑิตไม่ควรทำความเป็นเพื่อนกับคนส่อเสียด คนมักโกรธ คนตระหนี่ และคนเพลิดเพลินในสมบัติ เพราะการสมาคมกับคนชั่ว เป็นความเลวทราม.
ขุ. เถร. ๒๖/๔๐๕.
ภเช ภชนฺตํ ปุริสํ อภชนฺตํ น ภชฺชเย / อสปฺปุริสธมฺโม โส โย ภชนฺตํ น ภชฺชติ.
ควรคบกับคนที่คบตน ไม่ควรคบคนที่ไม่คบตน ผู้ใดไม่คบคน ที่คบตน ผู้นั้นชื่อว่าไม่มีธรรมของสัตบุรุษ.
ขุ. ชา. ปญฺญาส. ๒๘/๒๓.
สพฺภิเรว สมาเสถ สพฺภิ กุพฺเพถ สนฺถวํ / สตํ สทฺธมฺมมญฺญาย สพฺพทุกฺขา ปมุจฺจติ.
พึงสมาคมกับสัตบุรุษ พึงทำความสนิทสนมกับสัตบุรุษ ผู้นั้น รู้ทั่วถึงสัทธรรมของสัตบุรุษแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง.
สํ. ส. ๑๕/๘๐.
บาลีอักษรโรมันถอดจากอักษรไทยโดยอัตโนมัติ · คำอธิบายแสดงเฉพาะบทที่ผ่านการตรวจทานแล้ว
ฝึกแต่งกระทู้ธรรม แบบฝึกท่องจำ ปัญหาธรรมศึกษาย้อนหลัง หน้าหลัก